ধৰ্ম আৰু দৰ্শন
দেৱ-দেৱী, মন্দিৰ, সত্ৰ, পুৰাণ আৰু দাৰ্শনিক চিন্তা · ১,৯৫৭ প্ৰবন্ধ
সকলো প্ৰবন্ধ
-
ৰামখাপীঠ দেওশাল
ৰামখাপীঠ দেৱালয় বা দেওশাল শিৱসাগৰ জিলাৰ দিখৌমুখৰ দেওঘৰীয়াস্থিত এখন প্ৰাচীন ক্ষেত্ৰ৷ জনশ্ৰুতি মতে কালিকা পুৰাণ, দেৱী পুৰাণ আদিত উল্লেখ কৰা সতীৰ শৱদেহ খণ্ড-খণ্ড কৰাৰ ফলত এই শৱদেহৰ ৫১ টা খণ্ড ভাৰতৰ ৫১ খন ঠাইত পৰি যিসমূহ শক্তিপীঠৰ সৃষ্টি হৈছিল তাৰে এখন হ’ল ৰামখাপীঠ৷ পিছে পুৰাণত উল্লেখ কৰা ৫১ খন…
-
ৰামায়ণৰ চৰিত্ৰসমূহৰ তালিকা
প্ৰাচীন ভাৰতৰ দুখন প্ৰধান সংস্কৃত মহাকাব্যৰ ভিতৰত এখন হৈছে ৰামায়ণ। ইয়াক বাল্মিকীয়ে ৰচনা কৰিছিল। এই মহাকাব্যখনত দেখা পোৱা গুৰুত্বপূৰ্ণ চৰিত্ৰবোৰ তলত দিয়া হ’ল-
-
ৰিজকুও মাজা
ৰিজকুও-মাজা (Rijkuo-Maja) বা ৰিকা মাজা (ছামি বা ছুইডিছ ভাষাত "ৰিচ মাজা"; ১৬৬১-১৭৫৭) আছিল মাউছজাউৰৰ এজন ছামি ন'আইডি, অৰ্থাৎ ছামি সম্প্ৰদায়ৰ নেতা, তেওঁ সমসাময়িক ছামি সম্প্ৰদায়ত তেওঁৰ প্ৰভাৱ আৰু ধন-সম্পত্তিৰ বাবে পৰিচিত আছিল আৰু ছামি ইতিহাসৰ এগৰাকী বিখ্যাত ব্যক্তিত্ব আৰু কেইবাটাও কিংবদন্তিৰ…
-
ৰিয়া চিলভিয়া
ৰিয়া চিলভিয়া, যাক ইলিয়া বুলিও কোৱা হয়, ৰোম চহৰৰ প্ৰতিষ্ঠাতা যমজ ভাতৃ ৰোমুলাছ আৰু ৰেমুছৰ পৌৰাণিক মাতৃ। এই কাহিনীটোক ৰোমান শিল্পত বহুবাৰ চিত্ৰিত কৰা হৈছে। লিভিৰ আব উৰ্বে কণ্ডিটা লিব্ৰিৰ প্ৰথমখন কিতাপত তেওঁৰ কাহিনী কোৱা হৈছে আৰু কেচিয়াছ ডিঅ'ই ৰোমান ইতিহাসত।
-
ৰুদালি (প্ৰথা)
ৰুদালি (Rudaali) হৈছে ৰাজস্থান, ভাৰতৰ কোনো কোনো ভৌগোলিক অংশত পালন কৰা এক পৰম্পৰাগত শোক প্ৰকাশৰ প্ৰথা, য'ত নিম্নবৰ্ণৰ মহিলাসকলক বিশেষকৈ উচ্চবৰ্ণৰ পুৰুষৰ অন্ত্যেষ্টিক্ৰিয়াত ৰাজহুৱাভাৱে শোক প্ৰকাশ কৰিবলৈ নিযুক্তি দিয়া হয়। "ৰুদালি" শব্দটো হিন্দী শব্দ ৰোনাৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে যাৰ অৰ্থ হৈছে "কন্দা।"
-
ৰুদ্ৰাভিষেক
ৰুদ্ৰাভিষেক (সংস্কৃত: रुद्राभिषेक) হৈছে ভগৱান শিৱৰ প্ৰতি উৎসৰ্গিত বৈদিক অনুষ্ঠান। ৰুদ্ৰাভিষেক অনুষ্ঠানৰ সময়ত গংগাজল (অছিঞ্জল), মৌ, গাখীৰ, পানী, পঞ্চমৃত আৰু দৈ ভগৱান শিৱক অৰ্পণ কৰা হয়। সাধাৰণতে ভাৰত উপমহাদেশৰ এটা শিৱ মন্দিৰত সোমবাৰে শিৱলিংগক আগবঢ়োৱা হয়।
-
ৰেভানা উমাদেৱী নাগাৰাজ
ৰেভানা উমাদেৱী নাগাৰাজ (: Revanna Umadevi Nagaraj; জন্ম: ১১ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৬৫), ইংলিছ বিলিয়াৰ্ড আৰু স্নুকাৰৰ এগৰাকী ভাৰতীয় পেছাদাৰী খেলুৱৈ। তেওঁ বিশ্ব মহিলা বিলিয়াৰ্ড চেম্পিয়ন (২০১২) আৰু ছবাৰ ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় বিলিয়াৰ্ড চেম্পিয়ন।
-
ৰেৱতী (বলোৰামৰ পত্নী)
ৰেৱতী ৰজা কাকুদ্মীৰ কন্যা আৰু বলোৰামৰ সহধৰ্মিনী আছিল। মহাভাৰত,ভাগৱত পুৰাণ আৰু বিষ্ণু পুৰাণৰ দৰে বিভিন্ন পৌৰাণিক ধৰ্ম গ্ৰন্থত তেওঁৰ বিৱৰণ আছে। ৰেৱতী কাকুদ্মীৰ একমাত্ৰ কন্যা আছিল।
-
ৰোডোচ
গ্ৰীক পুৰাণত, ৰোডোচ/ৰোডাচ (Rhódos) বা ৰোড (Rhódē) আছিল ৰোডচ দ্বীপৰ দেৱী তথা মানৱীয় ৰূপ আৰু সূৰ্য দেৱতা হেলিঅ’চৰ পত্নী।
-
ৱমেন ইন ব্লেক (অতিপ্ৰাকৃতিক)
ৱমেন ইন ব্লেক (ইংৰাজী: Woman in Black) হ’ল এপ্লাচিয়ান লোককথাৰ এক অলৌকিক চৰিত্ৰ যিয়ে ১৯০০ চনৰ আৰম্ভণিৰপৰা মাজভাগলৈকে দক্ষিণ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰ আৰু পশ্চিম আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ বিভিন্ন অঞ্চলত দেখা দিছিল।
-
ৱয়েংগি
ৱয়েংগি নাইজেৰিয়াৰ ইজো জনগোষ্ঠীৰ সৃষ্টিকৰ্তা দেৱী৷ কিছুমান বিশেষ চিত্ৰত তেওঁক ভাগ্যৰ দেৱী বুলিও জনা যায়।
-
ৱেৱে গম্বেল
ৱেৱে গম্বেল জাভানীজ পৌৰাণিক কাহিনীত এগৰাকী নাৰী অতিপ্ৰাকৃতিক সত্তা বা প্ৰতিশোধপৰায়ণ ভূত। তাই শিশুক অপহৰণ কৰে বুলি কোৱা হয়। শিশুসকলক সাৱধান হ’বলৈ আৰু ৰাতি ঘৰতে থাকিবলৈ উৎসাহিত কৰিবলৈ এই মিথটো শিকোৱা হয়। পৰম্পৰাগতভাৱে ৱেৱে গম্বেলক দীঘল ওলমি থকা স্তন থকা মহিলা হিচাপে প্ৰতিনিধিত্ব কৰা হয়।
-
ড'ৰিছ (অ'চেনিড)
ড'ৰিছ (/ˈdoʊrɪs/; প্ৰাচীন গ্ৰীক: Δωρίς/Δωρίδος ইংৰাজী: Doris; আক্ষৰিক অৰ্থ: 'দান') গ্ৰীক শ্ৰুতিকথা অনুসৰি এগৰাকী সাগৰীয় দেৱী। টাইটান অ'চেনাছ আৰু টেথিছৰ কন্যা ৩,০০০ অ'চেনিডৰ ভিতৰত তেওঁ অন্যতম আছিল।
-
নবী
নবী(নাবী) (Prophet) বুলিলে সেইজন ব্যক্তিক বুজোৱা হয় যিজনে দাবি কৰে যে ঈশ্বৰ বা সৃষ্টিকৰ্তা ৰ সৈতে সিহঁতৰ প্ৰত্যক্ষ বা পৰোক্ষভাবে যোগাযোগ বা বাৰ্তা বিনিময় হৈছে। সিহঁতে নিজে যিবোৰ শিক্ষা লাভ কৰে সেয়া নিঃস্বাৰ্থভাৱে অন্যান্য লোকসকলৰ মাজত বিতৰণ কৰে।
-
ছূৰা
ছূৰা (سورة) হৈছে ইছলামী পৰিভাষাত মুছলিম সকলৰ ধৰ্মগ্ৰন্থ কোৰআনৰ একোটা অধ্যায়ৰ নাম। কিন্তু এইটো সাধাৰণ কিতাপৰ অধ্যায়ৰ নিচিনা নহয় বৰঞ্চ বিশেষভাৱে কেৱল কোৰআনৰ বৈশিষ্টৰ বাবেই ইয়াৰ উৎপত্তি। সেয়েহেই এইটো প্ৰকৃত অৰ্থত এটা কোৰআনিক পৰিভাষা; যাক কেৱল কোৰআনৰ দৃষ্টিকোণৰ পৰাই ব্যাখ্যা কৰিব পৰা যায়।
-
পাণ্ডৱ
পাণ্ডৱ (पाण्डव) হৈছে দীৰ্ঘতম হিন্দু মহাকাব্য মহাভাৰতৰ কেন্দ্ৰীয় চৰিত্ৰ, যিসকলে কুৰুক্ষেত্ৰত হস্তিনাপুৰৰ সিংহাসনৰ বাবে সিহঁতৰ ভাই কৌৰৱসকলৰ বিৰুদ্ধে মহাভাৰত যুদ্ধ কৰিছিল। যাক কুৰুক্ষেত্ৰ যুদ্ধ বুলি কোৱা হয়৷ তেওঁলোকৰ নাম- যুধিষ্ঠিৰ, ভীম, অৰ্জুন, নকুল আৰু সহদেৱ।
-
কাফিৰ
কাফিৰ (আৰবী: كافر-kāfir) এটি আৰবী শব্দ, যিটো আৰবী কুফৰ (আৰবী: كفّار-kuffār) ধাতুৰ পৰা আহিছে, যাৰ শাব্দিক অৰ্থ হ'ল ঢাকি ৰখা, লুকুৱাই ৰখা আৰু ইয়াৰ ব্যৱহাৰিক অৰ্থ হ'ল অবাধ্যতা, অস্বীকাৰ কৰা, অকৃতজ্ঞতা। ই ইছলামী তথ্যলিপিসমূহত বহুলভাৱে ব্যৱহৃত এটি শব্দ।
-
ৰাধা
ৰাধা (IAST: Rādhā, হিন্দী: राधा ) হ'ল ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণৰ প্ৰেয়সী,তেওঁ ৰাসমণ্ডলৰ গোপীসকলৰ ভিতৰত সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ। বঙ্গীয় আৰু নাদীয়া বৈষ্ণৱ শাখাত ৰাধাকেই মূলপ্ৰকৃতি বুলি অভিহিত কৰা হৈছে।
-
ভীম
ভীম (भीम) মহাভাৰতৰ এটি চৰিত্ৰ। ভীম পাণ্ডু পাঁচজন পুত্ৰৰ ভিতৰত (যাক পাণ্ডৱ বুলি জনা যায়) দ্বিতীয় পুত্ৰ। ভীম এজন বীৰ যোদ্ধা। গদাধৰ হিচাপে তেওঁৰ খ্যাতি আছে।
-
মুমিন
মুমিন এটা আৰবী শব্দ, যিটো মূলত আৰবী ঈমান শব্দটোৰ পৰা আহিছে। ৰ শাব্দিক অৰ্থ "বিশ্বাসী" আৰু ইয়াৰ দ্বাৰা এজন কঠোৰভাৱে অনুগত মুছলিমক বুজোৱা হয়, যিটো অত্যন্ত দৃঢ়ভাবে ইছলামক নিজৰ অভ্যন্তৰৰ আৰু বাহিৰৰ সকলো কৰ্মকান্ডক ধাৰণ কৰে আৰু আল্লাহ তাআলাৰ ইচ্ছাৰ ওচৰত নিজক পূৰ্ণভাবে সমৰ্পন কৰে।
-
অথৰ্ববেদ
অথৰ্ববেদ হিন্দু ধৰ্মশাস্ত্ৰৰ চাৰিখন বেদৰ ভিতৰত শেষৰখন বেদ। ইয়াৰ আদি নাম আছিল অথৰ্বাংগিৰস বেদ। অথৰ্ববেদক ব্ৰহ্মবেদ বুলিও জনা যায়। এই বেদত মুঠতে ২০ টা কাণ্ড, ৩৮ টা প্ৰপাঠক, ৯০ টা অনুবাক, ৭৩০ টা সুক্ত আৰু ৬০০০ মন্ত্ৰ আছে।
-
কৌৰৱ
কৌৰৱ মহাভাৰতৰ চৰিত্ৰ বিশেষ। কৌৰৱ শব্দৰ উৎপত্তি কুৰু শব্দৰ পৰা আহিছে। হস্তিনাপুৰৰ সম্ৰাট ধৃতৰাষ্ট্ৰৰ এশ সন্তানক একেলগে কৌৰৱ বুলি কোৱা হয়। দুৰ্যোধন কৌৰৱৰ জেষ্ঠ ভাতৃ আৰু দুঃশলা কনিষ্ঠ ভগ্নী।
-
কুৰাইশ্ব
কুৰাইশ্ব বংশ (قريش) কুৰাঈশ্ব বা কোৰায়েশ্ব (কুৰেশ্বি হিচাপেও পৰিচিত) আছিল আৰবৰ এক শক্তিশালী বণিক বংশ। এই বংশই মক্কাৰ অধিকাংশ অংশ আৰু কাবা নিয়ন্ত্ৰণ কৰিছিল। ইছলাম ধৰ্মৰ নবী মুহাম্মাদ কুৰাইশ্ব বংশৰ বনু হাছিম গোত্ৰত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল।
-
আদি শংকৰ
আদি শংকৰ হৈছে অষ্টম শতিকাৰ এজন ভাৰতীয় অদ্বৈতবাদী দাৰ্শনিক তথা বৈদিক পণ্ডিত আছিল। হিন্দু ধৰ্মদৰ্শনৰ মীমাংসা ভাগৰ তেওঁ সমৰ্থক আছিল; বহ্মসূত্ৰ,উপনিষদ,গীতা আদিৰ দ্বাৰা তেওঁ আধ্যাত্মিকতাত গুৰুত্ব দিছিল। তেওঁক শংকৰাচাৰ্য নামেৰেও জনা যায়।
-
ধৃতৰাষ্ট্ৰ
মহাভাৰতত ধৃতৰাষ্ট্ৰ (धृतराष्ट्र, dhṛtarāshtra; lit. "a good king") হ'ল হস্তিনাপুৰৰ ৰজা তথা দুৰ্যোধনৰ পিতৃ। গান্ধাৰৰ ৰাজকুমাৰী গান্ধাৰী হ'ল তেখেতৰ পত্নী। তেওঁ জন্মান্ধ আছিল। আৰু এশ এটা সন্তানৰ (এজনী জীয়ৰী) পিতৃ আছিল।
-
ইমাম
ইমাম (إمام, বহুবচনঃ أئمة; امام) ইছলাম ধৰ্মাৱলম্বী সকলে ব্যৱহাৰ কৰা এটা শব্দ, যাৰ দ্বাৰা সাধাৰণভাৱে মুছলিম সমাজৰ নেতৃস্থানীয় ব্যক্তিক বুজোৱা হয়। সৰ্বাধিক প্ৰচলিত অৰ্থে ইমাম হ'ল সেইজন ব্যক্তি যিজনে মছজিদ বা বাহিৰত জামায়াতত নামাজ পৰিচালনা কৰে।
-
মনসা
মনসা দেৱী হৈছে হিন্দু ধৰ্মৰ এগৰাকী দেৱী, তেওঁক সৰ্পৰ লগত জড়িত দেৱী হিচাপে বিশ্বাস কৰা হয়।মূলত বংগদেশ আৰু উত্তৰ ভাৰত আৰু উত্তৰ পূৰ্বাঞ্চলতো সৰ্পদোষ নিৱাৰণৰ বাবে তেওঁৰ পূজা কৰা হয়। মনসা হৈছে সৰ্পৰাজ বাসুকীৰ ভগ্নী আৰু জৰুৎকাৰু মুনিৰ পত্নী। সৰ্পবিষ নিৱাৰণ কৰাৰ বাবে তেওঁক বিষহৰি নামেৰেও জনা যায়।
-
বেদান্ত
বেদান্ত দৰ্শন: বেদান্ত শব্দৰ অৰ্থ হৈছে বেদৰ অন্ত। উপনিষদ হৈছে বেদৰ শেষ ভাগ গতিকে উপনিষদক বেদান্ত বোলা হয়। বেদান্ত ৰ আন এটা নাম হৈছে "উত্তৰ মীমাংসা"।বেদান্তৰ দৰ্শনৰ প্ৰতিষ্ঠাতা হৈছে বদৰায়ণ। বদৰায়ণৰ দ্বাৰা ৰচিত ব্ৰহ্ম সূত্ৰই হৈছে এই দৰ্শনৰ মূল গ্ৰন্থ।
-
যজুৰ্বেদ
যজুৰবেদ হিন্দুধৰ্মৰ প্ৰধান শাস্ত্ৰ চাৰিখন বেদৰ অন্যতম এখন বেদ। বৈদিক যুগৰ সভ্যতা আৰু সংস্কৃতি অধ্যয়নৰ ক্ষেত্ৰত যজুৰবেদ অপৰিহাৰ্য। প্ৰতিলোম, অনুলোম, চাৰিবৰ্ণ, জাতিভেদ, অনাৰ্য জাতিৰ নাম, জীৱিকা, কুটীৰ শিল্প, আদিবাসী সকলৰ ধৰ্ম আদি বহু গুৰুত্বপূৰ্ণ তথ্য যজুৰবেদত উপলব্ধ।
-
ঊষা
ঊষা (Usha) হৈছে শ্ৰীকৃষ্ণৰ নাতি অনিৰুদ্ধৰ পত্নী, চিত্ৰলেখাৰ সখী ঊষা আছিল শোণিতপুৰ (বৰ্তমানৰ তেজপুৰ)-ৰ ৰজা বাণাসুৰৰ জীয়েক।
