বিশ্ব ঐতিহ্যৰ স্বীকৃতিৰ পৰা ধ্ৰুপদী ভাষাৰ মৰ্যাদালৈ, মহাপুৰুষ শংকৰদেৱৰ পৰা অলিম্পিকৰ পদকলৈ — তথ্য আৰু উৎসৰে প্ৰমাণিত অসমৰ গৌৰৱগাথা।
আহোম ৰজা-ৰাণীৰ সমাধি-ঢিবি — উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ প্ৰথম সাংস্কৃতিক বিশ্ব ঐতিহ্য স্থান।
ইউনেস্কো বিশ্ব ঐতিহ্য · ১৯৮৫পৃথিৱীৰ এশিঙীয়া গঁড়ৰ প্ৰায় দুই-তৃতীয়াংশৰ ঘৰ।
ইউনেস্কো বিশ্ব ঐতিহ্য · ১৯৮৫হিমালয়ৰ নামনিৰ জৈৱ-বৈচিত্ৰ্যৰ অনন্য ভঁৰাল।
ধ্ৰুপদী ভাষা · ২০২৪ভাৰত চৰকাৰে অসমীয়াক ধ্ৰুপদী ভাষাৰ মৰ্যাদা প্ৰদান কৰে।
শাস্ত্ৰীয় নৃত্য · ২০০০সংগীত নাটক অকাডেমীৰ স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত ভাৰতৰ শাস্ত্ৰীয় নৃত্য।
জি-আই স্বীকৃতিঅসমৰ নিজস্ব বন্য ৰেচম — প্ৰাকৃতিক সোণালী আভাৰ বাবে বিশ্বখ্যাত।
ভাৰতৰ প্ৰায় আধা চাহপৃথিৱীৰ বৃহত্তম চাহ উৎপাদক অঞ্চলসমূহৰ অন্যতম।
১৯০১এছিয়াৰ আটাইতকৈ পুৰণি কাৰ্যক্ষম তেল শোধনাগাৰসমূহৰ অন্যতম।
ভাৰতৰ প্ৰথম দ্বীপ জিলাবিশ্বৰ বৃহত্তম নদী-দ্বীপসমূহৰ অন্যতম, সত্ৰ সংস্কৃতিৰ প্ৰাণকেন্দ্ৰ।
৪.৯৪ কিলোমিটাৰব্ৰহ্মপুত্ৰৰ ওপৰত ভাৰতৰ দীঘলতম ৰে’ল-সহ পথ দলং।
ভাৰত ৰত্নগোপীনাথ বৰদলৈ (১৯৯৯) আৰু ভূপেন হাজৰিকা (২০১৯)।
জ্ঞানপীঠ বঁটাবীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য, মামণি ৰয়ছম গোস্বামী আৰু নীলমণি ফুকন।
শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱমহাপুৰুষ · সমাজ-সংস্কাৰক
ম
মাধৱদেৱনামঘোষা আৰু বৰগীতৰ ৰচক
চাওলুং চ্যু-কা-ফাআহোম ৰাজ্যৰ প্ৰতিষ্ঠাপক
লাচিত বৰফুকনশৰাইঘাটৰ বীৰ সেনাপতি
জ
জয়মতী কুঁৱৰীআত্মত্যাগৰ চিৰন্তন প্ৰতীক
মণিৰাম দেৱানচাহ উদ্যোগৰ অগ্ৰণী, শ্বহীদ
আ
আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকননৱজাগৰণৰ অগ্ৰদূত
লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাসাহিত্যৰথী
চন্দ্ৰপ্ৰভা শইকীয়ানীনাৰী জাগৰণৰ অগ্ৰণী
জ
জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰূপকোঁৱৰ · অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ জনক
বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভাকলাগুৰু
কুশল কোঁৱৰস্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ শ্বহীদ
ক
কনকলতা বৰুৱাবীৰবালা · ১৯৪২ৰ শ্বহীদ
গোপীনাথ বৰদলৈলোকপ্ৰিয় · ভাৰত ৰত্ন
ভূপেন হাজৰিকাসুধাকণ্ঠ · ভাৰত ৰত্ন
ব
বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্যজ্ঞানপীঠ বঁটা, ১৯৭৯
ম
মামণি ৰয়ছম গোস্বামীজ্ঞানপীঠ বঁটা, ২০০০
ন
নীলমণি ফুকনকবি · জ্ঞানপীঠ বঁটা, ২০২১
হোমেন বৰগোহাঞিসাহিত্যিক আৰু সাংবাদিক
হিমা দাসধিং এক্সপ্ৰেছ · বিশ্ব U20 সোণ
লাভলীনা বৰগোহাঁইঅলিম্পিক ব্ৰঞ্জ পদক, ২০২১
জুবিন গাৰ্গসংগীতশিল্পীকুকুৰ শৃগাল গৰ্দভৰো আত্মা ৰাম।
জানিয়া সবাকো পৰি কৰিবা প্ৰণাম॥— শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ, কীৰ্তন-ঘোষা
অসমীয়া ভাষা ভাৰত-আৰ্য ভাষা পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত এক প্ৰাচ্য ভাৰতীয়-আৰ্য ভাষা, আৰু অসমৰ ৰাজ্যিক ভাষা হিচাপে ই অঞ্চলটোৰ মুখ্য সংযোগী ভাষা। প্ৰাচীন কালৰ পৰা নিজা লিপি আৰু সাহিত্যিক পৰম্পৰাৰে পুষ্ট এই ভাষাই দীঘলীয়া বিৱৰ্তনৰ মাজেদি আহি ২০২৪ চনৰ ৩ অক্টোবৰ তাৰিখে ভাৰতৰ ধ্ৰুপদী ভাষাৰ মৰ্যাদা লাভ কৰে।
অসম সাহিত্য সভা হৈছে অসমীয়া ভাষা, সাহিত্য আৰু সংস্কৃতিৰ সৰ্বাংগীণ উন্নতিৰ লক্ষ্যৰে ১৯১৭ চনত গঠিত এক শীৰ্ষস্থানীয় সাহিত্য-সাংস্কৃতিক সংস্থা। ইয়াৰ মুখ্য কাৰ্যালয় যোৰহাটৰ চন্দ্ৰকান্ত সন্দিকৈ ভৱনত অৱস্থিত আৰু অসম তথা অসমবাহিৰতো ইয়াৰ হাজাৰো অধিক শাখা আছে।
ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদ এছিয়াৰ অন্যতম দীঘল আৰু ভাৰত-অসমৰ প্ৰধান নদী-ব্যৱস্থা, যাৰ পানী-প্ৰবাহে ভৌগোলিক গঠন, কৃষি, বাণিজ্য আৰু জনজীৱনত গভীৰ প্ৰভাৱ পেলাইছে। ই দিহাং, দিবাং আৰু লোহিতৰ সন্মিলনৰ পাছত অসমত “ব্ৰহ্মপুত্ৰ” নামেৰে বিস্তৃত ৰূপ লয়, আৰু আগবঢ়ি গৈ বাংলাদেশত যমুনা নামেৰে গংগাৰ সৈতে মিলি বঙ্গোপসাগৰ…
শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ (১৪৪৯–১৫৬৮) মধ্যযুগীয় অসমৰ এক প্রধান ধৰ্মপ্ৰচাৰক আৰু বহুমুখী স্ৰষ্টা, যাঁৰ নেতৃত্বত নৱবৈষ্ণৱ তথা একশৰণ নাম ধৰ্মে সমাজ-জীৱনত গভীৰ ৰূপান্তৰ আনে। সাহিত্য, সংগীত, নাট-অভিনয়, নৃত্য আৰু সামাজিক সংগঠনৰ সমাহাৰে তেওঁ অসমীয়া সংস্কৃতিৰ এক ঐক্যসূত্ৰ গঢ়ি তোলে।
আহোম ৰাজ্য (পূৰ্বনাম অসম ৰাজ্য; টাই-আহোম নাম মু'ঙ দুন চুন খাম) ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাত প্ৰায় ৬০০ বছৰ ধৰি টিকি থকা এক মধ্যযুগীয় ৰাজতান্ত্ৰিক ৰাজ্য আছিল। এই ৰাজ্যই উত্তৰ-পূব ভাৰতত এক শক্তিশালী ৰাজনৈতিক-সামৰিক ব্যৱস্থা গঢ় দি মোগল সাম্ৰাজ্যৰ প্ৰসাৰ ৰোধ কৰাত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা লয় আৰু শেষত ১৮২৬ চনত…
মাজুলী অসমৰ ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ বুকুত অৱস্থিত বৃহৎ নদীদ্বীপ, আৰু ২০১৬ চনৰ পৰা ই এখন পৃথক জিলা। সত্ৰ-ভিত্তিক বৈষ্ণৱ পৰম্পৰা, বহুধা লোকসংস্কৃতি আৰু নদীভূ-প্ৰকৃতিৰ বাবে মাজুলী অসম তথা ভাৰতৰ এক অনন্য সাংস্কৃতিক-ভৌগোলিক অঞ্চল।
বিহু অসমৰ জাতীয় উৎসৱ আৰু অসমৰ জনজীৱনৰ কৃষিভিত্তিক বাৰ্ষিক ঋতুচক্ৰৰ সৈতে ঘনিষ্ঠভাৱে জড়িত। জাতি-বৰ্ণ-ধৰ্ম নিৰ্বিশেষে একেলগে উদযাপন কৰিব পৰা এই উৎসৱে অসমৰ সাংস্কৃতিক ঐক্য, লোকাচাৰ আৰু সংগীত-নৃত্য পৰম্পৰাৰ এক প্ৰধান বাহক ৰূপে পৰিচয় দিয়ে।
কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যান অসমৰ নগাঁও আৰু গোলাঘাট জিলাত অৱস্থিত এক বিশ্বখ্যাত সংৰক্ষিত এলাকা, য’ত পৃথিৱীৰ প্ৰায় দুই-তৃতীয়াংশ এশিঙীয়া গঁড়ৰ বাসস্থান। এই উদ্যান ঢেঁকীয়াপতীয়া বাঘ, হাতী, বনৰীয়া ম’হ, দল-হৰিণা আদিৰ ঘনত্ব আৰু জৈৱ বৈচিত্ৰ্যৰ বাবে ইউনেস্কোৰ বিশ্ব ঐতিহ্যক্ষেত্ৰ আৰু বাঘ সংৰক্ষণ ক্ষেত্ৰ…
কামৰূপ ৰাজ্য (প্ৰাগজ্যোতিষ) আছিল অসমৰ প্ৰথম স্পষ্ট ঐতিহাসিক ৰাজ্য, যি প্ৰায় ৩৫০ চনৰ পৰা ১১৪০ চনলৈ ব্ৰহ্মপুত্ৰ উপত্যকাত কেন্দ্ৰ কৰি দীৰ্ঘ সময় ধৰি টিকি আছিল।
বৰগীত হৈছে অসমৰ নৱ-বৈষ্ণৱ ধৰ্মীয় পৰম্পৰাত শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ আৰু মাধৱদেৱৰ দ্বাৰা ৰচিত, নিৰ্দিষ্ট ৰাগ-আধাৰিত এক স্বকীয় ভক্তিগীত-ধাৰা। ব্ৰজ-ভক্তিৰ আধ্যাত্মিক ভাব, ব্ৰজাৱলী ভাষাৰ বিশেষ ভাষাশৈলী আৰু সত্ৰীয় আচাৰৰ ভিতৰত সীমাবদ্ধ পবিত্ৰ ব্যৱহাৰে বৰগীতক অসমৰ সংগীত-ঐতিহ্যত অনন্য স্থান দিছে।
জলকীয়া গুল্মজাতীয় গছত ধৰা জ্বলাগুণ থকা এক প্ৰকাৰৰ পাচলি, যি বিশ্বজুৰি খাদ্যত মছলা আৰু কিছুমান পৰম্পৰাগত ঔষধি ব্যৱহাৰত প্ৰচলিত। কলম্বিয়ান এক্সচেঞ্জৰ পাছত ইয়াৰ বহু জাত বিভিন্ন ভূখণ্ডলৈ বিস্তাৰ লাভ কৰে, আৰু ভাৰতত ১৬শ শতিকাৰ পৰা ইয়াৰ প্ৰচলন দেখা যায়।
ভাওনা হৈছে শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ নাট্য-সৃষ্টি অংকীয়া নাটৰ মঞ্চ-অভিনয় ৰূপ। ই মূলত ধৰ্মীয় শিক্ষা আৰু লোকশিক্ষাৰ এক ফলপ্ৰদ মাধ্যম হিচাপে সত্ৰ বা নামঘৰত পবিত্ৰ অনুষ্ঠানৰূপে অনুষ্ঠিত হয়।
এই পৃষ্ঠাৰ প্ৰতিটো তথ্য সংশ্লিষ্ট প্ৰবন্ধত বিতংকৈ উল্লেখ আছে। কোনো তথ্যত ভুল দেখিলে প্ৰবন্ধটোৰ “সংশোধনৰ পৰামৰ্শ” বুটাম ব্যৱহাৰ কৰক।
