ৰিয়া চিলভিয়া

ৰিয়া চিলভিয়া, যাক ইলিয়া বুলিও কোৱা হয়,^১ ৰোম চহৰৰ প্ৰতিষ্ঠাতা যমজ ভাতৃ ৰোমুলাছ আৰু ৰেমুছৰ পৌৰাণিক মাতৃ।^২৩ এই কাহিনীটোক ৰোমান শিল্পত বহুবাৰ চিত্ৰিত কৰা হৈছে।^৪ লিভিৰ আব উৰ্বে কণ্ডিটা লিব্ৰিৰ প্ৰথমখন কিতাপত তেওঁৰ কাহিনী কোৱা হৈছে^৫ আৰু কেচিয়াছ ডিঅ'ই ৰোমান ইতিহাসত।^৬ ৰিয়া চিলভিয়াৰ কিংবদন্তিত ভেষ্টাল ভাৰ্জিন হৈ থকাৰ সময়ত মংগল গ্ৰহই তেওঁক ধৰ্ষণ কৰিছিল, যাৰ ফলত যমজ সন্তান জন্ম হৈছিল,^৩ এনেইডত উল্লেখ কৰা অনুসৰি^৭ আৰু অভিদৰ ৰচনাসমূহত ৰিয়া চিলভিয়াৰ উল্লেখ আছে।

কিম্বদন্তি

লিভিৰ লেখাৰ এই কিম্বদন্তি অনুসৰি তেওঁ আলবা লংগাৰ ৰজা নুমিটৰৰ কন্যা আছিল আৰু ইনিয়াছৰ বংশধৰ আছিল। নুমিটৰৰ কনিষ্ঠ ভাতৃ আমুলিয়াছে সিংহাসন দখল কৰি নুমিটৰৰ পুত্ৰক হত্যা কৰে, তাৰ পিছত ৰিয়া চিলভিয়াক ভেষ্টা দেৱীৰ পুৰোহিত ভেষ্টাল ভাৰ্জিন হ’বলৈ বাধ্য কৰে। যিহেতু ভেষ্টাল ভাৰ্জিনসকলে জীৱনত বিবাহ নকৰাৰ শপত খাইছিল, সেয়েহে ইয়াৰ দ্বাৰা নুমিটৰৰ বংশৰ কোনো উত্তৰাধিকাৰী নাথাকিব। ৰিয়াই অৱশ্যে মংগল দেৱতাৰ দ্বাৰা যমজ সন্তান ৰোমুলাছ আৰু ৰেমুছক গৰ্ভধাৰণ কৰে।^৩

প্লুটাৰ্কৰ মতে, তেওঁ এই কথা বিশ্বাস কৰিছিল কাৰণ তেওঁ নিজৰ সন্তানক এটা কাঠফুলা আৰু এটা পহু – মংগল গ্ৰহৰ বাবে পবিত্ৰ প্ৰাণী – দ্বাৰা যত্ন লোৱা দেখিছিল।^৮ বিৱৰণীত কোৱা হৈছে যে, ৰিয়া চিলভিয়াই মন্দিৰত ব্যৱহাৰৰ বাবে পানী আনিবলৈ মংগল গ্ৰহৰ পৱিত্ৰ এটা বাগিচালৈ গৈছিল^৯ য’ত তেওঁ মংগল গ্ৰহৰ সন্মুখীন হৈছিল আৰু যিয়ে তেওঁক ধৰ্ষণ কৰাৰ চেষ্টা কৰিছিল, তেওঁ তেওঁৰ পৰা পলায়ন কৰি গৈ এটা গুহাত সোমাইছিল কিন্তু কোনো লাভ নহ’ল। তাৰ পিছত মংগলে প্ৰতিশ্ৰুতি দিলে যে, তেওঁৰ সন্তানসকল শ্ৰেষ্ঠ হ’ব।^১০ তেওঁৰ সন্তানৰ পিতৃত্বৰ এই দাবী, পিছলৈ ৰোমান ইতিহাসবিদ লিভিয়ে সন্দেহ কৰিছিল।^১১

ৰিয়া চিলভিয়াৰ সন্তানৰ জন্মত নিজৰ অসন্তুষ্টি দেখুৱাবলৈ ভেষ্টাই তেওঁৰ মন্দিৰৰ পৱিত্ৰ জুই নুমুৱাবলৈ বাধ্য কৰালে, তেওঁৰ বেদীটো জোকাৰি দিলে আৰু তেওঁৰ প্ৰতিমূৰ্তিৰ চকু দুটা বন্ধ কৰি দিলে।^১২ এনিয়াছৰ মতে দেৱী ভেনাছে ৰিয়া চিলভিয়াৰ দুৰ্দশাৰ প্ৰতি অধিক সহানুভূতিশীল আছিল।^১৩

যেতিয়া আমুলিয়াছে জন্মৰ কথা গম পায় তেতিয়া তেওঁ ৰিয়া চিলভিয়াক কাৰাগাৰত ভৰাই দিয়ে আৰু এজন লগুৱাক যমজ সন্তান দুটাক হত্যা কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে। কিন্তু লগুৱাজনৰ দয়া উপজিল আৰু তেওঁলোকক টাইবাৰ নদীত উটুৱাই দিলে, আৰু ওফন্দি থকা নদীখনে কেঁচুৱাকেইটাক পাৰৰ কাষৰ এটা গাঁতত থৈ গ’ল। তাত এটা মাইকী পহুৱে (লুপা) যিয়ে মাত্ৰ নিজৰ পোৱালিবোৰ হেৰুৱাইছিল, সিহঁতক স্তনপান কৰাইছিল।^১৪ আমুলিয়াছৰ কন্যা এন্থোৰ মধ্যস্থতাৰ বাবে ৰিয়া চিলভিয়া নিজেই মৃত্যুৰ পৰা ৰক্ষা পৰে।^১৫১৬ অভিডৰ মতে, ৰিয়া চিলভিয়াই অৱশেষত নিজকে টাইবাৰ নদীত পেলাই দিয়ে।^১৭

ৰোমুলাছ আৰু ৰেমুছে আমুলিয়াছক উৎখাত কৰি খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৭৫২ চনত নুমিটৰক পুনৰ ৰজা হিচাপে নিযুক্তি দিয়ে। তাৰ পিছত তেওঁলোকে ৰোম প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ যায়।^১৮১৯