সম্পাদকীয় মানদণ্ড

মূল নীতি

1. উৎস-চিহ্নিতকৰণ। প্ৰতিটো প্ৰবন্ধৰ তলত তাৰ উৎস, পদ্ধতি আৰু অনুজ্ঞাপত্ৰ লিখা থাকে — সম্পাদকীয়, মৌলিক, গৱেষণা-কাঠামো, সম্প্ৰদায় বা অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া।
2. মৌলিকতা। সম্পাদকীয় প্ৰবন্ধসমূহ নতুনকৈ লিখা হয়; উৎস-প্ৰবন্ধৰ সৈতে ৬-শব্দীয়া বাক্যাংশ-মিল ৮%তকৈ বেছি হ’লে খচৰা বাতিল কৰা হয় (গড় মিল প্ৰায় ৪%)।
3. অতিদাবী নকৰা। যি কাঠামো বা তত্ত্ব এতিয়াও পৰীক্ষামূলকভাৱে বৈধ হোৱা নাই, তাক “প্ৰস্তাৱিত” বুলি স্পষ্টকৈ উল্লেখ কৰা হয়।
4. নিৰপেক্ষতা। বিতৰ্কিত বিষয়ত বিভিন্ন দৃষ্টিভংগী উৎস সহকাৰে উপস্থাপন কৰা হয়।
5. স্বত্বাধিকাৰৰ সন্মান। স্বত্বাধিকাৰ-সুৰক্ষিত গ্ৰন্থ বা ছবি বিতৰণ কৰা নহয়।

তথ্য-যাচাই: UAHDF পদ্ধতি

সংশোধন-প্ৰস্তাৱ আৰু বিতৰ্কিত দাবী পৰীক্ষাৰ বাবে আমি UAHDFৰ চাৰিটা স্তৰৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত এক শৃংখলা অনুসৰণ কৰোঁ:

1. প্ৰশ্ন: দাবীটো ঠিক কি? কোনটো অংশ পৰীক্ষাযোগ্য?
2. প্ৰতিদ্বন্দ্বী ব্যাখ্যা: একেটা তথ্যৰ বিকল্প ব্যাখ্যা কি কি হ’ব পাৰে?
3. প্ৰমাণ: কোনবোৰ উৎসই কোনটো ব্যাখ্যাক সমৰ্থন কৰে, আৰু উৎসবোৰ কিমান স্বতন্ত্ৰ?
4. মিছা-প্ৰমাণ পৰীক্ষা: কি প্ৰমাণ পালে দাবীটো ভুল বুলি গণ্য হ’ব? সেই প্ৰমাণ বিচাৰি চোৱা হৈছেনে?

গুণমান সূচক (পৰীক্ষামূলক)

প্ৰতিটো প্ৰবন্ধৰ কাষত এটা ০–১০০ গুণমান সূচক দেখুওৱা হয়। ই মানৱ যোগাযোগ বুদ্ধিমত্তা (HCI) কাঠামোৰ কেইটামান গুণগত দিশৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত: উৎস-সমৰ্থন, স্পষ্টতা, প্ৰসংগ, পঠন-সহজতা, উদ্দেশ্য আৰু মৌলিকতা। HCI এটা প্ৰস্তাৱিত কাঠামো, যাৰ পৰীক্ষামূলক বৈধকৰণ চলি আছে; সেয়ে এই সূচক কেৱল দিশ-নিৰ্দেশক।

এই সূচক স্বয়ংক্ৰিয় হিউৰিষ্টিক; বিশেষজ্ঞ সমীক্ষা বা তথ্যৰ শুদ্ধতাৰ নিশ্চয়তা নহয়।

যোগাযোগক “সংকেত” হিচাপে চোৱা

প্ৰবন্ধৰ প্ৰতিটো দাবীক উৎস-চিহ্নিত আৰু পদ্ধতি-চিহ্নিত সংকেত হিচাপে চোৱাৰ ধাৰণাটো যোগাযোগ বুদ্ধিমত্তা বিজ্ঞান (CIS)ৰ পৰা লোৱা। ই এটা প্ৰস্তাৱিত অধ্যয়ন-ক্ষেত্ৰ, সত্যব্ৰত নিৰালাৰ দ্বাৰা পৰিকল্পিত।

সংশোধন

কোনো ভুল দেখিলে প্ৰবন্ধৰ “সংশোধনৰ পৰামৰ্শ” বুটামেৰে প্ৰস্তাৱ দিয়ক। প্ৰতিটো প্ৰস্তাৱ সম্পাদকীয় পৰ্যালোচনাৰ পিছতহে প্ৰকাশ কৰা হয়।