কাল্পনিক চৰিত্ৰ
৬৯ প্ৰবন্ধ
-
প'জাইডন
প'ছেইদন বা প'জাইডন (Poseidon) হৈছে পৌৰাণিক গ্ৰীক কিংবদন্তিৰ বাৰজন অলিম্পিয়ান অৰ্থাৎ অলিম্পাচ পৰ্বত নিবাসী দেৱতাসকলৰ এজন। তেওঁ সমুদ্ৰ, ধুমুহা, ভূমিকম্প আৰু ঘোঁৰাৰ অধিপতি। প্ৰাক অলিম্পিয়ান যুগ অৰ্থাৎ গ্ৰীচৰ তাম্ৰ যুগত প'জাইডনক পাইল'ছ আৰু থেবিছ নামৰ ঠাইত এজন প্ৰধান দেৱতাৰূপে সন্মান আগবঢ়োৱা হৈছিল।
-
ঊষা
ঊষা (Usha) হৈছে শ্ৰীকৃষ্ণৰ নাতি অনিৰুদ্ধৰ পত্নী, চিত্ৰলেখাৰ সখী ঊষা আছিল শোণিতপুৰ (বৰ্তমানৰ তেজপুৰ)-ৰ ৰজা বাণাসুৰৰ জীয়েক।
-
জৰাসন্ধ
জৰাসন্ধ হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনীত উল্লেখ কৰা এজন ৰজা। তেওঁ মগধৰ শক্তিশালী ৰজা, আৰু মহাভাৰতৰ এজন সৰু বিৰোধী। তেওঁ মগধৰ বৃহদ্ৰথ বংশৰ প্ৰতিষ্থাপক ৰজা বৃহদ্ৰথৰ পুত্ৰ। জনপ্ৰিয় জ্ঞান অনুসৰি বৃহদ্ৰথৰ বংশধৰসকলে ২৬০০ বছৰ মগধত শাসন কৰিছিল আৰু তাৰ পিছত প্ৰদ্যুৎ বংশ আৰু হাৰিয়াংক বংশই মগধত শাসন কৰিছিল।
-
থৰ
জাৰ্মাণিক বিশ্বাসত থৰ (; পুৰণি নৰ্ছ: Þórrৰপৰা) এগৰাকী হাতুৰীধাৰী দেৱতা- বিজুলী, গাজনি, ধুমুহা, ওকগছ, বল, মানৱতা ৰক্ষা, পবিত্ৰকৰণ আৰু উৰ্বৰতাৰে সম্বন্ধিত। পুৰণি নʼৰ 'Þórr'ৰ উপৰিও এই দেৱতাই পুৰণি ইংৰাজী ভাষাত Þunor আৰু পুৰণি উচ্চ জাৰ্মান ভাষাত Donar (ৰুণিক þonar) ৰূপে স্থান লাভ কৰিছে।
-
হেডিচ
হাইদেছ বা হেডিচ (; ᾍδης Hádēs; Ἅιδης Háidēs) হৈছে গ্ৰীক কিংবদন্তিসমূহৰ মতে মৃত্যুৰ দেৱতা আৰু পাতালপুৰীৰ অধিপতি৷ তেওঁ ক্ৰ'নচ আৰু ৰিয়াৰ জ্যেষ্ঠ সন্তান আছিল। পিতৃ ক্ৰ'নচে জ্যুচৰ বাদে সকলো সন্তানকে উদৰস্থ কৰে যদিও পিছত জ্যুচৰ হস্তক্ষেপত ক্ৰ'নচৰ উদৰৰ পৰা হেডিচ সৰ্বশেষত নিৰ্গত হয়।
-
চেভেৰাছ স্নেইপ
চেভেৰাছ স্নেইপ (Severus Snape) জে. কে. ৰাউলিঙৰ হেৰী পটাৰ কল্প-কাহিনী শৃংখলাৰ এক প্ৰধান চৰিত্ৰ। শৃংখলাটোত স্নেইপ হগৱাৰ্ট্ছ যাদু বিদ্যালয়ৰ (Hogwarts School Of Witchcraft And Wizardry) যাদু ৰসায়নৰ শিক্ষক। ষষ্ঠ গ্ৰন্থখনত তেওঁ ক'লা যাদুৰ পৰা প্ৰতিৰক্ষা বিষয়ৰ শিক্ষক নিযুক্ত হৈছে।
-
হাৰমাইনি গ্ৰেইঞ্জাৰ
হাৰমাইনি জিন গ্ৰেইঞ্জাৰ (Hermione Jean Granger; ) ব্ৰিটিছ লেখিকা জে. কে. ৰাউলিং ৰচিত হেৰী পটাৰ উপন্যাস-শৃংখলাৰ এক কাল্পনিক চৰিত্ৰ। শৃংখলাৰ প্ৰথম উপন্যাস হেৰী পটাৰ এণ্ড দ্য ফিল'ছফাৰ্চ ষ্ট'ন ৰ পৰা পৰৱৰ্তী প্ৰতিখন উপন্যাসতে তেওঁৰ উপস্থিতি আছে।
-
তক্ষক
তক্ষক হিন্দু আৰু বৌদ্ধ ধৰ্মৰ এজন নাগৰজা। হিন্দু মহাকাব্য মহাভাৰতৰ লগতে ভাগৱত পুৰাণতো তেওঁৰ উল্লেখ আছে। তেওঁক নাগসকলৰ ৰজা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। চীন আৰু জাপানৰ পৌৰাণিক কাহিনীত তক্ষকক "আঠজন শ্ৰেষ্ঠ অজগৰ ৰজা"ৰ ভিতৰত অন্যতম বুলিও জনা যায়।
-
ৰুক্মি
ৰুক্মি হিন্দু পৌৰাণিক গ্ৰন্থত প্ৰমাণিত বিদৰ্ভ ৰাজ্যৰ এজন ৰাজকুমাৰ। তেওঁ ভীষ্মক ৰজাৰ জ্যেষ্ঠ পুত্ৰ আৰু কৃষ্ণক বিয়া কৰোৱা ৰুক্মিণীৰ ভাতৃ। যুদ্ধ দক্ষতা আৰু কৃষ্ণ আৰু বলোৰামৰ দৰে বিশিষ্ট ব্যক্তিৰ সৈতে সংঘাতৰ বাবে পৰিচিত ৰুক্মিৰ জীৱন মহাভাৰত আৰু ভাগৱত পুৰাণৰ বিভিন্ন খণ্ডত বিশদভাৱে উল্লেখ কৰা হৈছে।
-
ফেলুদা
প্ৰদোষচন্দ্ৰ মিত্ৰ ওৰফে ফেলুদা সত্যজিৎ ৰায়ৰ সৃষ্ট বঙালী সাহিত্যৰ এটি জনপ্ৰিয় কাল্পনিক ৰহস্যসন্ধানী চৰিত্ৰ। ১৯৬৫ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহৰ সন্দেশ আলোচনীত ফেলুদা চিৰিজৰ প্ৰথম গল্প"ফেলুদাৰ গোয়েন্দাগিৰি" প্ৰকাশিত হয়।
-
বিৰোচন
বিৰোচন হিন্দু ধৰ্মৰ এজন অসুৰ ৰজা। অথৰ্ববেদ (VIII.10.22) অনুসৰি তেওঁ প্ৰহ্লাদ আৰু ধৃতিৰ পুত্ৰ, হিৰণ্যকশিপুৰ নাতি আৰু বালিৰ পিতৃ। দাৰ্শনিক অনুসন্ধান আৰু নেতৃত্বৰ বাবে পৰিচিত বিৰোচন হিন্দু গ্ৰন্থসমূহৰ বিশেষকৈ চান্দোগ্য উপনিষদ, পুৰাণ, মহাভাৰত আদিৰ এক উল্লেখযোগ্য ব্যক্তিত্ব।
-
মান্ধাতা
মান্ধাতা বা মান্ধাতৃ বা মান্ধাত্ৰী (সংস্কৃত: मान्धा, মান্ধাত্ৰ) ভাৰতৰ সূৰ্যবংশ বা সৌৰবংশৰ ৰঘুবংশ শাখাৰ এজন কিংবদন্তি প্ৰাগঐতিহাসিক ৰজা আছিল। তেওঁ সমগ্ৰ বিশ্ব জয় কৰি ঋগবেদৰ ১০ নং মণ্ডলৰ ১৩৪ নং গীত ৰচনা কৰিছিল বুলি কোৱা হয়। মহাভাৰতে তেওঁক যুৱনাশ্বৰ পুত্ৰ বুলি অভিহিত কৰিছে।
-
লৰ্ড ভ'লডেমৰ্ট
লৰ্ড ভ’লডেমৰ্ট (জন্মনাম টম মাৰভোলো ৰিডল) হ’ল এক কাল্পনিক চৰিত্ৰ আৰু জে কে ৰাউলিঙৰ “হেৰী পটাৰ” শৃংখলাৰ প্ৰধান বিৰোধী চৰিত্ৰ তথা দাৰ্ক লৰ্ড অৰ্থাৎ এজন কলা যাদুগৰৰ চৰিত্ৰ আছিল যি ৱিজাৰ্ডিঙ যুদ্ধৰ কাৰণ আছিল। ১৯৯৭ চনত প্ৰকাশ হোৱা ‘’হেৰী পটাৰ এণ্ড দ্য ফিল’ছ’ফাৰ্ছ ষ্ট’ন’’ত ভ’লডেমৰ্টে আত্মপ্ৰকাশ কৰে।
-
শক্তিমান
শক্তিমান (Shaktimaan) হ'ল ভাৰতীয় দূৰদৰ্শনত একে নামেৰে প্ৰচাৰিত, মুকেশ খান্না প্ৰযোজিত আৰু দিবাকৰ জানিৰ দ্বাৰা পৰিচালিত দূৰদৰ্শন শৃংখলা এখনৰ মুখ্য তথা ভাৰতৰ প্ৰথম চুপাৰহিৰো চৰিত্ৰ।
-
হেৰী পটাৰ (চৰিত্ৰ)
হেৰী জেমছ পটাৰ (Harry James Potter) ব্ৰিটিছ লেখিকা জে. কে. ৰাউলিং ৰচিত হেৰী পটাৰ উপন্যাস চিৰিজৰ প্ৰধান চৰিত্ৰ। হেৰীক কেন্দ্ৰ কৰিয়ে এই চিৰিজৰ কাহিনী আগবাঢ়িছে। হেৰী ১১ বছৰ বয়সত সৰ্বপ্ৰথম জানিবলৈ পায় যে সি এজন যাদুকৰ।
-
আনাৰকলী
আনাৰকলী (; Anarkali; জন্ম. শৰিফ-উন-নিচা) বৰ্তমানৰ পাকিস্তানৰ অন্তৰ্গত লাহোৰৰ এগৰাকী নৰ্তকী আছিল। তেওঁৰ জন্মৰ নাম শৰিফ-উন-নিচা আৰু তেওঁক নাদিৰা বেগম বুলিও জনা যায়।
-
ঔৰ্ব
ঔৰ্ব হিন্দু ধৰ্মৰ এজন উগ্ৰ ঋষি, ভাৰ্গৱ গোত্ৰৰ সদস্য। ক্ষত্ৰিয় আৰু ভৃগু বা ভাৰ্গৱ বংশৰ মাজত হোৱা ৰক্তাক্ত কাজিয়াৰ সময়ত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁ বৎসৰো ককাক, যাৰ নামেৰে শ্ৰীবৎস গোত্ৰৰ নামকৰণ কৰা হৈছে। বিষ্ণুৰ ষষ্ঠ অৱতাৰ পৰশুৰামৰ ককাদেউতাক ঋষিক তেওঁৰ পুত্ৰ আছিল।
-
নিকুম্ভ
নিকুম্ভ (निकुम्भ) হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনীত একাধিক সত্ত্বাৰ নাম, এজন ৰাক্ষস আৰু এজন দানৱ।
-
নিমি
নিমি হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনীত উল্লেখ থকা সূৰ্যবংশ(সৌৰ বংশ)ৰ এজন ৰজা। তেওঁক বিদেহ ৰাজ্যৰ প্ৰথম ৰজা আৰু মিথিলাৰ জনক বংশৰ পূৰ্বপুৰুষ বুলি গণ্য কৰা হয়। নিমি মনুৰ নাতি, আৰু ইক্ষ্বাকুৰ পুত্ৰ। বায়ু পুৰাণৰ মতে ৰজা নিমিয়ে গৌতম আশ্ৰমৰ ওচৰত জয়ন্তপুৰ নামেৰে এখন নগৰ স্থাপন কৰিছিল।
-
কচ
কচ বা কছ হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনীত এজন উল্লেখযোগ্য ঋষি। তেওঁ বৃহস্পতি আৰু তাৰাৰ পুত্ৰ। কচৰ আখ্যান মহাভাৰত, মৎস্য পুৰাণ আৰু অগ্নি পুৰাণত উল্লেখ আছে। তেওঁ গুৰু শুক্ৰৰ পৰা মৃতসঞ্জীৱনী বিদ্যা(মৃতকক পুনৰুজ্জীৱিত কৰাৰ গীত) শিকিবলৈ যোৱা ঘটনাৰ বাবে জনাজাত।
-
কুশনাভ
কুশনাভ হিন্দু ধৰ্ম গ্ৰন্থত উল্লেখ কৰা এগৰাকী ৰজা। তেওঁক অমাৱসু বংশৰ ৰজা আৰু চন্দ্ৰবংশ বংশৰ অন্তৰ্গত বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। তেওঁক কুশৰ পুত্ৰ বুলি কোৱা হৈছে। কুশনাভক মহোদয়া চহৰৰ প্ৰতিষ্ঠাপক বুলি বিশ্বাস কৰা হয় (বৰ্তমানৰ কনৌজ বুলি গণ্য কৰা হয়)।
-
কুৎস
কুৎস ঋগবেদত উল্লেখ থকা এক বীৰোচিত ব্যক্তিত্ব।
-
কৰ্কোটক
কাৰ্কোটক হিন্দু ধৰ্মত প্ৰচলিত নাগ ৰজা। কাশ্যপ আৰু কদ্ৰুৰ অন্যতম সন্তান কাৰ্কোটকক নিষাধ ৰাজ্যৰ ওচৰৰ এখন অৰণ্যত বাস কৰা বুলি গণ্য কৰা হয়। হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনী অনুসৰি তেওঁ ৰজা নলক মেৰিয়াই ধৰে আৰু তেওঁক কুৎসিত আৰু কুৎসিত আকৃতিলৈ ৰূপান্তৰিত কৰে।
-
ছাণ্টাক্লজ
ছাণ্টাক্লজ (Santa Claus) হ'ল বৰদিনৰ ৰাতি সৰু ল'ৰা-ছোৱালীলৈ উপহাৰ লৈ আহে বুলি কল্পিত, পকা দাঢ়ি-চুলি আৰু শুভ্ৰ পোছাক পৰিহিত এজন বুঢ়া। ছাণ্টাক্লজৰ চৰিত্ৰৰ বিষয়ে প্ৰাচীন কালৰপৰা বিভিন্ন ধাৰণা প্ৰচলিত আছে। তেওঁক মহিলা, শিশু, দুখীয়া আদি লোকসকলক বিপদত ৰক্ষা কৰিবলৈ ঈশ্বৰে পঠিয়াইছিল বুলি ভবা হয়।
-
তুৰ্বায়ণ
তুৰ্বায়ন আছিল এজন যুৱ পখ্টা ৰজা, যাক প্ৰাচীন হিন্দু ঋগবেদ গ্ৰন্থত উল্লেখ কৰা হৈছে।
-
বসন্তসেনা
বসন্তসেনা (Vasantsena) শুদ্ৰকে ৰচনা কৰা মৃচ্ছকটিক নাটকৰ কেন্দ্ৰীয় চৰিত্ৰ। নাটকখনৰ বিষয়বস্তু, চৰিত্ৰ চিত্ৰন আৰু নাট্য বিন্যাসৰ এক চিৰকালীন আবেদন আছে আৰু যাৰবাবে এই নাটকখন পৃথিৱীৰ বহু দেশত, বিশেষকৈ পাশ্চাত্যত বহুভাষাত অনূদিত হৈ জনপ্ৰিয়তাৰ সৈতে বাৰেবাৰে মঞ্চস্থ হৈছে।
-
মধুসূদন
মধুসুদন বিষ্ণু বা কৃষ্ণৰ এটা উপনাম আৰু বিষ্ণু সহস্ৰনামৰ ৭৩সংখ্যক নাম। বিষ্ণু সহস্ৰনামৰ ওপৰত আদি শংকৰৰ টীকা অনুসৰি মধুসুদনৰ অৰ্থ হৈছে "মধুৰ ধ্বংসকাৰী।"
-
মৰুৎ
হিন্দু ধৰ্মত মৰুৎ (; मरुत), যাক মৰুতগণ বুলিও কোৱা হয় আৰু কেতিয়াবা ৰুদ্ৰৰ সৈতেও চিনাক্ত কৰা হয়, ধুমুহা দেৱতা আৰু ৰুদ্ৰ আৰু প্ৰিষ্ণিৰ পুত্ৰ। মৰুতৰ সংখ্যা ২৭ৰপৰা ষাঠি (আৰভি ৮.৯৬.৮ত তিনিগুণ ষাঠি)লৈকে।
-
শালিগ্ৰাম
শালিগ্ৰাম বা শালেগ্ৰাম শিল (शालिग्राम शिला) হৈছে নেপালৰ গণ্ডকী নদীৰ উপনৈ কালি গণ্ডকী নদীৰ তল বা পাৰৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা এক বিশেষ জাতৰ শিল। হিন্দু সকলৰ কোনো কোনোৱে বিষ্ণুৰ অনৃতাত্ত্বিক প্ৰতিনিধিত্ব মূলক শিল হিচাপে এই শিলক পূজা কৰে।
-
শুষ্ণ
শুষ্ণ হিন্দু ধৰ্মগ্ৰন্থত বৰ্ণিত এক অসুৰ। সাধাৰণতে খৰাং বতৰৰ সৈতে জড়িত শুষ্ণক প্ৰায়ে শিং থকা সাপৰ দৰে ৰূপৰ বুলি বৰ্ণনা কৰা হয়। তেওঁ ইন্দ্ৰ দেৱতাৰ শত্ৰু।