ধৰ্ম আৰু দৰ্শন
দেৱ-দেৱী, মন্দিৰ, সত্ৰ, পুৰাণ আৰু দাৰ্শনিক চিন্তা · ১,৯৫৭ প্ৰবন্ধ
সকলো প্ৰবন্ধ
-
লিবিয়া (শ্ৰুতিকথা)
লিবিয়া (ইংৰাজী: Libya বা Libye, প্ৰাচীন গ্ৰীক: Λιβύη) নামটোৱে গ্ৰীক শ্ৰুতিকথাৰ বহুকেইটা চৰিত্ৰক বুজায়৷
-
সমুদ্ৰবিজয়
সমুদ্ৰবিজয় নেমিনাথৰ (দ্বব্বিংশ তীৰ্থংকৰ) আৰু বসুদেৱৰ (কৃষ্ণৰ পিতৃ) ভাতৃ। শৌৰীপুৰত হৰিবংশ বংশৰ ৰজা অন্ধকবৃষ্টিৰ ঘৰত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল আৰু পিছলৈ তেওঁ ৰজা হিচাপে শাসন কৰিছিল। তেওঁ ৰাজকুমাৰী শিৱাদেৱীক বিয়া কৰায়।
-
সিংহিকা
সিংহিকা (Simhika বা Sinhika) অসুৰ ৰজা হিৰণ্যকশিপুৰ কন্যা আছিল আৰু বিষ্ণু ভক্ত প্ৰহ্লাদৰ ভনী আছিল। তেওঁক ভগৱান বিষ্ণুৰ দ্বাৰা দুটা শিৰশ্ছেদ কৰা স্বৰভানু (स्वरभानु) -ৰ মাতৃ হিচাপেও গণ্য কৰা হয়, যাৰ ফলত মুৰৰ অংশৰ পৰা ৰাহু আৰু বাকী শৰীৰৰ পৰা কেতু সৃষ্টি হয়। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁৰ আন ১০১জন সন্তান আছিল।
-
সিনীবালী
সিনীবালী (সংস্কৃত: सिनीवाली; ৰোমানীকৃত: Sinīvālī) এগৰাকী বৈদিক দেৱী৷ ঋগবেদৰ দুটা শ্লোক, আৰ.ভি. ২.৩২ আৰু আৰ.ভি. ১০.১৮৪ত সিনীবালীৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰা হৈছে। ২.৩২.৭-৮ নং শ্লোকত সিনীবালী বহল নিতম্ব, লাহি হস্ত, লাহি আঙুলিৰ, প্ৰজনন ক্ষমতাসম্পন্ৱ আৰু সহজ জন্মৰ দেৱী বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
-
সুখ
সুখ ভালে থকাৰ এক মানসিক অৱস্থা যাক যথেষ্ট অনুভৱ কৰাৰপৰা অতি স্ফূৰ্তি লৈকে ধনাত্মক বা ভাল লগা ভাবেৰে সংজ্ঞায়িত কৰা হয়। অনেকে সুখক জীৱবৈজ্ঞানিক, মনোবৈজ্ঞানিক, ধাৰ্মিক আৰু দাৰ্শনিক মাধ্যমেৰে সংজ্ঞায়িত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল।
-
সুদক্ষিণ
সুদক্ষিণ (সংস্কৃত: सुदक्षिण) হিন্দু মহাকাব্য মহাভাৰতত উল্লেখ কৰা কম্বোজসকলৰ এজন ৰজা।
-
হেমেৰা
হেমেৰা (/ˈhemərə/; প্ৰাচীন গ্ৰীক: Ἡμέρα, ইংৰাজী: Hemera; আক্ষৰিক অৰ্থ: 'দিন') গ্ৰীক পৌৰাণিক কাহিনী অনুসৰি দিনৰ মূৰ্তমান স্বৰূপ বুলি গণ্য কৰা হয়। প্ৰাচীন গ্ৰীক কবি হেচিঅ’ডৰ মতে তেওঁ ইৰেবাছ (অন্ধকাৰ) আৰু নাইক্সৰ (ৰাতি) কন্যা আৰু ইথাৰৰ ভগ্নী।
-
হৰ হৰ মহাদেৱ
হৰ হৰ মহাদেৱ হিন্দু দেৱতা শিৱৰ প্ৰশংসাত সংস্কৃত আমন্ত্ৰণ। এই আমন্ত্ৰণত শিৱৰ দুটা উপনাম হৰ আৰু মহাদেৱ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। সাধাৰণতে ইয়াক শিৱৰ অনুগামীসকলে শুভ অনুষ্ঠান যেনে প্ৰাৰ্থনা আৰু শিৱ মন্দিৰত প্ৰৱেশৰ সময়ত জপ কৰে।
-
ৰক্তদন্তিকা
ৰক্তদন্তিকা (সংস্কৃত: रक्तदन्तिका, ৰোমানীকৃত: Raktadantikā) হিন্দু দেৱী দুৰ্গাৰ এক ৰূপ। দেৱী মহাত্ম্যৰ মতে ৰক্তদন্তিকাই অসুৰ বিপ্ৰচিত্তিৰ বংশধৰক বধ কৰিবলৈ অৱতাৰ লৈছিল। আন এটা বিৱৰণীত তেওঁক কালিৰ ৰূপ বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে, যাৰ শৰীৰৰ বৰণ সম্পূৰ্ণ ৰঙা।
-
ৰুদ্ৰপদ দেৱালয়
ৰুদ্ৰপদ দেৱালয় তেজপুৰ চহৰৰ উত্তৰ দিশত, ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ গাতে লাগি থকা পাহাৰৰ ওপৰত অৱস্থিত। এই মন্দিৰত হিন্দুসকলৰ আৰাধ্য দেৱতা শিৱক নিতৌ পূজা অৰ্চনা কৰা হয়। লোকবিশ্বাস অনুসৰি ভগৱান শিৱই তেওঁৰ বাওঁভৰিৰ এটা চাপ মন্দিৰৰ শিলাখণ্ড এটুকুৰাত এৰি থৈ গৈছে।
-
অংশ
অংশ (সংস্কৃত: अंश) হিন্দু ধৰ্মৰ সৌৰ দেৱতা। তেওঁ কাশ্যপ আৰু অদিতিৰ সন্তান স্বৰ্গৰ দেৱতাৰ এটা দল আদিত্যৰ সদস্য। তেওঁৰ প্ৰথম উল্লেখ ঋগবেদত পোৱা যায়।
-
অনুমতি (দেৱী)
অনুমতি (সংস্কৃত: अनुमति) হিন্দু ধৰ্মৰ এগৰাকী দেৱী৷ অনুমতি চন্দ্ৰক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা দেৱী আৰু আধ্যাত্মিকতাৰ দেৱী বুলি গণ্য কৰা হয়। অনুমতিৰ বাহন হৈছে কৃষ মৃগম বা কৃষ্ণ জিংকা অৰ্থাৎ কৃষ্ণসাৰ মৃগ (ব্লেকবাক)। অনুমতি হিন্দী ভাষাৰ এটা শব্দ যাৰ অৰ্থ হৈছে "অনুমতি" বা "অনুমতি প্ৰদান কৰা"।
-
অসামঞ্জ
অসামঞ্জ, যাক অসমঞ্জচ বুলিও অভিহিত কৰা হয়, হিন্দু সাহিত্যত সাগৰ ৰজা আৰু তেওঁৰ দুগৰাকী ৰাণীৰ ভিতৰত অন্যতম কেশিনীৰ জ্যেষ্ঠ পুত্ৰ।
-
আকংগো
আফ্ৰিকান পৌৰাণিক কাহিনীত আকংগো এজন সৃষ্টিকৰ্তা ঈশ্বৰ। কংগোৰ এনগোম্বে জনসাধাৰণে তেওঁক পূজা কৰে। খ্ৰীষ্টান বিশ্বাস আৰু অখ্ৰীষ্টান ধৰ্মই ব্যাখ্যা কৰে যে আকংগো "মনৰ দৰে ব্যক্তিহীন নহয়: প্ৰকৃততে জনসাধাৰণে পিছৰজন আৰু আকংগোৰ মাজত স্পষ্ট পাৰ্থক্য ৰাখে...আনফালে তেওঁ সাৰ্বজনীনভাৱে উপকাৰী নহয়"।
-
আবুক
দক্ষিণ চুডানৰ ডিংকা জনগোষ্ঠী আৰু দক্ষিণ চুডান আৰু ইথিওপিয়াৰ নুয়েৰসকলৰ মিথত আবুক প্ৰথম মহিলা, যিসকলে তেওঁক বুক বা আকল বুলি কয়। ডিংকাৰ একমাত্ৰ সুপৰিচিত নাৰী দেৱতা। নাৰীৰ লগতে বাগিচাৰ পৃষ্ঠপোষক দেৱীও। তেওঁৰ প্ৰতীক হ’ল এটা সৰু সাপ, চন্দ্ৰ আৰু ভেড়া। বৰষুণ আৰু উৰ্বৰতা (ডেংকা) দেৱতাৰ মাতৃ।
-
আলী খামেনেই
আলী হুছেইনী খামেনেই ( ইংৰাজী: Ali Hosseini Khamenei; জন্ম: ১৯ এপ্ৰিল ১৯৩৯ - মৃত্যু:২৮ ফেব্ৰুৱাৰী ২০২৬) এজন ইৰাণী ধৰ্মগুৰু আৰু ৰাজনীতিবিদ যিয়ে ১৯৮৯ চনৰ পৰা ২০২৬ চনৰ ২৮ ফেব্ৰুৱাৰীত মৃত্যু বা আমেৰিকান আৰু ইজৰাইলী সৈন্যৰ দ্বাৰা হত্যা পৰ্যন্ত ইৰাণৰ দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ নেতা হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।
-
ইডিয়া
ইডিয়া (প্ৰাচীন গ্ৰীক: Ἰδυῖα, ইংৰাজী: Idyia) বা ইডিয়া (প্ৰাচীন গ্ৰীক: Εἰδυῖα, ইংৰাজী: Eidyia) গ্ৰীক শ্ৰুতিকথা অনুসৰি টাইটান অ'চেনাছ আৰু টেথিছৰ তিনি হাজাৰ অ'চেনিডৰ ভিতৰত অন্যতম সামুদ্ৰিক দেৱী৷ তেওঁ কলকিছৰ ৰজা এইটেছৰ ৰাণী আছিল। তেওঁলোকৰ সন্তান হৈছে মেডিয়া, চালচিঅ'প আৰু এবচিৰ্টাছ।
-
ইলেক্ট্ৰা (অ'চেনিড)
ইলেক্ট্ৰা (/ɪˈlɛktrə/; প্ৰাচীন গ্ৰীক: Ἠλέκτρα, ইংৰাজী: Electra) গ্ৰীক শ্ৰুতিকথা অনুসৰি অনুসৰি টাইটান অ'চেনাছ আৰু টেথিছৰ তিনি হাজাৰ অ'চেনিডৰ ভিতৰত অন্যতম সামুদ্ৰিক দেৱী৷
-
ঋষি কিন্দম
ঋষি কিন্দম (সংস্কৃত: किन्दम) হিন্দু মহাকাব্য মহাভাৰতত উল্লেখ কৰা এজন ঋষি।
-
এপ্চেউডেছ (শ্ৰুতিকথা)
এপ্চেউডেছ (প্ৰাচীন গ্ৰীক: Ἀψευδὴς, ইংৰাজী: Apseudes; আক্ষৰিক অৰ্থ: 'সত্যবাদী' বা 'জিলিকি থকা') গ্ৰীক শ্ৰুতিকথা অনুসৰি এগৰাকী সাগৰীয় নেৰেইড৷
-
এষ্টেৰ'প
এষ্টেৰ'প (/æˈstεrəpiː/ প্ৰাচীন গ্ৰীক: Ἀστεροπή বা Στεροπή, "বিজুলী", ইংৰাজী: Asterope) গ্ৰীক শ্ৰুতিকথাত বৰ্ণনা কৰা এগৰাকী হেস্পেৰিড।
-
ওছানইন
ওছানইন (ইয়োৰুবা ভাষাত: Ọ̀sanyìn, লেটিন আমেৰিকাত Osaín/Ossain/Ossaím, ফনত Ague (বয়স)) হৈছে পাত, বনৌষধি আৰু পদাৰ্থৰ জ্ঞান থকা সৰ্বজ্ঞানী ওৰিছা। তেওঁ যাদুক নিৰাময় আৰু প্ৰদৰ্শন আৰু প্ৰযুক্তিগত সঁজুলি সৃষ্টিৰ বাবেও পৰিচিত আৰু জনপ্ৰিয়ভাৱে তেওঁক বনৌষধি বিশেষজ্ঞ, যাদুকৰ আৰু প্ৰযুক্তিবিদ হিচাপে গণ্য কৰা…
-
কবীন্দ্ৰ তীৰ্থ
কবীন্দ্ৰ তীৰ্থ (সংস্কৃত:कवीन्द्रतीर्थ); (আনুমানিক ১৩৩৩ৰ পৰা ১৩৯৮), এজন দ্বৈত দাৰ্শনিক, সাধু, পণ্ডিত আৰু ১৩৯২-১৩৯৮ চনলৈকে মধ্বাচাৰ্য পীঠৰ সপ্তম পীঠাধিপতি আছিল।
-
কুক্কুটধ্বজ
কুক্কুটধ্বজ (সংস্কৃত: कुक्कुटध्वज) বা কুকুৰাৰ পতাকা হিন্দু দেৱতা কাৰ্তিকৰ পতাকা, তামিল পৰম্পৰাত স্কণ্ড আৰু মুৰুগান বুলিও কোৱা হয়। তেওঁৰ আইকনগ্ৰাফীত মুৰুগান দেৱতাক এহাতত ঐশ্বৰিক বল্লম আৰু আনখন হাতত কুকুৰাৰ পতাকা লৈ চিত্ৰিত কৰা হৈছে।
-
কুছাভিৰা
কুছাভিৰা বা কুছাভিভা ৰামধেনু দেৱতা আৰু মুইস্কাৰ ধৰ্মত শ্ৰমিক মহিলা আৰু ৰোগীৰ ৰক্ষক। মুইস্কা আৰু তেওঁলোকৰ সংঘ আমেৰিকাৰ অন্যতম উন্নত সভ্যতা আছিল আৰু এণ্ডিজত আলটিপ্লানো কুণ্ডিব’য়াচেন্স গঠন কৰা উৰ্বৰ আন্তঃপৰ্বতীয়া উপত্যকাত বৰষুণ আৰু ৰ’দ দুয়োটা তেওঁলোকৰ কৃষিৰ বাবে অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ আছিল।
-
কেলিৰ' (অ'চেনিড)
কেলিৰ (ইংৰাজী: Callirhoe বা Kallirhoe, Callirrhoe, প্ৰাচীন গ্ৰীক: Καλλιρό, Καλλιρρόη, বা Καλλιρρόης মানে 'সুন্দৰ প্ৰবাহ' বা সুন্দৰ জুৰি') গ্ৰীক শ্ৰুতিকথা অনুসৰি টাইটান অ'চেনাছ আৰু টেথিছৰ তিনি হাজাৰ অ'চেনিডৰ ভিতৰত অন্যতম সামুদ্ৰিক দেৱী৷
-
কেৱট
কেৱট (Kewat) হিন্দু মহাকাব্য ৰামায়ণৰ এটি চৰিত্ৰ৷ বনবাসৰ সময়ত তেৱেঁ ৰাম, সীতা আৰু লক্ষ্মণক নাৱত তুলি লৈ গংগা নদী পাৰ কৰাই দিছিল৷ এই কাহিনীটো ৰামায়ণৰ অযোধ্যা কাণ্ডত বৰ্ণিত আছে৷
-
গোপালপুৰ সত্ৰ
গোপালপুৰ সত্ৰ (ইংৰাজী- Gopalpur Satra) চাৰি ৰাজসত্ৰৰ অন্যতম মাজুলীস্থিত দক্ষিণপাট সত্ৰৰ এখন শাখা সত্ৰ। এই সত্ৰখনি লখিমপুৰ জিলাৰ ঘিলামৰাৰ উত্তৰ-পূব প্ৰান্তত কঢ়া আৰু কুমটীয়া নদীৰ সংগমস্থলীত অৱস্থিত। সত্ৰখনি স্বৰ্গদেউ চক্ৰধ্বজ সিংহৰ ৰাজত্ব কালত প্ৰতিষ্ঠা কৰা হৈছিল।
-
চকোৰা
চকোৰা (সংস্কৃত: चकोर) হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনীত বৰ্ণনা কৰা এটা কিংবদন্তি চৰাই। ইয়াক পাৰ্ট্ৰিজ বুলি ধৰা হয়, সম্ভৱতঃ চুকাৰ পাৰ্ট্ৰিজৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ধৰা হৈছে। মৃচ্চকটিকাৰ দৰে গ্ৰন্থত এই চৰায়ে চন্দ্ৰৰ (চন্দ্ৰ) ৰশ্মি খাই জীয়াই থাকে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
-
চাক্ষুষ মনু
চাক্ষুষ মনু (সংস্কৃত:चाक्षुषमनु) হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনীৰ ষষ্ঠ মন্বন্তৰৰ (মন্ৱন্তৰ মানে মনুৰ যুগ) প্ৰথম পুৰুষ, ষষ্ঠ মনু।