অসামঞ্জ

অসামঞ্জ, যাক অসমঞ্জচ বুলিও অভিহিত কৰা হয়, হিন্দু সাহিত্যত সাগৰ ৰজা আৰু তেওঁৰ দুগৰাকী ৰাণীৰ ভিতৰত অন্যতম কেশিনীৰ জ্যেষ্ঠ পুত্ৰ।^১

কিংবদন্তি

ৰামায়ণ

অসামঞ্জৰ জন্মৰ বিষয়ে ৰামায়ণত বৰ্ণনা কৰা হৈছে। সূৰ্যবংশ বংশৰ ৰজা সাগৰে কেশিনী আৰু সুমতীক বিয়া কৰাইছিল যদিও তথাপিও কেইবাবছৰ ধৰি নিঃসন্তান আছিল। এইদৰে তেওঁ ৰাণী দুগৰাকীৰ সৈতে হিমালয়ৰ ভৃগুপ্ৰশ্ৰৱণ পৰ্বতৰ দিশে ৰাওনা হ’ল আৰু দীঘলীয়া তপস্যা কৰিলে। সন্তুষ্ট হৈ ভৃগুৱে ঋষিয়ে ৰজাক বৰদান দিলে: তেওঁৰ এগৰাকী ৰাণীয়ে এজন পুত্ৰ জন্ম দিব, কিন্তু এজনে যিয়ে বংশৰ প্ৰদীপ আগুৱাই নিব, আৰু তেওঁৰ আনগৰাকী ৰাণীয়ে ৬০,০০০ পুত্ৰ জন্ম দিব। কেইবছৰমানৰ পাছত কেশিনীয়ে অসামঞ্জক জন্ম দিয়ে আৰু সুমতীয়ে ৬০,০০০ পুত্ৰ সন্তান জন্ম দিয়ে।^২

গ্ৰন্থ অনুযায়ী ৰাজকুমাৰ এজন উৎপতীয়া যুৱক আছিল। সৰযু নদীত খেলি থকা সৰু ল’ৰাবোৰক তেওঁ বৰ গভীৰতালৈ দলিয়াই দিছিল, আৰু সিহঁতক ডুব যোৱা চাইছিল। সেয়ে তেওঁৰ পিতৃ সাগৰে তেওঁক নিৰ্বাসিত কৰে।^৩১ কিন্তু তেওঁৰ পত্নী অম্বুজাক্ষীৰ পৰা পোৱা তেওঁৰ পুত্ৰ অংশুমান জনসাধাৰণৰ প্ৰিয় আছিল, আৰু সাগৰৰ পিছত অযোধ্যাৰ পৰৱৰ্তী ৰজা হিচাপে ৰাজপাটত বহিছিল।

বিষ্ণু পুৰাণ

বিষ্ণু পুৰাণৰ মতে, ৰজা সাগৰে পৃথিৱীৰ ওপৰত নিজৰ আধিপত্য প্ৰতিষ্ঠা কৰিবলৈ অশ্বমেধ যজ্ঞ কৰিছিল। দেৱৰ ৰজা ইন্দ্ৰই যজ্ঞৰ ফলাফলত ভয় খাইছিল আৰু সেয়েহে তেওঁ এটা পৰ্বতৰ ওচৰত যজ্ঞৰ ঘোঁৰাটো চুৰি কৰাৰ সিদ্ধান্ত ল’লে। গভীৰ ধ্যানত নিয়োজিত কপিল ঋষিৰ ওচৰত পাতালত ঘোঁৰাটো এৰি থৈ গ’ল। ৰজা সাগৰৰ ৬০,০০০ পুত্ৰ, আৰু তেওঁৰ পুত্ৰ অসামঞ্জচ, যাক সামূহিকভাৱে সাগৰপুত্ৰ(সাগৰৰ পুত্ৰ বুলি জনা যায়)ক ঘোঁৰাটো বিচাৰিবলৈ আদেশ দিয়া হৈছিল। ৬০,০০০ পুত্ৰই যেতিয়া অষ্টদিগ্গজসকলক ঘূৰি ঘূৰি ঘোঁৰাটোক ঋষিৰ ওচৰত চৰি থকা দেখিলে, তেতিয়া তেওঁলোকে বৰ হুলস্থুলীয়া পৰিৱেশৰ সৃষ্টি কৰিলে। যেতিয়া ক্ৰোধিত ঋষিয়ে চকু মেলিলে, তেতিয়াই ক্ৰোধদৃষ্টিত তেওঁলোক ছাই হৈ গ'ল।^৪ সাগৰৰ পিছত অসামঞ্জচৰ পুত্ৰ অংশুমানে ৰাজত্ব কৰে।

হৰিবংশ

হৰিবংশৰ মতে, পিছলৈ তেওঁ নিজৰ বীৰত্বৰ বাবে বিখ্যাত হৈছিল, পঞ্চজন নামেৰে।^৫