ধৰ্ম আৰু দৰ্শন
দেৱ-দেৱী, মন্দিৰ, সত্ৰ, পুৰাণ আৰু দাৰ্শনিক চিন্তা · ১,৯৫৭ প্ৰবন্ধ
সকলো প্ৰবন্ধ
-
ধূমাৱতী
ধুমাৱতী (धूमावती, IAST: Dhūmāvatī, আক্ষৰিক অৰ্থত ধোঁৱাৰ আধাৰ বা গৰাকী) দহ গৰাকী তান্ত্ৰিক দেৱীৰ মাজত এগৰাকী দেৱী এই ধুমাৱতী। এখেত হিন্দু দেৱী, যি শক্তিৰ ৰুদ্ৰ ৰূপক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।
-
নং টানি
নং টানি (นางตานี) বা নাং টানি থাই লোককথাৰ এক নাৰী আত্মা বা উপদেৱতা (দেৱী)। লোক পৰম্পৰা অনুসৰি তেওঁক বনৰীয়া কলৰ গছত বাস কৰা এগৰাকী যুৱতীৰ ৰূপত কল্পনা কৰা হয়। এই কলগছক থাই ভাষাত ক্লুয়াই টানি বুলি জনা যায়। নাং টানি গছৰ সৈতে জড়িত এক প্ৰকাৰৰ অশৰীৰি নাৰী বা পৰী হিচাপে শ্ৰেণীভুক্ত কৰিব পাৰি।
-
নাৰিফন
নাৰিফন (থাই: นารีผล, পালি ভাষাৰ নাৰিফালা শব্দৰ পৰা) বৌদ্ধ পৌৰাণিক কাহিনীত বৰ্ণিত এক প্ৰকাৰৰ গছ৷ এই গছক মাক্কালিফন (থাই: มักกะลีผล, পালি ভাষা মাক্কালিফালা শব্দৰ পৰা) বুলিও কোৱা হয়৷ এই গছৰ ফলবোৰৰ আকৃতি দেখিবলৈ গাভৰু নাৰীৰ দৰে। গছৰ ডালৰ লগত নাৰী সদৃশ ফলবোৰৰ মূৰৰ সৈতে সংলগ্ন হৈ থাকে।
-
নেঘেৰিটিং শিৱদৌল
নেঘেৰিটিং শিৱদৌল অসমৰ গোলাঘাট জিলাৰ অন্তৰ্গত দেৰগাঁও নগৰৰ পৰা পূৱফালে ছয় কিঃমিঃ মান আঁতৰত সুন্দৰ প্ৰাকৃতিক পৰিবেশৰ মাজত অৱস্থিত। নেঘেৰিটিং শিৱদৌলটো দুশ বছৰৰো অধিক পুৰণি বুলি অনুমান কৰা হৈছে।
-
নেপালত ইছলাম ধৰ্ম
ইছলাম (नेपाली मुसलमान) নেপালৰ তৃতীয় বৃহৎ ধৰ্ম ২০২১ চনৰ নেপালৰ লোকপিয়ল অনুসৰি নেপালত ৫.০৯% জনসংখ্যাৰে গঠিত প্ৰায় ১৪৮৩ লাখ মুছলমান লোক বাস কৰে। নেপালী মুছলিম (नेपाली मुसलमान; নেপালী মুছলমান) হৈছে ইছলাম পালন কৰা নেপালী।
-
নেপালত ধৰ্ম
নেপালৰ ধৰ্মই বহুতো গোট আৰু বিশ্বাসক সামৰি লৈছে। নেপাল এটা হিন্দু জাতি আৰু অন্তৱৰ্তীকালীন সংবিধানৰ অধীনত নেপালত ধৰ্মনিৰপেক্ষতাবাদৰ সংজ্ঞা দিয়া হৈছে (১ম খণ্ড, অনুচ্ছেদ ৪) "অনাদী কালৰ পৰা প্ৰচলিত ধৰ্ম আৰু সংস্কৃতিৰ সুৰক্ষাৰ লগতে ধৰ্মীয় আৰু সাংস্কৃতিক স্বাধীনতা"।
-
নেপালত হিন্দুধৰ্ম
হিন্দুধৰ্ম হৈছে নেপালৰ প্ৰধান আৰু সৰ্ববৃহৎ ধৰ্ম। খ্ৰীষ্টাব্দ ২০০৬ চনত ৰাজতন্ত্ৰৰ উচ্ছেদৰ পিছত নেপালে নিজকে ধৰ্মনিৰপেক্ষ দেশ হিচাপে ঘোষণা কৰে। নেপালৰ লোকপিয়ল অনুসৰি নেপালত হিন্দু ধৰ্মালম্বীৰ সংখ্যা প্ৰায় ২ কোটি ৩৬ লাখ ৭৭ হাজাৰ ৭৪৪ জন, যি দেশখনৰ জনসংখ্যাৰ প্ৰায় ৮১.১৯ শতাংশ।
-
নেফথিছ
নেফথিছ বা নেবেট-হেটচ প্ৰাচীন মিচৰীয় ধৰ্মৰ এগৰাকী দেৱী আছিল। তেওঁ ইজিপ্তৰ পৌৰাণিক আখ্যানসমূহত হিলিঅ'পলিছৰ মহান এনীড অৰ্থাৎ নগৰাকী বিশিষ্ট দেৱ-দেৱীৰ গোটৰ সদস্য। তেওঁ আছিল নুট আৰু গেবৰ জীয়ৰী।
-
নৱযান
নৱযান হ'ল ভীমৰাও ৰামজী আম্বেদকাৰৰ দ্বাৰা বৌদ্ধ ধৰ্মৰ এক নতুন ব্যাখ্যা। ইয়াক নব্য-বৌদ্ধ ধৰ্ম, আম্বেদকাৰীয় বৌদ্ধ ধৰ্ম আৰু ভীমযান নামেৰেও জনা যায়। আম্বেদকাৰৰ জন্ম এগৰাকী দলিত হিচাপে হৈছিল ঔপনিৱেশিক ভাৰতত।
-
প'ণ্টাছ
গ্ৰীক আখ্যানমতে প'ণ্টাছ (আক্ষৰিক অৰ্থত "সাগৰ") হৈছে এক প্ৰাচীন, প্ৰাক-অলিম্পিয়ান সাগৰ-দেৱতা। তেওঁ গ্ৰীকসকলৰ আদি দেৱতাসকলৰ মাজৰ এজন। প'ণ্টাছ গেইয়াৰ পুত্ৰ আছিল আৰু তেওঁৰ কোনো পিতৃ নাই। গ্ৰীক কবি হেচিঅ'ডৰ মতে তেওঁ যৌন মিলনৰ অবিহনে জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল।
-
পঞ্চমকৰ
পঞ্চমকৰ বা পঞ্চতত্ব, তান্ত্ৰিক চৰ্চাত ব্যৱহৃত পাঁচটা পদাৰ্থক একেলগে বুজোৱা এটা তান্ত্ৰিক শব্দ। এইবোৰ হ’ল মদ্য, মাংস, মৎস্য (মাছ), মুদ্ৰা (শস্য), আৰু মৈথুন (যৌনতা)।
-
পদ্মাৱতী (জৈন ধৰ্ম)
পদ্মাৱতী (Padmavati) জৈন ধৰ্মৰ ২৩তম তীৰ্থংকৰ পাৰ্শ্বনাথৰ ৰক্ষয়িত্ৰী দেৱী বা 'শাসনৰ দেৱী'। তেওঁৰ 'শাসন দেৱ' হৈছে কাষত অৱস্থিত পাৰ্শ্বযক্ষ। তেওঁ পাৰ্শ্বনাথৰ যক্ষী। পদ্মাৱতী এপাহ পদুম ফুলত বহে আৰু তেওঁৰ মূৰৰ ওপৰত সাপৰ ফনা থাকে। প্ৰায়ে তেওঁৰ মূৰ্তিৰ মুকুটত পাৰ্শ্বনাথৰ সৰু ছবি অংকিত থাকে।
-
পাণবাৰী মছজিদ
পাণবাৰী মছজিদ বা ৰঙামাটি মছজিদ অসমৰ ধুবুৰী জিলাত অৱস্থিত এখন ঐতিহাসিক মছজিদ। ইয়াক অসমৰ সৰ্বপ্ৰথম মছজিদ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। এই মছজিদ ধুবুৰী চহৰৰ পৰা ২৫ কিঃমিঃ নিলগত ১৭নং ৰাষ্ট্ৰীয় ঘাইপথৰ পাণবাৰী আৰু ৰঙামাটিৰ মাজত অৱস্থিত।
-
পিয়াটনিটস্কা গীৰ্জা, চেৰ্নিহিভ
পিয়াটনিটস্কা গীৰ্জা (Piatnytska Church), যাৰ আন এটা নাম চেইণ্ট পাৰাস্কেভা গীৰ্জা (ইউক্ৰেইনীয়ান: П'ятницька (святої Параскеви) церква), হ’ল ইউক্ৰেইনৰ চেৰ্নিহিভ চহৰত অৱস্থিত এটা কাৰ্যক্ষম গীৰ্জা। গীৰ্জাটো পাৰাস্কেভা ইকোনিয়ানৰ নামত উৎসৰ্গিত।
-
পুতনা
হিন্দু ধৰ্ম অনুসৰি পুতনা হৈছে শিশু কৃষ্ণই বধ কৰা এক ৰাক্ষসী। পুতনাই এগৰাকী সুন্দৰী নাৰীৰ বেশ ধৰি বিষযুক্ত স্তনপান কৰোৱাই কৃষ্ণক হত্যা কৰাৰ চেষ্টা কৰে যদিও স্তনপানৰ জৰিয়তে কৃষ্ণই পুতনাৰ প্ৰাণ শুহি লয়। স্তনদান দিয়াৰ বাবে পুতনাক কৃষ্ণৰ তোলনীয়া মাতৃ হিচাপেও জনা যায়।
-
পুনৰ্জন্ম (বৌদ্ধ ধৰ্ম)
বৌদ্ধ ধৰ্মত পুনৰ্জন্ম হৈছে এই ধাৰণা যে কোনো ব্যক্তিৰ কৰ্মৰ বাবে মৃত্যুৰ পাছত এক নতুন অস্তিত্ব লাভ কৰিব পাৰে। ই এক অন্তহীন চক্ৰত হয়, যাক সংসাৰ বোলা হয়। এই চক্ৰ দুঃখ। এই চক্ৰ তেতিয়াহে শেষ হয় যেতিয়া প্ৰজ্ঞা লাভ কৰি আৰু টান শেষ কৰি মোক্ষ লাভ কৰি মোক্ষ প্ৰাপ্তি হয়।
-
পেণ্ডোৰা
পেণ্ডোৰা (ইংৰাজী: Pandora) গ্ৰীক পৌৰাণিক কাহিনী অনুসৰি জ্যুছৰ নিৰ্দেশত হেফেষ্টাছে সৃষ্টি কৰা প্ৰথমগৰাকী মানৱ নাৰী। হেচিঅ’ডৰ লেখনি মতে প্ৰতিজন দেৱতাই তেওঁক অনন্য উপহাৰ দি সহযোগিতা কৰিছিল।
-
প্ৰকৃতি (ভাৰতীয় দৰ্শন)
প্ৰকৃতি (সংস্কৃত: प्रकृति; IAST: Prakṛti) ভাৰতীয় দৰ্শনত ব্যৱহৃত এক বহল ধাৰণা যাৰ পৰম্পৰা ভেদে বিভিন্ন অৰ্থ আছে। ইয়াৰ এক বহলভাৱে ব্যৱহৃত অৰ্থ হ'ল কোনো বস্তুৰ আদি বা স্বাভাৱিক অৱস্থা, মূল বা প্ৰাথমিক পদাৰ্থ।
-
প্ৰণামী সম্প্ৰদায়
প্ৰণামী সম্প্ৰদায়, যাক প্ৰণামী (আক্ষৰিক অৰ্থত ‘প্ৰণাম কৰা লোক’) বা প্ৰণামী পন্থ বুলিও কোৱা হয়; কৃষ্ণক পৰম ঈশ্বৰ হিচাপে পূজা কৰা এক হিন্দু সম্প্ৰদায়। ই মহামতী প্ৰাণনাথ আৰু দেৱচন্দ্ৰৰ শিক্ষা আৰু তেওঁলোকৰ পৱিত্ৰ গ্ৰন্থ তৰ্ত্তম সাগৰৰ ওপৰত আধাৰিত।
-
প্ৰতাৰ্দনা
প্ৰতাৰ্দনা হিন্দু সাহিত্যত প্ৰচলিত চন্দ্ৰবংশ (চন্দ্ৰ বংশ)ৰ এজন ৰজা। তেওঁক দ্যুমন, শত্ৰুজিত, বৎস, ঋতধ্বজ, কুৱলাশ্ব বুলিও কোৱা হয়। তেওঁ কাশীৰ ৰজা দিৱোদাস আৰু যযাতি ৰজাৰ কন্যা মাধৱীৰ পুত্ৰ। তেওঁ অষ্টকৰ পিতৃ।
-
প্ৰাক-সাম্প্ৰদায়িক বৌদ্ধ ধৰ্ম
প্ৰাক-সাম্প্ৰদায়িক বৌদ্ধ ধৰ্ম, আদিম বৌদ্ধ ধৰ্ম বা মূল বৌদ্ধ ধৰ্ম হ'ল বৌদ্ধ ধৰ্মৰ সেই ৰূপ যি এই ধৰ্মৰ বিভিন্ন সম্প্ৰদায়ত বিভক্ত হোৱাৰ পূৰ্বে অস্তিত্বত থকা বুলি ভবা হয়। এই ৰূপৰ বাণী আৰু শিক্ষা এনে আদিম বৌদ্ধ লেখসমূহৰ সহায়ত অনুমান আৰু পুনৰ্নিৰ্মাণ কৰা হয়, যি নিজেই সাম্প্ৰদায়িক।
-
প্ৰেতনী
প্ৰেতনী বা চুড়ে'ল (হিন্দী: चुडे़ल, উৰ্দু: چڑیل) হৈছে নাৰীৰ সৈতে মিল থকা এক প্ৰকাৰৰ পৌৰাণিক বা কিংবদন্তিমূলক জীৱ। ভাৰত, বাংলাদেশ, নেপাল আৰু পাকিস্তানকে আদি কৰি দক্ষিণ এছিয়া আৰু দক্ষিণ-পূব এছিয়াত প্ৰেতনীৰ কাহিনী বেছ জনপ্ৰিয়। প্ৰেতনীক সাধাৰণতে "অপবিত্ৰ জীৱৰ ভূত" বুলি গণ্য কৰা হয়।
-
ফিজিৰ শ্ৰুতিকথা
ফিজিৰ শ্ৰুতিকথা (ইংৰাজী: Fijian mythology) বা ফিজিৰ পৌৰাণিক কাহিনী হৈছে ফিজি দ্বীপৰ খিলঞ্জীয়া লোকসকলৰ মাজত প্ৰচলিত লোক বিশ্বাস, পৰম্পৰা, লোককথা আদিৰ সম্ভাৰ।
-
ফ্ৰা লাক ফ্ৰা ৰাম
ফ্ৰা লাক ফ্ৰা ৰাম (ພຣະລັກພຣະຣາມ) হৈছে লাও জনসাধাৰণৰ ৰাষ্ট্ৰীয় মহাকাব্য আৰু ই হৈছে দশৰথ জাতকৰ লাও ভাষাৰ অভিযোজন। দশৰথ জাতক হৈছে বুদ্ধৰ পূৰ্বজন্মৰ কাহিনী য'ত বোধিসত্ত্ব অৰ্থাৎ বুদ্ধৰ পূৰ্বজন্ম হৈছে ৰাম। বৌদ্ধ ধৰ্মৰ প্ৰচাৰৰ দ্বাৰা ইয়াক লাওচ আৰু দক্ষিণ-পূব এছিয়াৰ অন্যান্য ঠাইলৈ অনা হৈছিল।
-
বহু-ঈশ্বৰবাদ
বহু-ঈশ্বৰবাদ বা বহুদেৱতাবাদ হৈছে এজনতকৈ অধিক ঈশ্বৰ বা দেৱতাক (লগতে দেৱীকো) বিশ্বাস কৰা বা পূজা কৰা। অক্সফ'ৰ্ডৰ তথ্য অনুসৰি দেৱতাক গণনা কৰাটো সহজ নহয়, আৰু সেয়েহে চীনা লোকধৰ্মৰ দৰে আপাত দৃষ্টিত বহুদেৱতাবাদী ধৰ্ম এটা প্ৰকৃততে তেনেকুৱা হয় নে নহয়, বা আপাত দৃষ্টিত বিভিন্ন পূজাৰ বস্তুবোৰক একক দেৱতাৰ…
-
বাংলাদেশত হিন্দুধৰ্ম
]] হিন্দু ধৰ্ম হ'ল বাংলাদেশৰ দ্বিতীয় বৃহত্তম প্ৰচলিত ধৰ্ম। ২০২২ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি বাংলাদেশৰ জনসংখ্যাৰ ৭.৯৫ শতাংশ হ'ল হিন্দু। জনসংখ্যাৰ দিশৰপৰা, ভাৰত আৰু নেপালৰ পিছতেই বাংলাদেশ হ'ল পৃথিৱীৰ তৃতীয় বৃহত্তম হিন্দু জনবহুল দেশ।
-
বাসুদেৱ দৌল
বাসুদেৱ দৌল (Vasudev Doul; বাসুদেৱ দ'ল হিচাপেও উচ্চাৰিত) অসমৰ বিশ্বনাথ জিলাৰ গহপুৰ মহকুমাৰ অন্তৰ্গত কলাবাৰী অঞ্চলত অৱস্থিত এটি প্ৰাচীন দৌল (বা মন্দিৰ)। এই দৌলটো ভাৰতীয় পুৰাতত্ত্ব অনুসন্ধান বিভাগৰ অধীনত অসমৰ ৰাজ্যিক সংৰক্ষিত স্মৃতিচিহ্নসমূহ (State Protected Monument in India)-ৰ ভিতৰত অন্যতম।
-
বিশ্বাস
বিশ্বাস (Belief) হ’ল কিবা এটা সঁচা বা পৰিস্থিতিৰ অৱস্থা সঁচা বুলি ভবা ব্যক্তিগত মনোভাৱ। বিষয়ভিত্তিক মনোভাৱ হ’ল কিবা এটা বিষয়ত কিবা এটা স্থিতি, গ্ৰহণ বা মতামত থকাৰ মানসিক অৱস্থা। জ্ঞানতত্ত্বত দাৰ্শনিকসকলে "বিশ্বাস" শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰি পৃথিৱীৰ বিষয়ে এনে মনোভাৱক বুজায় যিবোৰ সঁচা বা মিছা হ'ব পাৰে।
-
বুঢ়ীগোঁসানী দেৱালয়
বুঢ়ীগোঁসানী দেৱালয় যোৰহাট নগৰৰ মাজমজিয়াত গড় আলিৰ পূবে অৱস্থিত এক শাক্ত মন্দিৰ। ১৭০৮ চনত আহোম স্বৰ্গদেউ ৰুদ্ৰসিংহই জয়ন্তীয়া ৰাজ্যৰ পৰা গোঁসানীৰ বিগ্ৰহ আনি গড়গাঁৱত স্থাপন কৰিছিল।
-
বেদাংগ
ভাৰতীয় সাহিত্য আৰু সংস্কৃতিৰ উৎপত্তিস্থল হৈছে বেদ। ধৰ্ম, দৰ্শন, জ্ঞান-বিজ্ঞান লৈ ৱ আদি সকলো বিষয় বেদৰপৰাই উদ্ভৱ হৈছে বুলি ধৰা হয়। অপৰা বিদ্যা যেনে গণিত আদিৰ লগতে বেদৰ অঙ্গভূত ছয়টা বেদাঙ্গো আছে। বেদক সঠিকভাৱে বুজিবলৈ সহায় কৰা সহায়ক বিদ্যাসমূহকেই বেদাঙ্গ বুলি কোৱা হয়।