ধৰ্ম আৰু দৰ্শন
দেৱ-দেৱী, মন্দিৰ, সত্ৰ, পুৰাণ আৰু দাৰ্শনিক চিন্তা · ১,৯৫৭ প্ৰবন্ধ
সকলো প্ৰবন্ধ
-
বাছান (পৌৰাণিক কথা)
বাছানক বিকল্পভাৱে বাছাবাছা বা ইনুহু বুলি কোৱা হয়, জাপানী পৌৰাণিক কাহিনী আৰু লোককথাৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা এটা চৰাইৰ দৰে এটা জীৱ আৰু ইয়াক তাকেহাৰা শ্বুনচেনৰ ইহন হ্যাকু মনোগাটাৰী আৰু গাজু হায়াকি য়াগ্যত চিত্ৰিত কৰা হৈছে।
-
বাডবাগ্নি
বাডবাগ্নি (সংস্কৃত: वाडवाग्नि, ৰোমানীকৃত: Vāḍavāgni, আক্ষৰিক অৰ্থ: 'ঘোঁৰা-জুই'), বা বডবানল (সংস্কৃত: वडवानल, ৰোমানীকৃত: Vadhavānala) হৈছে হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনীত ধ্বংসাত্মক সত্তাৰ ৰূপত মূৰ্ত এক প্ৰকাৰৰ জুই বা অগ্নি।
-
বাণলিংগ
বাণলিংগ হৈছে ভাৰতৰ মধ্যপ্ৰদেশ ৰাজ্যৰ নৰ্মদা নদীৰ কিছু অংশৰ নদীৰ তলত পোৱা এক প্ৰকাৰৰ শিল, যিটো খহনীয়াৰ প্ৰাকৃতিক প্ৰক্ৰিয়াৰ দ্বাৰা লিংগৰ দৰে আকৃতিলৈ গঠিত হয় আৰু ই হিন্দু দেৱতা শিৱৰ এনিকনিক ৰূপ।
-
বাম্বৰ বৈনী
বাম্বৰ বৈনী হৈছে অম্বাৰ সৈতে ঘনিষ্ঠভাৱে চিনাক্ত কৰা মাতৃ দেৱীৰ স্থানীয় অৱতাৰ। তাইৰ নামৰ অৰ্থ হৈছে সিংহত উঠি থকা শক্তি দেৱী, আৰু তাই লাউণ্ডি চহৰত অৱস্থিত এটা পাহাৰত বাস কৰে। শ্ৰী দেৱী বাম্বৰ বৈনী জীৰ হিন্দু মন্দিৰ লাউণ্ডি চহৰৰ বুকুৰ পৰা প্ৰায় ১ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত পাহাৰৰ ওপৰত অৱস্থিত।
-
বাল
বাল আছিল উত্তৰ-পশ্চিম চেমিটিক ভাষাত প্ৰাচীন কালত লেভেণ্টত কোৱা এটা উপাধি আৰু সন্মানীয় অৰ্থ 'মালিক' বা 'প্ৰভু'। মানুহৰ মাজত ইয়াৰ ব্যৱহাৰৰ পৰাই ইয়াক দেৱতাৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰয়োগ হ’বলৈ ধৰিলে।
-
বালা ত্ৰিপুৰাসুন্দৰী
বালা ত্ৰিপুৰাসুন্দৰীক বালাম্বিকা বুলিও কোৱা হয়, ইয়াক হিন্দু দেৱী ত্ৰিপুৰাসুন্দৰীৰ পুত্ৰীৰ ৰূপত বৰ্ণনা কৰা হৈছে। তাই তান্ত্ৰিক শ্ৰী বিদ্যা পৰম্পৰাৰ পৃষ্ঠপোষক দেৱী।
-
বাষ্টেট
বাষ্টেট বা বাষ্ট্ প্ৰাচীন মিচৰ ধৰ্মৰ এগৰাকী দেৱী আছিল। দ্বিতীয় ৰাজবংশৰ (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২৮৯০) সময়ৰ পৰাই তেওঁৰ পূজা কৰা হৈছিল। তেওঁৰ নামটো বষ্ট্ আৰু উবাষ্টে বুলিও অনুবাদ কৰা হৈছে। প্ৰাচীন গ্ৰীক ধৰ্মত তেওঁক আইলুৰছ নামেৰে জনা গৈছিল।
-
বাসুদেৱ থান
বাসুদেৱ থান লখিমপুৰ জিলাৰ ঢকুৱাখনা ৰ পূৱ প্ৰান্তত অৱস্থিত এখন বুৰঞ্জী প্ৰসিদ্ধ থান। ঢকুৱাখনা চাৰিআলিৰ পৰা পশ্চিমমূৱাকৈ প্ৰায় ১০ কি:মি: গ'লে এই প্ৰসিদ্ধ থানখন পোৱা যায়॥ থানখনৰ লগতে বাসুদেৱৰ এখন নামঘৰ আছে। সত্ৰৰ মুঠ মাটিকালি প্ৰায় ২০০ বিঘা।
-
বাহাৰুল ইছলাম (ন্যায়াধীশ)
ন্যায়াধীশ বাহাৰুল ইছলাম (Baharul Islam) ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ এজন ন্যায়াধীশ আছিল। উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ ন্যায়াধীশ পদত অধিষ্ঠিত হোৱা তেওঁ প্ৰথম গৰাকী অসমীয়া৷ ১৯১৮ চনৰ ১ মাৰ্চ তাৰিখে অসমৰ নলবাৰী জিলাত তেওঁৰ জন্ম হৈছিল।
-
বাৰবাসী আই
বাৰবাসী আই ( Barabasi Aai) শংকৰদেৱৰ শিষ্য নাৰায়ণ দাস ঠাকুৰ আতাৰ পত্নী আছিল৷ তেওঁ নিজেও শংকৰদেৱত শৰণ লৈ আইসকলৰ মাজত ধৰ্ম প্ৰচাৰত আগভাগ লৈছিল৷ বাৰটি সজ গুণৰ অধিকাৰী আছিল বাবে তেওঁৰ নাম বাৰবাসী থোৱা হৈছিল৷ শংকৰদেৱত শৰণ লোৱাৰ আগতে ভবানন্দ এগৰাকী ব্যৱসায়ী আছিল৷ নানা ধৰণৰ ব্যৱসায় কৰি কৰি ডিঙ্গানগৰত…
-
বাৰ্নাৰ্ডাইন মঠ, জবাৰাঝ
বাৰ্নাৰ্ডাইন মঠ ( Bernardine Monastery, Zbarazh) ইউক্ৰেইনীয় ৰোমান কেথলিক গীৰ্জামঠসমূহৰ এটা ঐতিহাসিক সমষ্টি। ই জবাৰাঝ, টাৰ্নোপিল অঞ্চল, ইউক্ৰেইনত অৱস্থিত। মঠটো ১৮শ শতিকাত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। ই ইউক্ৰেইন ৰাষ্ট্ৰীয় গুৰুত্বৰ এটা স্থাপত্য স্মাৰক।
-
বিএপিএছ হিন্দু মন্দিৰ, আবুধাবি
বিএপিএছ শ্ৰী স্বামীনাৰায়ণ মন্দিৰ হৈছে সংযুক্ত আৰৱ আমিৰাতৰ আবুধাবিত অৱস্থিত এক পৰম্পৰাগত হিন্দু উপাসনা স্থান। বোচাসনৱাসী অক্ষৰ পুৰুষোত্তম স্বামীনাৰায়ণ সংস্থাই মন্দিৰটোৰ নিৰ্মাণ কৰি আছে। মন্দিৰটোৰ উচ্চতা ১০৮ ফুট, দৈৰ্ঘ্য ২৬২ ফুট আৰু প্ৰস্থ ১৮০ ফুট।
-
বিজয়াদুৰ্গা
শ্ৰী বিজয়াদুৰ্গা ভাৰতীয় সংস্কৃতি আৰু পৰম্পৰাত ভিন্ন গুৰুত্বপূৰ্ণ হিন্দু দেৱী। শিৱ আৰু বিষ্ণুথেমৰ যুদ্ধত তাই হস্তক্ষেপ কৰিছিল, আৰু তাত ব্ৰাহ্মণক হাৰাশাস্তি কৰা অসুৰবোৰক হত্যা কৰিবলৈ শংকুৱালিলৈ গৈছিল বুলি কোৱা হয়।
-
বিদায় হজ্জৰ ভাষণ
বিদায় হজ্জৰ ভাষণ (আৰবী: خطبةالوداع, ইংৰাজী: The Farewell Sermon ) যাক মুহাম্মদৰ চূড়ান্ত খুদ্বা বা শেষ খুদ্বা বুলিও কোৱা হয়। ইছলামিক নবী মুহাম্মদে শুক্ৰবাৰে ধুআল-হিজ্জা, ১০ হিজ্জা (৬ মাৰ্চ ৬৩২) তাৰিখে আৰাফাত পৰ্বতৰ উৰানা উপত্যকাত প্ৰদান কৰা এটা ধৰ্মীয় ভাষণ ইছলামিক হজ্জৰ তীৰ্থযাত্ৰা।
-
বিদ্যুৎ প্ৰভা দেৱী
বিদ্যুৎ প্ৰভা দেৱী (ইংৰাজী: Bidyut Prabha Devi; জন্ম: ১২ জুলাই ১৯২৬ – ২৮ জানুৱাৰী ১৯৭৭) ভাৰতৰ এগৰাকী ওড়িয়া ভাষাৰ কবি আছিল। তেওঁ ওড়িয়া সাহিত্যৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ মহিলা কবি হিচাপে স্বীকৃত।
-
বিন্ধ্যাৱলী
বিন্ধ্যাৱলী (সংস্কৃত: विन्ध्यावलि, ৰোমানীকৃত: Vindhyāvalī) আশ্ৰমা, বালিকা বা চাৰুথি নামেৰেও জনাজাত হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনীত বৰ্ণনা কৰা অসুৰ ৰজা মহাবলিৰ পত্নী৷ হিন্দু গ্ৰন্থ অনুসৰি বিন্ধ্যাৱলীৰ দুজন পুত্ৰ বাণাসুৰ আৰু নমসুকে ধৰি এশজন সন্তান আছিল, লগতে ৰত্নমালা নামৰ এগৰাকী কন্যা আছিল।
-
বিমলা মন্দিৰ
বিমলা মন্দিৰ হৈছে ভাৰতৰ ওড়িশা ৰাজ্যৰ পুৰীৰ জগন্নাথ মন্দিৰ চৌহদৰ ভিতৰত অৱস্থিত বিমলা বা বিমলা (ବିମଳା) দেৱীৰ প্ৰতি সমৰ্পিত এক হিন্দু মন্দিৰ। ইয়াক সাধাৰণতে শাক্তপীঠ হিচাপে গণ্য কৰা হয়, হিন্দু দেৱীৰ প্ৰতি সমৰ্পিত আটাইতকৈ পৱিত্ৰ মন্দিৰবোৰৰ ভিতৰত এটা।
-
বিলা (সূৰ্য দেৱী)
বিলা, যাক কেতিয়াবা বেলাহ বুলিও অনুবাদ কৰা হয়, অদ্ন্যামথানহ লোকসকলৰ মাজত প্ৰচলিত এক সূৰ্য্যৰ ব্যক্তিত্ব। অষ্ট্ৰেলিয়াৰ আদিবাসী জনগোষ্ঠীসমূহৰ মাজত সাধাৰণ ধাৰাসমূহৰ লগত খাপ খোৱাকৈ তেওঁ এগৰাকী সৌৰ দেৱী, যিসকলে সূৰ্যক বহুলাংশে নাৰী হিচাপে গ্ৰহণ কৰে।
-
বিশালাক্ষী
বিশালাক্ষী (विशालाक्षी, 'যিগৰাকীৰ চকু বহল') হৈছে দুৰ্গাৰ এটা স্বৰূপ। মূলতঃ হিন্দু দেৱী পাৰ্বতীৰ এটা উপনাম। পাৰ্বতী হিমালয়ৰ পুত্ৰী আৰু ভগৱান শিৱৰ পত্নী। বিশালাক নামৰ উপৰিও দেৱী পাৰ্বতীক মেনকা, উমা, গৌৰী, অম্বিকা, ভৱানী আদি নামেৰেও জনা যায়।
-
বিশ্বনন্দ
পৰমহংস শ্ৰী স্বামী বিশ্বানন্দ জন্ম নাম "বিষ্মা" কোমলৰাম;; বৰ্তমান তেওঁ জাৰ্মানীত, ফ্ৰেংকফৰ্ট চহৰৰ ওচৰৰ তেওঁৰ মূল আশ্ৰম শ্ৰীপীথা নিলায়াত বাস কৰে। বিশ্বানন্দৰ শিক্ষা ব্যক্তিগত ঈশ্বৰৰ ধাৰণাটোৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি গঢ় লৈ উঠিছে, যাক "তেওঁৰ সৈতে স্থাপন কৰা ব্যক্তিগত ধৰ্মীয় সম্পৰ্ক" অনুসৰি বিভিন্ন নামেৰে…
-
বীৰ তেজা
বীৰ তেজাজী (২৯ জানুৱাৰী ১০৭৪ - ২৮ আগষ্ট ১১০৩) ৰাজস্থানৰ এজন মহান যোদ্ধা, সমাজ সংস্কাৰক, গোৰক্ষক আৰু লোকদেৱতা আছিল, যাক তেজাজী মহাৰাজ বা সাধাৰণ ভাবে তেজাজী বুলিও জনা যায়।
-
বুছংগো ধৰ্ম
বুছংগোসকল কংগো নদী আৰু ইয়াৰ আশে-পাশে থকা অঞ্চলৰ এটা জনগোষ্ঠী। বুছংগো ধৰ্মত সৃষ্টিকৰ্তা দেৱতাক (বা চেম্বে) বুম্বা বুলি কোৱা হয়। তেওঁৰ আন নামসমূহ হ’ল এম’বম্বো আৰু এম’বম্বা। কোৱা হয় যে, তেওঁ প্ৰথমে অকলে অন্ধকাৰত, আদিম পানীৰ বাহিৰে আন একোৰে গঠিত বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডত অস্তিত্ব লাভ কৰিছিল।
-
বুঢ়া-বুঢ়ী থান
বুুুঢ়া-বুঢ়ী থান (Bura-Buri Than) হৈছে অবিভক্ত গোৱালপাৰা জিলাৰ এক এক ধৰ্মীয় পৰ্যটনস্থলী। এই থান ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দাঁতিতে অৱস্থিত।
-
বুদাই
বুদাই বা পু টাই এজন চীনা লোক দেৱতা। তেওঁৰ নামৰ অৰ্থ কাপোৰৰ দম। আৰু এই নাম তেওঁ অনবৰতে কঢ়িয়াই ফুৰে কাপোৰৰ বেগৰ পৰা আহিছে। তেওঁক সাধাৰণতে বুদ্ধৰ অৱতাৰ মৈত্ৰেয় বুলি গণ্য কৰা হয়।
-
বৃক্ষ দেৱতাৰ তালিকা
বৃক্ষ দেৱতা বা গছৰ আত্মা হৈছে গছৰ লগত জড়িত প্ৰকৃতি দেৱতা। এনে দেৱতা পৃথিৱীৰ বহু সংস্কৃতিত উপস্থিত। সাধাৰণতে তেওঁলোকক এগৰাকী যুৱতী হিচাপে প্ৰতিনিধিত্ব কৰা হয়, ই প্ৰায়ে প্ৰাচীন উৰ্বৰতা আৰু বৃক্ষ পূজাৰ জ্ঞানৰ সৈতে জড়িত।.
-
বৃহদ্বল
বৃহদ্বল হিন্দু মহাকাব্য মহাভাৰতকে ধৰি অন্যান্য হিন্দু ধৰ্মশাস্ত্ৰৰ উল্লেখ কৰা এজন ৰজা। লিংগ পুৰাণ মতে তেওঁক শ্ৰুতয়ু নামেৰেও জনা যায়। তেওঁক কোশল ৰাজ্যৰ শেষ ৰজা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। কুৰুক্ষেত্ৰ যুদ্ধত বৃহদ্বলই কৌৰৱৰ হৈ যুদ্ধ কৰিছিল আৰু অভিমন্যুৱে তেওঁক হত্যা কৰিছিল।
-
বেছিলিস্ক
বেচিলিস্ক ( বা ) হৈছে ইউৰোপীয় শ্ৰুতিকথাত বৰ্ণিত এবিধ কিংবদন্তিমূলক সৰীসৃপ। ইয়াক সাপৰ ৰজা বুলি জনা যায় আৰু ইয়াৰ চকুলৈ যিজনে চায় তেওঁৰ মৃত্যু হয় বুলি কোৱা হয়।
-
বেজৰ দৌল
বেজৰ দৌল বা বেজ দৌল (Bezor Doul) ডিব্ৰুগড় জিলাৰ জিলাৰ ধেমেচী অঞ্চলৰ বেজপথাৰত অৱস্থিত ঐতিহাসিক দৌল। ই শিৱসাগৰ জিলাৰ ডিমৌৰ পৰা প্ৰায় ৫ কিলোমিটাৰ নিলগত অৱস্থিত। বেজৰ দৌল আচলতে এটা বিষ্ণু দৌল আৰু অষ্টভূজাকৃতি গৰ্ভগৃহ আৰু এটা ঠেক অন্তৰালৰ সৈতে নিৰ্মিত।
-
বেৰেস্তোভেৰ ত্ৰাণকৰ্তা গীৰ্জা
বেৰেস্তোভেৰ ত্ৰাণকৰ্তা গীৰ্জা (Church of the Saviour at Berestove, Tserkva Spasa na Berestovi) ইউক্ৰেইনৰ কিইভ পেচাৰ্ছক লাভ্ৰাৰ ঠিক উত্তৰে বেৰেস্তোভে নামৰ অঞ্চলত অৱস্থিত এখন গীৰ্জা। গীৰ্জাখন লাভ্ৰাৰ দুৰ্গ প্ৰাচীৰৰ বাহিৰত অৱস্থিত।
-
বেৰ্ণাৰ্ডাইন মঠ
বেৰ্ণাৰ্ডাইন মঠ ( Bernardine Monastery, Husiatyn) ৰোমান কেথলিক গীৰ্জাৰ এটা মঠ-সমষ্টি। ই পশ্চিম ইউক্ৰেইনৰ টাৰ্নোপিল অঞ্চলৰ হুচিয়াতিনত অৱস্থিত। ই ইউক্ৰেইনৰ ৰাষ্ট্ৰীয় গুৰুত্বৰ এটা স্থাপত্য স্মাৰক।
