বাল

বাল^১ আছিল উত্তৰ-পশ্চিম চেমিটিক ভাষাত প্ৰাচীন কালত লেভেণ্টত কোৱা এটা উপাধি আৰু সন্মানীয় অৰ্থ 'মালিক' বা 'প্ৰভু'।^২ মানুহৰ মাজত ইয়াৰ ব্যৱহাৰৰ পৰাই ইয়াক দেৱতাৰ ক্ষেত্ৰত প্ৰয়োগ হ’বলৈ ধৰিলে। পণ্ডিতসকলে পূৰ্বে এই থিয়নিমটোক সৌৰ পূজাৰ সৈতে আৰু বিভিন্ন অসম্পৰ্কীয় পৃষ্ঠপোষক দেৱতাৰ সৈতে জড়িত কৰিছিল যদিও শিলালিপিসমূহে দেখুৱাইছে যে বাল নামটো বিশেষভাৱে ধুমুহা আৰু উৰ্বৰতা দেৱতা হাদাদ আৰু তেওঁৰ স্থানীয় প্ৰকাশৰ সৈতে জড়িত আছিল।

শব্দৰ উৎপত্তি আৰু অৰ্থ

'বাল' শব্দটো উগাৰিটিক আৰু ফিনিচিয়ান ভাষাৰ '𐤁𐤏𐤋' (baʿal) শব্দৰ পৰা আহৰণ কৰা, যাৰ অৰ্থ 'পতি', 'মালিক' বা 'দেৱতা'।^৩ এই শব্দটো মাত্ৰ নাম নহয়, বিশেষণে ব্যৱহাৰ হৈছিল বহু দেৱতাৰ ক্ষেত্ৰত।

ধৰ্মীয় পৰিপ্ৰেক্ষিত

বাল প্ৰাচীন কানানী ধৰ্মত কৃষিৰ, বজ্ৰপাতৰ, আকাশৰ, আৰু যুদ্ধৰ দেবতা আছিল। তেওঁক আষ্টাৰটে নামৰ এগৰাকী দেৱীৰ পতিত্ত্ব হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল।^৪

উগাৰিটিক পাঠসমূহত বাল

উগাৰিটত পোৱা বাল চক্ৰৰ (Baal Cycle) গল্প অনুসৰি, বালে ইয়াম (সমুদ্ৰৰ দেৱতা) আৰু মোত (মৃত্যুৰ দেৱতা)ৰ সৈতে যুদ্ধ কৰিছিল। ইয়াত বালে প্ৰকৃতিৰ পুনৰুজ্জীৱন, বৰ্ষা আৰু কৃষি ফলনক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল।^৫

ইজৰাইলী ধাৰণাত বাল

হিব্ৰু বাইবেলত বালৰ নাম বহু স্থানত উদ্ধৃত আছে, য’ত তেওঁক ‘বহিৰাগত দেৱতা’ হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হৈছে। ইলিয়াহ নবীয়ে বালৰ নবীৰ বিপক্ষে যুদ্ধ কৰিছিল বুলি বাইবেলত উল্লেখ আছে (1 Kings 18)।^৩

সংস্কৃতি আৰু পুৰাতত্ত্ব

বালৰ পূজা লেবানন, সিৰিয়া, ইজৰায়েল, আৰু ফিলিস্তিন অঞ্চলত বিস্তৃত আছিল। বহু বাল মন্দিৰ আৰু মূৰ্তি পুৰাতত্ত্বত পোৱা গৈছে।^৪

আধুনিক দৃষ্টিভংগী

সমসাময়িক ধৰ্মীয় অধ্যয়নত বালক এক প্ৰাক-মোনথেইজম যুগৰ দেৱতা হিচাপে বিশ্লেষণ কৰা হয়। তেওঁৰ পূজাৰূপ আৰু কাহিনীবোৰ আধুনিক পুৰাতত্ত্ব, ধৰ্মবিজ্ঞান আৰু তুলনামূলক ধৰ্মতত্ত্বৰ অধ্যয়নত গুৰুত্বপূৰ্ণ।^৪

বাহ্যিক সংযোগ

• Jewish Encyclopedia (1901–1906) "Ba'al", "Ba'al and Ba'al Worship", "Baal-Berith", "Baal-Peor", "Baalim", "Astarte Worship among the Hebrews", &c., Jewish Encyclopedia, New York: Funk & Wagnalls