জীৱনী
অসম, ভাৰত আৰু বিশ্বৰ মনীষী, শিল্পী, নেতা আৰু চিন্তাবিদসকলৰ জীৱন · ৯,৭৩১ প্ৰবন্ধ
সকলো প্ৰবন্ধ
-
মেৰী ক্ৰিচেট
মেৰী ক্ৰিচেট প্ৰথমাৱস্থাৰ নাম মাৰিয়া, শেষ নামো ক্ৰিচেট বা ক্ৰিকেট; এগৰাকী ইংৰাজ জলদস্যু আৰু অপৰাধী আছিল। জলদস্যুৰ সোণালী যুগৰ মাত্ৰ চাৰিগৰাকী নিশ্চিত মহিলা জলদস্যুৰ ভিতৰত এগৰাকী হিচাপে আৰু মৃত্যুদণ্ড দিয়া একমাত্ৰ মহিলা জলদস্যু হিচাপে তেওঁ বেছিকৈ পৰিচিত।
-
মেৰী ৰবিনচন
মেৰী থেৰেছ ৱিনিফ্ৰেড ৰবিনছন (Máire Mhic Róibín) এগৰাকী আইৰিছ স্বতন্ত্ৰ ৰাজনীতিবিদ যি ১৯৯০ চনৰ ডিচেম্বৰৰ পৰা ১৯৯৭ চনৰ ছেপ্টেম্বৰ লৈকে আয়াৰলেণ্ডৰ সপ্তম ৰাষ্ট্ৰপতি হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল আৰু এই পদত অধিষ্ঠিত হোৱা প্ৰথম গৰাকী মহিলা হিচাপে পৰিগণিত হৈছিল।
-
মোচি (ইহুদী ধৰ্মগুৰু)
মোচি বা মোজেছ (Moses) (১৪শ–১৩শ শতিকাৰ খ্ৰীঃপূৰ্ব) আছিল হিব্ৰু ভাববাদী যিয়ে মিচৰৰ পৰা পলায়নৰ সময়ত ইজৰাইলীসকলক দাসত্বৰ পৰা মুক্ত কৰিছিল৷ তেওঁক ইহুদী আৰু চমৰীয়া ধৰ্মৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ নবী হিচাপে গণ্য কৰা হয় আৰু খ্ৰীষ্টান, ইছলাম, বাহাই বিশ্বাস আৰু অন্যান্য অব্ৰাহাম ধৰ্মৰ অন্যতম গুৰুত্বপূৰ্ণ…
-
মোথে বেদকুমাৰী
মোথে বেদাকুমাৰী (Mothey Vedakumari; ২৪ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৩১ – ১৯৭৭) এগৰাকী ভাৰতীয় সংসদ সদস্য তেওঁ এগৰাকী গায়কো আছিল।
-
মোনা চন্দ্ৰৱতী গুপ্তা
মোনা চন্দ্ৰৱতী গুপ্তা ( Mona Chandravati Gupta; ১৮৯৬–১৯৮৪) এগৰাকী ব্ৰিটিছ বাৰ্মাত জন্মগ্ৰহণ কৰা ভাৰতীয় সমাজকৰ্মী, শিক্ষাবিদ আৰু মহিলাৰ সামাজিক আৰু অৰ্থনৈতিক উত্থানৰ বাবে কাম কৰা বেচৰকাৰী সংস্থা নাৰী সেৱা সমিতিৰ প্ৰতিষ্ঠাপক।
-
মোহন দাস
মোহন দাস অসমৰ এজন ৰাজনীতিবিদ আছিল। তেঁও পাটাচাৰকুচি বিধানসভা সমষ্টিৰ বিধায়ক আছিল।
-
মোৰেনা চেলৰী
মোৰেনা চেলৰী (২০ এপ্ৰিল ১৯২২ – ২২ এপ্ৰিল ১৯৭২) এগৰাকী এল ছেলভাডৰৰ লোক-নৃত্যশিল্পী আছিল। তেওঁ চান ছেলভাডৰত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল আৰু অতি কম বয়সৰ পৰাই নৃত্য জীৱন আৰম্ভ কৰিছিল। চেলৰীয়ে সমগ্ৰ পশ্চিমীয়া বিশ্বত অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিছিল আৰু নিজৰ দেশত এখন লোক-নৃত্যৰ বিদ্যালয় স্থাপন কৰিছিল।
-
মোৰ্তেজা আলীজাদেহ
মোৰ্তেজা আলীজাদেহ (ফাৰ্চী:مرتضی علیزاده; জন্ম: ১৯৯০) এগৰাকী ইৰানী চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক আৰু চিত্ৰনাট্যকাৰ। আলীজাদেহে শ্ৰেষ্ঠ অভিযোজিত চলচ্চিত্ৰৰ বাবে তেহৰাণ আন্তৰ্জাতিক চুটি ছবি উৎসৱ বঁটা লাভ কৰিছিল। তেওঁ ফাজৰ চলচ্চিত্ৰ উৎসৱত শ্ৰেষ্ঠ নবাগত পৰিচালকৰ বঁটাৰ বাবেও মনোনীত হৈছিল।
-
মৌচুমী চহৰীয়া
মৌচুমী চহৰীয়া (ইংৰাজী: Mousumi Saharia) এগৰাকী অসমৰ সংগীত জগতৰ এগৰাকী কণ্ঠশিল্পী। তেখেতে বৰ্তমানলৈ বহুকেইটা অসমীয়া জনপ্ৰিয় গীতত নিজৰ কণ্ঠদান কৰিছে। ১৯৯০ চনত মাত্ৰ ৫ বছৰ বয়সতে তেখেতৰ "ফাগুনৰ চেঁচাতে" নামৰ এটা এলবাম মুকলি কৰ।
-
মৌনা-হোদান আহমেদ
মৌনা-হোদান আহমেদ (ছোমালী: Muna Axmed, জন্ম ১৯৭২) এগৰাকী লেখিকা, যি জিবুটিৰ কমসংখ্যক মহিলা লেখিকাৰ ভিতৰত এগৰাকী। পাঁচজন সন্তানৰ পৰিয়ালত জন্ম গ্ৰহণ কৰা আহমেদে জিবুটিত প্ৰাথমিক আৰু মাধ্যমিক শিক্ষা সম্পূৰ্ণ কৰাৰ পিছত ফ্ৰান্সলৈ গৈ উচ্চ শিক্ষা লাভ কৰে।
-
যমুনা গুৰুং (ফুটবলাৰ)
যমুনা গুৰুং এগৰাকী নেপালী ফুটবল খেলুৱৈ। তেওঁ নেপালৰ মহিলা ৰাষ্ট্ৰীয় ফুটবল দল প্ৰাক্তন অধিনায়ক। আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ফুটবল খেলত ২১টা গ'ল আৰু ঘৰুৱা লীগ ফুটবলত ৩৫টা গ'ল ৰেৰ্কডেৰে গুৰুং আটাইতকৈ সফল আৰু প্ৰসিদ্ধ নেপালী মহিলা ফুটবল খেলুৱৈ। প্ৰশিক্ষক কুমাৰ কাটুৱাল কয়,"গুৰুং আমাৰ দলৰ বাবে এক মূল্যৱান সম্পদ।
-
যোগেশ দেউৰী
ড° যোগেশ দেউৰী ( Dr. Jogesh Deuri) ভাৰতৰ অসমৰ এজন বিশিষ্ট এৰী তথা ৰেচম বিশেষজ্ঞ, গৱেষক আৰু প্ৰশাসক। তেওঁ অসমৰ এৰী, মুগা, পাট আৰু অন্যান্য থলুৱা ৰেচম পৰম্পৰাৰ বিকাশ আৰু প্ৰসাৰৰ অৱদানৰ বাবে পৰিচিত।
-
লক্ষীনাথ দ্বিজ
লক্ষ্মীনাথ দ্বিজ অষ্টাদশ শতিকাৰ দ্বিতীয়াৰ্ধৰ কবি। কামৰূপৰ হেলেচা নিবাসী পণ্ডিত সৰ্বানন্দৰ নাতি বুলি আত্ম পৰিচয় দিছে। উক্ত সৰ্বানন্দক মহাৰাজ ৰুদ্ৰসিংহই (১৬৯৬-১৭১৪খ্ৰী.) পাণ্ডিত্যৰ কাৰণে বিশেষ পুৰস্কৃত কৰিছিল বুলি 'শান্তি পৰ্বত' উল্লেখ আছে।
-
লক্ষ্মণ নৰসিংহ
লক্ষ্মণ নৰসিংহ (Laxman Narasimhan; জন্ম: ১৫ এপ্ৰিল ১৯৬৭) এজন ভাৰতীয়-আমেৰিকান ব্যৱসায়িক কাৰ্যবাহী, যি ৰেকিট বেনকিজাৰৰ মুখ্য কাৰ্যবাহী বিষয়া(CEO) আৰু পূৰ্বে পেপচিকোৰ মুখ্য বাণিজ্যিক বিষয়া আছিল। ২০২২ চনৰ ১ ছেপ্তেম্বৰত ষ্টাৰবাকছে ঘোষণা কৰিছে যে নৰসিংহ কোম্পানীৰ পৰৱৰ্তী মুখ্য কাৰ্যবাহী বিষয়া হ’ব।
-
লক্ষ্মী গৌতম
লক্ষ্মী গৌতম (: Laxmi Gautam; ) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ আৰু ভাৰতৰ উত্তৰ প্ৰদেশৰ ষোড়শ বিধানসভাৰ সদস্য আছিল।
-
লক্ষ্মীকান্ত আতৈ
লক্ষ্মীকান্ত আতৈ (১৬-১৭ শতিকা) হাজোৰ ওচৰৰ ঘোৰাহাটত জন্ম হয়। কোচ ৰজা ৰঘুদেৱে এই গাঁওখন হয়গ্ৰীৱ মাধৱ মন্দিৰলৈ উচ্চৰ্গা কৰিছিল। তেওঁৰ পিতৃ নাম পুষ্কৰ। লক্ষ্মীকান্ত আতৈৰ এমহীয়াতে মাতৃ ঢুকুৱাত পিতৃয়ে বৈৰাগী হৈ ঘৰ এৰি গুচি যায়। ফলত লক্ষ্মীকান্ত আতৈয়ে পেহাক-পেহীয়েকৰ লগত ডাঙৰ-দীঘল হয়।
-
লখা খুনবাও
লখা খুনবাও (১৬৬৫-১৭৪৫) টিৰাপ সীমান্তৰ নামচা অঞ্চলৰ নক্তে নগা গোষ্ঠীৰ ৰজা আছিল। চলিহা বৰেঘৰ সত্ৰাধিকাৰ শ্ৰী ৰামদেৱৰ ওচৰত প্ৰজা সমম্বিতে শৰণ লোৱাৰ ফলত নৰোত্তম নাম পায়। ৰজা খুনবাওে টিৰাপ পাহাৰৰ পৰা গুৰুঘৰলৈ আহিবলৈ এটা আলি সজাইছিল।
-
লঘণুৰাম মহন্ত
লঘণুৰাম মহন্তই ৰঙিয়াৰ ওচৰত ১৮৭৭ চনত জন্মলাভ কৰিছিল। মহন্ত এজন হোমিওপেথিক চিকিৎসক আছিল। তেখেতে চিকিৎসা সম্পৰ্কীয় কেইবাখনো কিতাপ লিখিছিল। ১৯৭৩ চনৰ ৬ জুলাইত তেখেতৰ মৃত্যু হয়।
-
ললিত চন্দ্ৰ গোস্বামী
১৮৪৫ চনত অসমৰ নলবাৰী জিলাত ললিত চন্দ্ৰ গোস্বামীৰ জন্ম হয়। তেখেতৰ পিতৃ কৃষ্ণনাৰায়ণ চৈতন্যপন্থী নাৰায়নপুৰ সত্ৰৰ সত্ৰাধিকাৰ আছিল। পিতৃৰ মৃত্যুৰ পিছত তেওঁ নিজে সত্ৰৰ ভাৰ লৈছিল। বৈষ্ণৱ কবিৰ অৰ্হিত গোপাল ভট্টৰ 'কেলি ৰহস্য' নামৰ পুথিখন অসমীয়া ভাষালৈ অনুবাদ কৰিছিল।
-
ললিতা শ্ৰীনিবাসন
ললিতা শ্ৰীনিবাসন এজন ভাৰতীয় ভাৰতনাট্যম নৃত্যশিল্পী, নৃত্য নিৰ্দেশক আৰু শিক্ষয়িত্ৰী। ভৰতনাট্যমত তেওঁৰ অৱদানৰ বাবে তেওঁ ২০২৩ চনত সংগীত নাটক একাডেমিৰপৰা সংগীত নাটক একাডেমি অমৃত বঁটা লাভ কৰে।
-
ললিতা ৱকিল
ললিতা ৱকিল এগৰাকী ভাৰতীয় এম্ব্ৰয়ডাৰী শিল্পী, হিমাচল প্ৰদেশৰ চম্বা জিলাৰ বিশেষ ৰুমাল এম্ব্ৰয়ডাৰীৰ পৰম্পৰাগত ৰূপ চম্বা ৰুমাল সংৰক্ষণ আৰু প্ৰচাৰৰ ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে তেওঁ পৰিচিত। কলাক্ষেত্ৰলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ৱকিলক ২০২২ চনত ভাৰত চৰকাৰে পদ্মশ্ৰী বঁটা প্ৰদান কৰিছিল।
-
লল্লেশ্বৰী
লল্লেশ্বৰী, (প্ৰায় ১৩২০–১৩৯২) সাধাৰণতে লাল ডাড নামেৰেও জনাজাত হিন্দু দৰ্শনৰ কাশ্মীৰ শৈৱ ধৰ্মৰ বিদ্যালয়ৰ কাশ্মীৰী ৰহস্যবাদী কবি আছিল। তেওঁ ৰহস্যময় কবিতাৰ শৈলীৰ সৃষ্টিকৰ্তা আছিল যাৰ অৰ্থ "বাক্য" (সংস্কৃত vāc ৰ পৰা)।
-
লাইলা হাছান
লাইলা হাছান, জন্ম: ১৯৪৬ চন, এগৰাকী বাংলাদেশী নৃত্য পৰিচালক, নৃত্যশিল্পী আৰু অভিনেত্ৰী। বাংলাদেশ চৰকাৰে শিল্পৰ ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ২০১০ চনত একুশে পদক বঁটা লাভ কৰে।
-
লাকী মৰাণী
লাকী মৰাণী (ইংৰাজী: Lucky Morani) এগৰাকী ভাৰতীয় ফেশ্বন ডিজাইনাৰ, মডেল, ইভেণ্ট মেনেজাৰ আৰু চলচ্চিত্ৰ তথা মঞ্চ অভিনেত্ৰী। তেওঁ ভাৰতৰ ফেশ্বন আৰু মনোৰঞ্জন জগতত এক জনা পৰিচিত মুখ হিচাপে পৰিগণিত।
-
লায়লা আৰ্জুমান্দ বানু
লায়লা আৰ্জুমান্দ বানু (ইংৰাজী: Leila Arjumand Banu; জন্ম: ৫ জানুৱাৰী ১৯২৯ – মৃত্যু: ১০ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৯৫) এগৰাকী বাংলাদেশী কণ্ঠশিল্পী আৰু সমাজকৰ্মী আছিল।
-
লায়লা সাৰাহাত ৰুশানী
লায়লা সাৰাহাত ৰুশানী (প্ৰায় ১৯৫২-৫৪ – ২১ জুলাই ২০০৪) এগৰাকী আফগান কবি আছিল। তেওঁৰ প্ৰথম নাম লায়লা ৰূপেও পোৱা যায়। আৰু কাবুল বিশ্ববিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰিছিল। তেওঁৰ ভগ্নী অষ্ট্ৰেলিয়াত মৃত্যু মুখত পৰিছিল আৰু তাৰ পাছতেই তেওঁৰ মাতৃৰো মৃত্যু হয়। তেওঁ প্ৰধানকৈ আধুনিক ফাৰ্চী কবিতাৰ সংকলন প্ৰকাশ কৰিছিল।
-
লালচাংজুৱালি চাইলো
লালচাংজুৱালি চাইলো (ইংৰাজী: Lalsangzuali Sailo; ১৫ মে' ১৯৪৯ – ১৪ অক্টোবৰ ২০০৬) মিজোৰামৰ এগৰাকী লেখিকা, গছপেল (খ্ৰীষ্টান ধৰ্মীয়) গায়িকা আৰু সংগীত পৰিচালক আছিল। তেওঁ মিজো, ককবৰক আৰু ইংৰাজী ভাষাত ৩০০ৰো অধিক গীত ৰচনা কৰিছে।
-
লাৱণ্য প্ৰভা ঘোষ
লাৱণ্য প্ৰভা ঘোষ (Labanya Prabha Ghosh; ১৮৯৭ – ২০০৩) বা লাৱণ্য দেৱী এগৰাকী গান্ধীবাদী নেত্ৰী তথা পশ্চিম বংগৰ, পুৰুলিয়া জিলা নিবাসী ভাৰতীয় স্বাধীনতা আন্দোলনৰ এগৰাকী বিশিষ্ট ব্যক্তি।
-
লি য়ে
লি য়ে (ইংৰাজী: Li Ye; মৃত্যু ৭৮৪), তেওঁৰ সন্মানীয় নাম লি জিলান বুলিও জনাজাত, টাং বংশৰ শাসনকালৰ এগৰাকী চীনা সংগীতজ্ঞ, সন্ন্যাসিনী আৰু কবি আছিল। তেওঁ নিজৰ কাব্যিক প্ৰতিভাৰ লগতে সৌন্দৰ্যৰ বাবেও পৰিচিত আছিল।
-
লিণ্ডা কফি
লিণ্ডা নেলেন কফি (Linda Nellene Coffee; জন্ম: ২৫ ডিচেম্বৰ, ১৯৪২) টেক্সাছৰ ডালাছত বাস কৰা এগৰাকী আমেৰিকান উকীল। কফি চাৰা ৱেডিংটনৰ সৈতে আমেৰিকাৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ ৰ' বনাম ৱেডৰ গোচৰৰ যুক্তি আগবঢ়োৱাৰ বাবে বেছিকৈ পৰিচিত।
