অসমীয়া কবি
১৭১ প্ৰবন্ধ
-
শংকৰদেৱ
শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱ (১৪৪৯–১৫৬৮) মধ্যযুগীয় অসমৰ এক প্রধান ধৰ্মপ্ৰচাৰক আৰু বহুমুখী স্ৰষ্টা, যাঁৰ নেতৃত্বত নৱবৈষ্ণৱ তথা একশৰণ নাম ধৰ্মে সমাজ-জীৱনত গভীৰ ৰূপান্তৰ আনে। সাহিত্য, সংগীত, নাট-অভিনয়, নৃত্য আৰু সামাজিক সংগঠনৰ সমাহাৰে তেওঁ অসমীয়া সংস্কৃতিৰ এক ঐক্যসূত্ৰ গঢ়ি তোলে।
-
মাধৱদেৱ
মাধৱদেৱ (১৪৮৯–১৫৯৬) মহাপুৰুষীয়া এক শৰণ নাম ধৰ্মৰ অন্যতম কেন্দ্ৰীয় ব্যক্তিত্ব আৰু শ্ৰীমন্ত শংকৰদেৱৰ প্ৰধান শিষ্য তথা উত্তৰাধিকাৰী হিচাপে স্বীকৃত। সাহিত্য, সংগীত-নাট্য, আৰু সত্ৰ-সংগঠনৰ জৰিয়তে তেওঁ অসমীয়া ধৰ্ম-সংস্কৃতিৰ দীঘলীয়া ধাৰাক সুদৃঢ় ৰূপ দিছে।
-
লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা
লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা (১৮৬৪–১৯৩৮) আধুনিক অসমীয়া সাহিত্যৰ অন্যতম পথ-প্ৰদৰ্শক; কাব্য, নাটক, প্ৰবন্ধ, হাস্য-ৰম্য, সমালোচনা, শিশুসাহিত্য আৰু সাংবাদিকতাত তেওঁৰ বহুমুখী সৃষ্টি-কৰ্মে অসমীয়া বৌদ্ধিক জগতলৈ এক নতুন গতি আনিছিল।
-
হোমেন বৰগোহাঞি
হোমেন বৰগোহাঞি (১৯৩২–২০২১) আছিল অসমৰ এগৰাকী প্ৰভাৱশালী সাহিত্যিক-সাংবাদিক, যাৰ সৃষ্টি-সাংবাদিকতা আৰু বৌদ্ধিক সক্ৰিয়তাই বিংশ শতিকাৰ শেষ আৰু একবিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিৰ অসমীয়া সাংস্কৃতিক জগতত দীঘলীয়া ছাপ থৈ যায়।
-
জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা
জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা (১৯০৩–১৯৫১) অসমীয়া সাংস্কৃতিক জগতৰ এক বহুমুখী স্ৰষ্টা—গীত, নাটক, সাহিত্য আৰু চলচ্চিত্ৰত তেখেতে একেলগে দীৰ্ঘস্থায়ী ছাপ ৰাখিছে। প্ৰথম অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণৰ লগতে আধুনিক অসমীয়া গীতধাৰাৰ বাট খুলিবলৈ আগবঢ়োৱা ভূমিকাৰ বাবে তেখেতক “ৰূপকোঁৱৰ” ৰূপে স্মৰণ কৰা হয়।
-
মহেশ্বৰ নেওগ
মহেশ্বৰ নেওগ (১৯১৫–১৯৯৫) আছিল অসমীয়া ভাষা-সাহিত্য, সংস্কৃতি আৰু প্ৰাচ্যতত্ত্বৰ ক্ষেত্ৰত সুদীৰ্ঘ প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰা কবি, গৱেষক, ভাষাবিদ আৰু সম্পাদক-অধ্যাপক।
-
নৱকান্ত বৰুৱা
নৱকান্ত বৰুৱা (১৯২৬–২০০২) আধুনিক অসমীয়া কবিতাৰ এক মুখ্য কণ্ঠস্বৰ, যিয়ে কবিতাৰ লগতে শিশু সাহিত্য আৰু উপন্যাস-ৰচনাতো গুৰুত্বপূৰ্ণ অৱদান আগবঢ়াইছে। ‘এখুদ ককাইদেউ’ ছদ্মনামে তেওঁ জনমানসত বিশেষ স্থান দখল কৰে, আৰু ‘ককাদেউতাৰ হাড়’ আদি কৃতিয়ে তেওঁক কথাসাহিত্যতো স্থায়ী মৰ্যাদা দিয়ে।
-
পদ্মনাথ গোহাঞি বৰুৱা
পদ্মনাথ গোহাঞি বৰুৱা (১৮৭১–১৯৪৬) আধুনিক অসমীয়া সাহিত্যৰ বিকাশত মুখ্য ভূমিকা লোৱা বহুমুখী সাহিত্যসাধক। কবিতা, উপন্যাস, নাটক আৰু সাংবাদিকতাৰ মাজেৰে তেওঁ সাহিত্য-সংস্কৃতি সংগঠনৰ দিশতো স্থায়ী প্ৰভাৱ পেলায়, বিশেষকৈ অসম সাহিত্য সভাৰ প্ৰথম সভাপতিত্বৰ জৰিয়তে।
-
কেশৱ মহন্ত
কেশৱ মহন্ত (১৯২৬–২০০৬) অসমীয়াৰ এজন কবি, গীতিকাৰ আৰু শিক্ষাবিদ; প্ৰকৃতি আৰু মানৱতাক কেন্দ্ৰ কৰি তেখেতে শতাধিক গীত ৰচনা কৰিছিল। শিক্ষকতা, সম্পাদনা আৰু বিশ্ববিদ্যালয়-প্ৰকাশন ক্ষেত্ৰত দীঘলীয়া কৰ্মজীৱনৰ লগতে তেখেতে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰি আধুনিক অসমীয়া গীত-সাহিত্যত স্বকীয় অৱদান ৰাখে।
-
বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য
বীৰেন্দ্ৰ কুমাৰ ভট্টাচাৰ্য (১৯২৪–১৯৯৭) অসমীয়া সাহিত্যৰ ৰামধেনু যুগৰ অন্যতম মুখ্য কথাসাহিত্যিক, যাৰ উপন্যাস আৰু গল্পত সমাজ-বাস্তৱতা, ৰাজনৈতিক চেতনা আৰু মানৱতাবোধ স্পষ্ট ৰূপে প্ৰকাশ পাইছে।
-
নগেন শইকীয়া
নগেন শইকীয়া (জন্ম ১১ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৩৯) আধুনিক অসমীয়া সাহিত্যৰ এগৰাকী বহুমুখী স্ৰষ্টা—গল্প-উপন্যাস, সমালোচনা-গৱেষণা, সম্পাদনা আৰু শিক্ষাদান—এই সকলো ক্ষেত্ৰতে তেখেতৰ সক্ৰিয় উপস্থিতি দেখা যায়।
-
হীৰেন ভট্টাচাৰ্য
হীৰেন ভট্টাচাৰ্য (১৯৩২–২০১২) অসমীয়া আধুনিক কবিতাৰ এক অন্যতম জনপ্ৰিয় কণ্ঠ, যাৰ কবিতাত প্ৰেম, সমাজ-চেতনা আৰু অন্তৰ্দুখ একেলগে ধ্বনিত হয়। ‘হীৰুদা’ নামে পৰিচিত এই কবিয়ে ১৩খন কবিতাপুথি, শিশুসাহিত্য আৰু সম্পাদনা-কর্মৰে অসমীয়া সাহিত্যত স্থায়ী দাগ এৰি গৈছে।
-
হেমচন্দ্ৰ গোস্বামী
হেমচন্দ্ৰ গোস্বামী (১৮৭২–১৯২৮) আধুনিক অসমীয়া কাব্যত ছনেট ৰূপ প্ৰৱৰ্তন কৰা কবি আৰু জোনাকী-যুগৰ অন্যতম গুৰি ধৰোঁতা সম্পাদক-সংগঠক। কবিতাৰ উপৰিও পুৰণি পুথি-সংগ্ৰহ, গ্ৰন্থসম্পাদনা আৰু সাহিত্য-প্ৰতিষ্ঠান গঠনত তেখেতৰ অৱদান অসমীয়া সাহিত্যৰ ইতিহাসত দীৰ্ঘস্থায়ী।
-
চৈয়দ আব্দুল মালিক
চৈয়দ আব্দুল মালিক (১৯১৯–২০০০) অসমীয়া সাহিত্যৰ অন্যতম বহুমুখী স্ৰষ্টা; বিশেষকৈ আধুনিক অসমীয়া গল্প-সাহিত্যৰ ধাৰা গঢ়াত তেওঁৰ ভূমিকা উল্লেখযোগ্য। গল্প, উপন্যাস, কবিতা, নাটক, গৱেষণামূলক গ্ৰন্থ আৰু ভ্ৰমণকাহিনীৰে তেওঁ দীর্ঘকাল অসমীয়া পাঠকসমাজক প্ৰভাৱিত কৰিছিল আৰু ৰাষ্ট্ৰীয়–ৰাজ্যিক সন্মান লাভ কৰিছিল।
-
নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ
নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (১৯৩৩–২০০৪) অসমৰ এগৰাকী প্রভাবশালী কবি, গীতিকাৰ আৰু লোক-সংস্কৃতি-গৱেষক, যাৰ সৃষ্টিশীলতা আৰু তাত্ত্বিক কৰ্মই আধুনিক অসমীয়া সাহিত্যত পৃথক স্থান লাভ কৰিছে।
-
সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা
সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা (১৮৯৪–১৯৬৪) অসমৰ আধুনিক বুৰঞ্জীচৰ্চাৰ অগ্ৰণী বুৰঞ্জীবিদ, শিক্ষাবিদ আৰু সংগঠক, যিয়ে দুষ্প্ৰাপ্য বুৰঞ্জী-গ্ৰন্থ সংকলন-সম্পাদনাৰ জৰিয়তে অসমীয়া জ্ঞান-ঐতিহ্যক সুদৃঢ় কৰিলে।
-
অতুল চন্দ্ৰ হাজৰিকা
অতুল চন্দ্ৰ হাজৰিকা (১৯০৩-১৯৮৬) অসমীয়া কবি, নাট্যকাৰ, গদ্যলেখক, শিশু সাহিত্যিক আৰু অধ্যাপক। অসমীয়া ৰঙ্গমঞ্চ আৰু সাহিত্য-প্ৰতিষ্ঠানিক জীৱনত নেতৃত্ব, গ্ৰন্থ-প্ৰণয়ন আৰু শিক্ষকতা—এই তিনিধাৰা কাৰ্যৰ জৰিয়তে তেখেতে দীঘলীয়া প্ৰভাৱ ৰাখে।
-
অম্বিকাগিৰী ৰায়চৌধুৰী
অম্বিকাগিৰী ৰায়চৌধুৰী (১৮৮৫–১৯৬৭) কুৰি শতিকাৰ অসমৰ এগৰাকী বহুমুখী সাহিত্যসাধক আৰু স্বাধীনতা সংগ্ৰামী, যাৰ কবিতা-গীত-গদ্যত অসমীয়া জাতীয় চেতনাৰ দৃঢ় প্ৰকাশ দেখা যায়।
-
মাধৱ কন্দলি
মাধৱ কন্দলি ১৪শ শতিকাৰ এগৰাকী অসমীয়া কবি, যিয়ে বাল্মীকিৰ ৰামায়ণক অসমীয়া ভাষালৈ অনুবাদ কৰি প্ৰান্তীয় ভাৰতীয় ভাষাসমূহৰ ভিতৰত এক অগ্ৰগণ্য উদাহৰণ স্থাপন কৰে। তেওঁৰ ‘সপ্তকাণ্ড ৰামায়ণ’ অসমীয়া সাহিত্যৰ আদিপর্বৰ অন্যতম মূল্যবান কীৰ্তি হিচাপে গণ্য।
-
নলিনীবালা দেৱী
নলিনীবালা দেৱী (১৮৯৮–১৯৭৭) আধুনিক অসমীয়া কাব্যধাৰাৰ এগৰাকী উল্লেখযোগ্য কবি-লেখিকা, যাৰ কবিতাত ৰহস্যবাদ, আত্মসন্ধান আৰু ভগৱৎ-অনুভৱৰ দৃঢ় উপস্থিতি দেখা যায়। অসম সাহিত্য সভাৰ প্ৰথম মহিলা সভাপতি হিচাপে তেখেতে সাহিত্য-সংগঠনৰ ইতিহাসতো উল্লেখযোগ্য স্থান অধিকাৰ কৰে।
-
চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালা
চন্দ্ৰকুমাৰ আগৰৱালা (১৮৬৭–১৯৩৮) আধুনিক অসমীয়া কবিতাত ৰোমাণ্টিক ভাবধাৰাৰ সূচনাকাৰী লেখকসকলৰ অন্যতম আৰু ‘জোনাকী’ আলোচনীকেন্দ্ৰিক সাহিত্য-আন্দোলনৰ গুৰুত্বপূর্ণ নেতা। কবিতা, সম্পাদনা, মুদ্ৰণ-প্ৰকাশনা আৰু সংবাদপত্ৰ পৰিচালনাৰ যোগেদি তেওঁ অসমীয়া সাহিত্য-সংস্কৃতিত গভীৰ প্ৰভাৱ পেলাই গৈছে।
-
দেৱকান্ত বৰুৱা
দেৱকান্ত বৰুৱা (১৯১৪–১৯৯৬) অসমীয়া আধুনিকতাৰ প্ৰাৰম্ভিক পৰ্বত স্মৰণীয় কবি আৰু একেদৰে শীৰ্ষস্থানীয় ভাৰতীয় কংগ্ৰেছ নেতা। সাহিত্য, সংবাদ-সম্পাদনা আৰু ৰাজ্য-ৰাষ্ট্ৰীয় ৰাজনীতিত একেলগে সক্ৰিয় হৈ তেওঁ অসমৰ বৌদ্ধিক আৰু ৰাজনৈতিক পৰিমণ্ডলত উল্লেখযোগ্য প্ৰভাৱ পেলাইছিল।
-
পাৰ্ৱতি প্ৰসাদ বৰুৱা
পাৰ্ৱতি প্ৰসাদ বৰুৱা অসমীয়া সাহিত্য, গীত-ৰচনা, নাটক আৰু চলচ্চিত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত বহুমুখী অৱদান আগবঢ়োৱা এজন সৃষ্টিশীল শিল্পী। বিশেষকৈ গীতিকবি আৰু চলচ্ছিত্ৰ-নিৰ্মাতা হিচাপে তেওঁ ১৯৪০ চনত অসমীয়া ভাষাৰ চতুৰ্থখন ছবি ‘ৰূপহী’ নিৰ্মাণ কৰি অসমীয়া সাংস্কৃতিক ইতিহাসত স্থায়ী ছাপ ৰাখে।
-
হৰেকৃষ্ণ ডেকা
হৰেকৃষ্ণ ডেকা (জন্ম ১৯৪৩) এগৰাকী অসমীয়া কবি, গল্পকাৰ, প্ৰবন্ধকাৰ, ঔপন্যাসিক আৰু কবিতা-সমালোচক, একে সময়তে ভাৰতীয় আৰক্ষী সেৱাৰ বিষয়া হিচাপে উচ্চ পদত দায়িত্ব পালন কৰা ব্যক্তি।
-
নীলমণি ফুকন (কনিষ্ঠ)
নীলমণি ফুকন (কনিষ্ঠ) (১৯৩৩–২০২৩) অসমীয়া ভাষাৰ কবি, সাহিত্যিক, কলা-সমালোচক আৰু অধ্যাপক। অসমীয়া আধুনিক কবিতাত প্ৰতীকবাদ আৰু চিত্ৰকল্পবাদৰ প্ৰভাৱ বিস্তাৰত তেওঁক উল্লেখ কৰা হয়।
-
আনন্দ চন্দ্ৰ আগৰৱালা
আনন্দ চন্দ্ৰ আগৰৱালা (১৮৭৪–১৯৪০) জোনাকী যুগৰ অন্যতম অসমীয়া কবি, অনুবাদক, প্ৰশাসক আৰু ইতিহাসবিদ। বিদেশী কবিতাৰ অনুবাদ-দক্ষতাৰ বাবে তেওঁ ‘ভাঙনি কোঁৱৰ’ উপনামেৰে পৰিচিত হৈছিল, আৰু আৰক্ষী বিভাগত উচ্চ পদত কৰ্মৰত হৈ সাহিত্য-চৰ্চা অব্যাহত ৰাখিছিল।
-
ডিম্বেশ্বৰ নেওগ
ডিম্বেশ্বৰ নেওগ (Dimbeswar Neog) (১৮৯৯ -১৯৬৬) অসমৰ এগৰাকী প্ৰসিদ্ধ কবি, প্ৰবন্ধকাৰ, ঔপন্যাসিক, ভাষা সাহিত্যৰ গৱেষক, নাট্যকাৰ, সমালোচক আৰু শিক্ষক আছিল। মূলতঃ অসমীয়া ভাষাত সাহিত্য ৰচনা বাদেও তেখেতে ইংৰাজী ভাষাতো গ্ৰন্থ ৰচনা কৰি থৈ গৈছে।
-
মহেন্দ্ৰ বৰা
মহেন্দ্ৰ বৰা (Mahendra Bora) (১৯২৯-১৯৯৬) এজন অসমীয়া কবি-সাহিত্যিক, প্ৰবন্ধকাৰ, শিক্ষাবিদ আৰু সমালোচক। ১৯৮৭ চনত তেখেতে অসম সাহিত্য সভাৰ পাঠশালা অধিবেশনৰ সভাপতিৰ আসন অলঙ্কৃত কৰিছিল।
-
মিত্ৰদেৱ মহন্ত
মিত্ৰদেৱ মহন্ত (Mitradev Mahanta), সম্পূৰ্ণ নাম মিত্ৰদেৱ মহন্ত অধিকাৰী অসমৰ এজন বিখ্যাত কবি, সাহিত্যিক, নাট্যকাৰ তথা অভিনেতা। তেখেতে কেইবাখনো গ্ৰন্থ, শিশু সাহিত্য পুথি আৰু নাট ৰচনা কৰি থৈ গৈছে। ১৯৬১ চনত অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ সংগীত নাটক একাডেমি বঁটা লাভ কৰিছিল।
-
হেম বৰুৱা
হেম বৰুৱা (Hem Barua; ১৯১৫ - ১৯৭৭) অসমৰ এজন প্ৰসিদ্ধ কবি, সাহিত্যিক, শিক্ষাবিদ আৰু ৰাজনীতিবিদ। তেওঁ অসমীয়া আৰু ইংৰাজী ভাষাত কবিতা, ভ্ৰমণ কাহিনী, আলোচনা গ্ৰন্থ আদি ৰচনা কৰিছে। মৃত্যুৰ আগমুহূৰ্তলৈকে তেওঁ মুঠ ৩৫খন গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছিল। মমতাৰ চিঠি, আইতা, জাৰৰ দিনৰ সপোন আদি তেখেতৰ বিখ্যাত কাব্য।
