ভাষা আৰু সাহিত্য
গ্ৰন্থ, কবিতা, উপন্যাস, ভাষা আৰু লিপি · ১,৫৩৪ প্ৰবন্ধ
সকলো প্ৰবন্ধ
-
গিলগামেশৰ মহাকাব্য
গিলগামেশৰ মহাকাব্য এখন মেছ’পটেমিয়াৰ মহাকাব্য। খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২১০০ চনৰ আশে-পাশে ইয়াৰ ৰচনা কৰা হৈছিল। ইয়াক প্ৰায়ে আটাইতকৈ পুৰণি সাহিত্যিক গ্ৰন্থ বুলি গণ্য কৰা হয়। গিলগামেশৰ কাহিনী প্ৰথমে পাঁচটা চুমেৰিয়ান কবিতাৰে আৰম্ভ হয় যিবোৰ উৰুকৰ ৰজা বিলগামেশ (গিলগামেশৰ চুমেৰিয়ান নাম)ৰ ওপৰত আধাৰিত।
-
গুপ্তভাষা
গুপ্তভাষা মানে একে ভাষা কোৱা লোকসমষ্টিৰ মাজত সাধাৰণভাৱে বোধগম্য নোহোৱা ভাষাই গুপ্তভাষা৷ ভাষাৰ বিভিন্ন প্ৰকাৰ যেনে উপভাষা, ব্যক্তিভাষা, সমাজ ভাষা, শ্ৰেণী ভাষা,জাতিগত ভাষা৷ বৰ্গ ভাষা, বৰ্ণ ভাষা, মিশ্ৰ ভাষা আদি বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ ভাষা একোটা ভাষাৰ মাজত নানা ৰূপ লৈ বৰ্তি থাকে৷ ভাষাৰ কথিত আৰু লিখিত, এই দুটা…
-
গুৰু গ্ৰন্থ চাহিবত নাৰী
গুৰু গ্ৰন্থ চাহিব শিখসকলৰ পবিত্ৰ গ্ৰন্থ। গুৰু গ্ৰন্থ চাহিব অনুসৰি শিখসকলৰ সমাজত নাৰীৰ ভূমিকা অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ। গুৰু গ্ৰন্থ চাহিবৰ কেইবাটাও গীত আৰু কবিতা শিখ সমাজত নাৰীৰ ভূমিকাক সম্বোধন কৰি গোৱা হয়।
-
গোপাল মিশ্ৰ
গোপাল মিশ্ৰ (Gopal Mishra) গোপাল মিশ্ৰ দামোদৰৰ শিষ্য আৰু খুদীয়া সত্ৰৰ প্ৰতিষ্ঠাতা। এওঁ খ্ৰীষ্টীয় ষোড়শ শতাব্দীৰ মাজভাগত জন্ম গ্ৰহণ কৰে আৰু সপ্তদশ শতিকাৰ প্ৰথম ভাগলৈকে সম্ভৱতঃ জীৱিত আছিল। গোপাল মিশ্ৰৰ উপাধিও 'কবিৰত্ন' আছিল। এওঁ ভট্টদেৱৰ পৰম সুহৃদ আছিল আৰু পৰস্পৰে 'সখি' বুলি সম্বোধন কৰিছিল।
-
গৌড়ী লিপি
গৌড়ী লিপি, যাক প্ৰটো-বাংলা লিপি বা প্ৰটো-ওড়িয়া লিপি বুলিও জনা যায়, ব্ৰাহ্মী লিপি পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত আবুগিদা। গৌড়ী লিপি ক্ৰমান্বয়ে বাংলা-অসমীয়া (পূব নগৰী), ওড়িয়া লিপি আৰু তিৰহুতা লিপি লিপিলৈ বিকশিত হৈছিল।
-
গৱেষণা পদ্ধতি সম্পৰ্কীয় অসমীয়া গ্ৰন্থৰ তালিকা
গৱেষণাৰ সংজ্ঞা: গৱেষণা শব্দটোৰ অৰ্থ হ'ল বিচৰা বা অনুসন্ধান কৰা। এই অৰ্থত এই সংস্কৃত শব্দটোৰ ব্যৱহাৰ 'ঋকবেদ'ৰ সময়ৰ পৰা পোৱা গৈছে। শব্দটো গৱ (গৌ শব্দৰ পৰা হোৱা গো- শব্দৰ লগত যুক্ত) শব্দৰ পৰা উদ্ভূত। গৱেষণা হ'ল জ্ঞানৰ সমৃদ্ধিৰ বাবে কৰা পদ্ধতিগত অনুসন্ধান।
-
চকমক
চকমক (হিন্দী: चकमक) হৈছে হিন্দী ভাষাত প্ৰকাশিত এখন শিশুৰ উপযোগী বিজ্ঞান আলোচনী, য'ত সমালোচনাত্মক আৰু সৃষ্টিশীল চিন্তাধাৰাক সমৰ্থন কৰা হয়। এই আলোচনীখন একলব্য ফাউণ্ডেচনৰদ্বাৰা প্ৰকাশিত হয়।
-
চন্দ্ৰনাথ ৰাধিকাকান্ত সোঁৱৰণী পুথিভঁৰাল
চন্দ্ৰনাথ ৰাধিকাকান্ত সোঁৱৰণী পুথিভঁৰাল হৈছে ঐতিহ্যমণ্ডিত বাণ ৰঙ্গমঞ্চৰ পুথিভঁৰাল। চন্দ্ৰনাথ ৰাধিকাকান্ত সোঁৱৰণী পুথিভঁৰাল স্থাপন কৰা হয় ২০০৩ চনত। এই পুথিভঁৰালৰ লক্ষ্য আৰু উদ্দেশ্য হৈছে নাটক, নাট্য ইতিহাস, নাট্য ইতিহাস বিজড়িত গ্ৰন্থ, ফটো বা আন কোনো তথ্য সমল আদিৰ বিজ্ঞান সন্মতভাৱে সংৰক্ষণৰ…
-
চলচ্চিত্ৰৰ ৰসাস্বাদন
চলচ্চিত্ৰৰ ৰসাস্বাদন (Chalachitrar Rakhachadan) হৈছে অসমৰ লেখক আৰু চলচ্চিত্ৰ সমালোচক উৎপল দত্তৰ দ্বাৰা লিখিত আৰু পূৰ্বায়ণ প্ৰকাশন গোষ্ঠীৰ দ্বাৰা সংকলিত এখনি সমালোচনাত্মক গ্ৰন্থ৷ গ্ৰন্থখনৰ ভাষা অসমীয়া৷ মূলতঃ চলচ্চিত্ৰৰ কাৰিকৰী ভাষাৰ বিভিন্ন দিশ সম্পৰ্কে আলোকপাত কৰি যুগুত কৰা এই গ্ৰন্থখনত মুঠতে…
-
চাঁওতালি সাহিত্য
চাঁওতালি সাহিত্য (ᱥᱟᱱᱛᱟᱲᱤ ᱥᱟᱶᱦᱮᱫ) বুলিলে চাঁওতালি ভাষাত ৰচিত সাহিত্যৰ সামগ্ৰিক সংকলনক বুজোৱা হয়। এই ভাষাটো মূলতঃ চাঁওতাল জনগোষ্ঠীৰদ্বাৰা ব্যৱহৃত, যিসকল ভাৰত, বাংলাদেশ, নেপাল আৰু ভূটানত বসবাস কৰে। চাঁওতালি ভাষা হ'ল ভাৰতৰ সংবিধান স্বীকৃত ২২টা ভাষাৰ অন্তৰ্গত এটা ভাষা।
-
চিংকী
চিংকী (Chinky) হৈছে সাধাৰণতে চীনা বংশোদ্ভূত ব্যক্তি এজনৰ উদ্দেশ্যে ব্যৱহাৰ কৰা এক জাতিগত অপবাদ। সাধাৰণতে পূব এছিয়াৰ লোকসকলৰ দৰে দেখা যিকোনো লোকৰ বিৰুদ্ধেও কেতিয়াবা এই শব্দটো নিৰ্বিচাৰভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
-
চিত্ৰ-ভাগৱত
এতিয়ালৈকে উদ্ধাৰ হোৱা অসমীয়া ভাষাৰ আটাইতকৈ পুৰণি সচিত্ৰ পুৰণি কালৰেপৰাই এক চিত্ৰচৰ্চাৰ পৰম্পৰা আছিল যদিও চিত্ৰ-ভাগৱতৰ আগৰ প্ৰমাণ্য উদাহৰণ আমাৰ হাতত আজি নাই। আলোচ্য 'চিত্ৰ-ভাগৱত' খনি এই মহাভাগৱতৰ 'প্ৰথম অংশ' বা 'আদ্য দশম'ৰ আধাৰত সচিত্ৰ কৰা হৈছিল। মূল সচিত্ৰ পুথিখন 'আদ্য দশম' বা 'আদি দশম'।
-
চিৰা চাবিয়া
চিৰা চাবিয়া (ইংৰাজী: Sīra shaʿbiyya) হ’ল ইছলামী সাহিত্যৰ এক বিশেষ ধাৰা, যিটো দীঘলীয়া বীৰত্বগাথাৰ কাহিনীৰে গঠিত। চিৰাসমূহ সাধাৰণতে ঐতিহাসিক পটভূমি, চৰিত্ৰ আৰু ঘটনাক কেন্দ্ৰ কৰি গঢ়ি উঠা ঐতিহাসিক কল্পকাহিনী, য’ত সামৰিক অভিযানৰ ওপৰত বিশেষ গুৰুত্ব দিয়া হয়।
-
চূড়ামণি (মহাকাব্য)
চূড়ামণি (Culamani) বা সুলামণি (Sulamani) হ’ল উত্তৰ-সংগম যুগৰ তামিল সাহিত্যৰ ক্ষুদ্ৰ পাঁচখন মহাকাব্যৰ ভিতৰত অন্যতম। এইখন তামিল জৈন পণ্ডিত তোলামোলি থেভাৰে লিখিছিল। এই গ্ৰন্থখনত কোনো এটা নিৰ্দিষ্ট প্ৰধান কাহিনী নাই আৰু ই ১২টা সৰ্গত বিভক্ত ২১৩১টা চতুৰ্পদী শ্লোকৰে গঠিত।
-
চেফা
চেফা (ইংৰাজী: Sepha; থাই: เสภา) হ’ল থাই কাব্যিক কাহিনী কথনৰ এটা ধাৰা। ইয়াৰ উৎপত্তি হৈছিল ভ্ৰাম্যমাণ গায়কসকলৰ পৰা, যিসকলে দুডাল সৰু কাঠৰ টুকুৰা (যাক থাই ভাষাত ক্ৰাপ চেফা আৰু খামেৰ ভাষাত ক্ৰাপ চমল বুলি কোৱা হয়) ব্যৱহাৰ কৰি ছন্দ আৰু গুৰুত্ব প্ৰদান কৰি আবৃত্তি কৰিছিল।
-
ছিলেট গীতিকা
ছিলেটৰ মানুহে ৰচনা কৰা মৌখিক লোককথা, গল্প, যাত্ৰা আদিক সামূহিকভাৱে ছিলেটগীতিকা বুলি কোৱা হয়। ছিলেট অঞ্চলৰ প্ৰাচীন জনসাধাৰণৰ দৈনন্দিন জীৱনশৈলী, খিলঞ্জীয়াৰ জীৱিকা, সামন্তীয় শাসন ব্যৱস্থা, গ্ৰাম্য লোককথা, আৱেগিক অনুভূতি, প্ৰেম আৰু বিচ্ছেদ, যুদ্ধ আৰু সংঘাত, মানৱতাক ছিলেট গীতিকাৰ উৎস হিচাপে বিবেচিত…
-
ছেপিয়েনজ : মানৱ প্ৰজাতিৰ এক চমু ইতিহাস
ছেপিয়েনজ: মানৱ প্ৰজাতিৰ এক চমু ইতিহাস (২০২২) য়ুভাল নোৱা হাৰাৰিৰ আন্তৰ্জাতিক বেষ্টছেলাৰ গ্ৰন্থ Sapiens: A Brief History of Humankindৰ অসমীয়া অনুবাদ। অনুবাদ কৰিছে কবি, অনুবাদক আৰু ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পদাৰ্থবিজ্ঞানৰ অধ্যাপক কল্যাণ ভূঞাই। কিতাপখন প্ৰকাশ কৰিছে গুৱাহাটীৰ অসম পাবলিচিং কোম্পানীয়ে।
-
ছেভেন ইয়াৰ্ছ ইন টিবেট
ছেভেন ইয়াৰ্ছ ইন টিবেট: মাই লাইফ বিফ'ৰ, ডিউৰিং এণ্ড আফটাৰ (তিব্বতত সাত বছৰ: মোৰ পূৰ্বৰ, বৰ্তমান আৰু পৰবৰ্তী জীৱন, ১৯৫২: Sieben Jahre in Tibet. Mein Leben am Hofe des Dalai Lama, ১৯৫৪ চনত ইংৰাজীত) হৈছে অষ্ট্ৰিয়াৰ পৰ্বতাৰোহী হেইনৰিখ হাৰাৰে ৰচনা কৰা এখন আত্মজীৱনীমূলক গ্ৰন্থ।
-
ছেৰেনা মেকেচি
ছেৰেনা ই মেকেচি (জন্ম ১৯৬২), পোছাকী নাম এলেক্স মাৰ্উড, লণ্ডনত বাস কৰা এগৰাকী ব্ৰিটিছ ঔপন্যাসিক আৰু সাংবাদিক।
-
জনপ্ৰিয় ইতিহাস
জনপ্ৰিয় ইতিহাস (Popular History) হৈছে এক বহল ধাৰাৰ ইতিহাস ৰচনা যিয়ে জনপ্ৰিয় দৃষ্টিভংগী গ্ৰহণ কৰে, বহল পাঠকক লক্ষ্য কৰি লয়, আৰু সাধাৰণতে বিদ্বান বিশ্লেষণতকৈ আখ্যান, ব্যক্তিত্ব আৰু প্ৰাঞ্জল বিশদতাৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে।
-
জনহিতৈষী পুথিভঁৰাল
জনহিতৈষী পুথিভঁৰাল হ'ল অসমৰ এখন ৰাজহুৱা পুথিভঁৰাল আৰু পঠন-সংস্কৃতিৰ প্ৰচাৰৰ সৈতে জড়িত সামাজিক-শৈক্ষিক অনুষ্ঠান। জনসাধাৰণৰ মাজত কিতাপ পঢ়াৰ অভ্যাস গঢ়ি তোলা, পঠন-সংস্কৃতিৰ প্ৰসাৰ আৰু নতুন পাঠক সৃষ্টি কৰাৰ উদ্দেশ্যেৰে ২০২০ চনৰ ১৩ আগষ্টত এই পুথিভঁৰালটো আনুষ্ঠানিকভাৱে প্ৰতিষ্ঠা কৰা হয়।
-
জয়ন্তীয়া বুৰঞ্জী (গ্ৰন্থ)
জয়ন্তীয়া বুৰঞ্জী গ্ৰন্থখনৰ প্ৰথম সম্পাদনা কৰিছিল সূৰ্যকুমাৰ ভূঞাই ১৯৩৭ চনত৷ গ্ৰন্থখনত আহোম ৰজা-মহাৰজা আৰু জয়ন্তীয়া ৰজাৰ মাজৰ সামাজিক যোগসূত্ৰ, লেন-দেন, চিঠি-পত্ৰৰ আদান-প্ৰদান তথা ৰাজনিতিক, কূটনৈতিক সম্পৰ্কৰ বিৱৰণ আছে৷ আহোম ৰজা প্ৰতাপ সিংহৰ সময়ৰপৰা শিৱ সিংহৰ সময়লৈকে ৰাজনৈতিক বুৰঞ্জী এইখন…
-
জান (বাতৰি কাকত)
জান (Zan; অৰ্থ: মহিলা) আছিল ইৰানৰ ফাৰ্চী-ভাষাৰ এখন সাপ্তাহিক বাতৰি কাকত। ই বিশেষভাৱে মহিলাৰ অধিকাৰৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিছিল। এই কাকতখন ১৯৯৮ চনৰ পৰা ১৯৯৯ চনত নিষিদ্ধ হোৱালৈকে প্ৰকাশ পাইছিল।
-
জানকী ৰামায়ণ
জানকী ৰামায়ণ (মৈথিলী: जानकी रामायण) হৈছে পণ্ডিত লাল দাসৰদ্বাৰা ৰচিত মৈথিলী ভাষাৰ পদ্যৰূপ ৰামায়ণ, যি সীতাক কেন্দ্ৰ কৰি গঢ়ি উঠা এক অনন্য সংস্কৰণ।
-
জাপানী কবিতা
জাপানী কবিতা নীলমণি ফুকনৰ দ্বাৰা অনুদিত জাপানী কবিতাৰ এখন সংকলন৷ গ্ৰন্থখনৰ প্ৰথম প্ৰকাশ হয় ১৯৭০ চনত৷ গ্ৰন্থখনৰ ভূমিকা লিখিছে ড° হীৰেন গোহাঁয়ে৷ জাপানৰ প্ৰতিনিধিত্বমূলক কেইজনমান কবিৰ চুটি চুটি কবিতা এইখন গ্ৰন্থত সংকলিত হৈছে৷
-
জিভা-কেঁকুৰি
জিভা-কেঁকুৰি হৈছে খৰকৈ আৰু শুদ্ধকৈ পঢ়িবলৈ বা উচ্চাৰণ কৰিবলৈ অসুবিধা হোৱা শব্দ, বাক্যাংশ বা বাক্য। ইয়াক এক প্ৰকাৰৰ কথিত (বা গোৱা) শব্দৰ খেল হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। ইয়াৰ উপৰিও, উচ্চাৰণৰ আৰু বাকপটুতাৰ মান উন্নত কৰিবলৈ এইসমূহ ব্যায়াম হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি।
-
জিমখানা
জিমখানা ব্ৰিটিছ ঔপনিৱেশিক শাসনকালৰ এটা শব্দ যাৰ দ্বাৰা প্ৰথমে জনসমাগমস্থলক বুজোৱা হৈছিল। তাৰ পিছত শব্দটোৰ অৰ্থটো সলনি কৰি দক্ষতাভিত্তিক প্ৰতিযোগিতা অনুষ্ঠিত হোৱা ঠাইক বুজাবলৈ আৰম্ভ কৰা হয়। "জিমখানা" হৈছে এংলো-ভাৰতীয় অভিব্যক্তি, যিটো পাৰ্চী শব্দ "জামাত-খানা"ৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে।
-
জীয়া-জুৰিৰ ঘাট (উপন্যাস)
জীয়া জুৰিৰ ঘাট হৈছে অসমৰ সাহিত্যক, ঔপন্যাসিক চৈয়দ আব্দুল মালিকৰ দ্বাৰা লিখিত এখনি সমাজনিৰ্ভৰ উপন্যাস। উপন্যাসখনৰ পটভূমি হৈছে গ্ৰাম্য সমাজৰ এটা সত্য ঘটনাৰ আলমতে প্ৰাণ পাই উঠা উপন্যাস। উপন্যাসখনৰ ৰচনাকাল ১৯৬০ চন।
-
জীৱন সুন্দৰ আৰু ভয়ংকৰ
জীৱন সুন্দৰ আৰু ভয়ংকৰ (Jibon Hundor Aaru Voionkor) হৈছে অসমীয়া সাহিত্যিক, সাংবাদিক, সমালোচক, কবি, গল্পকাৰ হোমেন বৰগোহাঞিৰ পাঁচখন আত্মজীৱনীমূলক গ্ৰন্থৰ একত্ৰ সংকলন। কিতাপখন প্ৰকাশ কৰিছে ষ্টুডেণ্টচ ষ্ট'ৰচ প্ৰকাশনে।
-
জীৱনৰ সৰাপাত
জীৱনৰ সৰাপাত (Jiwanar Sarapat) অসমীয়া লেখক তথা সমাজকৰ্মী কিৰণময়ী বৰাৰ স্মৃতিকথা। কিতাপখন অসমৰ এটি পুৰণি প্ৰকাশন গোষ্ঠী বাণী মন্দিৰে প্ৰকাশ কৰিছে আৰু পৰিৱেশন কৰিছে উজ্জ্বল হাজৰিকা, বাণী মন্দিৰ আৰু মনাস্মৃতা হাজৰিকা, লাৱণ্য প্ৰকাশে। ২০১১ চনত কিতাপখন প্ৰথম প্ৰকাশ হৈছিল।