কলা আৰু সংস্কৃতি
চলচ্চিত্ৰ, সংগীত, নৃত্য, উৎসৱ আৰু লোক-ঐতিহ্য · ২,৮৪৭ প্ৰবন্ধ
সকলো প্ৰবন্ধ
-
ছিণ্ডি (বাদ্যযন্ত্ৰ)
ছিণ্ডি (চীনা: 新笛; পিনয়িন: xīndí; আক্ষৰিক অৰ্থ: 'নতুন বাঁহী') হৈছে চীন দেশৰ এটা বাদ্যযন্ত্ৰ। প্ৰাচীন দিজি (বাঁহৰ আনুভূমিক বাঁহী)ৰপৰা বিংশ শতিকাত উদ্ভাৱন কৰা এই ছিণ্ডি বাদ্যযন্ত্ৰটোত পাশ্চাত্যৰ প্ৰভাৱ আছে, ই সম্পূৰ্ণ ক্ৰ'মেটিক আৰু সাধাৰণতে দিজিৰ দৰে বিশেষ ঝিল্লী বা ডী ম' নাথাকে।
-
ছিয়াংয়ুন সূতা
ছিয়াংয়ুন সূতা, যাক লিয়াংচৌ বা ইউনছা বুলিও কোৱা হয়, হৈছে তুঁহৰ ৰেচমৰ কাপোৰত ৰঙালাওৰ ৰস আৱৰণ দি, খনিজ পদাৰ্থ থকা নদীৰ বোকাৰে ঢাকি তাৰ পিছত ৰ’দত শুকুৱাই তৈয়াৰ কৰা একপ্ৰকাৰৰ ৰেচমৰ কাপোৰ। ছিয়াংয়ুন সূতাৰ উৎপত্তি আৰু মূল মূল প্ৰযুক্তি দুয়োটা নানহাইৰ জিকিয়াও পৰ্বতৰপৰা আহিছে।
-
ছিৰি ফাৰহাদ (১৯৫৬ চলচ্চিত্ৰ)
ছিৰি ফাৰহাদ ১৯৫৬ চনত মুক্তি পোৱা ভাৰতীয় হিন্দুস্তানী ভাষাৰ এখন ৰোমান্টিক নাট্যধৰ্মী ছবি, যাৰ পৰিচালক আৰু প্ৰযোজক আছিল আস্পি ইৰাণী। শ্বাহনামে ৰ খুশ্ৰু আৰু শিৰিৰ আধাৰত এই ছবিখন নিৰ্মিত।
-
ছুচিয়া
ছুচিয়া (ইংৰাজী: Suscia; বা চুছা, চুচা, চুচিয়া) হ’ল ব্ৰাজিলৰ টোকানটিনছ ৰাজ্যৰ এক লোক-নৃত্য। ই বিশেষকৈ পিক্স, নাটিভিদাদে আৰু আৰাইছৰ দৰে চহৰত প্ৰচলিত। এই নৃত্যৰ প্ৰকৃত নামটো অজ্ঞাত, কাৰণ প্ৰতিটো সম্প্ৰদায়ৰ মাজত এই শব্দটোৰ একোটা সামান্য পৰিৱৰ্তিত ৰূপ পোৱা যায়।
-
ছুমাজাউ
ছুমাজাউ ( Sumazau) হৈছে মালয়েছিয়াৰ এটা পৰম্পৰাগত নৃত্য। পেনাম্পাং আৰু পাপাৰ জিলাৰ কাদাজানসকলে, আৰু ডুছুনসকলে (য'ত ইয়াক ছুমায়াউ বুলি জনা যায়) আৰু লগতে মালয়েছিয়াৰ চাবাহৰ পশ্চিম উপকূল আৰু অভ্যন্তৰীণ অঞ্চলৰ কাষৰীয়া অঞ্চলৰ পৰা অহা মুৰুটসকলে (বিভিন্ন সংস্কৰণৰ সৈতে) সমগ্ৰ কামাটান উৎসৱৰ সময়ত…
-
ছেইলাম নৃত্য
ছেইলাম নৃত্য ( Chailam Dance) মিজো জনগোষ্ঠীৰ পাৰম্পৰিক লোক নৃত্য৷ এই নৃত্যই মনৰ আনন্দ আৰু উল্লাস প্ৰদৰ্শন কৰে৷ বাঁহৰ চুঙাৰ পেঁপা আৰু ঢোলৰ ছেঁৱত এই নাচ পৰিৱেশন কৰা হয়৷ এই নৃত্য “চাপচাৰ কুট’’ উৎসৱৰ সময়ত পৰিৱেশন কৰা হয়। এই নৃত্যত পুৰুষ আৰু মহিলাই বৃত্তাকাৰে থিয় হৈ পৰিৱেশন কৰে।
-
ছেলে কাৰ
ছেলে কাৰ ১৯৫৪ চনত মুক্তি পোৱা বঙালী ভাষাৰ এখন শিশুসকলৰ কমেডী ছবি। ছবিখনৰ পৰিচালক চিত্ত বসু পৰিচালিত আৰু প্ৰযোজনা চৰণ চিত্ৰৰ। ছেলে কাৰ ছবিখনে ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাত বঙালী ভাষাৰ শ্ৰেষ্ঠ পূৰ্ণদৈৰ্ঘ্য ছবিৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ ৰূপৰ পদক লাভ কৰে।
-
ছো গেকিজোবান কেৰোৰো গানচো ২: শিনকাই নো প্ৰিন্সেস দে আৰিমাছু!
ছো গেকিজোবান কেৰোৰো গানচো ২: শিনকাই নো প্ৰিন্সেস দে আৰিমাছু! '(জাপানী: 超劇場版 ケロロ軍曹２ 深海のプリンセスであります！; ৰোমান লিপিৰে: Chō Gekijōban Keroro Gunsō 2: Shinkai no Princess de Arimasu!; ইংৰাজী: Sergeant Keroro Movie 2: The Deep Sea Princess; অসমীয়া অৰ্থ: চাৰ্জেণ্ট কেৰোৰো চলচ্চিত্ৰ ২: গভীৰ সাগৰৰ ৰাজকুমাৰী)…
-
ছোটী ছোটী বাতেঁ
ছোটী ছোটী বাতেঁ ( Chhoti chhoti baten ) অভিনেতা মোতীলালৰ পৰিচালনাত ১৯৬৫ চনত নিৰ্মিত এখন ভাৰতীয় হিন্দী পাৰিবাৰিক নাট্যধৰ্মী ছবি। তেওঁৰ ঘৰুৱা বেনাৰ ৰাজবংশী প্ৰডাকচনছৰ অধীনত পৰিচালক, লেখক আৰু প্ৰযোজক হিচাপে তেওঁৰ একমাত্ৰ ছবি আছিল। ইয়াত মোতীলাল, নাদিৰা আৰু মোতীসাগৰে মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে।
-
ছোৱালী দিৱস (গাৰ্লচ ডে)
ছোৱালী দিৱস চীনৰ এটা কেম্পাছ উৎসৱ। বেছিভাগ বিদ্যালয়েই আন্তৰ্জাতিক মহিলা দিৱসৰ আগদিনা ৭ মাৰ্চ তাৰিখটো ইয়াৰ বাবে নিৰ্ধাৰণ কৰে। সাধাৰণতে বিশ্বাস কৰা হয় যে ২০ শতিকাৰ শেষৰফালে চীনৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰপৰা ইয়াৰ বিকাশ ঘটি একবিংশ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে ক্ৰমান্বয়ে সমগ্ৰ দেশতে বিয়পি পৰে।
-
ছ’পিলে (বাদ্যযন্ত্ৰ)
ছ'পিলে (Sopile) বা ইষ্ট্ৰিয়াত যাক ৰ'জেনিচ বুলিকোৱা হয়; ক্ৰ'ৱেচিয়াৰ এটা প্ৰাচীন পৰম্পৰাগত কাঠৰ বায়ু প্ৰবাহৰ দ্বাৰা বজোৱা ওবো বা শ্বাউমৰ দৰেই বাদ্যযন্ত্ৰ। ইয়াক কোৱাৰ্নাৰ, কাষ্টাভ, ভিনোডল, ক্ৰৱেচিয়াৰ আইলেণ্ড Krk আৰু ইষ্ট্ৰিয়া অঞ্চলত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
-
ছ’ৰ্ণা
ছৰ্ণা (Sorna) বা ছ’ৰ্ণা ইৰাণৰ এবিধ কাঠেৰে নিৰ্মিত বতাহৰ দ্বাৰা বজোৱা বা সুষিৰ প্ৰাচীন বাদ্যযন্ত্ৰ।
-
জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিত বিকিনি
আধুনিক বিকিনি (ইংৰাজী: Bikini) পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে ১৯৪৬ চনত দেখা গৈছিল আৰু তেতিয়াৰপৰাই ই জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিৰ এক অংশ হৈ পৰিছে। ই মহিলাৰ অন্যতম বহুল ব্যৱহৃত সাঁতুৰিবলৈ পিন্ধা পোচাক (swimsuit), যিটো সাঁতোৰৰ উপৰি অন্যান্য বহুতো ক্ষেত্ৰতো ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
-
জয় সন্তোষী মা (চলচ্চিত্ৰ)
জয় সন্তোষী মা (Jai Santoshi Maa) ১৯৭৫ চনৰ ভাৰতীয় হিন্দী ভাষাৰ ভক্তিমূলক চলচ্চিত্ৰ। পৰিচালনা বিজয় শৰ্মাৰ আৰু ৰচনা আৰ. প্ৰিয়দৰ্শীৰ। সন্তোষী মা (সন্তোষী মাতা বুলিও কোৱা হয়) হৈছে সন্তুষ্টিৰ দেৱী।
-
জলতৰংগ
জলতৰং (হিন্দী: जलतरंग) হৈছে এটা সুৰীয়া তালৰ যন্ত্ৰ যি ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ পৰা উৎপত্তি হৈছে। ইয়াত পানীৰে ভৰা চিৰামিক বা ধাতুৰ বাটিৰ এটা ছেট থাকে। বাটিবোৰৰ প্ৰান্তত দুহাতত এটা এটাকৈ কাঠৰ লাঠিৰে আঘাত কৰি বজোৱা হয়।
-
জাকাত-আল-ফিতৰ
ইছলামত জাকাত আল-ফিতৰ বা জাকাত আল-ফিতৰা (মানৱ প্ৰকৃতিৰ দান) হৈছে মুছলমান লোকে ৰমজানৰ শেষত প্ৰতিজন সক্ষম মুছলমানৰপৰা বিচৰা এক ধৰণৰ দাতব্য দান। ইয়াত দৰিদ্ৰ লোকসকলক ৰমজানৰ ৰোজাৰ অন্ত পেলোৱা উৎসৱ ঈদ আল-ফিতৰ উদ্যাপন কৰিবলৈ সক্ষম কৰিবলৈ মূল খাদ্য প্ৰদান কৰা হয়।
-
জাট-জটিন নৃত্য
জাট-জটিন নৃত্য (ইংৰাজী: Jatjatin Dance) হ’ল মিথিলা (বৰ্তমানৰ দক্ষিণ নেপাল আৰু উত্তৰ বিহাৰ) অঞ্চলৰ এক পৰম্পৰাগত নৃত্য। জাট-জটিন এহাল পুৰুষ আৰু মহিলাৰ দ্বাৰা পৰিৱেশন কৰা এক যুটীয়া নৃত্য, যিটো সাধাৰণতে বৰ্ষা ঋতুত পৰিৱেশন কৰা হয়।
-
জাতনাম
জাতনাম বিহুগীতৰ এটা প্ৰধান ভাগ। যেতিয়া কোনো এটা খৰা নাম (দুলড়ী ছন্দত থকা চাৰিশৰীয়া বিহুনাম ) জাত লগাই গোৱা হয়, তেতিয়াই সেই নাম ফাঁকিক জাতনাম বোলে। হুঁচৰি, মুকলি বিহু, গাভৰু বিহু, ৰাতিবিহু আদি সকলোতে জাত নামৰ বহুল প্ৰচলন আছে।
-
জাতীয় চলচ্চিত্ৰ পুৰস্কাৰ, বাংলাদেশ
জাতীয় চলচ্চিত্ৰ পুৰস্কাৰ(National film awards, Bangladesh)বাংলাদেশৰ ঢাকাত অনুষ্ঠিত হোৱা বাংলাদেশী চিনেমাৰ একমাত্ৰ সৰ্বোচ্চ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বাৰ্ষিক বঁটা প্ৰদান অনুষ্ঠান।এই অনুষ্ঠানটিৰ বাংলাদেশৰ আটাইতকৈ উল্লেখযোগ্য চলচ্চিত্ৰ বঁটা প্ৰদান অনুষ্ঠান হিচাপে গণ্য কৰা হয়।
-
জানকীযুদেউম অভিযুদেয়ুম বীদু
জানকীযুদেয়ুম অভিযুদেয়ুম বীদু (Janakiyudeyum Abhiyudeyum Veedu; অনুবাদ: জানকী আৰু অভিৰ ঘৰ) হৈছে নিজু সোমনৰ পৰিচালনাত নিৰ্মিত এখন ভাৰতীয় মালয়ালম ভাষাৰ ছ'প অপেৰা। ই হিন্দী ছ'প অপেৰা কাহানী ঘৰ ঘৰ কীৰ আনুষ্ঠানিক পুনৰ্নিৰ্মাণ। ইয়াত ৰানীছা, ৰক্ষা ৰাজ আৰু আৰাথী সোজনে মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে।
-
জাপানী চাহ অনুষ্ঠান
জাপানী চাহ অনুষ্ঠান (茶道, "'চাডো"') বা চা-নো-য়ু (茶の湯) হৈছে জাপানী সংস্কৃতিৰ এক ৰীতি বা কলা য'ত মাচা (抹茶) অৰ্থাৎ চূৰ্ণ কৰা সেউজীয়া চাহ পাৰম্পৰিকভাৱে প্ৰস্তুত তথা পৰিৱেশন কৰা হয়। জেন বৌদ্ধ ধৰ্মই জাপানী চাহ অনুষ্ঠানৰ বিকাশত এক প্ৰাথমিক প্ৰভাৱ হিচাপে ভূমিকা গ্ৰহণ কৰিছিল।
-
জাপানী লোককথা
জাপানী লোককথা ত জাপান আৰু জাপানী জনসাধাৰণৰ অনানুষ্ঠানিকভাৱে শিকি অহা লোক পৰম্পৰাক সামৰি লোৱা হৈছে, যিবোৰ তেওঁলোকৰ মৌখিক পৰম্পৰা, ৰীতি-নীতি আৰু বস্তুগত সংস্কৃতিত প্ৰকাশ পাইছে। জাপানী ভাষাত লোককথাৰ বৰ্ণনাৰ বাবে মিনকান ডেনশ্বো (民間伝承; "মানুহৰ মাজত যোগাযোগ") শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
-
জাম্বা
জাম্বা (Zamba) আৰ্জেণ্টিনাৰ এক পৰম্পৰাগত নৃত্য। ই আৰ্জেণ্টিনাৰ সংগীত আৰু আৰ্জেণ্টিনাৰ লোকনৃত্যৰ এক শৈলী। জাম্বা ইয়াৰ হোমোফোন আৰু চাম্বাতকৈ সংগীতৰ ফালৰ পৰা, ছন্দগতভাৱে, স্বভাৱগতভাৱে, নৃত্যৰ ভংগিমাত আৰু ইয়াৰ সাজ-পোছাকত বহুত বহুত পৃথক।
-
জাল খোৱা
“বৈহাগৰ জাল, তেহে থাক্পো দেহা ভাল৷’’(প্ৰচলিত প্ৰবাদ) নামনি অসমৰ ব’হাগ বিহুৰ লগত এক ওতপ্ৰোত সম্বন্ধ থকা অসমীয়া সংস্কৃতিৰ আন এক প্ৰথা হ’ল, “জাল খোৱা’’৷ সকলোবিধ জ্বলাগুণ থকা সামগ্ৰী লগ লগাই তৈয়াৰ কৰা ব্যঞ্জনকে “জাল আঞ্জা’’ আৰু ইয়াক খোৱাক “জালখোৱা’’ বোলে৷ ঠাই বিশেষে ব’হাগ বিহুৰ সাতদিনৰ ভিতৰত এই ’জাল…
-
জালান সংগ্ৰহালয়, পাটনা
জালান সংগ্ৰহালয় (বাকিল্লা হাউচ; Jalan Museum) বিহাৰৰ পাটনাত অৱস্থিত এটা ব্যক্তিগত সংগ্ৰহালয়। বিহাৰ ৰাজ্যৰ একমাত্ৰ দুটা ব্যক্তিগত সংগ্ৰহালয়ৰ ভিতৰত ই অন্যতম।
-
জাহাজ নিৰ্মাণ আৰু বহৰ সংগ্ৰহালয়
জাহাজ নিৰ্মাণ আৰু বহৰ সংগ্ৰহালয় ( Museum of Shipbuilding and the Fleet) হৈছে ইউক্ৰেইনৰ মিকোলাইভত অৱস্থিত ই এটা জাহাজ নিৰ্মাণ কলাৰ বাবে নিবেদিত সংগ্ৰহালয়।
-
জাহান আৰা (চলচ্চিত্ৰ)
জাহান আৰা ১৯৬৪ চনৰ বিনোদ কুমাৰ পৰিচালিত ইতিহাস আধাৰিত এখন হিন্দী ভাষাৰ ছবি। এইখন কুমাৰৰ প্ৰথম পৰিচালিত ছবি।[2] ইয়াত পৃথ্বীৰাজ কাপুৰ, ভাৰত ভূষণ, মালা সিনহা,আৰু শশীকলাই মুখ্য চৰিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। জাহান আৰা মালা সিনহাই নাম ভূমিকাত অভিনয় কৰা জাহানাৰা বেগমৰ জীৱনৰ আধাৰত নিৰ্মিত এখন ঐতিহাসিক ৰোমাঞ্চ।
-
জি জেষ্ট
জি জেষ্ট হৈছে ২৪ ঘণ্টীয়া খাদ্য আৰু জীৱনশৈলীৰ টেলিভিছন চেনেল, যিটো ভাৰতৰ মহাৰাষ্ট্ৰৰ মুম্বাইত অৱস্থিত। এইটো চেনেল জিৰ ব্ৰেণ্ডৰ চেনেলৰ এটা অংশ, যিটো জি এণ্টাৰটেইনমেণ্ট এণ্টাৰপ্ৰাইজৰ মালিকানাধীন।
-
জিনা লিন
তানিয়া মাৰ্চাডো (জন্ম: ১৫ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৭৪ তেওঁক ২০১০ চনত 'এভিএন হল অৱ ফেেম'ত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল আৰু তেওঁ পেণ্টহাউচ আলোচনীৰ ২০১২ চনৰ এপ্ৰিল মাহৰ 'পেণ্টহাউচ পেট' আছিল। লিন এমিনেমৰ "ছুপাৰমেন" গীতৰ সংগীত ভিডিঅ'ত অভিনয় কৰাৰ বাবেও পৰিচিত।
-
জীৱন ধাৰা
জীৱন ধাৰা (Jeevan Dhaara) হ'ল ১৯৮২ চনৰ টি. ৰামা ৰাওৰ দ্বাৰা পৰিচালিত এখন ভাৰতীয় হিন্দী ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ। চলচ্চিত্ৰখন ১৯৭৪ চনৰ তামিল ছবি আৱাল অৰু থোদাৰ কাথাই ৰ পুনৰ্নিৰ্মাণ।