জাট-জটিন নৃত্য

জাট-জটিন নৃত্য (ইংৰাজী ভাষা: Jatjatin Dance) হ’ল মিথিলা (বৰ্তমানৰ দক্ষিণ নেপাল আৰু উত্তৰ বিহাৰ) অঞ্চলৰ এক পৰম্পৰাগত নৃত্য। জাট-জটিন এহাল পুৰুষ আৰু মহিলাৰ দ্বাৰা পৰিৱেশন কৰা এক যুটীয়া নৃত্য, যিটো সাধাৰণতে বৰ্ষা ঋতুত পৰিৱেশন কৰা হয়। এই প্ৰদৰ্শনত এহাল দম্পতীৰ আসন্ন বিচ্ছেদৰ আৱেগিক কাহিনী বৰ্ণনা কৰা হয়, য’ত পুৰুষজনে কামৰ বাবে ওলাই যাবলৈ সাজু হয় আৰু মহিলাগৰাকীয়ে দুখৰ প্ৰতীক হিচাপে চকুলোৰ দৰে উৰি থকা ওৰণিৰে তেওঁৰ চাৰিওফালে ঘূৰি ফুৰে। এই নৃত্যৰ সৈতে ঢোলক আৰু মঞ্জিৰাৰ ছন্দময় শব্দ সংগত কৰা হয় আৰু ইয়াত বৃত্তাকাৰ পদচালনা দেখা যায়। ইয়াৰ গীতবোৰত প্ৰায়ে বিৰহৰ সুৰ থাকে, যিয়ে দুখ আৰু সহনশীলতা—উভয়কে প্ৰকাশ কৰে।^১২

পৰম্পৰা

জাট-জটিন নৃত্য মিথিলা (বৰ্তমানৰ দক্ষিণ নেপাল আৰু উত্তৰ বিহাৰ) অঞ্চলৰ এক পৰম্পৰাগত সাংস্কৃতিক আৰু ধৰ্মীয় প্ৰদৰ্শন, যিটো সাধাৰণতে খৰাঙৰ সময়ত নাৰীসকলে পৰিৱেশন কৰে। বিশ্বাস কৰা হয় যে এই নৃত্যই বৰষুণৰ দেৱতা ইন্দ্ৰক সন্তুষ্ট কৰি বৰষুণ নমাই আনে। মাজনিশা জাট-জটিন গীত গাই, বৈদিক মন্ত্ৰ উচ্চাৰণ কৰি আৰু পৰম্পৰাগত পূজা-অৰ্চনাৰ সৈতে এই নৃত্য পৰিৱেশন কৰা হয়। এই নৃত্যত প্ৰকাশভংগীপূৰ্ণ পদচালনা আৰু প্ৰতীকী সঞ্চালন জড়িত থাকে, যিয়ে বৰষুণৰ বাবে সম্প্ৰদায়টোৰ আশাক প্ৰতিফলিত কৰে। এই ৰীতিটো এক প্ৰাচীন মিথিলা পৰম্পৰাৰ অংশ, যিটো বিশেষকৈ অপৰ্যাপ্ত বৰষুণৰ ফলত সৃষ্টি হোৱা কৃষি সংকটৰ সময়ত পালন কৰা হয়।^৩ বিভিন্ন লোক-সংস্কৃতিৰ অন্তৰ্গত বৰষুণৰ আগমনৰ বাবে প্ৰদৰ্শন কৰা বৰ্ষা নৃত্যসমূহৰ ভিতৰত ই অন্যতম।