ছুমাজাউ

ছুমাজাউ ( Sumazau) হৈছে মালয়েছিয়াৰ এটা পৰম্পৰাগত নৃত্য। পেনাম্পাং আৰু পাপাৰ জিলাৰ কাদাজানসকলে, আৰু ডুছুনসকলে (য'ত ইয়াক ছুমায়াউ বুলি জনা যায়)^১ আৰু লগতে মালয়েছিয়াৰ চাবাহৰ পশ্চিম উপকূল আৰু অভ্যন্তৰীণ অঞ্চলৰ কাষৰীয়া অঞ্চলৰ পৰা অহা মুৰুটসকলে (বিভিন্ন সংস্কৰণৰ সৈতে)^২ সমগ্ৰ কামাটান উৎসৱৰ সময়ত পৰিবেশন কৰা এটা পৰম্পৰাগত নৃত্য।^৩ এই নৃত্যত পৰম্পৰাগত সাজ-পোছাক পৰিধান কৰা যোৰ পুৰুষ আৰু মহিলাক জড়িত কৰা হয়।[8]^৪ ওলমি থকা ঘণ্টাৰ স্পন্দনে নৃত্যৰ ছন্দ নিৰ্ধাৰণ কৰে। ইয়াক দুয়োখন হাত কান্ধৰ উচ্চতালৈ তুলি লৈ আৰু ফ্লেপ কৰি কৰা হয়।^৫৬

মালয়েছিয়াৰ ফেডাৰেল আৰু চাবাহ ৰাজ্য দুয়োখন চৰকাৰে এই নৃত্য, ইয়াৰ সংগীত আৰু পৰম্পৰাগত সাজ-পোছাকক ৰাষ্ট্ৰীয় ঐতিহ্য হিচাপে ঘোষণা কৰিছে, য'ত আচাৰ-ব্যৱহাৰৰ পদ্ধতি আৰু সঁজুলিসমূহো অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে যিবোৰক কাদাজানৰ স্পষ্ট আৰু অস্পষ্ট সাংস্কৃতিক ঐতিহ্য হিচাপে অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।^৭৮৯

বস্ত্ৰ

ছুমাজাউৰ সৈতে আটাইতকৈ বেছি জড়িত কাপোৰৰ সমষ্টিটোক মালয় ভাষাত চিনোম্বিয়াকা বা বাজু ছুমাজাউ বুলি কোৱা হয়,^১০ যিয়ে ক'লা কাপোৰ আৰু সোণৰ ব্ৰেইডৰ পৰা তৈয়াৰী পৰম্পৰাগত কাপোৰক বুজায়। মহিলাসকলৰ বাবে ইয়াক টেংকং (ৰত্নত সংলগ্ন তিনিটা শাৰীৰ সৰু পিতলৰ আঙঠি) আৰু হিম্পগট, ব্ৰিটিছ বাণিজ্যিক ডলাৰৰ মুদ্ৰাৰ বেল্টৰ সৈতে আনুষংগিক কৰা হয় যিটো ১৮৯৫ চনৰ পৰা ১৯৩৭ চনলৈকে জাৰি কৰা হৈছিল।[ পুৰুষে চিগাৰ পিন্ধে, ইৰানুন লোকে বোৱা এটা ৰঙীন মূৰৰ কাপোৰ যিটো সামা-বাজাউ জনগোষ্ঠীৰ সৈতে ব্যৱসায়ৰ জৰিয়তে লাভ কৰিছিল আৰু পিছৰসকলে পডং/তাঞ্জক নাম দিয়ে।^১১

নৃত্য

ছুমাজাউৰ আৰম্ভণি হয় প্ৰথম গতিৰ পৰা য'ত নৃত্যশিল্পীসকলে সংগীতৰ লগত সময়মতে আঁঠু দুটা বেঁকা কৰি ৰাখি আৰু হাত দুখন কাষত দোল খাই নিজৰ ওজন ভৰিৰ পৰা ভৰিলৈ স্থানান্তৰিত কৰে।^১২ যেতিয়া এজন পুৰুষ নৃত্যশিল্পীয়ে আন নৃত্যশিল্পীসকলক ইংগিত দিয়ে, তেতিয়া তেওঁলোকে আন এটা অৱস্থালৈ সলনি হয় য'ত হাত দুখন মেলি ভৰি দুখন ভৰিৰ টিপত থাকে।^১৩ পুৰুষে হাত দুখন লাহে লাহে লৰচৰ কৰে আৰু মহিলাসকলে কঁকাল তললৈ বেঁকা কৰি বাহু দুটা লৰচৰ কৰে আৰু গোৰোহা অলপ ওপৰলৈ তুলি লয়।^১৪ এই পদক্ষেপে এটা চৰাইৰ প্ৰস্থান অনুকৰণ কৰে, বিশেষকৈ এটা ঈগলৰ উৰণৰ অনুকৰণ কৰে, যিটো ধাননি পথাৰ পৰা দেখা গ'লহেঁতেন।^{১৫৩১৬}

সংগীত

এই নৃত্যৰ লগত জড়িত সংগীতৰ বাবেও ছুমাজাউ শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি, যাক মালয় ভাষাত ৰেন্টাক ছুমাজাউ (সুমাজাউ ছন্দ) বুলি কোৱা হয়।^১৭ ইয়াক মাগাগং (গং বজোৱা) বুলিও কোৱা হয়, নামমাত্ৰ ৰূপ পাগাগুংগান বা মাগাগং ছুমাজাউ বুলি কোৱা হয়।^১৮১৯