জীৱনী
অসম, ভাৰত আৰু বিশ্বৰ মনীষী, শিল্পী, নেতা আৰু চিন্তাবিদসকলৰ জীৱন · ৯,৭৩১ প্ৰবন্ধ
সকলো প্ৰবন্ধ
-
গীতা ছেহগল
গীতা ছেহগল (Gita Sahgal; জন্ম: ১৯৫৬ বা ১৯৫৭)এগৰাকী ব্ৰিটিছ লেখিকা, সাংবাদিক, চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক, মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী আৰু মানৱ অধিকাৰ কৰ্মী। তেওঁ কামসমূহ নাৰীবাদ, মৌলবাদ আৰু বৰ্ণবাদৰ বিষয়সমূহত কেন্দ্ৰিত।
-
গীতা ধৰ্মৰাজন
গীতা ধৰ্মৰাজন (Geeta Dharmarajan; জন্ম ১৯ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৪৮) এগৰাকী লেখিকা, সম্পাদিকা, শিক্ষাবিদ আৰু ১৯৮৮ চনত প্ৰতিষ্ঠা কৰা অলাভজনক সংস্থা কাহিনীৰ কাৰ্যবাহী সঞ্চালিকা। কথা হৈছে ১৯৮৯ চনত দিল্লীত অৱস্থিত এটা পঞ্জীয়নভুক্ত অলাভজনক আৰু বেচৰকাৰী সংস্থা।
-
গীতা পাৰিখ
গীতা সূৰ্যাকান্ত পাৰিখ (ইংৰাজী: Geeta Sooryakant Parikh; জন্ম: ১১ আগষ্ট ১৯২৯ – ৭ এপ্ৰিল ২০১২) এগৰাকী ভাৰতীয় কবি আছিল যিয়ে গুজৰাটী ভাষাত সাহিত্য চৰ্চা কৰিছিল। দৰ্শনশাস্ত্ৰত শিক্ষা লাভ কৰা পাৰিখৰ দুখন কাব্য সংকলন আৰু এটা জীৱনী সংকলন প্ৰকাশ পাইছে।
-
গীতা বাছৰা
গীতা বাছৰা (ইংৰাজী: Geeta Basra; জন্ম: ১৩ মাৰ্চ, ১৯৮৪) এগৰাকী ইংৰাজ প্ৰাক্তন অভিনেত্ৰী যিয়ে বলিউডৰ চলচ্চিত্ৰত অভিনয় কৰিছে। ২০০৬ চনত তেওঁ বলিউডত অভিনয় জীৱনৰ পাতনি মেলিছিল।
-
গীতা বালী
গীতা বালী (জন্ম হৰকীৰ্তন কৌৰ; ১৯৩০ ‒ ২১ জানুৱাৰী ১৯৬৫) হিন্দী ছবিত কাম কৰা এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী। বালীক ভাৰতীয় চিনেমাৰ ইতিহাসৰ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীসকলৰ ভিতৰৰ এগৰাকী বুলি ধৰা হয়, বালীয়ে দ্য কবলাৰ (১৯৪২) ছবিৰে শিশু শিল্পী হিচাপে নিজৰ কেৰিয়াৰ আৰম্ভ কৰিছিল আৰু সুহাগ ৰাত (১৯৪৮) ছবিৰে প্ৰথম সফলতা লাভ…
-
গীতা মুখোপাধ্যায়
গীতা মুখোপাধ্যায় (Geeta Mukherjee) (৮ জানুৱাৰী ১৯২৪ – ৪ মাৰ্চ ২০০০) আছিল এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ আৰু সমাজকৰ্মী। তেওঁ ১৯৬৭ চনৰ পৰা ১৯৭৭ চনলৈকে পাঁশকুড়া পূৰ্ব বিধানসভা সমষ্টিৰ পৰা একেৰাহে চাৰিবাৰ বিধায়ক নিৰ্বাচিত হৈছিল।
-
গীতা শাহী
গীতা শাহী (ইংৰাজী: Gita Shahi; জন্ম: ৩ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৮৪) এগৰাকী নেপালী অভিনেত্ৰী আৰু মডেল। ২০০৫ চনত নেপালী চলচ্চিত্ৰ বান্ধকীৰ জৰিয়তে 'শ্ৰেষ্ঠ নৱাগতা অভিনেত্ৰী' হিচাপে লাভ কৰা জনপ্ৰিয়তা আৰু টেলিভিছন ধাৰাবাহিক মোড, অপৰাজিতা, পাঠ ভ্ৰষ্ট আৰু থোৰাই ভায়ে পুগী সাৰীত কৰা অভিনয়ৰ বাবে শাহী বিশেষভাৱে…
-
গীতা হৰিহৰণ
গীতা হৰিহৰণ (Githa Hariharan; জন্ম: ১৯৫৪) নতুন দিল্লীত বসবাস কৰা এগৰাকী ভাৰতীয় লেখক। তেওঁৰ প্ৰথমখন উপন্যাস 'দ্য থাউজেণ্ড ফেচেচ অৱ নাইটে' ১৯৯৩ চনত, সৰ্বোশ্ৰেষ্ঠ প্ৰথম উপন্যাস শিতানত 'কমনৱেলথ ৰাইটাৰ্ছ্ প্ৰাইজ' লাভ কৰিছে।
-
গীতা ৰামজী
গীতা ৰামজী এফ আৰ চি পি ই (জন্ম পৰেখ; ৮ এপ্ৰিল ১৯৫৬ – ৩১ মাৰ্চ ২০২০) উগাণ্ডাৰ-দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ বিজ্ঞানী আৰু এইচ আই ভি প্ৰতিৰোধৰ গৱেষক আছিল। ২০১৮ চনত ইউৰোপীয় আৰু উন্নয়নশীল দেশৰ ক্লিনিকেল ট্ৰায়েল পাৰ্টনাৰশ্বিপৰপৰা ‘আউটষ্টেণ্ডিং ফিমেল চাইণ্টিষ্ট’ বঁটা লাভ কৰে।
-
গীতাঞ্জলি জে আংমো
গীতাঞ্জলি জে আংমো এগৰাকী ভাৰতীয় সামাজিক উদ্যোগী, আৰু শিক্ষাবিদ, লাডাখৰ শিক্ষা আৰু সম্প্ৰদায় উন্নয়নৰ কামৰ বাবে পৰিচিত। শিক্ষা আৰু সমাজৰ বিকাশৰ ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে তেওঁ ভাৰত চৰকাৰৰদ্বাৰা মহিলা ৰূপান্তৰকাৰী ভাৰত বঁটা লাভ কৰে।
-
গীতাঞ্জলি মিশ্ৰ
গীতাঞ্জলি মিশ্ৰ (ইংৰাজী: Geetanjali Misra) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী। তেওঁ হৈছে নতুন দিল্লীত অৱস্থিত মহিলা অধিকাৰৰ হকে কাম কৰা বেচৰকাৰী সংস্থা “ক্ৰিয়েটিং ৰিচ’ৰ্চ ফৰ এম্পাৱাৰমেণ্ট ইন একচন”ৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু কাৰ্যবাহী সঞ্চালিকা।
-
গীতাঞ্জলি শ্ৰী
গীতাঞ্জলি শ্ৰী (Geetanjali Shree) (তেখেত গীতাঞ্জলি পাণ্ডে নামেৰেও জনাজাত, আৰু তেখেতে মাকৰ প্ৰথম নাম শ্ৰীক শেষ নাম হিচাপে লৈছে।) ) (জন্ম ১৯৫৭) ভাৰতৰ নতুন দিল্লীত বাস কৰা এগৰাকী হিন্দী ঔপন্যাসিক আৰু চুটিগল্পকাৰ। গীতাঞ্জলি শ্ৰী কেইবাটাও চুটিগল্প আৰু পাঁচখন উপন্যাসৰ লেখিকা।
-
গীতিকা জাখৰ
গীতিকা জাখৰ ( Geetika Jakhar; জন্ম: ১৮ আগষ্ট ১৯৮৫) এগৰাকী ভাৰতীয় মল্লযুঁজাৰু। গীতিকাৰ ঘৰ ক্ৰীড়াবিদ পৰিয়ালৰ। তেওঁ ২০০৬ চনত অৰ্জুন বঁটা লাভ কৰে। ভাৰতীয় ক্ৰীড়াৰ ইতিহাসত ২০০৫ চনৰ কমনৱেলথ গেমছৰ শ্ৰেষ্ঠ মল্লযুঁজাৰু হিচাপে বিচাৰ কৰা একমাত্ৰ মহিলা মল্লযুঁজাৰু আৰু লগতে ২০০৬ আৰু ২০১৪ চনত এছিয়ান গেমছতো…
-
গীৰাট জে ভাৰমেইজ
গীৰাট জে ভাৰমেইজ ( Geerat J. Vermeij ) ২৮ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৪৬ চনত ডাচত জন্মগ্ৰহণ কৰা। তেওঁ ডেভিছৰ কেলিফৰ্ণিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৃথিৱী আৰু গ্ৰহ বিজ্ঞান বিভাগৰ এজন পুৰাপৰিৱেশবিজ্ঞানী আৰু বিৱৰ্তনশীল জীৱবিজ্ঞানী।
-
গু কাইঝি
গু কাইঝি (Gu Kaizhi; সৰলীকৃত চীনা: 顾恺之; ৩৪৪-৪০৬) এগৰাকী চীনা চিত্ৰশিল্পী আৰু ৰাজনীতিবিদ আছিল। তেওঁ প্ৰাচীন চীনৰ এগৰাকী প্ৰসিদ্ধ চিত্ৰশিল্পী। তেওঁৰ জন্ম ৱুক্সিত হৈছিল আৰু প্ৰথমবাৰৰ বাবে ৩৬৪ চনত নানজিঙত তেওঁ ছবি আঁকিছিল।
-
গু কাইলাই
গু কাইলাই (ইংৰাজী: Gu Kailai; জন্ম: ১৫ নৱেম্বৰ ১৯৫৮) এগৰাকী চীনা আইনজীৱী আৰু ব্যৱসায়ী, যি চীনৰ প্ৰভাৱশালী ৰাজনীতিজ্ঞ ব’ জিলাইৰ দ্বিতীয় পত্নী। ২০১২ চনৰ আগষ্ট মাহত গুক ব্ৰিটিছ ব্যৱসায়ী নীল হেইউডক হত্যা কৰাৰ অপৰাধত দোষী সাব্যস্ত কৰা হয় আৰু নিলম্বিত মৃত্যুদণ্ড দিয়া হয়, পিছলৈ ২০১৫ চনৰ ডিচেম্বৰ…
-
গু টাইচিং
গু টাইচিং (ইংৰাজী: Gu Taiqing; ১৭৯৯ – ১৮৭৭) চিং ৰাজবংশৰ এগৰাকী অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ মহিলা কবি আছিল। তেওঁ বিশেষকৈ তেওঁৰ চি কবিতা আৰু হংলৌ মেং (ৰঙা কোঠাৰ সপোন) উপন্যাসখনৰ পৰৱৰ্তী খণ্ডটোৰ বাবে জনাজাত। ১৮৭৭ চনত প্ৰকাশিত এই উপন্যাসখন এগৰাকী মহিলাৰ দ্বাৰা লিখিত প্ৰথমখন অৱশিষ্ট চীনা উপন্যাস।
-
গু হেংব'
গু মেই (ইংৰাজী: Gu Mei; ১৬১৯–১৬৬৪) এগৰাকী চীনা গেজী (Gējì), কবি আৰু চিত্ৰশিল্পী আছিল। তেওঁ নিজৰ শৈল্পিক নাম গু হেংব হিচাপে অধিক পৰিচিত আছিল। বিবাহৰ পিছত তেওঁ জু শানচি আৰু জু ঝিজু নামেৰেও জনাজাত হৈছিল।
-
গুগুচ
ফায়েগেহ আতাচিন (ফাৰ্চী: فائقه آتشین; জন্ম: ৫ মে’ ১৯৫০), যি পেচাগতভাৱে গুগুচ (گوگوش) নামেৰে পৰিচিত, এগৰাকী ইৰানী কণ্ঠশিল্পী আৰু প্ৰাক্তন অভিনেত্ৰী। এগৰাকী পপ আইকন হিচাপে পৰিগণিত গুগুচ ইৰানৰ অন্যতম জনপ্ৰিয় আৰু সৰ্বাধিক চৰ্চিত মনোৰঞ্জন ধৰ্মী শিল্পী, যাৰ কেৰিয়াৰে ছয়টা দশকৰো অধিক সময় স্পৰ্শ কৰিছে।
-
গুছমিয়াটি ছুইদ
গুছমিয়াটি ছুইদ (Gusmiati Suid, ১৯৪২–২০০১) এগৰাকী ইণ্ডোনেছিয়ান নৃত্যশিল্পী আৰু নৃত্য পৰিচালক আছিল, যিয়ে সুমাত্ৰা, মালয় আৰু মিনাঙৰ পৰম্পৰাগত নৃত্যৰ বিশেষজ্ঞ আছিল। তেওঁ পাডাং পাঞ্জাঙৰ ASKI Performing Arts Academy ত অধ্যয়ন কৰি পিছলৈ নৃত্যৰ অধ্যাপনা কৰে।
-
গুণীন্দ্ৰ নাথ দত্ত
ড॰ গুণীন্দ্ৰ নাথ দত্ত আছিল অসম কৃষি বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰথম সোণৰ পদক অধিকাৰী আৰু বেলজিয়াম চৰকাৰৰ বৃত্তি লাভ কৰোঁতা প্ৰথম অসমীয়া পশু চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ গৱেষক। তেখেতৰ জন্ম অসমৰ লখিমপুৰ জিলাৰ ঢকুৱাখনা মহকুমাৰ ভগামুখ গাঁৱত।
-
গুণেশ্বৰী দেৱী
গুণেশ্বৰী দেৱী (Guneswari Devi) ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ এগৰাকী বিপ্লৱী৷ তেওঁ অসমৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামীসকলৰ ভিতৰত কাৰাবৰণ কৰা প্ৰথম মহিলা৷ গুণেশ্বৰী দেৱীৰ স্বামী জখলাবন্ধাৰ গণেশ বৰঠাকুৰ, যি নিজেও এগৰাকী স্বাধীনতা সংগ্ৰামী আছিল৷ তেওঁ তেওঁৰ দোকান তুলি দি সেই ঘৰটো “ভলণ্টিয়াৰ’’ কেম্প কৰিবলৈ সংগ্ৰামীসকলক…
-
গুনিত মংগা
গুনীত মংগা (Guneet Monga; জন্ম: ২১ নৱেম্বৰ ১৯৮৩) এগৰাকী ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা। ২০২৩ চনৰ একাডেমী বঁটা বিজয়ী চুটি তথ্যচিত্ৰ-ছবি দ্য এলিফেণ্ট হুইছপাৰাৰ্ছৰ তেখেত কাৰ্যবাহী প্ৰযোজক।
-
গুল বৰ্ধন
গুল বৰ্ধন (Gul Bardhan; ১৯২৮-২৯ নবেম্বৰ ২০১০) এগৰাকী কৰিঅ’গ্ৰাফাৰ আৰু মধ্য প্ৰদেশৰ ভূপাল ভিত্তিক নাট্যমঞ্চৰ সৈতে, লগতে ভাৰতীয় গণনাট্য সংঘৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তিত্ব আছিল। তেওঁ ১৯৫২ চনত বম্বেত গঠন হোৱা এটা নৃত্য আৰু পুতলা কোম্পানী- লিটিল বেলে ট্ৰুপৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল।
-
গুলালাই ইছমাইল
গুলালাই ইছমাইল (Gulalai Ismail, জন্ম: ৩০ অক্টোবৰ ১৯৮৬) খাইবাৰ পখতুনখোৱাৰ এগৰাকী পাকিস্তানী মানৱ অধিকাৰ কৰ্মী। তেওঁ এৱেৰ গাৰ্লছৰ অধ্যক্ষ, হিউমেনিষ্ট ইণ্টাৰনেশ্যনেলৰ গ্ল'বেল এম্বেছাদৰ আৰু পাষ্টুন তাহাফুজ মুভমেণ্ট (পিটিএম)ৰ আগশাৰীৰ সদস্য।
-
গুলাৰা গাদিৰবেয়োভা
গুলাৰা ইব্ৰাহিমখলিল গিজী গাদিৰবেয়োভা (জন্ম নাম আফান্দিয়েভা; ১৯০৩ – ১৯৪২) এগৰাকী আজাৰবাইজানী নাৰী অধিকাৰ কৰ্মী আৰু ৰাজনীতিবিদ (কমিউনিষ্ট) আছিল। তেওঁ শিক্ষা আৰু সাংবাদিকতা ক্ষেত্ৰতো সক্ৰিয় আছিল আৰু বিভিন্ন প্ৰকাশনত বহু প্ৰবন্ধ লিখিছিল।
-
গুলৰুখচৰ চফিয়েভা
গুলৰুখচৰ চফিয়েভা (Гулрухсор Сафиева; گلرخسار صفیاوا) (জন্ম ১৭ ডিচেম্বৰ ১৯৪৭) এগৰাকী তাজিক ইৰাণীবিদ, পাৰ্চী সাহিত্যিক আৰু কবি। তেওঁ ইৰাণতত্ত্ব, আধুনিক পাৰ্চী কবিতা আৰু পাৰ্চী লোকসংগীতলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে পৰিচিত।
-
গুস্তাভ মাহলাৰ
গুস্তাভ মাহলাৰ (জাৰ্মান: [ˈɡʊstaf ˈmaːlɐ]; ৭ জুলাই ১৮৬০ – ১৮ মে' ১৯১১) আছিল এজন অষ্ট্ৰিয়া-বোহেমিয়ান ৰোমাণ্টিক সুৰকাৰ আৰু তেওঁৰ প্ৰজন্মৰ অন্যতম আগশাৰীৰ সংগীত পৰিচালক।
-
গুৰচৰণ কৌৰ
গুৰচৰণ কৌৰ কোহলী, জন্ম: ১৩ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৩৭ চন এগৰাকী ভাৰতীয় ইতিহাসৰ অধ্যাপক আৰু ভাৰতৰ প্ৰধান মন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰা লেখক, অৰ্থনীতিবিদ প্ৰাক্তন প্ৰধানমন্ত্ৰী ড° মনমোহন সিঙৰ বিধৱা পত্নী।
-
গুৰদীপ কোহলী
গুৰদীপ কোহলী (জন্ম ৩০ জানুৱাৰী ১৯৮০), তেওঁৰ বিবাহিত নাম গুৰদীপ পুঞ্জ নামেৰেও পৰিচিত, এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী যিয়ে হিন্দী টেলিভিছনত কাম কৰে। তেওঁ ‘বেষ্ট অৱ লাক নিক্কি’ত হিমানী সিং, ‘সঞ্জীৱনী’ত ডা° জুহী আৰু ‘কচম ছে’ত বাণী চৰিত্ৰৰ বাবে পৰিচিত।
