গুস্তাভ মাহলাৰ

গুস্তাভ মাহলাৰ (জাৰ্মান: [ˈɡʊstaf ˈmaːlɐ]; ৭ জুলাই ১৮৬০ – ১৮ মে' ১৯১১) আছিল এজন অষ্ট্ৰিয়া-বোহেমিয়ান ৰোমাণ্টিক সুৰকাৰ আৰু তেওঁৰ প্ৰজন্মৰ অন্যতম আগশাৰীৰ সংগীত পৰিচালক। সুৰকাৰ হিচাপে তেওঁ ১৯ শতিকাৰ অষ্ট্ৰিয়া-জাৰ্মান সংগীত পৰম্পৰা আৰু ২০ শতিকাৰ আৰম্ভণিৰ আধুনিকতাবাদৰ সংগীত ধাৰাৰ সংযোগস্থলত অৱস্থিত আছিল। তেওঁৰ জীৱনত পৰিচালক হিচাপে অটুট খ্যাতি লাভ কৰাৰ বিপৰীতে তেওঁৰ সংগীতকাৰ হিচাপৰ পৰিচয় মৃত্যুৰ পিছতহে বিশ্বজনীন স্বীকৃতি পায়, বিশেষকৈ ১৯৪৫ৰ পিছত তেওঁৰ সংগীত পুনৰ আৱিষ্কৃত হোৱাৰ পিছত। আজিৰ দিনলৈকে মাহলাৰক অপেৰা আৰু চিম্ফণি সংগীতৰ অন্যতম প্ৰভাৱশালী ব্যক্তিত্ব হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

জন্ম আৰু সংগীত কাৰ্য

গুস্তাভ মাহলাৰৰ জন্ম ১৮৬০ চনৰ ৭ জুলাইত বোহেমিয়াৰ কালিশ্টে (তেতিয়াৰ অষ্ট্ৰিয়ান সাম্ৰাজ্য) এখন ইহুদী পৰিয়ালত হৈছিল। তেওঁ জাৰ্মান ভাষী আছিল আৰু শৈশৱতেই সংগীতত অসাধাৰণ প্ৰতিভাৰ পৰিচয় দিছিল। ১৮৭৮ চনত তেওঁ ভিয়েনা কনজাৰ্ভেটৰীৰ পৰা সংগীত শিক্ষাৰ স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে।

তেওঁ ইউৰোপৰ বহুতো অপেৰা গৃহত সংগীত পৰিচালক হিচাপে কৰ্মজীৱন আৰম্ভ কৰে আৰু অতি কম সময়তে এজন উদীয়মান, প্ৰতিভাশালী পৰিচালক হিচাপে খ্যাতি অৰ্জন কৰে। ১৮৯৭ চনত তেওঁক ভিয়েনা হোফ’পাৰাৰ (Vienna Court Opera) পৰিচালক হিচাপে নিযুক্তি দিয়া হয়। সেই পদ লাভ কৰিবলৈ মাহলাৰে আনুষ্ঠানিকভাৱে কেথলিক ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিছিল, যদিও তেওঁ ইহুদী পৰম্পৰাৰ পৰা আহিছিল।

ভিয়েনাত থকা ১০ বছৰৰ কালছোৱাত তেওঁ অপেৰা নিৰ্দেশনাৰ ক্ষেত্ৰত এক নতুন মানদণ্ড প্ৰতিষ্ঠা কৰে। তেওঁ বিশেষকৈ ৱেগনাৰ, মোজাৰ্ট আৰু চাইকোভস্কিৰ অপেৰা সমূহক উদ্ভাৱনী দৃষ্টিভংগীৰে মঞ্চস্থ কৰিছিল। তথাপি তেওঁ নিয়মীয়া ভাৱে ইহুদীবিৰোধী প্ৰেছ আৰু সামাজিক বিৰোধিতাৰ সন্মুখীন হৈছিল।

তেওঁৰ জীৱনৰ শেষ প্ৰান্তত, মাহলাৰে নিউয়ৰ্কৰ মেট্ৰ'পলিটান অপেৰা আৰু নিউয়ৰ্ক ফিলহাৰ্মনিকৰ পৰিচালক হিচাপে কাৰ্য কৰিছিল, যি তেওঁৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় খ্যাতি অধিক বিস্তৃত কৰে।