গীতা ধৰ্মৰাজন

গীতা ধৰ্মৰাজন (Geeta Dharmarajan; জন্ম ১৯ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৪৮) এগৰাকী লেখিকা, সম্পাদিকা, শিক্ষাবিদ আৰু ১৯৮৮ চনত প্ৰতিষ্ঠা কৰা অলাভজনক সংস্থা কাহিনীৰ কাৰ্যবাহী সঞ্চালিকা।

কথা^১২ হৈছে ১৯৮৯ চনত দিল্লীত অৱস্থিত এটা পঞ্জীয়নভুক্ত অলাভজনক আৰু বেচৰকাৰী সংস্থা। কথাই শিক্ষক প্ৰশিক্ষণ, শিশু শিক্ষা আৰু সাহিত্যৰ কাম কৰে। কথাই সমগ্ৰ ভাৰতবৰ্ষৰ অভাৱগ্ৰস্ত অঞ্চলত কাম কৰে। তেওঁ উদ্ভাৱন কৰা এটা পাঠদান/শিক্ষণ সঁজুলি "গল্প শিক্ষাবিজ্ঞান" ২০০১ চনৰ পৰা কাথাৰ শিক্ষণ কেন্দ্ৰসমূহত ব্যৱহাৰ হৈ আহিছে।

ধৰ্মৰাজনৰ পেছাদাৰী সম্পাদকীয় অভিজ্ঞতা যিটো শিশু আলোচনী টাৰ্গেটৰ পৰা আৰম্ভ হৈছিল আৰু পেনচিলভেনিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বঁটা বিজয়ী প্ৰাক্তন ছাত্ৰ আলোচনী দ্য পেনচিলভেনিয়া গেজেটৰ পৰাও চলিছিল। গীতাৰ প্ৰকাশিত গ্ৰন্থসমূহৰ ভিতৰত আছে ৩০খনতকৈও অধিক শিশুৰ কিতাপ আৰু ভাৰত আৰু বিদেশৰ আলোচনী আৰু বাতৰি কাকতত ৪৫০খনতকৈও অধিক ব্যক্তিগত খণ্ড। ভাৰত চৰকাৰে ২০১২ চনত তেওঁক পদ্মশ্ৰীৰ অসামৰিক সন্মান প্ৰদান কৰে।^৩

ব্যক্তিগত জীৱন

১৯৪৮ চনত ভাৰতৰ তামিলনাডু ৰাজ্যৰ চেন্নাইত জন্মগ্ৰহণ কৰা গীতা ধৰ্মৰাজনৰ পিতৃ এন কৃষ্ণস্বামী^৪ চিকিৎসক আৰু এলাৰ্জি বিশেষজ্ঞৰ কামৰ জৰিয়তে ভাৰতৰ বৈচিত্ৰ্যৰ সৈতে আৰম্ভণিতে পৰিচয় হৈছিল। তেওঁৰ মাতৃ আছিল কল্যাণী কৃষ্ণস্বামী,^৫এগৰাকী কবি আৰু ধ্ৰুপদী কৰ্ণাটক পদমৰ সুৰকাৰ।^৬ সাত বছৰ বয়সৰ পৰাই ধ্ৰুপদী ভাৰতনাট্যম আৰু কৰ্ণাটক সংগীত শিকিবলৈ আৰম্ভ কৰে। হলি এঞ্জেলছ হাইস্কুলত শিক্ষা গ্ৰহণ কৰা গীতায়ে নৃত্য আৰু নেটবলত বিদ্যালয়খনক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। বিদ্যালয়খনৰ মুৰব্বী ছোৱালী নিৰ্বাচিত হোৱাৰ লগতে অন্তিম বৰ্ষত দক্ষিণ ভাৰতীয় দলটোক ভাৰত গাৰ্ল গাইডছ জাম্বৰীলৈ নেতৃত্ব দিয়ে। ষ্টেলা মাৰিছ কলেজৰ পৰা ইংৰাজী সাহিত্যত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰি চতুৰ্থ স্থান লাভ কৰে।

কথা কিতাপ

গীতা কথাৰ তালিকাৰ মুখ্য সম্পাদক য'ত কাহিনী বঁটাৰ কাহিনীসমূহ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।^৭ ভাৰতৰ ৩০০ৰো অধিক শ্ৰেষ্ঠ সাহিত্য প্ৰতিভাৰ গল্প সম্পাদনা কৰি ২১টা ভাৰতীয় ভাষাত লিখিছে। কাহিনী বুকছ হৈছে প্ৰাপ্তবয়স্ক আৰু শিশুৰ বাবে সমসাময়িক ভাৰতীয় কল্পকাহিনীৰ প্ৰদৰ্শনী।^৮ কথাই ভাৰতৰ বহুতো মৌখিক আৰু লিখিত পৰম্পৰাৰ পৰা ০–১৭ বছৰ বয়সৰ শিশুসকলৰ মাজত লেখাৰ এক শৃংখলৰ পৰিচয় দিছিল। উন্নতমানৰ প্ৰডাকচন, শিশুৰ অনুকূল বিন্যাস আৰু চিত্ৰকল্পসমূহ উৎকৃষ্ট লেখাৰ সৈতে মিলি যায়।^৯৮ তেওঁৰ প্ৰধান কামসমূহৰ ভিতৰত সাহিত্যৰ উৎকৃষ্টতাৰ বাবে কথা বঁটা প্ৰদান কৰা,^১০ আৰু সাহিত্যক জনসাধাৰণৰ মাজলৈ লৈ যোৱা কথা উৎসৱ আৰু উৎসৱৰ কিউৰেট কৰা আদি। এইবোৰে লেখক, অনুবাদক, পণ্ডিত, সমালোচক, গল্পকাৰ আৰু সমসাময়িক শিল্পী আৰু সম্প্ৰদায়ৰ কৰ্মীসকলৰ বাবে মিলনৰ স্থান সৃষ্টি কৰে।^১১ গীতাই কেন্দ্ৰীয় মাধ্যমিক শিক্ষা ব'ৰ্ডৰ বাবে লেখক কৰ্মশালাৰ পদক্ষেপৰ নেতৃত্ব দিছিল, ভাৰতৰ ৫০০খন বিদ্যালয়ত অংশীদাৰিত্ব স্থাপন কৰিছিল।^১২

কথা বিদ্যালয়

১৯৯০ চনত পাঁচটা সন্তানৰ সৈতে আৰম্ভ হোৱা কাথা লেব স্কুল।^১৩ আজি... ই অৱস্থিত বস্তি ক্লাষ্টাৰৰ বাবে সৃষ্টিশীলতাৰ কেন্দ্ৰ, প্ৰতি বছৰে এনে পেছাদাৰী উৎপাদন কৰা হয় যিসকল উদ্যোগী হৈ পৰে যিয়ে নিজৰ পৰিয়াল পোহপাল দিয়ে, বা উচ্চ শিক্ষালৈ যায়। কঠাৰ ৮০% তকৈ অধিক ল'ৰা-ছোৱালী কলেজলৈ যায়। শেহতীয়াকৈ ইয়াক ভ্ৰমণ কৰিছিল The প্ৰিন্স অৱ ৱেলছ।^১৪১৫