জীৱনী
অসম, ভাৰত আৰু বিশ্বৰ মনীষী, শিল্পী, নেতা আৰু চিন্তাবিদসকলৰ জীৱন · ৯,৭৩১ প্ৰবন্ধ
সকলো প্ৰবন্ধ
-
সঞ্জীৱ খান্না
সঞ্জীৱ খান্না (Sanjiv Khanna; জন্ম: ১৪ মে' ১৯৬০) ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ ৫১তম মুখ্য ন্যায়াধীশ। ভাৰতৰ উচ্চতম ন্যায়ালয়ৰ ৫০ সংখ্যক ন্যায়ধীশ ধনঞ্জয় যশৱন্ত চন্দ্ৰচূড়ৰ অৱসৰৰ পিছত তেওঁক নিযুক্তি দিয়া হয়। তেওঁ দিল্লী উচ্চ ন্যায়ালয়ৰ প্ৰাক্তন ন্যায়াধীশ, যিটো পদত তেওঁৰ পিতৃ দেৱৰাজ খান্নাইও আছিল।
-
সঞ্জু ছেমছন
সঞ্জু বিশ্বনাথ ছেমছন (Sanju Viswanath Samson জন্ম:১১ নৱেম্বৰ ১৯৯৪) এজন ভাৰতীয় আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় ক্ৰিকেটাৰ, যি ঘৰুৱা ক্ৰিকেটত কেৰালা আৰু ইণ্ডিয়ান প্ৰিমিয়াৰ লীগত ৰাজস্থান ৰয়েলছৰ অধিনায়ক হিচাপে খেলে৷ তেওঁ উইকেট কীপাৰ বেটছমেন হিচাপেও এই খেলসমূহত নিজৰ ভূমিকা পালন কৰিছে৷ পূৰ্বে কেৰালা প্ৰিমিয়াৰ লীগ…
-
সত্যকাম বৰঠাকুৰ
সত্যকাম বৰঠাকুৰ (Satyakam Borthaur; একাধাৰে কবি, প্ৰবন্ধকাৰ, সম্পাদক, অধ্যাপক ৷ তেখেত বৰ্তমান ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিভাগৰ প্ৰাধ্যাপক৷ তেখেতে ইতিমধ্যেই চাৰিখনকৈ কবিতা পুথি প্ৰকাশ কৰিছে আৰু বহুকেইখন প্ৰবন্ধ পুথি লিখি উলিয়াইছে৷ সেইদৰে তেওঁ এঘাৰখনতকৈয়ো অধিক পুথি সম্পাদনা কৰিছে৷ সাহিত্য…
-
সনজীদা খাতুন
সনজীদা খাতুন (Sanjida Khatun, জন্ম: ৪ এপ্ৰিল ১৯৩৩) এগৰাকী ৰবীন্দ্ৰ সংগীত শিল্পী, লেখক, গৱেষক, সংগঠক, সংগীতজ্ঞ, শিক্ষক তথা বাংলাদেশৰ সাংস্কৃতিক ক্ষেত্ৰৰ অন্যতম ব্যক্তিত্ব। তেওঁ বাংলাদেশৰ অন্যতম আগশাৰীৰ সাংস্কৃতিক প্ৰতিষ্ঠান 'ছায়ানট'ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক সদস্য আৰু বৰ্তমান অধ্যক্ষ।
-
সনম মাৰ্ভী
সনম মাৰ্ভী (সিন্ধী: صنم ماروی, ইংৰাজী: Sanam Marvi; জন্ম: ১৭ এপ্ৰিল ১৯৮৬) এগৰাকী পাকিস্তানী লোক সংগীত আৰু চুফি গায়িকা। তেওঁ সিন্ধী, পঞ্জাবী আৰু বেলুচি ভাষাত গীত পৰিবেশন কৰে।
-
সন্তোষ কুমাৰ কৰ্মকাৰ
সন্তোষ কুমাৰ কৰ্মকাৰ একাধাৰে ঔপন্যাসিক, গল্পকাৰ, শিশু সাহিত্যিক আৰু অনুবাদক। তেখেতৰ জন্ম হৈছিল বাংলাদেশৰ মৈমনসিং জিলাত। জন্ম চন ১৯৫৩। দেউতাকৰ নাম কানাইলাল কৰ্মকাৰ। দেউতাক পেচাত ‘কমাৰ’ আছিল। ভাৰত স্বাধীন হোৱাৰ পৰৱৰ্তী সময়ত পিতৃয়ে সপৰিয়ালে প্ৰব্ৰজন হৈ ভাৰতলৈ আহে।
-
সন্দীপ দত্ত
সন্দীপ দত্ত (২৪ জুলাই ১৯৫১ – ১৫ মাৰ্চ ২০২৩) এজন বাঙালী সম্পাদক, অনুবাদক, লেখক আৰু আলোচনী সংগ্ৰাহক।
-
সন্দীপ দীক্ষিত
সন্দীপ দীক্ষিত (জন্ম ১৫ আগষ্ট ১৯৬৪) এজন ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ, উন্নয়ন পৰিচালক আৰু শিক্ষাবিদ। তেওঁ দিল্লীৰ প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী শীলা দীক্ষিতৰ পুত্ৰ। তেওঁ ভাৰতৰ ১৫সংখ্যক লোকসভাৰ সদস্য আছিল। তেওঁ দিল্লীৰ পূব দিল্লী সমষ্টিক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল আৰু ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ (INC) ৰাজনৈতিক দলৰ সদস্য।
-
সন্ধ্যা (কামৰূপৰ ৰজা)
সন্ধ্যা (গৌড়েশ্বৰ নামেৰেও পৰিচিত) বৰ্তমান ভাৰতৰ অসম ৰাজ্যৰ উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ কামৰূপ ৰাজ্যৰ এজন ৰজা আছিল। ১২৫৭ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পিছৰ কোনোবা এটা সময়ত (নিৰ্দিষ্টকৈ জনা নাযায়) তেওঁ নিজৰ ৰাজধানী পশ্চিম দিশলৈ অৰ্থাৎ কমতাপুৰলৈ(বৰ্তমানৰ গোসাঁনিমাৰী) লৈ যোৱাৰ সময়ত কামতা ৰাজ্য প্ৰতিষ্ঠা কৰে।
-
সন্ধ্যা শান্তাৰাম
সন্ধ্যা শান্তাৰাম (জন্ম নাম: বিজয়া দেশমুখ) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী। স্বামী ভি শান্তাৰামৰ দ্বাৰা পৰিচালিত ১৯৫০-১৯৬০ৰ দশকৰ বিভিন্ন হিন্দী আৰু মাৰাঠী চলচ্চিত্ৰত কৰা অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ বেছিকৈ পৰিচিত; যিবোৰৰ ভিতৰত আটাইতকৈ উল্লেখযোগ্য হ’ল ঝনক ঝনক পায়েল বাজে (১৯৫৫), দো আঁখে বাৰ হাথ (১৯৫৮), নৱৰং (১৯৫৯)…
-
সমলেশ্বৰী মন্দিৰ
সমলেশ্বৰী মন্দিৰ হৈছে ভাৰতৰ ওড়িশাৰ সম্বলপুৰৰ এটা হিন্দু মন্দিৰ, সমলেশ্বৰী নামেৰে জনাজাত দেৱীৰ প্ৰতি উৎসৰ্গিত, থলুৱা লোকসকলৰ মাজত সমলেই মা নামেৰেও জনাজাত, অৰ্থাৎ মাতৃ সমলেশ্বৰী।
-
সাগৰময় ঘোষ
সাগৰময় ঘোষ (Sagarmoy Ghosh, ২২ জুন, ১৯১২ – ১৯ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৯৯৯) এজন স্বনামখ্যাত ভাৰতীয় বাঙালী সাহিত্যিক; তেওঁ কলকাতাৰপৰা প্ৰকাশিত দেশ আলোচনীৰ সম্পাদকৰ দায়িত্ব পালন কৰি জীৱন্ত কিংবদন্তিত পৰিণত হৈছিল।
-
সাগৰিকা ঘোষ
সাগৰিকা ঘোষ (Sagarika Ghose; জন্ম: ৮ নৱেম্বৰ ১৯৬৪) হৈছে এগৰাকী ভাৰতীয় সাংসদ, সাংবাদিক, স্তম্ভলেখক আৰু লেখিকা। ১৯৯১ চনৰ পৰা তেওঁ সাংবাদিক হিচাপে কৰ্মৰত৷ তেওঁ দ্য টাইমছ অৱ ইণ্ডিয়া, আউটলুক আৰু দ্য ইণ্ডিয়ান এক্সপ্ৰেছত কাম কৰিছে।
-
সাধনা শিৱদাসানী
সাধনা শিৱদাসানী(Sadhana Shivdasani; জন্ম: ২ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৪১ – মৃত্যু: ২৫ ডিচেম্বৰ ২০১৫), যি কেৱল সাধনা নামেৰে জনাজাত, হিন্দী ছবিত কাম কৰা এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী।
-
সাধিকা ৰন্ধাৱা
সাধিকা ৰন্ধাৱা, যাক কেৱল সাধিকা নামেও জনা যায়, এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী। তেওঁ প্ৰধানকৈ হিন্দী ভাষাৰ বলীউড ছবিত অভিনয় কৰিছে আৰু লগতে তামিল, তেলুগু, পঞ্জাবী, গুজৰাটী, মাৰাঠী আৰু ভোজপুৰী ভাষাৰ ছবিতো কাম কৰিছে। সাধিকাই ১৯৯৫ চনত সনম হৰজাই ছবিৰ জৰিয়তে আত্মপ্ৰকাশ কৰে।
-
সাধু ৰামচান্দ মুৰ্মু
সাধু ৰামচান্দ মুৰ্মু (৩০ এপ্ৰিল ১৮৯৭-১৫ ডিচেম্বৰ ১৯৫৪) এজন চাওঁতালি কবি, লেখক আৰু শিক্ষাবিদ আছিল। তেখেত উনৈশ শতিকাৰ শেষৰ ফালে আৰু বিংশ শতাব্দীৰ প্ৰথম ভাগত চাওঁতালি সাহিত্য আৰু সংগীতক নতুন ৰূপ দিছিল। তেখেত চাওঁতালি সাহিত্যৰ কবিগুৰু বা মহাকবি নামেৰেও জনাজাত।
-
সাবিত্ৰী খানোলকৰ
সাবিত্ৰী বাই খানোলকৰ (Savitri Khanolkar মূল নাম: Eve Ivonne Maday de Maros, ২০ জুলাই ১৯১৩ – ২৬ নৱেম্বৰ ১৯৯০ ) আছিল ছুইজাৰলেণ্ডত জন্মগ্ৰহণ কৰা এগৰাকী ভাৰতীয় ডিজাইনাৰ৷ তেখেত ভাৰতৰ সৰ্বোচ্চ সামৰিক বঁটা পৰম বীৰ চক্ৰৰ ডিজাইনৰ বাবে সুপৰিচিত, যাক যুদ্ধৰ সময়ত প্ৰদৰ্শন কৰা সাহস আৰু শৌৰ্যৰ বাবে দিয়া হয়৷…
-
সাবিত্ৰী হৈস্নাম্
সাবিত্ৰী হৈস্নাম্ (Sabitri Heisnam, জন্ম: ৫ জানুৱাৰী ১৯৪৬) বা হৈস্নাম্ সাবিত্ৰী এগৰাকী ভাৰতীয় মঞ্চ অভিনেত্ৰী আৰু মণিপুৰী থিয়েটাৰৰ অন্যতম উল্লেখযোগ্য থিয়েটাৰ ব্যক্তিত্ব। তেওঁ মধুশ্ৰী দত্তৰ দ্বাৰা পৰিচালিত সমালোচনামূলকভাৱে প্ৰশংসিত চুটি ছবি 'স্ক্ৰিবেলছ অন আক্কা'ত অভিনয় কৰিছিল।
-
সায়ালি ভগত
সায়ালি ভগত ( Sayali Bhagat) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী তথা সৌন্দৰ্য্য প্ৰতিযোগিতাৰ খিতাপধাৰী। ২০০৪ চনত ফেমিনা মিছ ইণ্ডিয়া ৱৰ্ল্ড খিতাপ লাভ কৰাৰ লগতে মিছ ৱৰ্ল্ডত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল।
-
সাহিত্য জগন্নাথন
সাহিত্য জগন্নাথন (ইংৰাজী: Sahithya Jagannathan) এগৰাকী ভাৰতীয় ক্ৰীড়া ঘোষিকা, ভিজে, স্তম্ভলেখক, মডেল, অভিনেত্ৰী আৰু ২০০৯ চনৰ মিছ চেন্নাই প্ৰতিযোগিতাৰ বিজয়ী।
-
সাৰদা (কণ্ঠশিল্পী)
সাৰদা ৰাজন আয়েংগাৰ বা সাৰদা ( Sharda Rajan Iyengar; ২৫ অক্টোবৰ ১৯৩৭) ১৯৬০ আৰু ১৯৭০ দশকৰ ভাৰতীয় নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী। জাহাঁ প্যাৰ মিলে (১৯৭০) ছবিৰ কেবাৰে ‘বাত জৰা হ্যায় আপস কী’ৰে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ মহিলা কণ্ঠশিল্পীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিছিল; যদিও তেওঁৰ আটাতকৈ স্মৰণীয় গীত সুৰযৰ (১৯৬৬) ‘তিতলি উড়ি’।
-
সাৰন্য পোনভান্নন
সাৰন্য পোনভান্নন ( Saranya Ponvannan; জন্ম ২৬ এপ্ৰিল ১৯৭০) এগৰাকী জনপ্ৰিয় দক্ষিণ ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী, যাৰ জন্মৰ নাম শীলা ক্ৰিষ্টিনা। তামিল, তেলুগু আৰু মালয়ালম চলচ্চিত্ৰত অভিনয়ৰ বাবে তেওঁ বিশেষভাৱে জনাজাত। তেওঁ কমকৈ কন্নড় ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰতো অভিনয় কৰিছে।
-
সাৰলা দাস
সাৰলা দাস (ওড়িয়া: ସାରଳା ଦାସ, ইংৰাজী: Sarala Dasa, জন্মনাম: সিদ্ধেশ্বৰ পৰিড়া) আছিল ওডিয়া সাহিত্যৰ ১৫শ শতিকাৰ এজন খ্যাতনামা কবি আৰু পাণ্ডিত। তেওঁ সাৰলা মহাভাৰত, বিলংকা ৰামায়ণ আৰু চণ্ডী পুৰাণ নামৰ তিনখন উল্লেখযোগ্য গ্ৰন্থৰ বাবে বিশেষভাৱে পৰিচিত।
-
সাৰিকা
সাৰিকা ঠাকুৰ (Sarika Thakur) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী আৰু বেশভূষা ডিজাইনাৰ। ২০০৫ চনত ইংৰাজী ভাষাৰ পাৰজানিয়া ছবিৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ অভিনেত্ৰীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰে। হে ৰাম (২০০১) ছবিখনৰ বাবে তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ বেশভূষাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটাও লাভ কৰে।
-
সাৱনী ৰবীন্দ্ৰ
সাৱনী ৰবীন্দ্ৰ ঘাংগুৰ্দে ধন্দে চমুকৈ সাৱনী ৰবীন্দ্ৰ (Savani Ravindra, জন্ম ২২ জুলাই ১৯৮৯), এগৰাকী ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী। তেওঁ ঘাইকৈ মাৰাঠী সংগীত উদ্যোগৰ লগত জড়িত। মাৰাঠীৰ লগতে তেওঁ কোংকণী আৰু তামিল ভাষাৰ গীততো কণ্ঠদান কৰিছে।
-
সাৱিত্ৰী জিন্দাল
সাৱিত্ৰী দেৱী জিন্দাল এগৰাকী ভাৰতীয় মহিলা ব্যৱসায়ী। অসমৰ তিনিচুকীয়াত জন্মগ্ৰহণ কৰা সাৱিত্ৰী জিন্দালে উদ্যোগপতি জিন্দাল গ্ৰুপৰ প্ৰতিষ্ঠাপক ওম্ প্ৰকাশ জিন্দালৰ লগত ১৯৭০ চনত বিবাহপাশত আবদ্ধ হৈছিল। ২০০৫ চনত ওম্ প্ৰকাশ জিন্দালৰ মৃত্যুৰ পাছত তেওঁ জিন্দাল গ্ৰুপৰ অধ্যক্ষপদত অধিষ্ঠিত হয়।
-
সিদ্ধাৰ্থ সূৰ্যনাৰায়ণ
সিদ্ধাৰ্থ নাৰায়ণ (சித்தார்த்) (জন্ম: ১৭ এপ্ৰিল ১৯৭৯) মূলতঃ এজন তামিল চলচ্চিত্ৰ অভিনেতা, গায়ক, লেখক আৰু পৰিচালক। ব্যৱসায় ব্যৱস্থাপনাৰ শিক্ষা সাং কৰি সিদ্ধাৰ্থই চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণৰ ক্ষেত্ৰত খোজ দিয়ে আৰু মণি ৰত্নমৰ সহায়ক হিচাপে কাম কৰে।
-
সিন্ধুতাঈ সপকাল
সিন্ধুতাঈ সপকাল (Sindhutai Sapkal, ১৪ নৱেম্বৰ ১৯৪৮ - ৪ জানুৱাৰী ২০২২) এগৰাকী ভাৰতীয় সমাজকৰ্মী আৰু সামাজিক সক্ৰিয়বাদী। তেওঁ বিশেষকৈ ভাৰতত অনাথ শিশুক প্ৰতিপালন কৰাত তেওঁৰ অৱদানৰ বাবে জনা যায়। তেওঁক জনপ্ৰিয়ভাবে 'অনাথৰ মাতৃ' আৰু 'মাই' বুলি কোৱা হয়।
-
সিমা কিয়ান
সিমা কিয়ান (চীনা: 司馬遷; Pinyin: Sīmǎ Qiān; জন্ম: ক্ৰমে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১৪৫ বা ১৩৫ – মৃত্যু: খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৮৬) এজন প্ৰাচীন চীনা ইতিহাসবিদ, দাৰ্শনিক আৰু সাহিত্যিক আছিল।
-
সীতা দেৱী
সীতা দেৱী (Sita Devi,১৯১৪–২০০৫) এগৰাকী ভাৰতীয় চিত্ৰশিল্পী, তেওঁ বিশেষকৈ মধুবানী চিত্ৰশিল্পৰ সৈতে জড়িত। মধুবানী চিত্ৰশিল্পৰ তেওঁ এগৰাকী প্ৰখ্যাত শিল্পী আৰু এই চিত্ৰকৰ্মৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় স্বীকৃতি লাভ কৰা ভাৰতৰ প্ৰথম শিল্পীসকলৰ ভিতৰৰ এগৰাকী, ১৯৮১ চনত তেওঁ পদ্মশ্ৰী আৰু ১৯৮৪ চনত বিহাৰ ৰত্ন সন্মান লাভ…