সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা বিজয়ী
১৬০ প্ৰবন্ধ
-
কৃষণ মহাৰাজ
১৯২৩ চনৰ বেনাৰসত এটা সংগীতময় পৰিয়ালত কৃষণ মহাৰাজৰ জন্ম হৈছিল। কৃষণ মহাৰাজে সংগীতজ্ঞ হৰি মহাৰাজৰ(পিতৃ) ওচৰত শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। পিতৃ মৃত্যু পাছত খুড়াক কণ্ঠে মহাৰাজে তেখেতক সংগীতৰ শিক্ষা প্ৰদান কৰিছিল।
-
কে চি ৰুনৰেমছাংগী
কে চি ৰুনৰেমছাংগী (KC Runremsangi; জন্ম: ১ মাৰ্চ ১৯৬৩) এগৰাকী ভাৰতীয় লোকসংগীত শিল্পী। তেওঁক "কুইন অৱ মিজো ফ'ক চং" বুলি অভিহিত কৰা হৈছে। মিজো এটা ভাষা, এই ভাষাত ডজনতকৈ অধিক ৰেকৰ্ডিং কৰা ছাংগীয়ে ২০২৩ চনত পদ্মশ্ৰী আৰু ২০১৭ চনত সংগীত নাটক অকাডেমী বঁটা লাভ কৰে।
-
গাদ্দাম পদ্মজা ৰেড্ডী
গাদ্দাম পদ্মজা ৰেড্ডী ( Gaddam Padmaja Reddy; জন্ম: ১ জানুৱাৰী ১৯৬৭) এগৰাকী আগশাৰীৰ কুচিপুড়ি নৃত্যশিল্পী আৰু সংগীত শিক্ষক। তেওঁ পৌৰাণিক আৰু সমসাময়িক সামাজিক বিষয়ৰ আধাৰত বেলেও পৰিবেশন কৰে। তেওঁ কুচিপুড়িৰ এটা ৰূপ কাকতিয়ামৰ নৃত্য ৰচনা কৰিছিল।
-
গীতা মহালিক
গীতা মহালিক ( Geeta Mahalik; জন্ম: ১৯৪৮) এগৰাকী ভাৰতীয় ওডিচি নৃত্যশিল্পী। কলা আৰু সংস্কৃতিৰ ক্ষেত্ৰলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰে ২০১৪ চনত তেওঁক পদ্মশ্ৰী সন্মানেৰে সন্মানিত কৰে।
-
গীতাঞ্জলি লাল
গীতাঞ্জলি লাল ( Geetanjali Lal; জন্ম: গীতাঞ্জলি দেশাই; ৫ নৱেম্বৰ ১৯৪৮) এগৰাকী ভাৰতীয় কথক নৃত্যশিল্পী আৰু কৰিঅ’গ্ৰাফাৰ। কথকৰ ক্ষেত্ৰখনলৈ আগবঢ়োৱা সেৱাৰ বাবে ২০০৭ চনত তেওঁক সংগীত নাটক একাডেমী বঁটাৰে পুৰস্কৃত কৰা হয়।
-
গুল বৰ্ধন
গুল বৰ্ধন (Gul Bardhan; ১৯২৮-২৯ নবেম্বৰ ২০১০) এগৰাকী কৰিঅ’গ্ৰাফাৰ আৰু মধ্য প্ৰদেশৰ ভূপাল ভিত্তিক নাট্যমঞ্চৰ সৈতে, লগতে ভাৰতীয় গণনাট্য সংঘৰ সৈতে জড়িত ব্যক্তিত্ব আছিল। তেওঁ ১৯৫২ চনত বম্বেত গঠন হোৱা এটা নৃত্য আৰু পুতলা কোম্পানী- লিটিল বেলে ট্ৰুপৰ সহ-প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল।
-
গুৰমীত বাৱা
গুৰমীত বাৱা ( Gurmeet Bawa; ১৮ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৪৪ – ২১ নৱেম্বৰ ২০২১) এজন ভাৰতীয় পাঞ্জাবী লোকগীতৰ শিল্পী। প্ৰায় ৪৫ ছেকেণ্ডলৈকে ধৰি ৰাখিব পৰা দীঘলীয়া হেকৰ (গীতৰ সময়ত উশাহ বন্ধ কৰি ৰখা) বাবে তেওঁক লম্বী হেক দি মালিকা (অনুবাদ. দীঘলীয়াকৈ উশাহ টানি গোৱা গীতৰ ৰাণী) বুলি জনা গৈছিল।
-
তনুশ্ৰী শংকৰ
তনুশ্ৰী শংকৰ ( Tanusree Shankar; জন্ম: ১৬ মাৰ্চ ১৯৫৬) এগৰাকী ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী আৰু কৰিঅ’গ্ৰাফাৰ। তেওঁৰ ঘৰ ভাৰতৰ কলকাতাত ঘৰ। ১৯৭০ আৰু ১৯৮০ দশকত আনন্দ শংকৰ চেণ্টাৰ ফৰ পাৰফৰ্মিং আৰ্টছৰ এগৰাকী আগশাৰীৰ নৃত্যশিল্পী আছিল। ইয়াৰ উপৰিও তেওঁ দ্য নেমছেক আদি বিভিন্ন ছবিত অভিনয় কৰিছিল।
-
দীপ্তি ওমচেৰী ভল্লা
দীপ্তি ওমচেৰী ভল্লা, জন্ম ১৯৫৭ চন, দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সংগীত আৰু চাৰু-কলা অনুষদৰ কৰ্ণাটকী সংগীতৰ অধ্যাপিকা আৰু এগৰাকী মোহিনিয়াট্টম নৃত্যশিল্পী।
-
দৰ্শনা জাভেৰী
দৰ্শনা জাভেৰী (Darshana Jhaveri; জন্ম: ১৯৪০) চাৰিগৰাকী জাভেৰী ভগ্নীৰ ভিতৰত কনিষ্ঠা দৰ্শনা জাভেৰী ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় মণিপুৰী নৃত্যৰ এগৰাকী আগশাৰীৰ শিল্পী। তেওঁ গুৰু বিপিন সিঙৰ শিষ্যা। ১৯৫৮ চনৰ পৰা দৰ্শনাই ভনীয়েকসকলৰ সৈতে মঞ্চত অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিবলৈ লয়।
-
নন্দিনী ৰামানী
নন্দিনী ৰামানী ( Nandini Ramani ) চেন্নাইৰ এগৰাকী ভাৰতনাট্যম পাৰংগদ, নৃত্য সমালোচক, সংস্কৃত নাটকৰ অভিনেত্ৰী তথা পৰিচালক আৰু শিক্ষাবিদ। তেওঁ সংস্কৃত পণ্ডিত আৰু সংগীত বিজ্ঞানী ভি ৰাঘৱনৰ কন্যা। কলা ক্ষেত্ৰলৈ আগবঢ়োৱা সামগ্ৰিক অৱদানৰ বাবে তেওঁ সংগীত নাটক একাডেমী বঁটাকে ধৰি কেইবাটাও বঁটা লাভ কৰে।
-
পদ্মা সুব্ৰামনিয়াম
পদ্মা সুব্ৰামনিয়াম (Padma Subrahmanyam; জন্ম: ৪ ফ্ৰেব্ৰুৱাৰী ১৯৪৩, মাদ্ৰাচত) হ'ল এগৰাকী ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় ভাৰতনাট্যম নৃত্য পটিয়সী। একেসময়তে তেওঁ এগৰাকী গৱেষক, কৰিঅ'গ্ৰাফাৰ, সংগীত ব্যৱস্থাপক, সংগীতকাৰ, শিক্ষক, ইণ্ডোলজিষ্ট আৰু লেখক। ভাৰতৰ লগতে বিদেশতো তেওঁ জনপ্ৰিয়।
-
প্ৰতিভা আগৰৱালা
প্ৰতিভা আগৰৱালা ( Prativa Agrawal; জন্ম: ১০ আগষ্ট ১৯৩০) উত্তৰ প্ৰদেশৰ বাৰাণসীৰ এগৰাকী থিয়েটাৰ আৰ্কাইভিষ্ট, নাট্য অভিনেত্ৰী, চিত্ৰনাট্যকাৰ, পৰিচালক, লেখিকা আৰু অনুবাদক। কলকাতাৰ থিয়েটাৰ সংগ্ৰহ আৰু গৱেষণা প্ৰতিষ্ঠান নাট্য শোধ সন্থাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক।
-
প্ৰতিভা প্ৰহ্লাদ
প্ৰতিভা প্ৰহ্লাদ ( Prathibha Prahlad; জন্ম: ১৯৬২) এগৰাকী ভাৰতনাট্যম নৃত্যশিল্পী, শিক্ষাবিদ, কৰিঅ’গ্ৰাফাৰ, কলা প্ৰশাসক, আৰু লেখিকা। তেওঁ দিল্লী আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় কলা মহোৎসৱৰ প্ৰতিষ্ঠাপক পৰিচালক আছিল।
-
প্ৰিয়ম্বদা মোহান্তী হেজমাদী
প্ৰিয়ম্বদা মোহান্তী হেজমাদী ( Priyambada Mohanty Hejmadi ) এগৰাকী ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্যশিল্পী, বিজ্ঞানী, শিক্ষাবিদ, শিল্প লেখক আৰু জীৱবিজ্ঞানী। ১৯৩৯ চনৰ ১৮ নৱেম্বৰত জন্মগ্ৰহণ কৰা প্ৰিয়ম্বদাই বান বিহাৰী মাইতিৰ অধীনত সৰুৰে পৰাই ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্য ওডিছি আয়ত্ত কৰিছিল।
-
বিদ্যা শংকৰ
বিদ্যা শংকৰ ( Vidya Shankar; ২৮ ডিচেম্বৰ ১৯১৯—২৯ জুন ২০১০) এগৰাকী প্ৰতিষ্ঠিত সংগীতজ্ঞ, শিক্ষাবিদ আৰু বীণা বাদক আছিল। তেওঁ অনুশীলনকাৰী শিল্পীৰ বাবে সৰ্বোচ্চ ভাৰতীয় বঁটা সংগীত নাটক একাডেমী লাভ কৰিছিল।
-
ভাৰতী শিৱাজী
ভাৰতী শিৱাজী (Bharati Shivaji) হ'ল মোহিনীঅট্টমৰ ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্যশিল্পী, কৰিঅ'গ্ৰাফাৰ আৰু লেখক। প্ৰদৰ্শন, গৱেষণা আৰু প্ৰচাৰৰ মাধ্যমেৰে কলাৰ ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ভাৰতী শিৱাজীক জনা যায়। তেওঁ 'চেণ্টাৰ ফ'ৰ মোহিনীঅট্টম'ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক। এই নৃত্য প্ৰতিষ্ঠানটোৱে মোহিনীঅট্টম নৃত্যৰ প্ৰচাৰ কৰে।
-
মঞ্জুলা ৰামস্বামী
মঞ্জুলা ৰামস্বামী ( Manjula Ramaswamy ) তামিলনাডুৰ থাঞ্জাৱুৰৰ এগৰাকী ভাৰতনাট্যম নৃত্যশিল্পী আৰু নৃত্য শিক্ষয়িত্ৰী। পিতৃৰ সৈতে মিলি তেওঁ হায়দৰাবাদত শ্ৰীৰাম নাটক নিকেতন নামৰ নৃত্য একাডেমী আৰম্ভ কৰে।
-
মাইলাপুৰ গৌৰী আম্মাল
মাইলাপুৰ গৌৰী আম্মাল ( Mylapore Gowri Ammal; ১৮৯২–১৯৭১) ভাৰতৰ এগৰাকী ভাৰতনাট্যম নৃত্যশিল্পী আছিল। তেওঁক মাইলাপুৰ গৌৰী আম্মা নামেৰেও জনা যায়। তেওঁ মাইলাপুৰৰ কপালেশ্বৰ মন্দিৰত নৰ্তকী আছিল। ১৯৫৯ চনত তেওঁ সংগীত নাটক একাডেমী বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হয়।
-
মাদ্দালী উষা গায়ত্ৰী
মাদ্দালী উষা গায়ত্ৰী ( Maddali Usha Gayatri; জন্ম: মল্লাৱৰাপু; ২৬ এপ্ৰিল ১৯৫৫) অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ ৰাজ্যৰ এগৰাকী কুচিপুড়ি কলাকাৰ, নৃত্যশিল্পী, গুৰু আৰু কৰিঅ’গ্ৰাফাৰ। তেওঁ হামছা বঁটা (বৰ্তমান কলাৰত্ন বুলি কোৱা হয়) আৰু সংগীত নাটক অকাডেমী বঁটা লাভ কৰিছে।
-
মালবিকা কানন
মালবিকা কানন ( Malabika Kanan; ২৭ ডিচেম্বৰ ১৯৩০ – ১৭ ফেব্ৰুৱাৰী ২০০৯) এগৰাকী ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় কণ্ঠশিল্পী। কাননে ১৯৯৫ চনত আই টি কে সংগীত গৱেষণা একাডেমী বঁটা আৰু ১৯৯৯-২০০০ চনত সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা লাভ কৰে।
-
যোগেশ দত্ত
যোগেশ দত্ত (জন্ম ১৯৩৫) এগৰাকী ভাৰতীয় মূকাভিনয় (মাইম) শিল্পী। পঞ্চাশ বছৰতকৈ অধিক সময় ধৰি তেওঁ ভাৰতত মূকাভিনয় কলাৰ অগ্ৰদূত হিচাপে পৰিগণিত হয়।
-
শান্তা গোখলে
শান্তা গোখলে ( Shanta Gokhale; জন্ম: ১৪ আগষ্ট ১৯৩৯) এগৰাকী ভাৰতীয় সাহিত্যিক, অনুবাদক, সাংবাদিক আৰু নাট্য সমালোচক। ৰীতা ৱেলিংকাৰ আৰু ত্যা বৰ্ষী গ্ৰন্থ দুখনৰ বাবে তেওঁ অধিক পৰিচিত।
-
শান্তি হীৰানন্দ
শান্তি হীৰানন্দ ( Shanti Hiranand; ১৯৩২ – ১০ এপ্ৰিল ২০২০) এগৰাকী ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী, শাস্ত্ৰীয় সংগীতজ্ঞ আৰু লেখিকা। এগৰাকী গজল গায়িকা হিচাপে থকা প্ৰতিভাৰ বাবে তেওঁ পৰিচিত। প্ৰসিদ্ধ গজল গায়িকা বেগম আখতাৰৰ জীৱনীমূলক গ্ৰন্থ ‘বেগম আখতাৰঃ দ্য ষ্টোৰী অফ মাই আম্মী’ গ্ৰন্থৰ লেখিকা।
-
শোভনা নাৰায়ণ
শোভনা নাৰায়ণ ( Shobana Narayana)এগৰাকী স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত ভাৰতীয় কথক নৃত্যশিল্পী আৰু ভাৰতীয় অডিট আৰু একাউণ্টছ চাৰ্ভিচৰ এগৰাকী বিষয়া। তেওঁ ভাৰতৰ বিভিন্ন ঠাইত আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত নৃত্যানুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিছে৷ আৰু তেওঁ ভাৰত চৰকাৰৰ পৰা পদ্মশ্ৰী বঁটা লাভ কৰিছে।
-
শোভা নাইডু
শোভা নাইডু (: Sobha Naidu; ১৯৫৬ – ১৪ অক্টোবৰ ২০২০) এগৰাকী ভাৰতীয় কুচিপুডী নৃত্যশিল্পী, শিক্ষয়িত্ৰী, আৰু নৃত্য পৰিচালিকা আছিল। বিখ্যাত কুচিপুডী মাষ্ট্ৰো ভেম্পতী চিন্না সত্যমৰ শিষ্য, তেওঁ এই শিল্পৰ অন্যতম আগশাৰীৰ অনুশীলনকাৰী হৈ পৰিছিল।
-
শ্বাশ্বতী সেন
শ্বাশ্বতী সেন এগৰাকী ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী আৰু নৃত্য পৰিচালক তেওঁ ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্যৰ এটা ধাৰা, কথকৰ প্ৰসাৰক। পণ্ডিত বীৰজু মহাৰাজৰ জ্যেষ্ঠ শিষ্যা আছিল তেওঁ আৰু এতিয়া নতুন দিল্লীৰ জোৰবাগ জিলাৰ কলাশ্ৰম ইনষ্টিটিউটত তেওঁ অধ্যাপনা আৰু নৃত্য পৰিৱেশন কৰে।
-
সন্ধ্যা পুৰেছা
সন্ধ্যা পুৰেছা ( Sandhya Purecha; জন্ম: ২৯ ডিচেম্বৰ ১৯৬৫) ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্য ভাৰতনাট্যমৰ এগৰাকী জ্যেষ্ঠ প্ৰতিপাদক, লেখক আৰু প্ৰসিদ্ধ অনুশীলনকাৰী। তেওঁ অভিনয় দৰ্পনত নন্দীকেশ্বৰেৰ দ্বাৰা পৰিভাষিত আৰু তেওঁৰ গুৰু পাৰ্বতী কুমাৰৰ দ্বাৰা কৰিঅ’গ্ৰাফী কৰা সমগ্ৰ অভিনয় দৰ্পন নৃত্য গ্ৰন্থখনক ভাৰতনাট্যম…
-
সুচিত্ৰা মিত্ৰ
সুচিত্ৰা মিত্ৰ (জন্ম:১৯ ছেপ্টেম্বৰ ১৯২৪ – মৃত্যু: ৩ জানুৱাৰী ২০১১) এগৰাকী ভাৰতীয় গায়িকা, সুৰকাৰ, ৰবীন্দ্ৰ সংগীতৰ শিল্পী, অধ্যাপিকা আৰু কলকাতাৰ প্ৰথম মহিলা শ্বেৰিফৰ আছিল। এগৰাকী শিক্ষাবিদ হিচাপে তেওঁ ১৯৮৪ চনলৈকে ৰবীন্দ্ৰ ভাৰতী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যাপিকা আৰু ৰবীন্দ্ৰ সংগীত বিভাগৰ মুৰব্বী আছিল।
-
সুচেতা ভিড়ে চাপেকৰ
সুচেতা ভিদে চাপেকাৰ ( Sucheta Bhide Chapekar; জন্ম: ৬ ডিচেম্বৰ ১৯৪৮) এগৰাকী ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্যশিল্পী আৰু কৰিঅ’গ্ৰাফাৰ। তেওঁ ভাৰতনাট্যমৰ এগৰাকী গুৰু। শাস্ত্ৰীয় নৃত্যৰ শিক্ষা আৰু প্ৰসাৰৰ সৈতে জড়িত ন্যাস "কলাবৰ্ধিনী"ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক, য'ত তেওঁ ভাৰতনাট্যমৰ শিক্ষাও দিয়ে।