ভাৰতীয় দৰ্শন, ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ সভ্যতাই গঢ়ি তোলা চিন্তাৰ প্ৰতিফলন আৰু ব্যৱস্থা। ইয়াৰ ভিতৰত গতানুগতিক (আস্তিক) দুয়োটা পদ্ধতি যেনে- ন্যায়, বৈশেষিক, সাংখ্য, যোগ, পূৰ্ব-মিমাংসা (বা মিমাংসা), আৰু বেদান্ত (অদ্বৈত, দ্বৈত, ভেদভেদ, বিশিষ্টদ্বৈত), আৰু অগতানুগতিক (নাস্তিকা) ব্যৱস্থা, যেনে বৌদ্ধ, জৈন ধৰ্ম, অজিৱিকা, অজ্ঞান, চাৰ্বাক ইত্যাদি। লগতে অন্যান্য ধাৰা, যেনে ৰাসেস্বৰ, পাণিন্য, প্ৰত্যভিজন, পশুপতি শৈৱ ধৰ্ম, শৈৱ ধৰ্ম ইত্যাদি। ভাৰতীয় চিন্তাধাৰাই বিভিন্ন দাৰ্শনিক সমস্যাৰ প্ৰতি চিন্তিত হৈ আহিছে, তাৰ ভিতৰত উল্লেখযোগ্য যে পৃথিৱীৰ প্ৰকৃতি (ব্ৰহ্মাণ্ডবিজ্ঞান), বাস্তৱৰ প্ৰকৃতি (আধ্যাত্মিকতা), যুক্তি, জ্ঞানৰ প্ৰকৃতি (এপিষ্টেম'লজি), নৈতিকতা, আৰু ধৰ্ম দৰ্শন আদি। সৰ্বকালৰ কিছুমান বিখ্যাত আৰু প্ৰভাৱশালী দাৰ্শনিক ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ আছিল যেনে বুদ্ধ, নাগাৰ্জুন, আদি শংকৰ আদি।১২৩
এই তালিকা খ্ৰীষ্টীয় ১৪ শতিকালৈকে।
তালিকা
| নাম | জীৱন | ধাৰা | টোকা |
|---|---|---|---|
| দীৰ্ঘতমা | খৃ:পূ: ১৪ শতিকা | ||
| অৱৎসৰ | খৃ:পূ: ১৪ শতিকা | ||
| অসিত ঋষি | খৃ:পূ: ১৪ শতিকা | ঋকবেদত ভৱিষ্যদ্বক্তা ঋষি | |
| বৃহস্পতি | খৃ:পূ: ১৪ শতিকা | ||
| লোপামুদ্ৰা | খৃ:পূ: ১২ শতিকা | অগস্ত্যৰ পত্নী | |
| অগস্ত্য | খৃ:পূ: ১২ শতিকা | লোপামুদ্ৰাৰ স্বামী আৰু সপ্তৰ্ষিসকলৰ এজন | |
| অত্ৰি | খৃ:পূ: ১২ শতিকা | সপ্তৰ্ষিসকলৰ এজন | |
| ভৰদ্বাজ | খৃ:পূ: ১২ শতিকা | সপ্তৰ্ষিসকলৰ এজন | |
| বশিষ্ঠ | খৃ:পূ: ১২ শতিকা | সপ্তৰ্ষিসকলৰ এজন | |
| শাকল্য | খৃ:পূ: ১২ শতিকা | ঋগবেদৰ পদপথ বিশ্লেষণৰ দিশত কৰা আদিম প্ৰচেষ্টাসমূহৰ ভিতৰত তেওঁৰ বিশ্লেষণ অন্যতম | |
| সাংখ্যয়ান | সাংখ্যযান ব্ৰাহ্মণৰ প্ৰণেতা | ||
| বাল্মীকি | খৃ:পূ: ১১ শতিকা | বাল্মিকী ৰামায়ণৰ লেখক আৰু সংস্কৃত সাহিত্যৰ প্ৰথম কবি বা আদি কবি হিচাপে তেওঁক শ্ৰদ্ধা কৰা হয়। | |
| বেদব্যাস | খৃ:পূ: নৱম শতিকা | মহাভাৰতৰ ৰচক | |
| মহীদাস ঐতৰেয়-ঐতৰেয় ব্ৰাহ্মণ | খৃ:পূ: নৱম শতিকা | ||
| গাৰ্গী | খৃ:পূ: অষ্টম শতিকা | যাজ্ঞবল্ক্যৰ সৈতে তৰ্ক | |
| মৈত্ৰেয়ী | খৃ:পূ: অষ্টম শতিকা | অদ্বৈত | যাজ্ঞবল্ক্যৰ পত্নী |
| আৰুণি | খৃ:পূ: অষ্টম শতিকা৪ | লিখিত ইতিহাসৰ প্ৰথমগৰাকী দাৰ্শনিক | |
| ঘোষা | খৃ:পূ: দশম শতিকা-খৃ:পূ: অষ্টম শতিকা | ||
| যাজ্ঞবল্ক্য | খৃ:পূ: অষ্টম-সপ্তম শতিকা৫৬৪ | অদ্বৈত প্ৰস্তুত কৰাৰ কৃতিত্ব | |
| শাণ্ডিল্য | খৃ:পূ: অষ্টম শতিকা | শাণ্ডিল্য বিদ্যাৰ বাবে পৰিচিত, বিদ্যা বা দৰ্শনৰ শিক্ষাৰ এটা গোট | |
| প্ৰতাৰ্দনা | খৃ:পূ: অষ্টম শতিকা | ||
| বৌদ্ধযান | খৃ:পূ: অষ্টম শতিকা | বিশিষ্টাদ্বৈতবাদ | |
| প্ৰৱাহন জয়ৱালী | খৃ:পূ: অষ্টম শতিকা | বিদ্যা বা দৰ্শনৰ শিক্ষাৰ সমষ্টি পঞ্চগনি বিদ্যাৰ বাবে পৰিচিত | |
| শকতায়ন | খৃ:পূ: অষ্টম শতিকা | নিৰুক্ত (ব্যুৎপত্তিবিদ) | |
| ৰৈক্ব | খৃ:পূ: অষ্টম শতিকা | ||
| সত্যকাম জাবালা | খৃ:পূ: অষ্টম শতিকা | ||
| শুক্ৰাচাৰ্য | খৃ:পূ: অষ্টম শতিকা | ৰাজনৈতিক দৰ্শন | শুক্ৰনীতিৰ ৰচক |
| পাৰ্শ্বনাথ | খৃ:পূ: অষ্টম শতিকা | জৈন ধৰ্ম | ২৩ নং তীৰ্থংকৰ আৰু লিপিবদ্ধ ইতিহাসৰ কৰ্ম দৰ্শনৰ অন্যতম প্ৰাচীন প্ৰতিনিধি |
| পিপ্পলাড়া | খৃ:পূ: অষ্টম শতিকা | তেওঁ অথৰ্ববেদ শিক্ষা প্ৰদান কৰা পিপ্পালাড়া চিন্তাধাৰাৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল। | |
| শ্বেতস্বতাৰা | খৃ:পূ: অষ্টম শতিকা | ||
| সুশ্ৰুত | খৃ:পূ: অষ্টম শতিকা | সুশ্ৰূত সংহিতা, চৰক সংহিতা আৰু অস্তাংগ হৃদয় (আয়ুৰ্বেদিক চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ অন্যতম মহান ত্ৰিলজী হিচাপে গণ্য কৰা আৰু বিভিন্ন ধৰণৰ অস্ত্ৰোপচাৰৰ ওপৰত)ৰ বাবে কৃতিত্ব। | |
| অষ্টবক্ৰ | খৃ:পূ: সপ্তম শতিকা | ||
| শ্বেতকেতু | খৃ:পূ: সপ্তম শতিকা | দাৰ্শনিক আৰুণিৰ নাতি | |
| কপিল | খৃ:পূ: ষষ্ঠ শতিকা | সাংখ্য দৰ্শন | সাংখ্য দৰ্শন দৰ্শনৰ প্ৰতিষ্ঠাপক হিচাপে কৃতিত্ব দিয়া হয়, নিৰামিষভোজৰ সপক্ষে যুক্তি আগবঢ়ায় |
| আলৰা কালাম | খৃ:পূ: ষষ্ঠ শতিকা | সাংখ্য দৰ্শন | পালি কেনন শাস্ত্ৰ অনুসৰি তেওঁ গৌতম বুদ্ধৰ প্ৰথম শিক্ষক আছিল। |
| উড়াক্কা ৰামাপুত্ত | খৃ:পূ: ষষ্ঠ শতিকা | গৌতম বুদ্ধৰ আন এজন শিক্ষক | |
| পাণিনি | খৃ:পূ: ষষ্ঠ শতিকা৭ | পাণিনি স্কুলৰ প্ৰৱৰ্তক | |
| পঞ্চশিখা | খৃ:পূ: ষষ্ঠ শতিকা | সাংখ্য দৰ্শন | |
| অসুৰী | খৃ:পূ: ষষ্ঠ শতিকা | সাংখ্য দৰ্শন | কপিলৰ শিষ্য |
| যাস্ক | খৃ:পূ: ষষ্ঠ শতিকা-খৃ:পূ: পঞ্চম শতিকা৭ | নিৰুক্ত (ব্যুৎপত্তিবিদ) | |
| বৃহস্পতি | চাৰ্বাক দৰ্শন | ||
| অক্ষপদ গৌতম | খৃ:পূ: ষষ্ঠ শতিকা | ন্যায় | ন্যায় স্কুলৰ প্ৰতিষ্ঠাতা বুলি গণ্য কৰা হয় |
| কণাদ | খৃ:পূ: ষষ্ঠ শতিকা | বৈশেশিকা | বৈশেশিক বিদ্যালয়ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক হিচাপে কৃতিত্ব লাভ কৰা, যুক্তি আৰু বাস্তৱবাদ প্ৰয়োগ কৰি পৰমাণুবাদী তত্ত্বৰ প্ৰস্তাৱ দি বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ সৃষ্টি আৰু অস্তিত্বৰ ব্যাখ্যা কৰা আৰু মানৱ ইতিহাসৰ অন্যতম প্ৰাচীন পৰিচিত পদ্ধতিগত বাস্তৱবাদী অন্তৰ্নিহিততা। |
| পুৰাণ কাচ্চাপ | খৃ:পূ: ষষ্ঠ শতিকা | অনৈতিকতা | |
| অজিতা কেশকাম্বালি | খৃ:পূ: ষষ্ঠ শতিকা | চাৰ্বাক দৰ্শন | অজিতাই উচ্চেদাবাদ (মৃত্যুৰ পিছত বিনাশৰ মতবাদ) আৰু তাম-জীৱম-তাম-সাৰিৰাম-বাদ (আত্মা আৰু শৰীৰৰ পৰিচয়ৰ মতবাদ) প্ৰস্তাৱ কৰিছিল, যিয়ে চিৰন্তন আত্মাৰ পৃথক অস্তিত্বক অস্বীকাৰ কৰিছিল। |
| পয়াসী | খৃ:পূ: ষষ্ঠ শতিকা | চাৰ্বাক দৰ্শন | |
| পাকুধা কাচ্চায়ানা | খৃ:পূ: ষষ্ঠ শতিকা | শ্বাশ্বতবাদ | পাৰমাণৱিকতাবাদ দৰ্শনৰ প্ৰতিষ্ঠাপক হিচাপে কৃতিত্ব দিয়া হৈছে |
| মাক্ষালি গোছালা | খৃ:পূ: ষষ্ঠ শতিকা | আজিৱিকা | |
| সঞ্জয় ভালাথিপুত্ত | খৃ:পূ: ষষ্ঠ শতিকা | অজ্ঞান | |
| মহাবীৰ | খৃ:পূ: ষষ্ঠ শতিকা | জৈন ধৰ্ম | অনেকান্তবাদ (বহুপক্ষীয় বাস্তৱ)ৰ নীতি শিকাইছিল: সদ্ বাদ আৰু ন্যায়বাদ |
| গৌতম বুদ্ধ | খৃ:পূ: ষষ্ঠ শতিকা | বৌদ্ধমতৰ প্ৰতিষ্ঠাতা | |
| সৰিপুত্ৰ | খৃ:পূ: ষষ্ঠ শতিকা | বৌদ্ধ ধৰ্ম | বুদ্ধৰ দুজন প্ৰধান পুৰুষ শিষ্যৰ ভিতৰত তেওঁক প্ৰথম বুলি গণ্য কৰা হয় |
| কানিয়ান পুংগুণ্ড্ৰনৰ | খৃ:পূ: পঞ্চম শতিকা | সংগম যুগৰ দাৰ্শনিক | |
| আচাৰ্য পিংগলা | খৃ:পূ: পঞ্চম শতিকা | ||
| ডাণ্ডামিচ | খৃ:পূ: চতুৰ্থ শতিকা | ||
| কালানোছ | খৃ:পূ: চতুৰ্থ শতিকা | ||
| চাণক্য | খৃ:পূ: চতুৰ্থ শতিকা | ৰাজনৈতিক দৰ্শন | তেওঁক ভাৰতৰ ৰাজনীতি বিজ্ঞান আৰু অৰ্থনীতিৰ ক্ষেত্ৰখনৰ অগ্ৰণী হিচাপে গণ্য কৰা হয়। |
| জৈমিনি | খৃ:পূ: চতুৰ্থ শতিকা | মীমাংসা | মীমাংসা ধাৰাৰ প্ৰৱৰ্তক |
| মোগ্গলিপুত্ত-তিচ্চা | খৃ:পূ: তৃতীয় শতিকা | বৌদ্ধ ধৰ্ম | |
| অভয়াৰ | খৃ:পূ: তৃতীয় শতিকা | সংগম যুগৰ কবি | |
| ব’গাৰ | খৃ:পূ: তৃতীয় শতিকা | তামিলনাডুৰ ১৮টা বিখ্যাত সিদ্ধাৰৰ ভিতৰত অন্যতম | |
| কোৰাক্কাৰ | খৃ:পূ: তৃতীয় শতিকা | তামিলনাডুৰ ১৮টা বিখ্যাত সিদ্ধাৰৰ ভিতৰত এজন | |
| পতঞ্জলি | খৃ:পূ: দ্বিতীয় শতিকা | পাণিনীয় | যোগ স্কুলৰ প্ৰৱৰ্তক |
| নাগসেনা | খৃ:পূ: দ্বিতীয় শতিকা | বৌদ্ধ ধৰ্ম | |
| কাত্যায়ন | খৃ:পূ: দ্বিতীয় শতিকা | ||
| বদৰায়ণ | খৃ:পূ: দ্বিতীয় শতিকা | বেদান্ত | বদৰায়ণক বেদান্ত ব্যৱস্থাৰ মূল গ্ৰন্থ বেদান্তসূত্ৰ অৰ্থাৎ ব্ৰহ্মসূত্ৰ লিখা বুলি গণ্য কৰা হয়। |
| মনু | খৃ:পূ: দ্বিতীয় শতিকা | মনুস্মৃতিৰ লেখক | |
| থিৰুভাল্লুৱাৰ | খৃ:পূ: ১ম শতিকা | ||
| শবৰ | খৃ: ১ম শতিকা | মীমাংসা | শবৰ-ভাষ্যম ৰচনা কৰিছিল, পূৰ্ব মীমাংসা সূত্ৰৰ টীকা মীমাংসাসূত্ৰ-ভাষা নামেৰেও জনাজাত৮ |
| লাকুলিছা | প্ৰথম শতিকা | পশুপাত শৈৱবাদ | |
| অশ্বঘোষ | প্ৰথম শতিকা | বৌদ্ধ ধৰ্ম | তেওঁক প্ৰথম সংস্কৃত ভাষা নাট্যকাৰ বুলি বিশ্বাস কৰা হয়, আৰু কালিদাসৰ আগৰ ভাৰতীয় সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ কবি বুলি গণ্য কৰা হয়। |
| গুণধৰ | প্ৰথম শতিকা | জৈন ধৰ্ম | |
| সৰ্বজ্ঞ ৰামেশ্বৰ | ৰাসেশ্বৰ | ||
| গোবিন্দ ভাগৱত | ৰাসেশ্বৰ | ||
| বাৎসায়ন | প্ৰথম শতিকা | "কামসূত্ৰ"ৰ বাবে বিখ্যাত | |
| নাগাৰ্জ্জুন | দ্বিতীয় শতিকা৪ | বৌদ্ধ ধৰ্ম | মাধ্যমকাৰ প্ৰতিষ্ঠাত |
| কপিলাৰ | দ্বিতীয় শতিকা | ||
| কুণ্ডকুণ্ডা | দ্বিতীয় শতিকা | জৈন ধৰ্ম | |
| উমাস্বতী | দ্বিতীয় শতিকা | জৈন ধৰ্ম | তত্ত্বাৰ্থধিগম-সূত্ৰৰ ৰচক৮ |
| Samantabhadra | 2nd century CE | জৈন ধৰ্ম | He was a proponent of the Jaina doctrine of Anekantavada. |
| Ilango Adigal | 2nd century CE | জৈন ধৰ্ম | |
| Isvarakrsna | 3rd century CE | Samkhya | |
| Aryadeva | 3rd century CE | বৌদ্ধ ধৰ্ম | Aryadeva was a student of Nagarjuna and contributed significantly to the Madhyamaka |
| Asanga | 4th century CE৪ | বৌদ্ধ ধৰ্ম | One of the founder of the Yogachara. He is known as one of the seventeen Nalanda masters. |
| Aviddhakarṇa | Charvaka | ||
| Vasubandhu | 4th century CE | বৌদ্ধ ধৰ্ম | one of the founder of the Yogachara .He is known as one of the seventeen Nalanda masters. |
| Dignāga | 4th century CE | বৌদ্ধ ধৰ্ম | One of the Buddhist founders of Indian logic (hetu vidyā). |
| Pakṣilasvāmin Vātsyāyana | 4th century CE | Nyaya | |
| Haribhadra | 4th century CE | জৈন ধৰ্ম | |
| Pujyapada | 5th century CE | জৈন ধৰ্ম | |
| Buddhaghosa | 5th century CE | বৌদ্ধ ধৰ্ম | |
| Vatsyayana | 5th century CE | Nyaya | |
| Kambalasvatara | Charvaka | ||
| Bodhidharma | 5th century CE | বৌদ্ধ ধৰ্ম | |
| Kamandaka | 5th century CE | Kautilyan(Chanakya)School of diplomacy | |
| Bhartṛhari | 5th century CE | Paniniya | |
| গুণভদ্ৰ | 5th century CE | বৌদ্ধ ধৰ্ম | |
| Maticandra | 5th century CE | Samkhya | |
| Siddhasena | 5th century CE | জৈন ধৰ্ম | |
| Dharmakirti | 6th century CE | বৌদ্ধ ধৰ্ম | He was also one of the primary theorists of Buddhist atomism |
| Prabhākara | 6th century CE | Mimansa | Founder of Pravakar School |
| Prashastapada | 6th century CE | Vaisheshika | |
| Bhāviveka | 6th century CE | বৌদ্ধ ধৰ্ম | In Tibetan Buddhism Bhāviveka is regarded as the founder of the Svātantrika tradition of the Mādhyamaka school of বৌদ্ধ ধৰ্ম |
| Bodhiruci | 6th century CE | বৌদ্ধ ধৰ্ম | |
| Bhavivikta | 6th century CE | Nyaya | |
| Dharmapala | 6th century CE | বৌদ্ধ ধৰ্ম | |
| Manikyanandi | 6th century CE | জৈন ধৰ্ম | |
| Śīlabhadra | 6th century CE | বৌদ্ধ ধৰ্ম | |
| Udyotakara | 6th century CE | Nyaya-Vaisheshika synthesis | |
| Bhatta Narayana | 6th century CE | বৌদ্ধ ধৰ্ম | |
| Purandara | Charvaka | ||
| Sthiramati | 6th century CE | বৌদ্ধ ধৰ্ম | |
| Paramartha | 6th century CE | বৌদ্ধ ধৰ্ম | |
| Gaudapada | 6th century CE | Advaita | |
| Buddhapālita | 6th century CE | বৌদ্ধ ধৰ্ম | |
| Buddhapālita | 6th century CE | বৌদ্ধ ধৰ্ম | |
| Kumārila Bhaṭṭa | 7th century CE৭ | Mimansa | |
| Jinabhadra | 7th century CE | জৈন ধৰ্ম | |
| Buddhaguhya | 7th century CE | বৌদ্ধ ধৰ্ম | A key figure in Theravāda Buddhism and the author of the Visuddhimagga.৮ |
| Chandragomin | 7th century CE | বৌদ্ধ ধৰ্ম | Chandragomin was a teacher at Nalanda Monastic University |
| Pushpadanta | 7th century CE | জৈন ধৰ্ম | |
| Bhartṛprapañca | 7th century CE | Bhedabheda | |
| Govinda Bhagavatpada | 7th century CE | Advaita | He was the Guru of the আদি শংকৰ. |
| Rājāna | 7th century CE | Samkhya | Wrote the longest commentary on Sankhya-Karika called Yukti-dīpikā, “Light on the arguments” |
| Bhutabali | 7th century CE | জৈন ধৰ্ম | |
| Jayarāśi Bhaṭṭa | 8th century CE | Ajnana | He is known for his radical skepticism |
| Kumudendu | 8th century CE | জৈন ধৰ্ম | |
| আদি শংকৰ | 8th century CE৪ | Advaita | He is credited by some with unifying and establishing the main currents of thought in হিন্দু ধৰ্ম. |
| Totakacharya | 8th century CE | Advaita | He was a disciple of Ādi Śaṅkara |
| Virasena | 8th century CE | জৈন ধৰ্ম | |
| Śāntarakṣita | 8th century CE | বৌদ্ধ ধৰ্ম | |
| Virūpa | 8th century CE | বৌদ্ধ ধৰ্ম | |
| Acharya Vamana | 8th century CE | Vamana's investigation into the nature of a Kāvya is known as theory of Riti | |
| Hastamalakacharya | 8th century CE | Advaita | He was a disciple of Adi Shankara, Hastamalaka founded a Matha by name Idayil Matham in Thrissur, Kerala |
| Jñānagarbha | 8th century CE | বৌদ্ধ ধৰ্ম | |
| Padmapadacharya | 8th century CE | Advaita | A follower of আদি শংকৰ |
| Vimalamitra | 8th century CE | বৌদ্ধ ধৰ্ম | |
| Udbhatabhatta | Charvaka | ||
| Maṇḍana Miśra | 8th century CE | Initially Mimansa, then Advaita | |
| Nammalvar | 8th century CE | one of the twelve alvar saints | |
| Ubaya Bharti | 8th century CE | Mimansa | Wife of Maṇḍana Miśra, Famous for debate with Adi Sankara |
| Nimbarkacharya | 8th century CE | He founded Nimbarka Sampradaya, one of four main traditions of Hindu sect Vaishnavism | |
| Śāntarakṣita | 8th century CE | বৌদ্ধ ধৰ্ম | |
| Vidyananda | 8th century CE | জৈন ধৰ্ম | |
| Śālikanātha | 8th century CE | Mimansa | |
| Vajrabodhi | 8th century CE | বৌদ্ধ ধৰ্ম | one of the eight patriarchs in Shingon Buddhism. |
| Aparajita | 8th century CE | জৈন ধৰ্ম | He defended the practice of Digambara monks of being nude |
| Śubhakarasiṃha | 8th century CE | বৌদ্ধ ধৰ্ম | one of the eight patriarchs in Shingon Buddhism. |
| Akalanka | 8th century CE | জৈন ধৰ্ম | |
| Baladevācārya | 8th century CE | Father of Sridhara | |
| Haribhadra | 8th century CE | বৌদ্ধ ধৰ্ম | Disciple of Śāntarakṣita |
| Bhāskara | 8th century CE | Bhedabheda | |
| Dharmottara | 8th century CE | বৌদ্ধ ধৰ্ম | |
| Ravigupta | 8th century CE | বৌদ্ধ ধৰ্ম | |
| Jayanta Bhatta | 9th century CE | Nyaya | |
| Anandavardhana | 9th century CE | Ānandavardhana is credited with creating the dhvani theory. | |
| Adikavi Pampa | 9th century CE | জৈন ধৰ্ম | |
| Sridhara | 9th century CE | ||
| Vācaspati Miśra | 9th century CE | Advaita | |
| Vasugupta | 9th century CE | Pratyabhijna | |
| Bhatta Kallata | 9th century CE | Pratyabhijna | Pupil of Vasugupta |
| Gunabhadra | 9th century CE | জৈন ধৰ্ম | He co-authored Mahapurana along with Jinasena. |
| Bhasavarajna | 10th century CE | Nyaya | |
| Udayana | 10th century CE | Nyaya | |
| Śaṅkaranandana | 10th century CE | বৌদ্ধ ধৰ্ম | |
| Ratnavajra | 10th century CE | বৌদ্ধ ধৰ্ম | |
| Utpaladeva | 10th century CE | Pratyabhijna | |
| Laksmanagupta | 10th century CE | Pratyabhijna | son and disciple of Utpaladeva, and teacher of Abhinavagupta |
| Abhinavagupta | 10th century CE | ||
| Kshemaraja | 10th century CE | Pratyabhijna | disciple of Abhinavagupta |
| Nemichandra | 10th century CE | জৈন ধৰ্ম | |
| Nathamuni | 10th century CE | Vishishtadvaita | |
| Somānanda | 10th century CE | Vishishtadvaita | |
| Indrabhuti | 10th century CE | বৌদ্ধ ধৰ্ম | |
| Yamunacharya | 10th century CE | Vishistadvaita | |
| Amritchandra | 10th century CE | জৈন ধৰ্ম | |
| Jñanasrimitra | 11th century CE | বৌদ্ধ ধৰ্ম | |
| Mahapurna | 11th century CE | ||
| Yadava Prakaasa | 11th century CE | Advaita | One of the teachers of Ramanuja |
| Atīśa | 11th century CE | বৌদ্ধ ধৰ্ম | |
| Ratnakīrti | 11th century CE | বৌদ্ধ ধৰ্ম | |
| Jinamitra | 11th century CE | জৈন ধৰ্ম | |
| Jnanasribadara | 11th century CE | বৌদ্ধ ধৰ্ম | |
| Bhoja | 11th century CE | ||
| Nimbarkacharya | 11th century CE | Dvaitadvaita | |
| Prabhācandra | 11th century CE | জৈন ধৰ্ম | |
| Basavanna | (c. 1131–1167 CE) | Lingayatism | Socio-religious reforms, Anubhava Mantapa, Vachana literature |
| Avvaiyar | 12th century CE | Famous for collection of single-line quotations" Aathichoodi" | |
| Pillai Lokacharya | 12th century CE | Vishishtadvaita | |
| Vardhamana Upadhyaya | 12th century CE | Nyaya | |
| Ramanuja | 12th century CE | Vishishtadvaita | |
| Mamaidev | 12th century CE | ||
| Basava | 12th century CE | Shaivism | Founder of Lingayatism |
| Siddheshwar | 12th century CE | Shaivism | |
| Parasara Bhattar | 12th century CE | Vishishtadvaita | |
| Naropa | 12th century CE | বৌদ্ধ ধৰ্ম | |
| Vedanta Desika | 12th century CE | Vishishtadvaita | |
| Vidyaranya | 12th century CE | Advaita | |
| Khana | 12th century CE | ||
| Akka Mahadevi | 12th century CE | Shaivism | |
| Hemachandra | 12th century CE | জৈন ধৰ্ম | |
| Shri Harsha | 12th century CE | ||
| Abhayakaragupta | 12th century CE | বৌদ্ধ ধৰ্ম | |
| Jayaratha | 12th century CE | ||
| Someshvara III | 12th century CE | ||
| Madhvacharya | 13th century CE | Dwaita | Considered the chief proponent of 'Dwaita' |
| Vimuktatman | 13th century CE | Advaita | |
| Yādavaprakāśa | 13th century CE | Advaita | |
| Dnyaneshwar | 13th century CE | Advaita | |
| Akshobhya Tirtha | 13th century CE | Dwaita | |
| Narahari Tirtha | 13th century CE | Dwaita | |
| Meykandar | 13th century CE | Shaivism. | |
| Chakradhar Swami | 13th century CE | Dwaita | |
| Trivikrama Panditacharya | 13th century CE | Dwaita | Disciple of Madhvacharya |
| Amalananda | 13th century CE | Advaita | |
| বিষ্ণু তীৰ্থ | ১৩শ শতিকা | দ্বৈত | মধ্বাচাৰ্যৰ ভাতৃ |
| প্ৰকাশাত্মন | ১৩শ শতিকা | অদ্বৈত | |
| পদ্মনাভ তীৰ্থ | ১৩শ শতিকা | দ্বৈত | মধ্বাচাৰ্যৰ শিষ্য |
| নাৰায়ণ পণ্ডিতাচাৰ্য | ১৩শ শতিকা | দ্বৈত | |
| জয় তীৰ্থ | ১৪শ শতিকা | দ্বৈত | হৰিদাস আন্দোলনৰ এগৰাকী প্ৰতিষ্ঠাতা হিচাপে গণ্য কৰা হয় |
| লাল্লা | ১৪শ শতিকা | প্ৰত্যভিজ্ঞ | |
| মাধৱ তীৰ্থ | ১৪শ শতিকা | দ্বৈত | ৩য় পূজাৰী মধ্বাচাৰ্য পীঠৰ |
| শ্ৰীপদৰাজ | ১৪শ শতিকা | দ্বৈত | হৰিদাস আন্দোলনৰ এজন হিচাপে ধৰা হয় |
| কবীন্দ্ৰ তীৰ্থ | ১৪শ শতিকা | দ্বৈত | |
| গংগেশ উপাধ্যায় | ১৪শ শতিকা৭ | ন্যায় | তেওঁ নব্য ন্যায়(নতুন ল’জিক) ধাৰা প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। |
তথ্যসূত্ৰ
- ↑ Category Archives: Indian Philosophy. ep.utm.edu
- ↑ Watts, Alan. (1975). Psychotherapy, East and West. Vintage Books. ISBN 0394716094
- ↑ Walpola Rahula, Theravadin. (1959). What the Buddha Taught. Oneworld Publications. ISBN 0-8021-3031-3
- ↑ Ben-Ami Scharfstein (1998), A comparative history of world philosophy: from the Upanishads to Kant, Albany: State University of New York Press, pp. 9-11
- ↑ Frits Staal. (2008). Discovering the Vedas: Origins, Mantras, Rituals, Insights. Penguin Books. পৃ. 3. ISBN 978-0-14-309986-4, Quote: "Yajnavalkya, a Vedic sage, taught..."
- ↑ Patrick Olivelle. (1998). Upaniṣads. Oxford University Press. পৃ. 3, 52–71. ISBN 978-0-19-283576-5
- ↑ Approximate Chronology of Indian Philosophers. Stanford Encyclopedia of Philosophy
- ↑ Adamson, Peter; Ganeri, Jonardon. (2020). Classical Indian philosophy. A history of philosophy without any gaps. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-885176-9
উৎস আৰু অনুজ্ঞাপত্ৰ
উৎস: অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া। এই প্ৰবন্ধটো অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ “ভাৰতীয় দাৰ্শনিকৰ তালিকা” প্ৰবন্ধৰ সংশোধন ৫৬৬৬১০ (২৮ ডিচেম্বৰ ২০২৫)ৰ পৰা আনি অসমীয়া বিশ্বকোষৰ গাঁথনিলৈ ৰূপান্তৰ কৰা হৈছে। মূল লেখকসকলৰ তালিকা সম্পাদনা-ইতিহাসত উপলব্ধ। পাঠ্য CC BY-SA 4.0।