অসমীয়া বিশ্বকোষঅসম আৰু অসমীয়া ভাষাৰ জ্ঞানকোষ
ধৰ্ম আৰু দৰ্শন

মাধৱ তীৰ্থ

মাধৱ তীৰ্থ আছিল এজন হিন্দু দাৰ্শনিক, পণ্ডিত আৰু ১৩৩৩ চনৰ পৰা ১৩৫০ চনলৈকে নৰহৰি তীৰ্থৰ পিছত মধ্বাচাৰ্য পীঠৰ তৃতীয় পুৰোহিত।

হালনাগাদ: ২১ নৱেম্বৰ ২০২৫ ৫৮ শব্দ · ১ মিনিট সংগৃহীত ৮৪
সংশোধনৰ পৰামৰ্শ

মাধৱ তীৰ্থ আছিল এজন হিন্দু দাৰ্শনিক, পণ্ডিত আৰু ১৩৩৩ চনৰ পৰা ১৩৫০ চনলৈকে নৰহৰি তীৰ্থৰ পিছত মধ্বাচাৰ্য পীঠৰ তৃতীয় পুৰোহিত।১

কৰ্ম

এছ কে আৰু গুৰুচৰ্যৰ মতে, তেওঁ পৰশৰ মাধৱ-বিজয় নামেৰে পৰশৰ স্মৃতিৰ টীকা লিখিছিল। ঋকবেদ, যজুৰ্বেদ আৰু সামবেদ আদি বিষয়তো তেওঁ টীকা কৰিছিল। তেওঁৰ শিষ্য শ্ৰী মাধুহৰী তীৰ্থই এটা মঠ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল যিটো মুলবাগালৰ ওচৰত "মজ্জিগেনহল্লী মঠ" নামেৰে বিদ্যমান।২

তথ্যসূত্ৰ

  1. ↑ Sharma 2008, পৃ. 228
  2. ↑ Sharma 2008, পৃ. 229

সম্পৰ্কিত শ্ৰেণী

ভাৰতীয় দাৰ্শনিক

উৎস আৰু অনুজ্ঞাপত্ৰ

উৎস: অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া। এই প্ৰবন্ধটো অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ “মাধৱ তীৰ্থ” প্ৰবন্ধৰ সংশোধন ৫৫৪৮৩৮ (২১ নৱেম্বৰ ২০২৫)ৰ পৰা আনি অসমীয়া বিশ্বকোষৰ গাঁথনিলৈ ৰূপান্তৰ কৰা হৈছে। মূল লেখকসকলৰ তালিকা সম্পাদনা-ইতিহাসত উপলব্ধ। পাঠ্য CC BY-SA 4.0।