আলৰা কালাম

আলৰা কালাম এগৰাকী সন্ন্যাসী আৰু ধ্যানৰ শিক্ষক আছিল।^১২৩ তেওঁ এজন শ্ৰমণ আছিল আৰু বৌদ্ধ শাস্ত্ৰ অনুসৰি গৌতম বুদ্ধৰ প্ৰথম গুৰু আছিল।^৪৫

ইতিহাস

মহাপৰিনিৰ্বাণ সূত্ৰ আৰু অন্যান্য গ্ৰন্থৰ বিভিন্ন মন্দাৱস্থাত বুদ্ধৰ ওচৰলৈ পুটকাছ (পালি: পুক্কুছা) নামৰ মল্লসকলৰ মন্ত্ৰীয়ে তেওঁৰ গুৰু আলৰা কালামৰ ধ্যান দক্ষতাৰ বিষয়ে কোৱা বিৱৰণ দিয়া হৈছে। এদিন গভীৰ ধ্যানত থকা সময়ত আলৰাৰ কাষেৰে পাৰ হৈ যোৱা পাঁচশ ঠেলাগাড়ীৰ সমদলৰ শব্দ শুনা নাপালে। বুদ্ধয়ো একেধৰণৰ অভিজ্ঞতা ভাগ কৰিছিল; আদুমা গাঁৱত বৰষুণৰ ধুমুহাই চাৰিজন গোপালক আৰু দুজন শ্ৰমিকক ভয় খুৱাইছিল, আনহাতে বুদ্ধই ধ্যান দক্ষতাৰ বাবে শান্ত হৈ আছিল।^৬

বুধিয়ক গৌতম আলৰা কালামাৰ ওচৰলৈ যায়, যিয়ে বৈশালীত একপ্ৰকাৰৰ প্ৰাৰম্ভিক ধ্যান শিকাইছিল।^৭ আলৰাই সিদ্ধাৰ্থক ধ্যান শিকাইছিল, বিশেষকৈ "শূন্যতাৰ গোলক" (আকিংচ্যায়তন) নামৰ এটা ধ্যানিক অৱস্থা।^৮৯

অৱশেষত গৌতমক নিজে অধিক শিকাব নোৱাৰাকৈ সমতুল্য পাই আলৰাই তেওঁক ক'লে, "পৱিত্ৰ জীৱনত আমাৰ এনে এজন সংগী থকাটো আমাৰ বাবে এক লাভ, মোৰ বন্ধু, আমাৰ বাবে এক বৃহৎ লাভ... মই যেনেকৈ আছোঁ, তুমিও; তুমি যিদৰে আছা, ময়ো তেনেকুৱাই। আহাঁ বন্ধু, আহাঁ আমি এতিয়া এই সম্প্ৰদায়টোক একেলগে নেতৃত্ব দিওঁ।"^৪ গৌতম থাকিবলৈ আগ্ৰহী নাছিল, কিয়নো আলৰাৰ ধৰ্মই সংসাৰৰপৰা মুক্তি পথ নিদিয়ে। যোৱাৰ পাছত সিদ্ধাৰ্থই উদ্ৰক ৰামপুত্ত নামৰ এজন নতুন শিক্ষক পালে।^১০

বোধিজ্ঞান লাভ কৰাৰ পাছত বুদ্ধই আলৰা কালামক ধৰ্ম শিকাবলৈ বিচাৰি যায়, মাথোঁ সাত দিন আগতে তেওঁৰ মৃত্যু হোৱা বুলি গম পায়।^৪