অসমীয়া বিশ্বকোষঅসম আৰু অসমীয়া ভাষাৰ জ্ঞানকোষ
জীৱনী

কালানোছ

কালানোছ, বা কেলানুছ (প্ৰাচীন গ্ৰীক: Καλανός; অনুমানিক ৩৯৮ – ৩২৩ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব) আছিল এজন নগ্ন ঋষি আৰু তক্ষশীলাৰ ব্ৰাহ্মণ ঋষি, যি মহান আলেকজেণ্ডাৰৰ লগত গৈছিল আৰু তেওঁৰ শিক্ষক আছিল।

হালনাগাদ: ২৬ আগষ্ট ২০২৬ ৫০৩ শব্দ · ৩ মিনিট সংগৃহীত ৭৩
সংশোধনৰ পৰামৰ্শ

কালানোছ, বা কেলানুছ (প্ৰাচীন গ্ৰীক: Καλανός; অনুমানিক ৩৯৮ – ৩২৩ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব) আছিল এজন নগ্ন ঋষি১২৩৪ আৰু তক্ষশীলাৰ ব্ৰাহ্মণ ঋষি,৫ যি মহান আলেকজেণ্ডাৰৰ লগত গৈছিল আৰু তেওঁৰ শিক্ষক আছিল। তেওঁ মহান আলেকজেণ্ডাৰৰ লগত পাৰ্চিছলৈ গৈছিল আৰু অসুস্থ হোৱাৰ পিছত আলেকজেণ্ডাৰৰ সৈন্যৰ সম্মুখত একুৰা জুইত প্ৰৱেশ কৰি আত্মহত্যা কৰিছিল। ডাইঅ'ডৰাছ চিকুলাছে তেওঁক কেৰানাছ (প্ৰাচীন গ্ৰীক: Κάρανος) বুলি কয়।৬

গ্ৰীক সূত্ৰ অনুসৰি তেওঁৰ শৰীৰ দহন হোৱাৰ সময়ত তেওঁ লৰচৰ কৰা নাছিল। তেওঁ তেওঁৰ ছাত্ৰ, কিছুমান গ্ৰীক সৈনিকৰপৰা বিদায় লৈছিল, কিন্তু আলেকজেণ্ডাৰৰপৰা বিদায় লোৱা নাছিল। তেওঁ আলেকজেণ্ডাৰক কৈছিল যে, তেওঁ তেওঁক বেবিলনত লগ পাব আৰু কৌতূহলজনকভাৱে আলেকজেণ্ডাৰৰ ঠিক এবছৰৰ পাছত বেবিলনত মৃত্যু হৈছিল।৭ কালানোছৰপৰাই আলেকজেণ্ডাৰে তেওঁলোকৰ দলৰ নেতা ডাণ্ডামিচৰ বিষয়ে জানিব পাৰিছিল, যাক আলেকজেণ্ডাৰে পিছলৈ অৰণ্যত লগ ধৰিবলৈ যায়।৮

প্ৰাথমিক জীৱন

প্লুটাৰ্কে ইংগিত দিয়ে যে, তেওঁৰ প্ৰকৃত নাম স্ফিনেছ আৰু তেওঁ তক্ষশীলাৰ, কিন্তু যিহেতু তেওঁ মানুহক "কালে" শব্দৰে সম্ভাষণ জনাইছিল। – হয়তো কল্যা (কল্য), "শুভেচ্ছা" – সেয়ে গ্ৰীকসকলে তেওঁক কালানোছ বুলি কয়।৫৯১০

বেছিভাগ উৎসত আৰু পণ্ডিতে কালানোছক ব্ৰাহ্মণ ঋষি বুলি উল্লেখ কৰিছে।১১১২১৩ কিছুমান পণ্ডিতে কালানোছ এজন জৈন আছিল বুলি দাবী কৰিছে,১৫২ কিন্তু আধুনিক পণ্ডিতসকলে এই ধাৰণাক নাকচ কৰে, কাৰণ জৈন তপস্বীসকলে ছালেখানাৰ বিষয়ে তেওঁলোকৰ বিশ্বাসৰ বাবে অগ্নি ব্যৱহাৰ আৰু ইচ্ছাকৃতভাৱে আত্মহত্যা কৰাটো নিষিদ্ধ। তেওঁ কৰা হিংসাত্মক আত্মহত্যাৰ বাবে তেওঁ জৈন সন্ন্যাসী নাছিল বুলি ধৰা হয়।১৪ তদুপৰি তক্ষশীলাত ব্ৰাহ্মণ্যৰ প্ৰধান উপস্থিতি বিবেচনা কৰিলে দেখা যায় যে, কালানোছকে ধৰি আলেকজেণ্ডাৰে লগ পোৱা তপস্বীসকল ব্ৰাহ্মণ আছিল। জোহানেছ ব্ৰংকহৰ্ষ্টে কৈছে যে, আলেকজেণ্ডাৰে ভ্ৰমণ কৰা অঞ্চলসমূহত বৌদ্ধ আৰু জৈনসকল উপস্থিত থকাৰ সম্ভাৱনা অতি কম, যিটো তেওঁৰ একেবাৰে অজ্ঞানতা কাৰণ এই শ্ৰমণিক ধৰ্মসমূহ সেই সময়ত সমগ্ৰ ভাৰত আৰু ইয়াৰ বাহিৰতে বিকশিত হৈ উঠিছিল।১৫ তদুপৰি, গীত গোৱাৰ মাজত আত্মদাহ কৰি মৃত্যু বৰণ কৰাটোৱেও সাধাৰণ মতামতক দৃঢ় কৰি তোলে যে, কালানোছ জৈন বা বৌদ্ধ নাছিল বৰঞ্চ ব্ৰাহ্মণ আছিল।১৬১৪ এই দাবী অমূলক, কাৰণ ব্ৰাহ্মণ সন্ন্যাসীসকল নগ্ন সন্ন্যাসী নাছিল। কেৱল জৈন ধৰ্মতহে পোৱা গৈছিল।

আলেকজেণ্ডাৰৰ সৈতে সাক্ষাৎ

প্লুটাৰ্কে লিপিবদ্ধ কৰিছে যে, যেতিয়া প্ৰথমবাৰৰ বাবে আলেকজেণ্ডাৰক লগ কৰিবলৈ আমন্ত্ৰণ জনোৱা হৈছিল, তেতিয়া কালানোছে "মোটামুটিভাৱে তেওঁক নিজকে কাপোৰ খুলিবলৈ আৰু তেওঁ কোৱা কথাবোৰ উলংগ হৈ শুনিবলৈ আদেশ দিছিল, নহ'লে তেওঁ নিজে বৃহস্পতিৰ পৰা আহিলেও তেওঁৰ লগত এটা শব্দও নক'ব।" আলেকজেণ্ডাৰে আগবঢ়োৱা চহকী উপহাৰবোৰ কালানোছে নাকচ কৰিছিল আৰু কৈছিল যে এনে উপহাৰেৰে মানুহৰ ইচ্ছা পূৰণ কৰিব নোৱাৰি।১৭ জিমনোছফিষ্টসকলে বিশ্বাস কৰিছিল যে, আলেকজেণ্ডাৰে তেওঁলোকক হত্যা কৰিলেও "তেওঁলোক এতিয়া বয়সৰ লগে লগে আক্ৰান্ত মাংসৰ শৰীৰৰ পৰা মুক্ত হ'ব আৰু তেওঁলোকক উন্নত আৰু বিশুদ্ধ জীৱনলৈ পৰিৱৰ্তিত হ'ব।"১৭

আলেকজেণ্ডাৰৰ প্ৰতিনিধি অনেচিক্ৰিটাছে১৮ কেইবাজনো জিমনোছফিষ্টৰ সৈতে আলোচনা কৰিছিল আৰু আলেকজেণ্ডাৰে গ্ৰীক দৰ্শনৰ ওপৰত তেওঁলোকৰ চিন্তাধাৰাই আকৰ্ষিত কৰিছিল, যিটো তেওঁলোকে সাধাৰণতে অনুমোদন জনাইছিল, কিন্তু গ্ৰীকসকলক প্ৰকৃতিৰ তুলনাত ৰীতি-নীতি পছন্দ কৰা আৰু বস্ত্ৰ ত্যাগ কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰাৰ বাবে সমালোচনা কৰিছিল।১৯

আলেকজেণ্ডাৰে কালানোছক পাৰ্চিছলৈ৯ লগত লৈ যাবলৈ আৰু তেওঁৰ এজন শিক্ষক হিচাপে তেওঁৰ লগত থাকিবলৈ বুজাই দিলে। আনকি আলেকজেণ্ডাৰে তেওঁক নিজৰ দেশলৈ নিবলৈ বল প্ৰয়োগৰ ইংগিত দিছিল, যাৰ উত্তৰত কালানোছে দাৰ্শনিকভাৱে উত্তৰ দিছিল যে "যদি মই কৰিব নিবিচৰা কামটো কৰিবলৈ বাধ্য হওঁ তেন্তে গ্ৰীকসকলৰ আগত প্ৰদৰ্শন কৰাৰ বাবে তোমাৰ বাবে মোৰ কি মূল্য হ'ব?"২০ কালানোছে আলেকজেণ্ডাৰৰ শিক্ষক হিচাপে জীয়াই আছিল আৰু "প্ৰাচ্যৰ সততা আৰু স্বাধীনতাক" প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল।২০

মৃত্যু আৰু ভৱিষ্যদ্বাণী

মৃত্যুৰ সময়ত কালানোছৰ বয়স আছিল ৭৩ বছৰ।২১ যেতিয়া পাৰ্চীয়ান বতৰ আৰু কষ্টকৰ ভ্ৰমণে তেওঁক দুৰ্বল কৰি তুলিছিল, তেতিয়া তেওঁ আলেকজেণ্ডাৰক জনাইছিল যে, তেওঁ অক্ষম হৈ জীয়াই থকাতকৈ মৃত্যুৱেই পছন্দ কৰিব। তেওঁ আত্মহত্যা কৰি নিজৰ প্ৰাণ ত্যাগ কৰাৰ সিদ্ধান্ত লয়।২২ যদিও আলেকজেণ্ডাৰে তেওঁক এই কাৰ্যপন্থাৰপৰা বিৰত ৰাখিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল, কালানোছৰ জোৰত ট’লেমিৰ ওপৰত জুইকুৰা নিৰ্মাণৰ কাম অৰ্পণ কৰা হয়।২১ আলেকজেণ্ডাৰৰ এডমিৰেল মাইটিলিনৰ নিয়াৰকাছ আৰু চাৰ্ছেও কালানোছৰ কথা উল্লেখ কৰিছে।২৩ এই জুই জ্বলোৱা চহৰখন আছিল চুছা, খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৩২৩ চনত।২৪ কালানোছে ৰজাৰপৰা পোৱা সকলো ব্যয়-বহুল উপহাৰ ৰাইজক বিলাই দি মাথোঁ ফুলৰ মালা পিন্ধি বৈদিক গীত গাইছিল। তেওঁ নিজৰ ঘোঁৰাটো তেওঁৰ এজন গ্ৰীক ছাত্ৰ লাইচিমাকাছক উপহাৰ দিয়ে।১৬২৫ জ্বলি থকাৰ সময়ত তেওঁ লৰচৰ কৰা নাছিল, যাৰ বাবে দেখাসকলে আচৰিত হৈছিল।১৭২৬২৭ যদিও আলেকজেণ্ডাৰ তেওঁৰ দাহনৰ সময়ত ব্যক্তিগতভাৱে উপস্থিত নাছিল, আলেকজেণ্ডাৰক তেওঁৰ শেষ কথা আছিল "আমি বেবিলনত লগ হ’ম।"২২২৮২৯ এইদৰে তেওঁ বেবিলনত আলেকজেণ্ডাৰৰ মৃত্যুৰ ভৱিষ্যদ্বাণী কৰিছিল বুলি কোৱা হয়, যদিও কালানোছৰ মৃত্যুৰ সময়ত আলেকজেণ্ডাৰৰ বেবিলনলৈ যোৱাৰ কোনো পৰিকল্পনা নাছিল।২৯৩০

তেওঁৰ মৃত্যুৰ প্ৰতি সন্মান জনাই মদ্যপানৰ প্ৰতিযোগিতা অনুষ্ঠিত কৰা হয়। প্লুটাৰ্কৰ মতে মাইটিলিনৰ চেৰেছৰ উদ্ধৃতি দি মেচিডনৰ প্ৰমাকাছে ১৩ লিটাৰ অমিশ্ৰিত মদৰ সমতুল্য মদ খাই প্ৰতিভাৰ মূল্যৰ সোণালী মুকুটৰ প্ৰথম পুৰস্কাৰ লাভ কৰে। তিনিদিন পাছত তেওঁৰ মৃত্যু হয় আৰু আন একচল্লিছজন প্ৰতিযোগীৰ মদ্যপানৰ বিষক্ৰিয়াৰ ফলতো মৃত্যু হোৱা বুলি অভিযোগ উঠিছে।

তথ্যসূত্ৰ

  1. ↑ Wheeler, James Talboys. (1973). The History of India: India from the earliest ages: Jain, Hindu, Buddhist, and Brahmanical revival. Cosmo Publications. পৃ. 171–72
  2. ↑ Hunter, W.W. (2005). The Indian empire: its people, history, and products (1886). Asian Educational Services. পৃ. 169. ISBN 9788120615816
  3. ↑ Hunter, William Wilson. (1887). The Imperial Gazetteer of India. Trübner & Company. পৃ. 173
  4. ↑ (1975). Classica Et Mediaevalia. Librairie Gyldendal. পৃ. 271–76
  5. ↑ Halkias, Georgios. (2015). The Self-immolation of Kalanos and other Luminous Encounters Among Greeks and Indian Buddhists in the Hellenistic World. Journal of the Oxford Centre for Buddhist Studies. পৃ. 163–186
  6. ↑ Diodorus Siculus, Library, 17.107.1
  7. ↑ Bar-Kochva, Bezalel. (2010). The image of the Jews in Greek literature: The Hellenistic Period. University of California Press. পৃ. 60–63. ISBN 9780520253360
  8. ↑ Stoneman, Richard. (2012). The Legends of Alexander the Great. Bloomsbury Academic. পৃ. 43–47. ISBN 9781848857858
  9. ↑ M'Crindle, J.W. (2004). The invasion of India by Alexander the Great. Kessinger Pub. পৃ. 46, 315, 388–9, 346. ISBN 9780766189201
  10. ↑ MacMullen, Ramsay. (1992). Enemies of the Roman order: treason, unrest, and alienation in the empire By Ramsay MacMullen. Routledge. পৃ. 317. ISBN 9780415086219
  11. ↑ Vasunia, Phiroze. (2013-05-16). The Classics and Colonial India. OUP Oxford. পৃ. 61. ISBN 978-0-19-920323-9
  12. ↑ Additional sources: * Lucian (of Samosata.); Costa, C. D. N. (December 2005). Lucian: Selected Dialogues. OUP Oxford. পৃ. 258. ISBN 978-0-19-925867-3
  13. ↑ Aelian. (1997). Historical Miscellany. Harvard University Press. পৃ. 113. ISBN 978-0-674-99535-2 * Turley, Jeffrey Scott; Souza, George Bryan. (2017-06-06). The Commentaries of D. García de Silva y Figueroa on his Embassy to Shāh ʿAbbās I of Persia on Behalf of Philip III, King of Spain. BRILL. পৃ. 226. ISBN 978-90-04-34632-1 * Honigman, Sylvie; Nihan, Christophe; Lipschits, Oded. (2021-06-30). Times of Transition: Judea in the Early Hellenistic Period. Penn State Press. পৃ. 264. ISBN 978-1-64602-145-1 * Vasunia, Phiroze. (2013-05-16). The Classics and Colonial India. OUP Oxford. পৃ. 61. ISBN 978-0-19-920323-9 * Worthington, I
  14. ↑ Strabo, Geography, BOOK XV., CHAPTER I., section 64. www.perseus.tufts.edu
  15. ↑ Bronkhorst, Johannes. (2016). How the Brahmins won: from Alexander to the Guptas. Handbook of oriental studies. Brill. পৃ. 34–35. ISBN 978-90-04-31519-8
  16. ↑ (1867). The calcutta review. পৃ. 400
  17. ↑ Chatterjee, Suhas. (1998). Indian civilization and culture. M.D. Publications. পৃ. 129. ISBN 9788175330832
  18. ↑ Williams Jackson, A.V. (2009). History of India Vol. IX. Cosimo Inc. পৃ. 65–70. ISBN 9781605205328
  19. ↑ Sastri, Kallidaikurichi Aiyah Nilakanta. (1988). Age of the Nandas and Mauryas. Motilal Banarsidass. পৃ. 105–106. ISBN 9788120804654
  20. ↑ Niehoff, Maren R. (2001). Philo on Jewish identity and culture. Mohr Siebeck. পৃ. 153–154. ISBN 9783161476112
  21. ↑ (1973). Alexander the Great. Robin Lax Fox. পৃ. 416. ISBN 9780713905007
  22. ↑ Elledge, C. D. (2006). Life after death in early Judaism the evidence of Josephus. Mohr Siebeck. পৃ. 121–124. ISBN 9783161488757
  23. ↑ Warner, Arthur George; Warner, Edmond. (2001). The Sháhnáma of Firdausí By Arthur George Warner, Edmond Warner. Psychology Press. পৃ. 61. ISBN 9780415245432
  24. ↑ (1972). Yādnāmah-ʾi Panjumīn Kungrih-ʾi Bayn al-Milalī-i Bāstānshināsī va Hunar-i Īrān. Ministry of Culture and Arts, Iran. Vizārat-i Farhang va Hunar. পৃ. 224
  25. ↑ Sagar, Krishna Chandra. (1992). Foreign influence on ancient India. Northern Book Centre. পৃ. 69. ISBN 9788172110284
  26. ↑ (2007). Defending the West: a critique of Edward Said's Orientalism Front Cover by Ibn Warraq. Prometheus Books. পৃ. 108. ISBN 9781591024842
  27. ↑ Algra, Keimpe; Barnes, Jonathan; Mansfeld, Jaap. (1999). The Cambridge History of Hellenistic Philosophy edited by Keimpe Algra. Cambridge University Press. পৃ. 243. ISBN 9780521250283
  28. ↑ Borruso, Silvano. (2007). History of Philosophy. Paulines Publications Africa. পৃ. 50. ISBN 9789966082008
  29. ↑ (1968). National Geographic, Volume 133. পৃ. 64
  30. ↑ (1989). The philosophical books of Cicero. Duckworth. পৃ. 186. ISBN 9780715622148

সম্পৰ্কিত শ্ৰেণী

ভাৰতীয় দাৰ্শনিক

উৎস আৰু অনুজ্ঞাপত্ৰ

উৎস: অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া। এই প্ৰবন্ধটো অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ “কালানোছ” প্ৰবন্ধৰ সংশোধন ৬৩২৬১৮ (২৬ আগষ্ট ২০২৬)ৰ পৰা আনি অসমীয়া বিশ্বকোষৰ গাঁথনিলৈ ৰূপান্তৰ কৰা হৈছে। মূল লেখকসকলৰ তালিকা সম্পাদনা-ইতিহাসত উপলব্ধ। পাঠ্য CC BY-SA 4.0।