অসমীয়া ভাষাৰ গীতিকাৰ
৪২ প্ৰবন্ধ
-
জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা
জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা (১৯০৩–১৯৫১) অসমীয়া সাংস্কৃতিক জগতৰ এক বহুমুখী স্ৰষ্টা—গীত, নাটক, সাহিত্য আৰু চলচ্চিত্ৰত তেখেতে একেলগে দীৰ্ঘস্থায়ী ছাপ ৰাখিছে। প্ৰথম অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণৰ লগতে আধুনিক অসমীয়া গীতধাৰাৰ বাট খুলিবলৈ আগবঢ়োৱা ভূমিকাৰ বাবে তেখেতক “ৰূপকোঁৱৰ” ৰূপে স্মৰণ কৰা হয়।
-
বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভা
বিষ্ণুপ্ৰসাদ ৰাভা (১৯০৯–১৯৬৯) অসমৰ আধুনিক সাংস্কৃতিক ইতিহাসত বহুমুখী প্ৰতিভাৰ প্ৰতীক, যাঁক শিল্প-সাহিত্য আৰু গণআন্দোলনৰ সংযোগস্থলৰ এজন মুখ্য স্ৰষ্টা হিচাপে ধৰা হয়।
-
কেশৱ মহন্ত
কেশৱ মহন্ত (১৯২৬–২০০৬) অসমীয়াৰ এজন কবি, গীতিকাৰ আৰু শিক্ষাবিদ; প্ৰকৃতি আৰু মানৱতাক কেন্দ্ৰ কৰি তেখেতে শতাধিক গীত ৰচনা কৰিছিল। শিক্ষকতা, সম্পাদনা আৰু বিশ্ববিদ্যালয়-প্ৰকাশন ক্ষেত্ৰত দীঘলীয়া কৰ্মজীৱনৰ লগতে তেখেতে সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰি আধুনিক অসমীয়া গীত-সাহিত্যত স্বকীয় অৱদান ৰাখে।
-
নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ
নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (১৯৩৩–২০০৪) অসমৰ এগৰাকী প্রভাবশালী কবি, গীতিকাৰ আৰু লোক-সংস্কৃতি-গৱেষক, যাৰ সৃষ্টিশীলতা আৰু তাত্ত্বিক কৰ্মই আধুনিক অসমীয়া সাহিত্যত পৃথক স্থান লাভ কৰিছে।
-
জয়ন্ত হাজৰিকা
জয়ন্ত হাজৰিকা (১৯৪৩–১৯৭৭) অসমীয়া আধুনিক গীতৰ এক প্ৰভাৱশালী কণ্ঠশিল্পী-সুৰকাৰ, যিয়ে পশ্চিমীয়া সংগীত-ভাষাৰ সৈতে লোক আৰু শাস্ত্ৰীয় ধাৰাৰ নতুন সংমিশ্ৰণ ঘটাইছিল। কম বয়সতে মৃত্যু হ’লেও তেখেতৰ গীত, চলচ্চিত্ৰ-সংগীত আৰু সামাজিক সংগীত-আন্দোলন অসমীয়া জনসংস্কৃতিৰ স্থায়ী সম্পদ হিচাপে গণ্য।
-
খগেন মহন্ত
খগেন মহন্ত অসমৰ খ্যাতিমান কণ্ঠশিল্পী, সুৰকাৰ আৰু গীতিকাৰ; লোকসংগীত, বিশেষকৈ বিহুগীতক আধুনিক মঞ্চ আৰু গণমাধ্যমত জনপ্ৰিয় কৰি তোলাত তেওঁৰ ভূমিকা উল্লেখযোগ্য। আকাশবাণীৰ শিল্পী-প্ৰযোজক ৰূপে আৰু গাঁৱে-ভূঞে লোকগীত সংগ্ৰহ-সংৰক্ষণৰ প্ৰচেষ্টাৰ জৰিয়তে তেওঁ অসমীয়া লোকধাৰাৰ এক বিস্তৃত ভঁৰাল গঢ়ি থৈ যায়।
-
পাৰ্ৱতি প্ৰসাদ বৰুৱা
পাৰ্ৱতি প্ৰসাদ বৰুৱা অসমীয়া সাহিত্য, গীত-ৰচনা, নাটক আৰু চলচ্চিত্ৰৰ ক্ষেত্ৰত বহুমুখী অৱদান আগবঢ়োৱা এজন সৃষ্টিশীল শিল্পী। বিশেষকৈ গীতিকবি আৰু চলচ্ছিত্ৰ-নিৰ্মাতা হিচাপে তেওঁ ১৯৪০ চনত অসমীয়া ভাষাৰ চতুৰ্থখন ছবি ‘ৰূপহী’ নিৰ্মাণ কৰি অসমীয়া সাংস্কৃতিক ইতিহাসত স্থায়ী ছাপ ৰাখে।
-
হেমন্ত দত্ত
হেমন্ত দত্ত (১৯৪১–২০২৫) অসমীয়াৰ এগৰাকী বহুমুখী সাংস্কৃতিক ব্যক্তিত্ব; তেওঁ নাট্যকাৰ, গীতিকাৰ, অভিনেতা আৰু পৰিচালক হিচাপে দীৰ্ঘদিন সক্ৰিয় আছিল। এশৰো অধিক নাট আৰু পাঁচশৰো অধিক গীত ৰচনাৰ লগতে তেওঁ উপপথ (১৯৮০) নামৰ অসমীয়া চলচ্চিত্ৰখন পৰিচালনা কৰিছিল।
-
তফজ্জুল আলি
তফজ্জুল আলি (Tafazzul Ali) অসমৰ এজন প্ৰসিদ্ধ গীতিকাৰ। তেওঁ অসমীয়া ভাষাত ভালেসংখ্যক গীত ৰচনা কৰাৰ লগতে 'পুতলা ঘৰ' আৰু 'সোণৰ হৰিণ' চলচ্চিত্ৰত সংগীত পৰিচালনা কৰিছে। অসমীয়া সাহিত্য-সংস্কৃতিলৈ আলিৰ অৱদানৰ প্ৰতি স্বীকৃতি স্বৰূপে ১৯৯৫ চনত অসম চৰকাৰে তেওঁক বিষ্ণু ৰাভা বঁটাৰে সন্মানিত কৰে।
-
ৰুদ্ৰ বৰুৱা
ৰুদ্ৰ বৰুৱা (Rudra Baruah) (জন্ম: ১৯২৬ - মৃত্যু: ১৯৮০) আধুনিক অসমীয়া সংগীত জগতত এক উল্লেখনীয় নাম। তেখেতক অসমীয়া চলচ্চিত্ৰ আৰু অসমৰ সংগীতসমূহলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে লুইত কোঁৱৰ উপাধিৰেও জনা যায়। কলংপৰীয়া গীতিকাৰ তেখেতৰ অন্য এটা জনপ্ৰিয় উপাধি।
-
পুৰুষোত্তম দাস
পুৰুষোত্তম দাস (Purushottam Das) অসমৰ এগৰাকী গীতিকাৰ, সুৰকাৰ, গায়ক তথা সংগীত পৰিচালক। হিন্দী আৰু বঙালী গীতৰ আধিপত্যৰ কালছোৱাতে তেখেতে অসমীয়া গীত কিয় গাব নোৱাৰি বুলি ষষ্ঠ মান শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোঁতেই অসমীয়া গীত লিখি সুৰ কৰি গাইছিল।
-
হিমাংশু প্ৰসাদ দাস
হিমাংশু প্ৰসাদ দাস (Himanshu Prasad Das) অসমৰ এগৰাকী কবি, গীতিকাৰ, সুৰকাৰ, নাট্যকাৰ, চলচ্চিত্ৰ অভিনেতা আৰু পৰিচালক। তেওঁ বিশেষকৈ অসমৰ অপেছাদাৰী নাটকৰ লগত জড়িত। তেওঁ ৰচনা আৰু আবৃত্তি কৰা এই ছোৱালী এবাৰ ভালপাই চাবা নেকি শীৰ্ষক কবিতাটিয়ে ব্যাপক জনপ্ৰিয়তা লাভ কৰিছিল।
-
ৰত্ন ওজা
ৰত্ন ওজা (১৯৩১-২০১৯) অসম তথা ভাৰতৰ এগৰাকী কবি, গীতিকাৰ, নাট্যকাৰ তথা মঞ্চ আৰু চলচ্চিত্ৰ শিল্পী আছিল। অতি কম বয়সৰ পৰাই নাট্যাভিনয় তথা পৰিচালনাৰ সৈতে জড়িত ওজাই বহুকেইখন একাংকিকা নাট, পূৰ্ণাংগ নাট, অনাঁতাৰ নাট, বাটৰ নাট, শিশু নাট ৰচনা পৰিচালনাৰ লগতে চাৰিখন উপন্যাস, এখন গল্প সংকলন, তিনিখন প্ৰবন্ধ…
-
দিলীপ শৰ্মা
দিলীপ শৰ্মা অসমৰ এগৰাকী গীতিকাৰ, সুৰকাৰ আৰু সংগীতশিল্পী। কলিকতা ৰেডিঅ'ত অসমীয়া গীত গোৱা তেওঁ প্ৰথমগৰাকী অসমীয়া শিল্পী। অসমত জ্যোতি সংগীত আৰু ৰবীন্দ্ৰ সংগীতৰ প্ৰসাৰ আৰু প্ৰচাৰৰ ক্ষেত্ৰতো অগ্ৰণী ভূমিকা লোৱা দিলীপ শৰ্মাই সংগীত নাটক একাডেমী সন্মানো লাভ কৰিছিল।
-
আনন্দিৰাম দাস
আনন্দিৰাম দাস (Anandiram Das; জন্ম: ২ অক্টোবৰ, ১৯০৯ -মৃত্যু: ৪ আগষ্ট, ১৯৬৯ ) অসমৰ এজন প্ৰসিদ্ধ গীতিকাৰ। তেওঁ অসমীয়া ভাষাত প্ৰায় এহেজাৰ গীত ৰচনা কৰিছে। পুৰুষোত্তম দাসে লিখিছে যে, “অসমীয়া গীত ৰচকসকলৰ ভিতৰত দাসেই বোধকৰোঁ আটাইতকৈ সৰহ সংখ্যক গীত লিখিছে।
-
চাৰু গোহাঁই
চাৰু গোহাঁই (Charu Gohain) অসমৰ এগৰাকী কণ্ঠশিল্পী। ১৯৫১ চনৰ ১৭ ছেপ্টেম্বৰত শিৱসাগৰৰ চৰাইদেউত জন্মগ্ৰহণ কৰা চাৰু গোহাঁইয়ে সত্তৰৰ দশকত ৰাতি বাঁহী বাই, জিলমিল জোন জ্বলে কপালত আদি গীতত কণ্ঠদান কৰি জনপ্ৰিয় হৈ পৰিছিল। ৬১ বছৰীয়া জীৱনকালত তেওঁ প্ৰায় ২০০ অসমীয়া গীতত কণ্ঠ নিগৰাইছিল।
-
এলি আহমেদ
এলি আহমেদ (Eli Ahmed) অসম, ভাৰতৰ এগৰাকী লেখিকা, চিত্ৰনাট্যকাৰ, নিৰ্দেশক, গীতিকাৰ, কষ্টিউম ডিজাইনাৰ, অভিনেত্ৰী আৰু সমাজ কৰ্মী। তদুপৰি তেওঁ উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ প্ৰথমখন মহিলাৰ বাবে প্ৰকাশিত আলোচনী ওৰণি ৰ প্ৰকাশক,সম্পাদিকা আৰু স্বত্বাধিকাৰী। ১৯৭০ চনৰ পৰা এই আলোচনী প্ৰকাশিত হৈ আহিছে।
-
কমলানন্দ ভট্টাচাৰ্য্য
কমলানন্দ ভট্টাচাৰ্য্য (২ জুন, ১৮৯৪- ৪ জানুৱাৰী, ১৯৫১) অসমৰ এগৰাকী নাট্যকাৰ, অভিনেতা, কবি, গীতিকাৰ আৰু শিক্ষাবিদ। ১৮৯৪ চনত নগাঁৱত তেখেতে জন্মগ্ৰহণ কৰে। পিতৃৰ নাম মহদানন্দ ভট্টাচাৰ্য্য আৰু মাতৃৰ নাম ৰত্নেশ্বৰী দেৱী। নগাঁও, গুৱাহাটী আৰু কলিকতাত শিক্ষা সমাপণ কৰি তেখেতে শিক্ষক হিচাপে কাম কৰিবলৈ লয়।
-
সুপ্ৰভা দেৱী
সুপ্ৰভা দেৱী (ইংৰাজী: Suprabha Devi) আছিল এগৰাকী চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজিকা আৰু অসমৰ প্ৰথম মহিলা চলচ্চিত্ৰ পৰিচালিকা। ১৯৮৪ চনত তেখেতে “নয়নমণি” আৰু ১৯৮৬ চনত “সৰবজান” বোলছবি পৰিচালনা কৰে। ১৯৮৫ চনত তেখেতে “শিল্পী দিৱস বঁটা” লাভ কৰিছিল।
-
নুৰুল হক
নুৰুল হক (Nurul Haque, ১৯৩৮-২০১৬) আছিল একাধাৰে প্ৰযোজক, গীতিকাৰ, সুৰকাৰ, নাট্যকাৰ আৰু পৰিচালক। ১৯৩৮ চনৰ ১ এপ্ৰিলত যোৰহাটৰ মহবন্ধা গাঁৱত তেওঁ জন্মগ্ৰহণ কৰে। তেওঁৰ দ্বাৰা ৰচিত কেইটামান জনপ্ৰিয় গীত- অসমীৰে চোতালতে ৰ’দালিয়ে চেনেহতে, মোৰ দৃষ্টিত তুমি ধৰা পৰিলা, মধুমিতা অ’ মধুমিতা ইত্যাদি।
-
মুকুল বৰুৱা
মুকুল বৰুৱা (Mukul Baruah) অসমৰ এজন গীতিকাৰ, সুৰকাৰ, কণ্ঠশিল্পী আৰু অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ সংগীত পৰিচালক আছিল। তেওঁ সম্পৰ্কত কৰ্মবীৰ নবীন চন্দ্ৰ বৰদলৈৰ আজোনাতি আৰু নলিনীবালা দেৱীৰ নাতি আছিল। সৰুকালত তেওঁ নবীন চন্দ্ৰ বৰদলৈৰ ঘৰতে থাকি শিক্ষাগ্ৰহণ কৰিছিল। বৰুৱাৰ সংগীতৰ কোনো আনুষ্ঠানিক শিক্ষা নাছিল।
-
ৰাজদ্বীপ
ৰাজদ্বীপ অসমৰ এজন সাংবাদিক। অসমীয়া দৈনিক বাতৰি কাকত অসমীয়া খবৰত কৰ্মৰত ৰাজদ্বীপ সাংবাদিকতাৰ উপৰিও নাটক, চিত্ৰনাট্য ৰচনা আৰু সংগীত ৰচনাৰ লগত জড়িত।
-
কীৰ্ত্তিনাথ শৰ্মা বৰদলৈ
কীৰ্তিনাথ শৰ্মা বৰদলৈ (৭ নৱেম্বৰ, ১৮৭৮ - ২৩ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৯৫২) অসমৰ এগৰাকী সংগীতজ্ঞ। তেওঁ এগৰাকী সুৰকাৰ আৰু গীতিকাৰ। শৰ্মা বৰদলৈক অসমীয়া ভাষাত অপেৰা ৰচনা কৰা প্ৰথমজন ব্যক্তি বুলি অভিহিত কৰা হয়।
-
জিতুল সোণোৱাল
জিতুল সোণোৱাল (Jitul Sonowal) এগৰাকী অসমীয়া সংগীত জগতৰ এগৰাকী প্ৰসিদ্ধ গায়ক, গীতিকাৰ, সুৰকাৰ আৰু সংগীত পৰিচালক। তেখেতে বৰ্তমানলৈ বহুকেইটা অসমীয়া জনপ্ৰিয় গীতত নিজৰ কণ্ঠদান কৰিছে। গান গোৱাৰ উপৰিও তেখেতে বিভিন্ন বাদ্যযন্ত্ৰ যেনে গীটাৰ, কীবৰ্ড আদি বজাব পাৰে।
-
নগেন বৰা
নগেন বৰা (Nagen Borah) অসমৰ এগৰাকী সাহিত্যিক, গীতিকাৰ, সুৰকাৰ, অভিনেতা, ব্যংগ লেখক আৰু সাংবাদিক। তেওঁ তিনি সহস্ৰাধিক গীত ৰচনা কৰাৰ লগতে কেইবাখনো গ্ৰন্থ ৰচনা কৰি গৈছে।
-
কুল বৰুৱা
কুল বৰুৱা (Kula Barua) অসমৰ এজন গীতিকাৰ, সুৰকাৰ, কণ্ঠশিল্পী আৰু সংগীত পৰিচালক। তেখেতে একাধিক অসমীয়া গান জয়ন্তীকা হাজাৰিকাৰ সৈতে গাইছিল আৰু গীটাৰ, মেণ্ডোলিন, আফ্ৰিকাৰ ড্ৰামৰ দৰে পশ্চিমীয়া সঁজুলি অন্তৰ্ভুক্ত থকা গানবোৰ গাই সেই সময়ত অসমীয়া সমাজত আধুনিক সংগীতৰ নতুন ঢৌৰ সৃষ্টি কৰিছিল।
-
বিভূৰঞ্জন চৌধুৰী
বিভূৰঞ্জন চৌধুৰী (Bibhuranjan Choudhury; ১৪ অক্টোবৰ ১৯৫০-২০ ছেপ্তেম্বৰ ১৯২০) এজন কণ্ঠশিল্পী তথা অসমীয়া চলচ্চিত্ৰৰ সংগীত পৰিচালক আছিল। বাওপন্থী ৰাজনীতি আৰু আদৰ্শৰ প্ৰতি গভীৰ আস্থা থকা চৌধুৰীয়ে দীৰ্ঘদিন ধৰি গণনা্ট্য সংঘ, অসম শাখাৰ নেতৃত্ব বহন কৰিছিল।
-
মৈত্ৰেয়ী পাটৰ
মৈত্ৰেয়ী পাটৰ (Maitrayee Patar, ৭ এপ্ৰিল ১৯৯০) এগৰাকী ভাৰতীয় কবি, গীতিকাৰ আৰু কণ্ঠশিল্পী। তেওঁ বিশেষকৈ অসমীয়া সাহিত্য আৰু অসমীয়া গীতৰ নতুন আধুনিক ইলেকট্ৰনিক সংগীতৰ ধাৰালৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে জনাজাত।
-
অপূৰ্ব বেজবৰুৱা
অপূৰ্ব বেজবৰুৱা (Apurba Bezbaruah, জন্ম:১৫ অক্টোবৰ ১৯৫১, মৃত্যু: ৯ ফেব্ৰুৱাৰী ২০২২) অসমৰ এগৰাকী কণ্ঠশিল্পী, কবি, গীতিকাৰ, সুৰকাৰ আৰু সংগীত পৰিচালক আছিল। তেওঁক অসমৰ সংগীতৰ ক্ষেত্ৰখনৰ বিহুসুৰীয়া গীতৰ ধাৰাটোৰ বাটকটীয়া বুলি কোৱা হয়।
-
ইন্দ্ৰেশ্বৰ শৰ্মা
ইন্দ্ৰেশ্বৰ শৰ্মা (১০ জানুৱাৰী ১৯৩০ - ৯ জুন ২০২০) এগৰাকী ভাৰতীয় সংগীতজ্ঞ, বেহেলাবাদক আৰু সংগীত পৰিচালক আছিল। তেওঁ লক্ষ্ণৌৰ ভাটখাণ্ডে সংগীত মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা বেহেলা বাদ্য বিশাৰদ উপাধিৰে বিভূষিত হোৱা প্ৰথমজন অসমীয়া। তেওঁ যোৰহাট সংগীত মহাবিদ্যালয়ৰ প্ৰাক্তন অধ্যক্ষ আছিল।