অংগৰাগ মহন্ত

অংগৰাগ মহন্ত (জনপ্ৰিয় নাম: “পাপন”) অসমৰ নাগাঁওত জন্মগ্ৰহণ কৰা এজন ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী, গীতিকাৰ আৰু সুৰকাৰ। উত্তৰ-পূব অসমৰ লোকধ্বনি আৰু বৈষ্ণৱিক গীতধাৰা আধুনিক সুৰবিন্যাসৰ সৈতে একেলগে উপস্থাপন কৰা তেওঁৰ কামে সমকালীন সংগীতত অঞ্চলীয় ঐতিহ্যক নতুন শ্ৰোতালৈ লৈ যোৱাৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুত্ব লাভ কৰিছে। একক কণ্ঠদানৰ লগতে তেওঁ “ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানী” নামৰ সংগীত গোষ্ঠীৰ মুখ্য কণ্ঠশিল্পী হিচাপে দৃশ্যপটত সক্ৰিয়।

জন্ম, পৰিয়াল আৰু শৈশৱ

অংগৰাগ মহন্তৰ জন্ম ২৪ নৱেম্বৰ ১৯৭৫ তাৰিখে অসমৰ নাগাঁওত হয়। তেওঁ অসমৰ অতি জনপ্ৰিয় সংগীতশিল্পী খগেন মহন্ত আৰু অৰ্চনা মহন্তৰ পুত্ৰ। পিতৃ-মাতৃ দুয়ো সংগীতৰ সৈতে ওতপ্ৰোতভাৱে জড়িত থাকিলেহে তেওঁ সৰুৰে পৰাই সংগীতঘন পৰিবেশত ডাঙৰ-দীঘল হয়। এই পৰিবেশে তেওঁৰ ৰুচি গঢ়ি তুলাত সহায় কৰে আৰু পৰৱৰ্তী কালত তেওঁ কণ্ঠসাধনা, গান লেখা আৰু সুৰ সজাৰ দিশলৈ আগবঢ়ে।

সংগীত-ধাৰা আৰু সৃষ্টিশৈলী

অংগৰাগ মহন্তৰ সংগীতচৰ্চাত কেইবাটাও ধাৰা একেলগে দেখা যায়—আধুনিক ধাৰা, লোক-সংগীত, ফিউজন আৰু গজল। তেওঁৰ কৰ্মজীৱনৰ এটা উল্লেখযোগ্য বৈশিষ্ট্য হ’ল অসম তথা উত্তৰ-পূব ভাৰতত প্ৰচলিত লোকধ্বনি আৰু বৈষ্ণৱিক ভক্তিগীতৰ প্ৰভাৱক আধুনিক বাদকাঠামোৰ ভিতৰত মিহলাই উপস্থাপন কৰা। এই ধৰণৰ ফিউজনত তেওঁ কণ্ঠৰ লগতে ৰিডম গিটাৰ আৰু কিবৰ্ড ব্যৱহাৰ কৰে।

লোক-সাংস্কৃতিক উপাদান সংযোগৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁ বিভিন্ন অনুষ্ঠানত অঞ্চলীয় সুৰ-ছন্দ, গায়নভংগী আৰু নৃত্য-সংগীতধাৰাৰ কথা উল্লেখযোগ্যভাৱে আগবঢ়াইছে। উদাহৰণস্বৰূপে, এক সংগীতধাৰাবাহিকৰ এটা খণ্ডত তেওঁ বড়ো, ৰাভা আৰু সত্ৰীয়া সংগীতৰ উপাদান ব্যৱহাৰ কৰাৰ কথা পোৱা যায়; ইয়াত অঞ্চলীয় উপাদানক বহু ভাষাৰ গীত-ৰচনাত সংযোজিত কৰাৰ প্ৰয়াস লক্ষ্য কৰা যায়। (দেখা: বড়ো জনগোষ্ঠী, সত্ৰীয়া নৃত্য)

ভাষাগত বিস্তাৰ আৰু কণ্ঠদান

অংগৰাগ মহন্ত মূলতঃ অসমীয়া ভাষাৰ শিল্পী হলেও তেওঁ একাধিক ভাষাত কণ্ঠদান কৰিছে। অসমীয়াৰ বাহিৰেও হিন্দী ভাষা, বঙালী ভাষা আৰু পঞ্জাবী ভাষাসহ তামিল, মাৰাঠী আদি ভাষাত গীত গাই তেওঁ বহুভাষিক শ্ৰোতালৈ পৌঁছিবলৈ সক্ষম হয়। ভাষা সলনি হ’লেও লোকছন্দ, সুৰৰ বুননি আৰু কণ্ঠৰ স্বভাৱগত উষ্ণতা তেওঁৰ গায়কীৰ চিনাকি বৈশিষ্ট্য হিচাপে দেখা যায়।

ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানী: গোষ্ঠীগত যাত্ৰা

অংগৰাগ মহন্ত “ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানী” নামৰ সংগীত গোষ্ঠীৰ মূল কণ্ঠশিল্পী। এই বেণ্ডটো ২০০৭ চনত স্থাপিত হয়। বেণ্ডৰ অন্য সদস্যসকল হ’ল—

• ব্ৰীণ দেচাই (সংগীত ব্যৱস্থাপক)
• কৃষ্ণা (গিটাৰবাদক)
• দিপু (বেচ্ গিটাৰবাদক)
• কীৰ্তি (তবলাবাদক)
• পংকজ (গীটাৰবাদক)

এই গোষ্ঠীয় পৰিসৰত তেওঁলোক অসমৰ ভিতৰত আৰু নিউজিলেণ্ড আদি স্থানত অনুষ্ঠান কৰিছে। সহযোগিতামূলক সংগীতচৰ্চাৰ অংশ হিচাপে বেণ্ডৰ সদস্যসকলে বিভিন্ন শিল্পীৰ সৈতে ভোকেল জেমো কৰিছে; তাৰে ভিতৰত মেডিয়েভিল পণ্ডিত আৰু “ইণ্ডিয়ান অ’চিন”ৰ সুমিত সেনৰ সৈতে কৰা জেমৰ উল্লেখ পোৱা যায়। লগতে ২০১১ চনৰ জুলাইৰ পৰা অক্টোবৰ মাহৰ ভিতৰত ভাৰতৰ দহখন চহৰত আয়োজিত এক কনচাৰ্ট-ধাৰাবাহিকত (উৎস-টোকামতে) তেওঁলোক নখন কনচাৰ্টত সংগীত পৰিবেশন কৰিছিল। এই অভিজ্ঞতাই বেণ্ডটোৰ মঞ্চ-উপস্থাপনা আৰু শ্ৰোতামুখী যোগাযোগ শক্তিশালী কৰাৰ ক্ষেত্ৰত গুৰুত্ব পায়।

চলচ্চিত্ৰ আৰু মঞ্চ: উল্লেখযোগ্য উপস্থিতি

অংগৰাগ মহন্তৰ কণ্ঠদান অসমৰ চলচ্চিত্ৰৰ পৰিসৰৰ বাহিৰলৈও বিস্তৃত। উৎস-টোকাত উল্লেখিত কিছুমান চলচ্চিত্ৰত তেওঁৰ কণ্ঠদান আছে—

• “চাউণ্ডট্ৰেক” (হিন্দী, ২০১১)
• “আই এম কালাম” (হিন্দী, ২০১১)
• “চিষ্টেম” (বঙালী, ২০১১)

মঞ্চনাট্যৰ ক্ষেত্ৰতো তেওঁৰ এটা নিৰ্দিষ্ট উল্লেখযোগ্য আৰম্ভণি আছে। ২০১১–১২ বৰ্ষত ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰৰ হেঙুল থিয়েটাৰৰ নাট “মৰীচিকা”ত তেওঁ নেপথ্য গায়ক হিচাপে প্ৰথমবাৰৰ বাবে গীত গায় বুলি উৎস-টোকাত উল্লেখ আছে। লোকপ্ৰিয় আৰু বৃহৎ শ্ৰোতাসমষ্টি থকা ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰত কণ্ঠদানক তেওঁৰ কণ্ঠশিল্পী-সত্তাৰ এটা পৃথক অভিজ্ঞতা বুলি ধৰা যায়।

তথ্যচিত্ৰ-ধাৰাবাহিক আৰু বহুসাংস্কৃতিক সৃজন

ষ্টাৰ ৱৰ্ল্ডৰ সংগীতভিত্তিক তথ্যচিত্ৰ ধাৰাবাহিক “দা দ্যুৱৰিষ্টচ্”ৰ প্ৰথম চিজনৰ ষষ্ঠ খণ্ডত অংগৰাগ মহন্তক শিল্পী ৰব্বি শেৰগীলৰ সৈতে একেলগে সংগীত পৰিবেশন কৰিবলৈ আমন্ত্ৰণ জনোৱা হৈছিল। “খোলে দা ৰব্” নামৰ এই খণ্ডটো ২০১১ চনৰ ২০ নবেম্বৰত প্ৰদৰ্শিত হয়। খণ্ডটো কাজিৰঙা ৰাষ্ট্ৰীয় উদ্যানত চিত্ৰগ্ৰহণ কৰা হয় বুলি উৎস-টোকাত উল্লেখ আছে। এই পৰ্বত অংগৰাগ আৰু ৰব্বিয়ে অসমীয়া, হিন্দী আৰু পঞ্জাবী ভাষা একেলগে ব্যৱহাৰ কৰি এটি গীত ৰচনা কৰে; তাতে অঞ্চলীয় সংগীত-উপাদানৰ সংযোজনৰ কথাও উল্লিখিত।

সন্মান আৰু স্বীকৃতি

অংগৰাগ মহন্তৰ কামে ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়তো স্বীকৃতি লাভ কৰিছে। উৎস-টোকা অনুসৰি, “দা ষ্টৰি চ’ ফাৰ”ৰ বাবে তেওঁ গ্লোবেল ইণ্ডিয়ান মিউজিক একাডেমী এৱাৰ্ড ২০১২ত শ্ৰেষ্ঠ পপ এলবাম শিতানত বিজয়ী হয়। এইধৰণৰ স্বীকৃতিয়ে তেওঁৰ আধুনিক সংগীত-উপস্থাপনাক বৃহত্তৰ সংগীত বজাৰত দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰাত সহায় কৰে।

উত্তৰাধিকাৰ

অংগৰাগ মহন্তৰ গুৰুত্ব মূলত তিনিটা দিশত দৃশ্যমান: (১) অসমীয়া লোক-সংগীত আৰু বৈষ্ণৱিক ভক্তিগীতৰ সুৰ-ছন্দ আধুনিক আয়োজনেৰে নতুন প্ৰজন্মৰ শ্ৰোতালৈ নিয়া, (২) বহুভাষিক কণ্ঠদানেৰে অঞ্চলীয় শিল্পীক সর্বভাৰতীয় সংগীত পৰিসৰত দৃশ্যমান কৰা, আৰু (৩) বেণ্ড-সংস্কৃতি আৰু সহযোগিতামূলক মঞ্চ-চৰ্চাৰ জৰিয়তে অসমৰ বাহিৰতো পৰিবেশন-ভিত্তিক সংগীতৰ উপস্থিতি বৃদ্ধি কৰা। এই সমগ্ৰ প্ৰৱণতা অসমীয়াসংগীতক আঞ্চলিক সীমাৰ মাজত নাথাকিবলৈ সহায় কৰিছে আৰু সাংস্কৃতিক সংলাপৰ ক্ষেত্ৰ মুকলি কৰিছে।

আৰু চাওক

• অসম
• খগেন মহন্ত
• অৰ্চনা মহন্ত
• অসমৰ চলচ্চিত্ৰ
• ভ্ৰাম্যমাণ থিয়েটাৰ
• অসমীয়া ভাষা
• হিন্দী ভাষা
• বঙালী ভাষা
• পঞ্জাবী ভাষা
• বড়ো জনগোষ্ঠী
• সত্ৰীয়া নৃত্য
• বৰপেটা
• জুবিন গাৰ্গ
• ৰামধেনু (চলচ্চিত্ৰ)