বঙালী ব্যক্তি
১০৬ প্ৰবন্ধ
-
বৃন্দা কাৰাট
বৃন্দা কাৰাট ( Brinda Karat; জন্ম: ১৭ অক্টোবৰ ১৯৪৭) এগৰাকী ভাৰতীয় মাৰ্ক্সবাদী ৰাজনীতিবিদ আৰু ২০০৫ চনৰ ১১ এপ্ৰিলৰ পৰা ২০১১ চনলৈকে পশ্চিম বংগক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা ৰাজ্যসভাৰ প্ৰাক্তন সাংসদ। তেওঁ ভাৰতীয় কমিউনিষ্ট পাৰ্টি (মাৰ্ক্সবাদী)ৰ সদস্য। ২০০৫ চনত তেওঁ চিপিআই(এম) পলিটব্যুৰোৰ প্ৰথম মহিলা সদস্য।
-
ব্ৰাত্য বসু
ব্ৰাত্যব্ৰত বসু ৰায়চৌধুৰী (Bratya Basu; জন্ম: ২৫ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৬৯) এজন ভাৰতীয় বাঙালী নাট্যকাৰ, নাট পৰিচালক, কবি, প্ৰাবন্ধিক, ঔপন্যাসিক, অনুবাদক, সম্পাদক, অভিনেতা আৰু ৰাজনীতিবিদ। বৰ্তমান তেওঁ পশ্চিম বংগৰ উচ্চ শিক্ষা আৰু বিদ্যালয় শিক্ষা বিভাগৰ মন্ত্ৰী।
-
মনোজ মিত্ৰ
মনোজ মিত্ৰ (Manoj Mitra; ২২ ডিচেম্বৰ ১৯৩৮ – ১২ নৱেম্বৰ ২০২৪) হ'ল এজন বাঙালী থিয়েটাৰ, চলচ্চিত্ৰ আৰু টেলিভিছনৰ অভিনেতা আৰু নাট্যকাৰ।
-
মাতঙ্গিনী হাজৰা
মাতঙ্গিনী হাজৰা ( Matangini Hazra; ১৭ নবেম্বৰ ১৮৭০- ২৯ চেপ্তেম্বৰ ১৯৪২) ভাৰতৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ অংশগ্ৰহণকাৰী আৰু এগৰাকী মহান বিপ্লৱী নেত্ৰী। ১৯৪২ চনৰ ২৯ চেপ্তেম্বৰত সেই সময়ৰ মেদিনীপুৰ জিলাৰ তমলুক থানাৰ সন্মুখত ব্ৰিটিছ পুলিছৰ গুলিত তেওঁ নিহত হৈছিল। তেওঁ গান্ধী বুঢ়ী নামেৰে পৰিচিত আছিল।
-
মিথিলেশ ভট্টাচাৰ্য
মিথিলেশ ভট্টাচাৰ্য (Mithilesh Bhattacharya) উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ এজন বাংলা ভাষাৰ কথা-সাহিত্যিক। ১৯৪৬ চনৰ ২৩ ফেব্ৰুৱাৰিত তৎকালীন পূব-পাকিস্তান (বৰ্তমানৰ বাংলাদেশ)ৰ মৌলভীবাজাৰ মহকুমাৰ দক্ষিণ বিনোষণা গাঁৱত ভট্টাচাৰ্যৰ জন্ম।
-
লক্ষ্মণ সেন
লক্ষ্মণ সেন (Lakshmana Sena; ৰাজত্বকাল: ১১৭৮–১২০৬) আছিল ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ বংগ অঞ্চলৰ সেন ৰাজবংশৰ এগৰাকী শাসক। তেওঁ সুদীৰ্ঘ ২৮ বছৰ কাল বংগত শাসন কৰিছিল। তেওঁৰ সাম্ৰাজ্যই গৌড়, কামৰূপ, কলিংগ, মগধ আৰু কাশীৰ ভূখণ্ডৰ অধিকাৰী হৈ শিখৰত উপনীত হৈছিল।
-
শক্তিপদ ৰাজগুৰু
শক্তিপদ ৰাজগুৰু (Shaktipada Rajguru) (১ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯২২ – ১২ জুন ২০১৪) এগৰাকী ভাৰতীয় বঙালী সাহিত্যিক। তেওঁৰ ৰচিত উপন্যাসসমূহৰ কাহিনীৰ ভিত্তিত কেইবাখনো চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মিত হৈছে। যাৰ ভিতৰত ঋত্বিক ঘটকৰ দ্বাৰা পৰিচালিত মেঘে ঢাকা তাৰা আৰু শক্তি সামন্তৰ দ্বাৰা পৰিচালিত অমানুষ উল্লেখযোগ্য।
-
সত্যেন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ
সত্যেন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ (Satyendranath Tagore) (১ জুন ১৮৪২ - ৯ জানুৱাৰী ১৯২৩) আছিল এগৰাকী ভাৰতীয় অসামৰিক সেৱা বিষয়া, কবি, সুৰকাৰ, লেখক, সমাজ সংস্কাৰক আৰু ভাষাতত্ত্ববিদ। তেওঁ বংগৰ কলিকতা চহৰৰ বাসিন্দা আছিল। তেওঁ আছিল ১৮৬৩ চনত ভাৰতীয় অসামৰিক সেৱা বিষয়া হোৱা প্ৰথমগৰাকী ভাৰতীয় ব্যক্তি।
-
সাগৰময় ঘোষ
সাগৰময় ঘোষ (Sagarmoy Ghosh, ২২ জুন, ১৯১২ – ১৯ ফেব্ৰুৱাৰী, ১৯৯৯) এজন স্বনামখ্যাত ভাৰতীয় বাঙালী সাহিত্যিক; তেওঁ কলকাতাৰপৰা প্ৰকাশিত দেশ আলোচনীৰ সম্পাদকৰ দায়িত্ব পালন কৰি জীৱন্ত কিংবদন্তিত পৰিণত হৈছিল।
-
সুচিত্ৰা ভট্টাচাৰ্য
সুচিত্ৰা ভট্টাচাৰ্য (Suchitra Bhattacharya; ১০ জানুৱাৰী ১৯৫০ – ১২ মে’ ২০১৫) এগৰাকী ভাৰতীয় ঔপন্যাসিক, হেমন্তেৰ পাখী, কাষেৰ মানুষ, অলীক সুখ, ইচ্ছে আৰু কাচেৰ দেৱাল আদি ৰচনাৰ বাবে পৰিচিত। লেখিকা হিচাপে কাম কৰাৰ সময়ছোৱাত তেওঁ ২০খনতকৈও অধিক উপন্যাস আৰু বহুতো চুটিগল্প ৰচনা কৰিছিল।
-
সৌমেন্দু ৰায়
সৌমেন্দু ৰায় (৭ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৩৩ – ২৭ ছেপ্টেম্বৰ ২০২৩) এজন প্ৰখ্যাত ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ চিত্ৰগ্ৰাহক আছিল। তেওঁ বিশেষকৈ পৰিচালক সত্যজিৎ ৰায়ৰ সৈতে কৰা দীৰ্ঘদিনীয়া সহযোগিতাৰ বাবে সুপৰিচিত। সত্যজিৎ ৰায়ৰ চলচ্চিত্ৰ তিন কন্যা (১৯৬১)ৰপৰা আৰম্ভ কৰি তেওঁ বহু গুৰুত্বপূৰ্ণ চলচ্চিত্ৰত কাম কৰিছিল।
-
ৰাধাৰমণ দত্ত
ৰাধাৰমণ দত্ত (Radharaman Dutta; ১৮৩৪ – ১৯১৫) এগৰাকী প্ৰভাৱশালী বঙালী সংগীতজ্ঞ আৰু কবি আছিল। বাউলৰ এগৰাকী বিশিষ্ট সদস্য, দত্তৰ কৰ্মৰাজিৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে তেওঁক "ধামাইল গীতৰ পিতৃ" হিচাপে গণ্য কৰা হয়। তেওঁৰ গীতসমূহ সমসাময়িক বঙালী সংগীতজ্ঞ আৰু গীতিকাৰসকলে বহুলভাৱে প্ৰচাৰিত কৰিছে।
-
অদ্বৈত আচাৰ্য
অদ্বৈত আচাৰ্য (; ১৪৩৪–১৫৫৯ ) (জন্ম কমলাক্ষ মিশ্ৰ) গৌড়ীয় বৈষ্ণৱ আন্দোলনৰ প্ৰতিষ্ঠাপক, চৈতন্য মহাপ্ৰভুৰ সংগী আৰু হৰিদাস ঠাকুৰৰ গুৰু আছিল। চৈতন্যৰ জন্মৰ প্ৰায় পঞ্চাশ বছৰ আগতে, ১৪৩৪ চনত লাউড়ৰ নবগ্ৰাম গাঁৱত (বৰ্তমানৰ বাংলাদেশৰ সুনামগঞ্জ জিলাত), জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল।
-
অনিৰ্বাণ (সন্ন্যাসী)
শ্ৰী অনিৰ্বাণ (Anirvan; ৮ জুলাই ১৮৯৬ – ৩১ মে' ১৯৭৮) জন্মৰ সময়ত নাম আছিল নৰেন্দ্ৰ চন্দ্ৰ ধৰ, তেখেত এজন ভাৰতীয় হিন্দু সন্ন্যাসী, লেখক আৰু দাৰ্শনিক। পণ্ডিত হিচাপে বহুলভাৱে পৰিচিত। তেওঁৰ প্ৰধান গ্ৰন্থসমূহ আছিল শ্ৰীঅৰবিন্দৰ দ্য লাইফ ডিভাইনৰ বাংলা অনুবাদ আৰু তিনি খণ্ডত বেদ মীমাংসা।
-
অমিয় কুমাৰ বাগচী
অমিয় কুমাৰ বাগচী (Amiya Kumar Bagchi; জন্ম ১৯৩৬ - ২৮ নৱেম্বৰ ২০২৪) হ'ল এগৰাকী বিশিষ্ট ভাৰতীয় অৰ্থনৈতিক ইতিহাসবিদ।
-
অৰ্ক মুখাৰ্জী
অৰ্ক মুখাৰ্জী (Arko Mukhaerjee) এগৰাকী ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় গায়ক আৰু নগৰীয়া লোকসংগীত শিল্পী। তেওঁ বাংলা আৰু নেপালীকে ধৰি বিভিন্ন ভাষাত লোকগীত পৰিৱেশন কৰে। তেওঁ বিশটাতকৈও অধিক ভাষাত গীত পৰিৱেশন কৰিব পাৰে আৰু পাঁচবিধ ভিন্ ভিন্ বাদ্যযন্ত্ৰ বজাব পাৰে।
-
ইধিকা পাল
ইধিকা পাল (Idhika Paul; জন্ম: ২ জুলাই ১৯৯৮) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী। তেওঁ মূলতঃ বঙালী ভাষাৰ ধাৰাবাহিক আৰু চলচ্চিত্ৰসমূহত অভিনয় কৰে। তেওঁ বেছিভাগেই টলিউড আৰু ঢালিউড চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগত কাম কৰে। ২০২৪ চনত, তেওঁ একশ্যন নাট্যধৰ্মী ছবি খাদানত অভিনয়েৰে খ্যাতি লাভ কৰিছিল।
-
ইব্ৰাহিম আলী খান (অভিনেতা)
ইব্ৰাহিম আলী খান পাটাউদী (Ibrahim Ali Khan Pataudi; জন্ম: ৫ মাৰ্চ ২০০১) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেতা। তেওঁ হিন্দী চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগত কাম কৰে। তেওঁ অভিনেতা ছাইফ আলী খান আৰু অভিনেত্ৰী অমৃতা সিঙৰ পুত্ৰ। ইব্ৰাহিমে শিশুকালতেই, তাছান (২০০৮) নামৰ ছবি এখনত প্ৰথম অভিনয় কৰিছিল।
-
কবীৰ চৌধুৰী
কবীৰ চৌধুৰী (Kabir Chowdhury) হ'ল বাংলাদেশৰ এজন বিশিষ্ট শিক্ষাবিদ, নিবন্ধকাৰ আৰু অনুবাদক। বাংলাদেশ চৰকাৰে তেওঁক দেশৰ জাতীয় অধ্যাপক হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰিছিল। তেওঁক জনপ্ৰিয়ভাৱে অধ্যাপক কবীৰ চৌধুৰী বুলি জনা যায়; তেওঁৰ ঘৰত মতা নাম মাণিক। কবীৰ চৌধুৰীৰ কনিষ্ঠ ভাতৃ শ্বহিদ বুদ্ধিজীৱী অধ্যাপক মুনীৰ চৌধুৰী।
-
কল্পনা দত্ত
কল্পনা দত্ত (অথবা কল্পনা যোশী; Kalpana Datta; ২৭ জুলাই ১৯১৩-৮ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৯৫) ভাৰতৰ স্বাধীনতা সংগ্ৰামৰ আৰু ১৯৩০ চনত চিটাগং অস্ত্ৰাগাৰ আক্ৰমণত জড়িত সূৰ্য সেন নেতৃত্বাধীন সশস্ত্ৰ স্বাধীনতা আন্দোলনৰ এগৰাকী কৰ্মী আছিল।
-
গণেশ পাইন
গণেশ পাইন (Ganesh Pyne; ১১ জুন ১৯৩৭ - ১২ মাৰ্চ ২০১৩) এজন ভাৰতীয় চিত্ৰশিল্পী আৰু নক্সা-শিল্পী; পশ্চিম বংগৰ কলকাতাত তেওঁৰ জন্ম। পাইন হৈছে বেংগল স্কুল অৱ আৰ্টৰ অন্যতম উল্লেখযোগ্য সমসাময়িক শিল্পী যিজনে বাংলা লোককাহিনী আৰু পৌৰাণিক কাহিনীৰ বিষয়বস্তুক ভিত্তি কৰি "কাব্যিক সৰ্বজনীনতা", কল্পনা আৰু…
-
গদাধৰ পণ্ডিত
গদাধৰ পণ্ডিত (Gadadhar Pandita;; गदाधर पंडित) শ্ৰীমতী ৰাধাৰাণীৰ এক অৱতাৰ আছিল। তেওঁ পণ্ডিত গোস্বামী নামেৰেও পৰিচিত। তেওঁ গৌড়ীয় বৈষ্ণৱবাদৰ প্ৰতিষ্ঠাপক চৈতন্য মহাপ্ৰভুৰ ঘনিষ্ঠ শৈশৱৰ বন্ধু আছিল।
-
গীতা মুখোপাধ্যায়
গীতা মুখোপাধ্যায় (Geeta Mukherjee) (৮ জানুৱাৰী ১৯২৪ – ৪ মাৰ্চ ২০০০) আছিল এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ আৰু সমাজকৰ্মী। তেওঁ ১৯৬৭ চনৰ পৰা ১৯৭৭ চনলৈকে পাঁশকুড়া পূৰ্ব বিধানসভা সমষ্টিৰ পৰা একেৰাহে চাৰিবাৰ বিধায়ক নিৰ্বাচিত হৈছিল।
-
গোপালচন্দ্ৰ মুখোপাধ্যায়
গোপালচন্দ্ৰ মুখোপাধ্যায়, জনপ্ৰিয়ভাৱে গোপাল পাঁঠা (Gopal Patha বা Gopal Pantha) নামেৰে জনাজাত, এগৰাকী ভাৰতীয় ব্যৱসায়ী আছিল। ১৯৪৬ চনৰ কলিকতা দাঙ্গাৰ সময়ত হিন্দুসকলক সুৰক্ষা দিবলৈ তেওঁ ভাৰতীয় জাতীয় বাহিনী নামৰ এটা সশস্ত্ৰ গোট গঠন কৰিছিল।
-
গৌৰী মা
গৌৰী মা (Gauri Ma, ১৮৫৭ ফেব্ৰুৱাৰী – ১ মাৰ্চ ১৯৩৮)ৰ জন্মতে নাম ৰখা হৈছিল মৃদাণী৷ তেখেত ৰামকৃষ্ণ পৰমহংসৰ এগৰাকী প্ৰসিদ্ধ শিষ্যা, সাৰদা দেৱীৰ সতীৰ্থ আৰু কলিকতাত স্থাপিত হোৱা সাৰদেশ্বৰী আশ্ৰমৰ প্ৰতিষ্ঠাতা৷ দক্ষিণেশ্বৰত থকাৰ সময়ত শ্ৰীৰামকৃষ্ণই গৌৰী মাক সন্যাসিনীৰ গেৰুৱা পোছাক প্ৰদান কৰিছিল আৰু…
-
চিত্ৰা দেৱ
চিত্ৰা দেৱ ( Chitra Deb; (২৪ নৱেম্বৰ ১৯৪৩ — ২ অক্টোবৰ ২০১৭) এগৰাকী বঙালী সাহিত্যিক আৰু গৱেষক। ঠাকুৰ পৰিয়ালৰ ভিতৰ চৰাৰ বিষয়ে লিখা গৱেষণামূলক গ্ৰন্থ ঠাকুৰবাৰীৰ অন্দৰমহলৰ বিশেষভাবে জনাজাত।
-
চিন্তামণি কৰ
চিন্তামণি কৰ (Chintamoni Kar; ১৯ এপ্ৰিল ১৯১৫ - ৩ অক্টোবৰ ২০০৫) এজন বিখ্যাত ব্ৰিটিছ-ভাৰতীয় ভাস্কৰ্যশিল্পী। তেওঁ ভাৰত আৰু ফ্ৰান্স চৰকাৰৰ পৰা অসামৰিক বঁটা লাভ কৰাৰ লগতে গ্ৰেট ব্ৰিটেইনৰ হৈ অলিম্পিকত ৰূপৰ পদক লাভ কৰিছিল।
-
জটিলেশ্বৰ মুখোপাধ্যায়
জটিলেশ্বৰ মুখোপাধ্যায় (১৩ ডিচেম্বৰ ১৯৩৪ – ২১ ডিচেম্বৰ ২০১৭) এজন বিখ্যাত ভাৰতীয় সংগীত পৰিচালক, গায়ক আৰু গীতিকাৰ।
-
জয়ন্ত বন্দ্যোপাধ্যায়
জয়ন্ত বন্দ্যোপাধ্যায় (Jayanta Bandyopadhyay; জন্ম ৩১ ডিচেম্বৰ ১৯৪৭, কলকাতা, ভাৰত) এজন ভাৰতীয় গৱেষক, বিশ্লেষক আৰু লেখক। বৰ্তমান তেওঁ কলকাতাৰ অব্জাৰ্ভাৰ ৰিচাৰ্চ ফাউণ্ডেচনত বিশিষ্ট ফেলো হিচাপে কৰ্মৰত।
-
নিতুন কুণ্ডু
নিত্য গোপাল কুণ্ডু (Nitya Gopal Kundu; ৩ ডিচেম্বৰ ১৯৩৫ – ১৫ ছেপ্টেম্বৰ ২০০৬) আছিল এজন বাংলাদেশী শিল্পী, ভাস্কৰ্য শিল্পী আৰু উদ্যোগী। ১৯৭১ চনত বাংলাদেশৰ মুক্তিযুদ্ধৰ সময়ত কুণ্ডুৱে গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল। তেওঁ অটবি নামৰ এটা আচবাবৰ কোম্পানী প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।
