পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
৪২৪ প্ৰবন্ধ
-
হাওবম ওংবি ঙাংবি দেৱী
হাওবম ওংবি ঙাংবি দেৱী (Haobam Ongbi Ngangbi Devi; ১ আগষ্ট ১৯২৪ – ১২ জুন ২০১৪) এগৰাকী ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় নৃত্যশিল্পী, সংগীতজ্ঞ। তেওঁ মণিপুৰী নৃত্যৰ লাই হাৰাওবা আৰু ৰাস নৃত্যৰ পাৰদৰ্শিতাৰ বাবে বিশেষভাৱে জনাজাত। ১৯৯৩ চনত তেওঁ সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা লাভ কৰিছিল।
-
হেম ভৰালী
হেম ভৰালী (১৯১৯-২০২০) এগৰাকী ভাৰতীয় মুক্তি যুঁজাৰু, সমাজ সেৱিকা, সৰ্বোদয়া নেত্ৰী আৰু গান্ধিবাদী কৰ্মী। তেওঁক বিশেষকৈ নাৰী সবলীকৰণ আৰু সমাজৰ আৰ্থিকভাৱে পিছপৰা সকলৰ বাবে কৰি অহা প্ৰচেষ্টাৰ বাবে জনা যায়।
-
ৰতন থিয়াম
ৰতন থিয়াম (Ratan Thiyam; জন্ম: ২০ জানুৱাৰী, ১৯৪৮-২৩ জুলাই ২০২৫) এজন ভাৰতীয় নাট্যকাৰ আৰু থিয়েটাৰ পৰিচালক৷ ১৯৭০ চনৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা ভাৰতীয় নাট্যক্ষেত্ৰৰ "শিপাৰ থিয়েটাৰ" (theatre of roots) আন্দোলনৰ অগ্ৰগণ্য ব্যক্তি হিচাপে ১৯৮৭ চনত তেওঁ সংগীত নাটক অকাডেমী বঁটা লাভ কৰে।
-
ৰেৱকান্ত মহন্ত
ৰেৱকান্ত মহন্ত (Reba Kanta Mohanta, জন্ম: ১৯ এপ্ৰিল ১৯৩৫) এগৰাকী ভাৰতীয় অংকীয়া নাট আৰু মুখা শিল্পী। অসমৰ মুখা শিল্প জগতলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে তেওঁ ২০১৪ চনৰ সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা লাভ কৰিছিল। ২০১৯ চনত অসম চৰকাৰে তেওঁক বিষ্ণু ৰাভা বঁটা প্ৰদান কৰে। ২০২৫ বৰ্ষৰ পদ্মশ্ৰী বঁটা লাভ কৰে।
-
অজয় কুমাৰ দত্ত
অজয় কুমাৰ দত্ত (Ajoy Kumar Dutta) ভাৰতৰ এগৰাকী সমাজকৰ্মী। তেওঁ অসমৰ বিভিন্ন বেচৰকাৰী সংগঠনৰ সৈতে জড়িত হৈ সমাজসেৱা আগবঢ়াই আহিছে।
-
অৰুণাচলম মুৰুগানান্থম
অৰুণাচলম মুৰুগানান্থম হৈছে ভাৰতৰ তামিলনাডুৰ কইম্বাটুৰৰ এজন সমাজ উদ্যোগী তথা উদ্ভাৱক। তেওঁ কম মূল্যৰ ছেনিটেৰী পেড নিৰ্মাণ কৰা এক মেচিন উদ্ভাৱন কৰিছিল আৰু গ্ৰাম্য ভাৰতত ঋতুস্ৰাৱৰ সময়ত পালন কৰা পৰম্পৰাগত অস্বাস্থ্যকৰ নিয়ম সম্পৰ্কে সজাগতা সৃষ্টিৰ তৃণমূল পৰ্যায়ৰ কৌশল উদ্ভাৱনৰ বাবে বিখ্যাত।
-
ইলিয়াছ আলি
ইলিয়াছ আলি অসমৰ এগৰাকী শল্য চিকিৎসক। তেওঁ গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ শল্য চিকিৎসা বিভাগৰ অধ্যাপক আছিল। লগতে তেওঁ গুৱাহাটী চিকিৎসা মহাবিদ্যালয়ৰ আঘাত কেন্দ্ৰ আৰু আপাতকালীন চিকিৎসা বিভাগৰ মুৰব্বী হিচাপেও কৰ্মৰত আছিল।
-
উৰ্বশী বুটালিয়া
উৰ্বশী বুটালিয়া (Urvashi Butalia; জন্ম: ১৯৫২) হ'ল এগৰাকী ভাৰতীয় নাৰীবাদী লেখক, প্ৰকাশক আৰু সমাজ-কৰ্মী। তেওঁ 'দি আডাৰ চাইড অৱ চাইলেঞ্চ: ভইচেচ ফ্ৰ'ম দ্য পাৰ্টিচন অৱ ইণ্ডিয়া' আৰু 'স্পীকিং পিচ: ৱুইমেনচ্ ভইচেচ ফ্ৰ'ম কাশ্মীৰ' দৰে মাৰ্গদৰ্শী কিতাপ আৰু মহিলাৰ উন্নয়নৰ ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে…
-
ওঙ্কাৰনাথ ঠাকুৰ
পণ্ডিত ওঙ্কাৰ নাথ ঠাকুৰ (Pandit Omkar Nath Thakur) এজন ভাৰতীয় সংগীত শিক্ষক, সংগীতবিদ আৰু হিন্দুস্তানী শাস্ত্ৰীয় গায়ক আছিল। গোৱালিয়ৰ ঘৰানাৰ শাস্ত্ৰীয় গায়ক বিষ্ণু দিগম্বৰ পালুস্কাৰৰ শিষ্য, তেওঁ লাহোৰৰ গন্ধৰ্ব মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যক্ষ হৈছিল, আৰু পিছত বেনাৰস হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সংগীত অনুষদৰ প্ৰথম…
-
কবীন্দ্ৰ পুৰকায়স্থ
কবীন্দ্ৰ পুৰকায়স্থ (Kabindra Purkayastha; ১৫ ডিচেম্বৰ ১৯৩১ – ৭ জানুৱাৰী ২০২৬) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰাজনীতিবিদ আছিল। তেওঁ কেন্দ্ৰীয় ৰাজ্যিক মন্ত্ৰী হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। তেওঁ ১৯৯৮ চনৰপৰা ১৯৯৯ চনলৈকে অটল বিহাৰী বাজপেয়ী চৰকাৰত যোগাযোগ বিভাগৰ ৰাজ্যিক মন্ত্ৰী হিচাপে সেৱা আগবঢ়াইছিল।
-
কুঞ্জৰাণী দেৱী
নামেইৰাকপাম কুঞ্জৰাণী দেৱী (জন্ম ১ মাৰ্চ ১৯৬৮) এগৰাকী ভাৰতীয় ভাৰোত্তোলক। তেওঁ আন্তৰ্জাতিক ভাৰোত্তোলন প্ৰতিযোগিতাৰ ৪৪ আৰু ৪৬ কেজি শাখাত ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। তেওঁ বিশ্ব চেম্পিয়নশ্বিপ আৰু এছিয়ান গেমছত কেইবাবাৰো পদক লাভ কৰিছে। বৰ্তমান তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় ভাৰোত্তোলন দলৰ প্ৰশিক্ষক।
-
কুমুদিনী লাখিয়া
কুমুদিনী লাখিয়া (Kumudini Lakhia, জন্ম: ১৭ মে' ১৯৩০) এগৰাকী ভাৰতীয় নৃত্যশিল্পী আৰু নৃত্য নিৰ্দেশক। ভাৰতীয় কথক নৃত্য আৰু চলচ্চিত্ৰসমূহত কোৰিঅগ্ৰাফীৰ বাবে তেওঁ বিশেষভাৱে জনাজাত। ১৯৬৭ চনত তেওঁ গুজৰাটৰ আহমেদাবাদত ভাৰতীয় নৃত্য আৰু সংগীত প্ৰতিষ্ঠান কাদম্ব নৃত্য আৰু সংগীত বিদ্যালয় প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল।
-
কে আয়াপ্পা পানিকাৰ
ড° কে. আয়াপ্পা পানিকাৰ, বা আয়াপ্পা পানিকাৰ (Ayyappa Paniker জন্ম: ১২ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৩০ - ২৩ আগষ্ট ২০০৬) এগৰাকী মালায়ালম কবি আৰু সাহিত্য সমালোচক। তেওঁ আধুনিক আৰু উত্তৰ-আধুনিক সাহিত্য তত্ত্বৰ লগতে প্ৰাচীন ভাৰতীয় নান্দনিকতা আৰু সাহিত্য পৰম্পৰাৰ এগৰাকী শিক্ষাবিদ আৰু পণ্ডিতো আছিল।
-
কে. এম. বীণামোল
কালাইয়াথুমকুঝী মেথিউছ বীণামোল, যাক জনপ্ৰিয়ভাৱে কে. এম. বীণামোল (জন্ম ১৫ আগষ্ট ১৯৭৫) বুলি জনা যায়, এগৰাকী ভাৰতীয় আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় এথলীট। তেওঁ কেৰালাৰ ইডুক্কি জিলাৰ কম্বিডিঞ্জালৰ নিবাসী। তেওঁ অলিম্পিকৰ ছেমি ফাইনেলত প্ৰৱেশ কৰা তৃতীয়গৰাকী ভাৰতীয় মহিলা।
-
গংগা দেৱী (চিত্ৰশিল্পী)
গংগা দেৱী (১৯২৮ – ১৯৯১) এগৰাকী ভাৰতীয় চিত্ৰশিল্পী। তেওঁ মধুবানী শৈলীত অংকন কৰে। মধুবানী চিত্ৰশিল্প হ'ল বিহাৰৰ মিথিলাৰ এক লোককলা। মধুবানী চিত্ৰকলাক ভাৰতৰ বাহিৰতো জনপ্ৰিয় কৰাৰ কৃতিত্ব গংগা দেৱীৰ। ১৯২৮ চনত বিহাৰৰ মিথিলাত, এটা কায়স্থ পৰিয়ালত তেওঁৰ জন্ম হয়।
-
গিৰীশা নাগাৰাজেগৌড়া
গিৰীশা হোচানাগাৰা নাগাৰাজেগৌড়া (Girisha Hosanagara Nagarajegowda; জন্ম: ২৬ জানুৱাৰী ১৯৮৮) এগৰাকী ভাৰতীয়ৰ পেৰা-এথলীট তথা হাই জাম্প খেলুৱৈ। গিৰীশ এন গৌড়া নামেৰেও পৰিচিত তেওঁৰ জন্ম বাওঁ ভৰিৰ প্ৰতিবন্ধকতাৰ সৈতে হৈছিল।
-
গীতা উপাধ্যায়
গীতা উপাধ্যায় (Gita Upadhyay) এগৰাকী ভাৰতীয় সাহিত্যিক। তেওঁ মূলতঃ নেপালী আৰু অসমীয়া ভাষাত সাহিত্য চৰ্চা কৰে। তেওঁ জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাদেৱৰ "কাৰেঙৰ লিগিৰী" নাট নেপালী ভাষালৈ অনুবাদ কৰি ২০১২ চনৰ সাহিত্য অকাডেমিৰ অনুবাদ বঁটা লাভ কৰিছিল।
-
গুলাব বাই
গুলাব বাই (জন্ম ১৯২৬, মৃত্যু ১৯৯৬), জনপ্ৰিয় ভাবে গুলাব জান নামে বিখ্যাত, এগৰাকী ভাৰতীয় নৌটংকী অভিনেত্ৰী। নৌটংকী মূলতঃ উত্তৰ প্ৰদেশৰ লোক গীতিনাট্য। তেওঁ প্ৰচলিত লোক গীতিনাট্য নৌটংকীৰ প্ৰথম মহিলা শিল্পী। বহুতেই তেওঁক নৌটংকীৰ অগ্ৰণী খ্যাতিমান শিল্পী হিচাপে অভিহিত কৰে।
-
গোপীৰাম বৰগায়ন বুঢ়াভকত
ওজা গোপীৰাম বৰগায়ন বুঢ়াভকত (Oja Gopiram Barbayan Burhabhakat, জন্ম: ১ জানুৱাৰী ১৯২৫) মাজুলী উত্তৰ কমলাবাৰী সত্ৰৰ বৈষ্ণৱ সত্ৰীয়া সংস্কৃতিৰ গুণী, সাধক, প্ৰচাৰক, অধ্যাপক, বৰগায়ন, বৰ ওজা, নামলগোৱা, চৰিত্ৰ তোলা নামঞ্জনীয়া বুঢ়াভকত।
-
চন্দ্ৰশেখৰ কম্বাৰ
চন্দ্ৰশেখৰ কম্বাৰ (ಚಂದ್ರಶೇಖರ ಕಂಬಾರ; জন্ম: ২ জানুৱাৰী, ১৯৩৭) এজন প্ৰসিদ্ধ ভাৰতীয় কবি, নাট্যকাৰ, লোকসাহিত্যকাৰ, কানাড়া ভাষাৰ চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা আৰু হাম্পিৰ কৰ্ণাটক বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক উপাচাৰ্য। তেওঁ ৱিনায়ক কৃষ্ণ গোকাক (১৯৮৩) আৰু ইউ আৰ অনন্তমূৰ্তিৰ পাছতে সাহিত্য অকাডেমিৰো সভাপতি।
-
চুনী গোস্বামী
চুনী গোস্বামী (Chuni Goswami; ১৯৩৮–২০২০) এগৰাকী ভাৰতীয় ক্ৰিকেট আৰু ফুটবল খেলুৱৈ। ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্য্যায়ৰ বহু খেলত যোগ দি তেওঁ সফলতা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। ১৯৬০ চনৰ গ্ৰীষ্মকালীন অলিম্পিকত তেওঁ ভাৰতক প্ৰতিনিধিত্ব কৰিছিল। ফুটবলৰ লগতে ক্ৰিকেটতো তেওঁ সমানে পাৰদৰ্শিতা দেখুৱাইছিল।
-
ছিলভাৰিন স্বেৰ
ছিলভাৰিন স্বেৰ (Silverine Swer; ১২ নৱেম্বৰ ১৯১০ - ১ ফেব্ৰুৱাৰী ২০১৪) এগৰাকী ভাৰতীয় সমাজকৰ্মী, শিক্ষাবিদ আৰু অসামৰিক সেৱা বিষয়া। তেওঁক জনপ্ৰিয়ভাবে কং ছিল হিচাপে জনা যায়। খাছীভাষাত কং ছিলৰ অৰ্থ হৈছে বায়েক। তেওঁ মেঘালয় চৰকাৰৰ জ্যেষ্ঠ পদত অধিষ্ঠিত হোৱা প্ৰথম জনজাতীয় মহিলা।
-
জানকী অম্মল (উদ্ভিদ বিজ্ঞানী)
জানকী অম্মল (৪ নৱেম্বৰ ১৯৮৭- ৭ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৮৪) এগৰাকী ভাৰতীয় উদ্ভিদবিজ্ঞানী আছিল।
-
তৰলা দালাল
তৰলা দালাল (Tarla Dalal; ৩ জুন ১৯৩৬ – ৬ নৱেম্বৰ ২০১৩) এগৰাকী ভাৰতীয় খাদ্য লেখিকা, চেফ, ৰন্ধন গ্ৰন্থ লেখিকা আৰু ৰন্ধন অনুষ্ঠানৰ পৰিবেশক আছিল। ১৯৭৪ চনত তেওঁৰ প্ৰথম ৰন্ধন গ্ৰন্থ “দ্য প্লেজাৰ্ছ অৱ ভেজেটেৰিয়ান কুকিং” প্ৰকাশ পায়।তেতিয়াৰ পৰা তেওঁ ১০০ খনতকৈও অধিক কিতাপ লিখে আৰু এক কোটিতকৈও অধিক কপি…
-
দীপা কৰ্মকাৰ
দীপা কৰ্মকাৰ (জন্ম: ৯ আগষ্ট ১৯৯৩) ত্ৰিপুৰাৰ ৰাজধানী আগৰতলাত জন্মগ্ৰহণকাৰী এগৰাকী ভাৰতীয় আৰ্টিষ্টিক বা শৈল্পিক জিমনাষ্ট। তেওঁ গ্লাছগোত অনুষ্ঠিত ২০১৪ কমনৱেলথ গেমচত প্ৰথম ভাৰতীয় জিমনাষ্ট হিচাপে ব্ৰঞ্জৰ পদক পাইছিল। ইয়াৰ পূৰ্বে জিমনাষ্টিকচত কোনো ভাৰতীয় আন্তৰ্জাতিক প্ৰতিযোগিতাত পদক পোৱা নাই।
-
দ্ৰোণ ভূঞা
দ্ৰোণ ভূঞা (Drona Bhuyan, জন্ম: ১ জানুৱাৰী ১৯৫৬) অসমৰ এগৰাকী ওজাপালি শিল্পী। তেওঁ বিশেষকৈ সুকনানি ওজাপালি আৰু দেওধনী নৃত্যৰ এগৰাকী বিশিষ্ট শিল্পী হিচাপে জনাজাত। ২০২১ চনত তেওঁ অসম চৰকাৰৰ সাংস্কৃতিক সঞ্চালকালয়ৰ পৰা বিষ্ণুৰাভা বঁটা লাভ কৰে।
-
নুৰুদ্দিন আহমেদ
নুৰুদ্দিন আহমেদ ( জন্ম এক ডিচেম্বৰ,১৯৫৯)ৰ জন্ম অসমৰ নলবাৰী জিলাৰ ষাঠিকুছি গাঁৱত। পিতৃ স্বৰ্গীয় লখে আলি আৰু মাতৃ নছৰুন বেগম। মুম্বাইৰ জে জে কলেজ অৱ আৰ্টছত শিক্ষালাভ কৰি আহি তেওঁ ১৯৭৮ চনত লক্ষীমপুৰ আৰ্ট স্কুলত প্ৰথমে শিক্ষক হিচাপে যোগদান কৰে আৰু পিছলৈ ইয়াৰ অধ্যক্ষ পদত অধিষ্ঠিত হয়।
-
নেক চান্দ চে'নি
নেক চান্দ চে'নি (Nek Chand Saini; ৫ ডিচেম্বৰ ১৯২৪ – ১২ জুন ২০১৫) এজন স্ব-শিক্ষিত ভাৰতীয় শিল্পী যাক চণ্ডীগড়ৰ ১৮ একৰ মাটি আৱৰি ৰখা বিখ্যাত ৰক গাৰ্ডেনৰ নিৰ্মাতা হিচাপে জনা যায়। তেওঁ বৰ্তমানৰ পাকিস্তানৰ গুৰ্ডাচপুৰ জিলাৰ শ্বাকৰগড় এলেকাৰ আছিল।
-
পখিলা লেকথেপী
পখিলা লেকথেপী (Pokhila Lekthepi, জন্ম: ১৯৬২) এগৰাকী ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী। কাৰ্বি সংগীতজগতত তেওঁ চাৰি দশকৰো অধিক কালজুৰি সংগীতৰ চৰ্চা কৰি আহিছে। তেওঁ বৰ্তমানলৈকে প্ৰায় তিনি শতাধিক গীতত কণ্ঠদান কৰিছে।
-
বিন্নী য়াংগা
বিন্নী য়াংগা (Binny Yanga, ৭ জুলাই ১৯৫৮ - ৩ ছেপ্টেম্বৰ ২০১৫) এগৰাকী ভাৰতীয় সমাজ কৰ্মী আছিল। তেওঁ ভাৰতীয় ৰাষ্ট্ৰীয় পৰিকল্পনা আয়োগৰ সদস্য আছিল আৰু ওজু ৱেলফেয়াৰ এছোচিয়েচনৰ প্ৰতিষ্ঠাতা।
