খাদ্য
২৩৪ প্ৰবন্ধ
-
কৃত্ৰিম গাখীৰ
গৰু,ছাগলী,ম'হ আদি কিছুমান বিশেষ জন্তুৰ গাখীৰ মানুহৰ বাবে পুষ্টিকৰ খাদ্য। কিন্তু সকলো ঠাইতে সকলো সময়তে এই গাখীৰ পোৱা নাযায়। জন্তুৰ গাখীৰ পৰিপূৰক হিচাপে মানুহে আজিকালি টিনত থকা পাউদাৰ গাখীৰ ব্যৱহাৰ কৰে। পানী নথকা এই গাখীৰক কৃত্ৰিম গাখীৰ বুলি কোৱা হয়।
-
ঘুগনি
ঘুগনি (ଘୁଗ୍ନି ) বা ঘুগুনি ( ঘুগুনি) বা গুগুনি মটৰ বা বুটমাহৰে তৈয়াৰ কৰা এবিধ তৰকাৰী। খাদ্যৰ বিভিন্ন শৈলীত বিভিন্ন ধৰণৰ মটৰমাহ বা বুটমাহ ব্যৱহাৰ কৰা হয়, যেনে ক’লা বুট, সেউজীয়া মটৰমাহ বা বগা মটৰমাহ।
-
চিঙৰা
চিঙৰা বা ’চিংৰা’ (Chamosa) এবিধ জনপ্ৰিয় মুখৰোচক খাদ্য৷ ময়দাৰ ডাঠ প্ৰলেপেৰে ভিতৰত বিভিন্ন খাদ্যবস্তুৰ পূৰ দি তিনিকোণীয়াকৈ আকাৰ দি গৰম তেলত ডুবাই সোণালী ৰং হোৱাকৈ ভাজি এইবিধ খাদ্য তৈয়াৰ কৰা হয়৷ পৃথিৱীৰ বিভিন্ন দেশত চিঙৰাক এক জলপান হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়৷ ভোক নিবৃত্তিৰ লগতে মুখৰোচক চিঙৰা এটা…
-
নাৰিকল তেল
নাৰিকল তেল হৈছে নাৰিকল গছৰ পৰা সংগ্ৰহ কৰা নাৰিকলৰ খোলাৰ পৰা উলিওৱা এক প্ৰকাৰৰ তেল। নাৰিকল তেলৰ বিভিন্ন ব্যৱহাৰ আছে। উচ্চ সংপৃক্ত চৰ্বিৰ বাবে ই লাহে লাহে জাগৰিত হয় আৰু ৰেঞ্চিডিফিকেশনৰ প্ৰতিৰোধী হোৱাৰ বাবে ই ২৪ ডিগ্ৰী চেলছিয়াছ (৭৫ ডিগ্ৰী ফাৰেনহাইট) তাপমাত্ৰাত ছমাহলৈকে নষ্ট নোহোৱাকৈ ভালে থাকে।
-
পাপড়
পাপডম (অন্য ভিন্নতাৰ মাজত পপডম বুলিও বানান কৰা হয়), যাক পাপড বা পাপড় বুলিও কোৱা হয়, ভাৰতীয় উপমহাদেশত উৎপত্তি হোৱা এবিধ খাদ্য। ক'লা গ্ৰাম বীনৰ বেচন হয় ডিপ ফ্ৰাই কৰা হয় নহয় শুকান জুইত খহটা হোৱালৈকে সিজাই লোৱা হয়।
-
পৰঠা
পৰঠা ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ স্থানীয় ফ্লেটব্ৰেড, পৰঠা হৈছে পৰত আৰু আত্ত শব্দৰ মিশ্ৰণ, যাৰ আক্ষৰিক অৰ্থ হৈছে সিজোৱা আটা মঠাৰ তৰপ। ইয়াক পৰন্ত, পৰৌণ্ঠ, প্ৰান্ত, পৰন্তয়, পৰোন্থী ( পাঞ্জাবী ), পৰোতা ( বাংলা ভাষাত ), পৰঠা ( অডিয়া, উৰ্দু, হিন্দী ভাষাত ), পালাটা; ম্যানমাৰত), পৰথা ( অসমীয়াত ), ফোৰটা (…
-
মুড়ি
মুড়ি (Puffed rice) হৈছে দক্ষিণ-পূব এছিয়া, পূব এছিয়া আৰু দক্ষিণ এছিয়াৰ পৰম্পৰাগত খাদ্যত ব্যৱহাৰ হোৱা চাউলৰ পৰা তৈয়াৰী এক খাদ্য সামগ্ৰী। ১৯০৪ চনৰ পৰা পশ্চিমীয়া দেশসমূহতো ইয়াক ব্যৱসায়িকভাৱে উৎপাদন কৰা হয়। মুড়ি পুৱাৰ আহাৰ আৰু অন্যান্য জলপানৰ খাদ্যত জনপ্ৰিয়।
-
অসমত ব্যৱহৃত পতংগ খাদ্য
পতংগখাদক (Entomophagy)ৰ ৰূপত দেশৰ অন্যান্য প্ৰান্তৰ লগতে, উত্তৰ-পূৰ্বাঞ্চলৰ জৈৱ বৈচিত্ৰ্যত চহকী অসম, অৰুণাচল প্ৰদেশ, মণিপুৰ, মিজোৰাম, নাগালেণ্ড, ত্ৰিপুৰা, মেঘালয় আৰু ছিকিম; এই অঞ্চলত বাস কৰা মানুহে লিংকৰি, জেৱাংকৰি নাইবা মেজাংকৰি, উঁই, পাইন বিছা, এৰিপলু, আমৰলি পৰুৱা, মৌ-মাখি আৰু বৰলক খাদ্য হিচাপে…
-
আইচ ক্ৰীম
আইচ ক্ৰীম (:Ice cream) সাধাৰণতে গাখীৰ বা ক্ৰীমৰ পৰা তৈয়াৰী এবিধ মিঠা ঠাণ্ডা অতি জনপ্ৰিয় খাদ্য। ইয়াক গাখীৰ, চেনি বা বিকল্প মিঠাই আৰু বিভিন্ন ৰুচিৰ মছলা যেনে ক'ক', ভেনিলা আদি আৰু বিভিন্ন সুস্বাদু ৰসাল ফলৰ সোৱাদ দি তৈয়াৰ কৰা হয়।
-
আখুনি (খাদ্য)
আখুনি (Axone) হৈছে মূলতঃ নাগালেণ্ডত পৰম্পৰাগতভাৱে সংৰক্ষণ কৰি ৰখা ছয়াবীন। আখুনি শব্দটো চুমী নগা ভাষাৰ পৰা উদ্ভৱ হৈছে। ই 'আখু' আৰু 'নি' এই দুটা শব্দৰে গঠিত। 'আখু' শব্দৰ অৰ্থ 'গোন্ধ' আৰু 'নি' শব্দৰ অৰ্থ 'গভীৰ' বা 'শক্তিশালী'। গতিকে আক্ষৰিক অৰ্থত আখুনিয়ে তীব্ৰ গোন্ধকে সূচায়।
-
ইৰোম্বা
ইৰোম্বা (Eromba) ভাৰতৰ মণিপুৰৰ লোকসকলৰ এবিধ পৰম্পৰাগত পদ্ধতিৰে প্ৰস্তুত কৰা খাদ্যবিশেষ। ৰাজ্যখনৰ মেইটেই সম্প্ৰদায়ৰ লোকসকলে শুকুৱাই ৰাখি কিণ্বন পদ্ধতিৰে সংৰক্ষণ কৰা মাছ আৰু থলুৱাভাৱে উপলব্ধ পাচলি ব্যৱহাৰ কৰি এই খাদ্যবিধ প্ৰস্তুত কৰে।
-
কঢ়ী
কঢ়ী বা কাঢ়ী হৈছে দক্ষিণ এছিয়াত জনপ্ৰিয়ভাৱে সেৱন কৰা এবিধ জুলীয়া খাদ্য। ইয়াত বুট দাইলৰ আটাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ডাঠ জোলৰ দৰে ৰন্ধা হয়। ইয়াত শাক-পাচলিৰ পকোৰাও থাকিব পাৰে, ইয়াৰ লগত দৈ মিহলাই অলপ টেঙাৰ সোৱাদ দিয়া যায়। প্ৰায়ে সিজোৱা ভাত বা ৰুটিৰ লগত খোৱা হয়।
-
কাচ্চী বিৰিয়ানী
কাচ্চী বিৰিয়ানী ( Kacchi Biryani) বিৰিয়ানীৰ এক বিশেষ ভিন্নতা। ইয়াৰ উৎপত্তি স্থল মধ্য এছিয়া হ’লেও দক্ষিণ এছিয়াৰ দেশবোৰত, বিশেষকৈ ভাৰত, পাকিস্তান, বাংলাদেশ আদি দেশত ই এক জনপ্ৰিয় খাদ্য। কাচ্চী বিৰিয়ানী সুগন্ধি চাউল, ঘি বা তেল, গৰম মচলা আৰু কেঁচা মাংস মিহলি কৰি ৰন্ধা হয়।
-
কুকুৰৰ মাংস
কুকুৰৰ মাংস হৈছে কুকুৰৰ পৰা পোৱা মাংস৷ ঐতিহাসিকভাৱে বিশ্বৰ বহু ঠাইত কুকুৰৰ মাংস খোৱাৰ বিষয়ে জানিব পৰা যায়। একবিংশ শতিকাত চীন , দক্ষিণ কোৰিয়া, ভিয়েটনাম, আৰু নাইজেৰিয়াত কুকুৰৰ মাংস খোৱা হয় আৰু বিশ্বৰ আন কিছুমান দেশতো ইয়াৰ সেৱন বৈধ।
-
কুলফি
কুলফি ( /kʊlfiː/ ) বা :কুলফী ভাৰতীয় উপমহাদেশত উভৱ হোৱা এবিধ হিমায়িত গাখীৰৰ মিঠাই। ইয়াক প্ৰায়ে "পৰম্পৰাগত ভাৰতীয় আইচক্ৰীম" বুলি কোৱা হয়। মোগল যুগত ১৬ শতিকাৰ দিল্লীত কুলফীৰ উৎপত্তি হৈছিল ৷ ই ভাৰত, পাকিস্তান, আৰু ট্ৰিনিদাদ আৰু ট'বেগোৰ ৰাষ্ট্ৰীয় খাদ্যৰ অংশ ৷ বাংলাদেশ, ম্যানমাৰ, নেপাল, শ্ৰীলংকা…
-
খাদ্যশস্য
খাদ্যশস্য (Cereal) বা হৈছে ঘাঁহ জাতীয় উদ্ভিদৰ এনে বীজ যাক খাদ্যৰূপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এই শস্যবোৰ Poaceae বা Gramineae পৰিয়ালৰ অন্তৰ্গত উদ্ভিদৰ পৰা আহে। খাদ্যশস্য বিশ্বজনীনভাৱে মানৱ জাতিৰ বাবে শক্তিৰ মুখ্য উৎস হিচাপে বিবেচিত।
-
গুন্দ্ৰুক
গুন্দ্ৰুক নেপালৰ নেপালী লোকে কিম্বন প্ৰচেষ্টাৰ দ্বাৰা সেউজীয়া শাকৰপৰা তৈয়াৰ কৰা তৈয়াৰী খাদ্য। চিকিম আৰু ভাৰতৰ অন্যান্য অঞ্চলৰ লগতে ভূটান আৰু ম্যানমাৰতো ই জনপ্ৰিয়। নেপালত বাৰ্ষিক গুণ্দ্ৰুক উৎপাদন প্ৰায় ২০০০ টন বুলি অনুমান কৰা হৈছে। ইয়াৰে অধিকাংশই ঘৰুৱাভাৱে উৎপাদন কৰা হয়।
-
গোপাল ভোগ
গোপাল ভোগ বা গৰখীয়া ভোগ ( Gopal or Gorokhiya Bhog) গৰুৰ ৰক্ষক কৃষ্ণক উদ্দেশ্যি গৰখীয়া ল’ৰালৈ আগবঢ়োৱা ভোগ বা প্ৰসাদ৷ “গোপাল’’ শব্দৰ অৰ্থ, ’গো’ মানে গৰু আৰু ’পাল’ মানে পালন কৰোঁতা৷ সাধাৰণতে গোপাল বুলিলে কৃষ্ণক বুজা হয়৷ এঁৱা গাখীৰ, আৰৈ চাউল, কল গোটাই গোপাল ভোগ কৰা হয় আৰু অসমীয়া সমাজত সমাজত…
-
ঘোল
গাখীৰ, দৈ আৰু চেকি লোৱাৰ পাছত বাকী থকা তৰল পদাৰ্থটোৱেই হৈছে ঘোল, যাক গাখীৰৰ ছিৰাম বুলিও কোৱা হয়। ই পনিৰ বা কেচিন নিৰ্মাণৰ উপজাত আৰু ইয়াৰ কেইবাটাও বাণিজ্যিক ব্যৱহাৰ। মিঠা ঘোল হৈছে ৰেনেটপ্ৰকাৰৰ কঠিন পনিৰ তৈয়াৰ কৰাৰ উপজাত, যেনে চেডাৰ বা চুইছ চীজ।
-
ডোছা (খাদ্য)
ডোছা হৈছে একপ্ৰকাৰ ভাৰতীয় খাদ্য। ইয়াক চাম্বাৰ আৰু চাটনীৰ সৈতে পৰিৱেশন কৰা হয়।
-
দহি (দৈ)
দৈ, মোছাৰু বা দাহি বা থাইৰ বা পেৰুগুও বা দৈ হৈছেপৰম্পৰাগত কিম্বন কৰা এবিধ গাখীৰৰ খাদ্যসামগ্ৰী। সমগ্ৰ ভাৰতীয় উপমহাদেশত ইয়াৰ উৎপত্তি আৰু ই সমগ্ৰ অঞ্চলটোতে জনপ্ৰিয়। ইয়াক সাধাৰণতে গৰুৰ গাখীৰৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা হয়।
-
পিটিকা
পিটিকা হৈছে সিজাই বা পুৰি কোমল কৰা পাচলি, ফল, মাছ, মাংস আদিক হাতেৰে মোহাৰি মিহি কৰি প্ৰস্তুত কৰা খাদ্য। এইদৰে খাবলৈ নিৰ্বাচন কৰা প্ৰধান সামগ্ৰীবিধৰ সৈতে মিঠাতেল, পিয়াঁজ, জলকীয়া, নিমখ, ধনিয়া আদি মচলাজাতীয় সামগ্ৰী মিহলাই পিটিকা তৈয়াৰ কৰা হয়।
-
পোলাও
পোলাও হৈছে চাউল দি তৈয়াৰ কৰা এটা মচলাযুক্ত খোৱা বস্তু। চাউলৰ ৰঙ বাদামী বা সোনালী কৰিবলৈ কিছু পৰিমাণে তেলত ভাজি লোৱা হয়। পাছত ভজা পিঁয়াজ, মচলা, সব্জী ইত্যাদি যোগ কৰা হয়। অঞ্চলভেদে পোলাওয়ৰ সৈতে মাংস, মাছ, সব্জী, পাস্তা আৰু শুকান ফল যোগ কৰা হয়।
-
মুনকেক
মুনকেক হৈছে চীনৰ বেকাৰীৰ সামগ্ৰী যিটো পৰম্পৰাগতভাৱে মধ্য শৰৎ উৎসৱৰ সময়ত খোৱা হয়। এই উৎসৱটো মূলতঃ শস্য চপোৱাৰ বিষয়ে আৰু এটা কিংবদন্তিই ইয়াক চন্দ্ৰ চোৱাৰ সৈতে সংযোগ কৰে আৰু মুনকেকক এক সুস্বাদু খাদ্য হিচাপে গণ্য কৰা হয়।
-
অ'ট
অ'ট বা জই (Oat) এবিধ খাদ্যশস্য। ই ঘেঁহু, যৱ, ৰাই আদি শস্যজাতীয় শস্যতকৈ ই ঠাণ্ডা শীতকাল কম সহ্য কৰে। অ'ট উৎপাদনৰ গ্ৰীষ্মকালীন তাপ কম আৰু অধিক বৰষুণৰ প্ৰয়োজন হয়, যাৰ বাবে উত্তৰ-পশ্চিম ইউৰোপৰ দৰে অঞ্চলত ই গুৰুত্বপূৰ্ণ হৈ পৰে, য'ত শীতল, ভিজা গ্ৰীষ্ম থাকে।
-
আকুৰী
আকুৰী ভাৰতৰ পাৰ্চী খাদ্যত খোৱা টেঙা স্ক্ৰেম্বলড এগ ডিচ৷ আকুৰী প্ৰায় পানী ওলোৱালৈকে সিজোৱা হয়; কণীবোৰ কেতিয়াও অতিমাত্ৰা সিজোৱা নহয়। মূল সোৱাদটো হৈছে পিয়াঁজ ভাজি আৰু ব্যৱহাৰ কৰা মছলাসমূহ হ'ল আদা, ধনীয়া, কটা জলকীয়া, আৰু ক'লা জালুক৷ পৰম্পৰাগতভাৱে পাভ বা ডাবল ৰোটি (ভাৰতীয় ৰুটিৰ প্ৰকাৰ)ৰ লগত…
-
কণী ধান
কণী ধান ( Foxtail Millet) (বৈজ্ঞানিক নাম: Setaria italica; সমাৰ্থক Panicum italicum L.), মানুহৰ খাদ্যৰ বাবে খেতি কৰা এবিধ বাৰ্ষিক শস্য। ই দ্বিতীয় সৰ্বাধিক ৰোপণ কৰা বজৰাৰ এটা প্ৰজাতি আৰু এছিয়াত সৰ্বাধিক উৎপাদিত বজৰাৰ প্ৰজাতি।
-
কলৰ চিপচ
কলৰ চিপচ (ইংৰাজী: Banana chip) হৈছে কলৰ টুকুৰা শুকুৱাই বা তেলত দকৈ ভাজি প্ৰস্তুত কৰা এবিধ মচমচীয়া খাদ্য। ই সাধাৰণতে কিছু টান আৰু কঠিনপ্ৰকাৰৰ কলৰ (যেনে ৰান্ধি খোৱা কল বা কাঁচকল) পৰা তৈয়াৰ কৰা হয়, যাৰ ভিতৰত চাবা আৰু নেণ্ড্ৰান জাতৰ কল অন্যতম।
-
কিমচি
কিমচি (/ˈkɪmtʃiː/; কোৰিয়ান: 김치, ৰোমানাইজড: gimchi, IPA: [kim.tɕʰi]), হৈছে নিমখীয়া আৰু কিণ্বন কৰা শাক-পাচলি, যেনে নাপা কবি আৰু কোৰিয়ান মূলাৰ এক পৰম্পৰাগত কোৰিয়ান চাইড ডিচ।
-
কোৰ্মা
কোৰ্মা বা কৰ্মা (হিন্দী: কৰ্মা; উৰ্দু: কৰ্মা) ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ পৰা উৎপত্তি হোৱা খাদ্য, ই মাংস বা শাক-পাচলিৰে দৈ (দাহি), পানী বা জোল আৰু মছলাৰ সৈতে ব্ৰেইজ কৰি ডাঠকৈ তৈয়াৰ কৰা খাদ্য চচ বা গ্ৰেভি।
