কবি
১৬১ প্ৰবন্ধ
-
জিবা চিৰাজী
জিবা চিৰাজী (Ziba Shirazi) এগৰাকী ইৰাণী-আমেৰিকান লেখিকা, কবি, কণ্ঠশিল্পী, গীতিকাৰ, গল্পকাৰ আৰু ছদ্মনামধাৰী লেখিকা। এগৰাকী কবি আৰু সংগীত শিল্পী হিচাপে তেওঁ নিজৰ মৰ্মস্পৰ্শী গীত আৰু কবিতাৰ জৰিয়তে কৰা কাহিনী কথনৰ বাবে বিশেষভাৱে পৰিচিত।
-
জুও ফেন
জুও ফেন (চীনা: 左芬, আন ৰূপত "左棻"); ২৫৫ – ২৩ এপ্ৰিল ৩০০), সৌজন্য নাম লানঝি (兰芝), আছিল পশ্চিম জিন ৰাজবংশৰ এগৰাকী উল্লেখযোগ্য চীনা কবি। তেওঁ আছিল জিনৰ সম্ৰাট উৰ দাম্পত্য সংগী।
-
জেছি মেকে
জেছি মেকে ( ইংৰাজী: Jessie Mackay; ১৫ ডিচেম্বৰ ১৮৬৪ – ২৩ আগষ্ট ১৯৩৮) আছিল নিউজিলেণ্ডৰ এগৰাকী কবি, সাংবাদিক, নাৰীবাদী আৰু পশু অধিকাৰ কৰ্মী। তেওঁক প্ৰায়ে নিউজিলেণ্ডৰ প্ৰথম স্থানীয় জন্মৰ কবি বুলি কোৱা হয় আৰু নিউজিলেণ্ডৰ শৈলীৰ স্পষ্ট ৰূপ থকা আদিম লেখিকাসকলৰ ভিতৰত অন্যতম আছিল।
-
জেফ্ৰি চ'ছাৰ
জেফ্ৰি চ'ছাৰ (Geoffrey Chaucer) (আনু. ১৩৪৩ – ১৪০০]) এজন ইংৰাজ লেখক, কবি, দাৰ্শনিক, আমোলা, ৰাজনৈতিক উপদেষ্টা আৰু কূটনীতিবিদ। তেখেত বহু কেইখন বিখ্যাত গ্ৰন্থৰ প্ৰণেতা। কিন্তু তেওঁক আটাইতকৈ বেছি স্মৰণ কৰা হয় দ্য কেণ্টাৰবেৰী টেলছ নামৰ অসমাপ্ত আখ্যান-সংকলনৰ বাবে।
-
জেমছ জয়ছ
জেমছ অগাষ্টিন এলয়ছিয়াছ জয়ছ (জন্ম জেমছ অগাষ্টা জয়ছ; ২ ফেব্ৰুৱাৰী ১৮৮২ – ১৩ জানুৱাৰী ১৯৪১) আছিল এজন আইৰিছ ঔপন্যাসিক, কবি আৰু সাহিত্য সমালোচক। আধুনিকতাবাদী আভাংগাৰ্ড আন্দোলনত তেওঁ অৰিহণা যোগাইছিল আৰু বিংশ শতিকাৰ অন্যতম প্ৰভাৱশালী আৰু গুৰুত্বপূৰ্ণ লেখক হিচাপে গণ্য কৰা হয়।
-
জেমছ ৰুফাছ এজি
জেমছ ৰুফাছ এজি (James Rufus Agee; জন্ম: ২৭ নৱেম্বৰ ১৯০৯ – মৃত্যু: ১৬ মে' ১৯৫৫) এজন আমেৰিকান ঔপন্যাসিক, সাংবাদিক, কবি, চিত্ৰনাট্যকাৰ আৰু চলচ্চিত্ৰ সমালোচক আছিল। তেওঁ ১৯৪০ চনত টাইমৰ বাবে লিখা আমেৰিকাৰ অন্যতম প্ৰভাৱশালী চলচ্চিত্ৰ সমালোচক আছিল।
-
ঝাং আৰ
ঝাং আৰ (ইংৰাজী: Zhang Er; জন্ম: ১৯৬০) এগৰাকী চীনা আৰু আমেৰিকান কবি, অনুবাদক আৰু অপেৰা লিবেট্ৰিষ্ট। তেওঁৰ আচল নাম হৈছে মিংজিয়া লি। চীনৰ বেইজিঙত জন্মগ্ৰহণ কৰা ঝাঙে তাত এগৰাকী চিকিৎসক হিচাপে প্ৰশিক্ষণ লাভ কৰিছিল যদিও ১৯৮৬ চনৰপৰা তেওঁ আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰত বসবাস কৰি আহিছে।
-
ঝাও লুয়ানলুয়ান
ঝাও লুয়ানলুয়ান (ইংৰাজী: Zhao Luanluan), সৌজন্য নাম ৱেন্যুয়ান (Wenyuan), এগৰাকী চীনা কবি আছিল যি ঝিজুৱেং শাসনকালত (১৩৪১–১৩৬৭) বাস কৰিছিল। এই সময়ছোৱা আছিল ইউয়ান ৰাজবংশৰ শেষৰ ফালৰ এক বিশৃংখল সময়।
-
ঝেং জিয়াওকিয়ং
ঝেং জিয়াওকিয়ং (ইংৰাজী: Zheng Xiaoqiong; চীনা: 郑小琼) এগৰাকী চীনা কবি আৰু লেখিকা। তেওঁ প্ৰায়ে 'প্ৰব্ৰজনকাৰী শ্ৰমিক' বা 'বেটলাৰ পয়েট্ৰি' আন্দোলনৰ সৈতে জড়িত। তেওঁৰ কামত ঔদ্যোগিক জীৱনত মহিলাৰ অভিজ্ঞতা, ধ্ৰুপদী চীনা সাহিত্যৰ প্ৰসংগ আৰু গোলকীকৰণৰ প্ৰভাৱৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হয়।
-
টাং ডানহং
টাং ডানহং (চীনা: 唐丹鸿; জন্ম ১৯৬৫) এগৰাকী চীনা কবি আৰু স্বতন্ত্ৰ তথ্যচিত্ৰ চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক। তেওঁ চীনৰ সংখ্যালঘু জনগোষ্ঠীৰ জীৱন, বিশেষকৈ তিব্বতী আৰু উইঘুৰ সমাজ-সংস্কৃতি আৰু ৰাজনৈতিক বাস্তৱতা বিষয়ক চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাণৰ বাবে পৰিচিত। ২০০৫ চনৰ পৰা তেওঁ ইজৰাইলত বসবাস কৰি আহিছে।
-
টেৰেছা বাণ্ডেটিনি
টেৰেছা লেণ্ডুচি বাণ্ডুচি বাণ্ডেটিনি (তেওঁৰ আৰ্কাডিয়ান নাম আমাৰিলি ইট্ৰুস্কা; ১১ আগষ্ট ১৭৬৩ – ৬ এপ্ৰিল ১৮৩৭) ইটালীয় নৃত্যশিল্পী, এক্সটেম্পৰেনিয়াছ পদ্যৰ সুৰকাৰ আৰু কবি আছিল, যাক ফিগুৰেণ্ট প'টেস্কা ("সাহিত্যিক বেলেৰিনা") হিচাপে স্মৰণ কৰা হয়।
-
ট’এটি হেৰাটি
ট'এটি হেৰাটি ( Toeti Heraty, ২৭ নৱেম্বৰ ১৯৩৩ – ১৩ জুন ২০২১) এগৰাকী ইণ্ডোনেছিয়ান কবি আছিল। তেওঁক "সমসাময়িক ইণ্ডোনেছিয়াৰ আগশাৰীৰ কবিসকলৰ ভিতৰত একমাত্ৰ মহিলা কবি" হিচাপে বিশেষভাৱে উল্লেখ কৰা হয়।
-
তাহেৰেহ ছাফৰ্জাদেহ
তাহেৰেহ ছাফৰ্জাদেহ (Tahereh Saffarzadeh) (জন্ম, ১৯৩৬ ইৰাণৰ কেৰমান প্ৰদেশৰ চিৰজানত – মৃত্যু,ইৰাণৰ তেহৰাণত ২৫ অক্টোবৰ, ২০০৮) এগৰাকী ইৰাণী কবি, লেখক, অনুবাদিকা আৰু বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধ্যাপিকা আছিল।
-
দাদা মাছিটি
দাদা মাছিটি, ( Dada Masiti) প্ৰকৃত নাম: মানা ছিত্তী হাবিব জামালাদ্দিন, জন্ম আনুমানিক ১৮১০ চন আৰু মৃত্যু ১৫ জুলাই, ১৯১৯,), এগৰাকী চোমালি কবি, ৰহস্যবাদী আৰু ইছলামিক বিদূষী মহিলা আছিল। বৰাৱাত প্ৰচলিত কথিত ভাষা ব্ৰাভানিজ উপভাষাত তেওঁ কবিতা ৰচনা কৰিছিল।
-
দীনেশ ভ্ৰমাৰ
দীনেশ ভ্ৰমাৰ ( জন্ম: ২৬ জুন ১৯৩৯) ভাৰতৰ বিহাৰৰ এজন হিন্দী আৰু ভোজপুৰী ভাষাৰ কবি। তেখেতে ভোজপুৰী সাহিত্যত গজল আৰু ৰুবায়ী প্ৰৱৰ্তনৰ কৃতিত্ব লাভ কৰিছে। ভোজপুৰী সাহিত্যৰ কবি ভ্ৰমাৰ হৃদয় আৰু আত্মাত মূলতঃ প্ৰেম আৰু সৌন্দৰ্য্যৰ কবি। তেওঁৰ গীতৰ দাপোনত জিলিকি থকা মুখখনেই হৈছে কবি নিজেই।
-
নিউ ইংজেন
নিউ ইংজেন (সৰলীকৃত চীনা: 牛应贞; পৰম্পৰাগত চীনা: 牛應貞; পিনয়ন: Niú Yīngzhēn) আছিল সাম্ৰাজ্যিক চীনৰ এজন কবি, যি অষ্টম শতিকাৰ সময়ছোৱাত বাস কৰিছিল। দাবী কৰা হৈছিল যে নিউৱে নিজৰ সপোনৰ ভিতৰতে বিভিন্ন গ্ৰন্থ শিকিবলৈ সক্ষম হৈছিল।
-
নীলা কাদ্ৰী বালোছ
নীলা কাদ্ৰী বালোছ (Naela Quadri Baloch (জন্ম: ১৮ জুলাই, ১৯৬৫ চনত কুৱেটা, বেলুচিস্তান, পাকিস্তান) এগৰাকী বেলুচ ৰাজনীতিবিদ, নাৰী অধিকাৰৰ কৰ্মী, লেখিকা, কবি আৰু বেলুচ কাউম পৰস্তাৰ অধিকাৰৰ ওপৰত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বক্তৃতা প্ৰদান কৰা মহিলা।
-
পদুমী গাজলু
পদুমী গাজলু (Padumi Gajlu) হৈছে অসম, ভাৰতৰ এগৰাকী সাহিত্যিক, শিক্ষয়িত্ৰী, কবি আৰু চিত্ৰশিল্পী। বোকাখাতৰ এটি শ্ৰমিক পৰিয়ালত জন্মগ্ৰহণ কৰা পদুমী গাজলুৱে পৰৱৰ্তী সময়ত কলিকতাৰ বিশ্বভাৰতী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ শান্তিনিকেতনৰ পৰা বাতিক শিল্পত প্ৰশিক্ষণ লৈছিল আৰু এনে প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰা তেখেতেই আছিল চাহ…
-
পিটা আমোৰ
গুয়াডালুপে টেৰেছা আমোৰ শ্বমিডটলিন (৩০ মে', ১৯১৮ – ৮ মে', ২০০০), যিজনে পিটা আমোৰ হিচাপে লিখিছিল, তেওঁ আছিল এগৰাকী মেক্সিকান কবি।
-
প্ৰলহাদ কেশৱ আত্ৰে
প্ৰলহাদ কেশৱ আত্ৰে ( (জন্ম: ১৩ আগষ্ট ১৮৯৮ – মৃত্যু: ১৩ জুন ১৯৬৯), জনপ্ৰিয়ভাৱে আচাৰ্য আত্ৰে নামেৰে পৰিচিত, এজন বিশিষ্ট মাৰাঠী সাহিত্যিক, কবি, শিক্ষাবিদ, মাৰাঠা (এখন মাৰাঠী ভাষাৰ বাতৰি কাকত)ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক–সম্পাদক চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা আৰু সৰ্বোপৰি এজন বিখ্যাত বক্তা।
-
পৰাণ কুমাৰ বৰুৱা
পৰাণ কুমাৰ বৰুৱা (Paran Kumar Baruah) অসমৰ এগৰাকী সাহিত্যিক আছিল। তেওঁ সাহিত্যৰ বিভিন্ন দিশৰ লগতে সমালোচনা আৰু অনুবাদো কৰিছিল। তেওঁ কুৰিখনতকৈও অধিক কিতাপ লিখিছিল। এইবোৰৰ ভিতৰত “শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰদেৱ আৰু বৈষ্ণৱ ধৰ্ম’’ শীৰ্ষক গ্ৰন্থখনৰ বাবে তেওঁ ভীমৰাও আম্বেদকাৰ বঁটা লাভ কৰিছিল।
-
ফাতিমাথ ছাইদ
ফাতিমাথ ছাইদ (ইংৰাজী: Fathimath Saeed; ১৭ মাৰ্চ ১৯১৬ – ১৯৯০) মালদ্বীপৰ এগৰাকী কবি আৰু লেখিকা আছিল। তেওঁ মালদ্বীপৰ প্ৰথমগৰাকী 'ফাৰ্ষ্ট লেডী' হিচাপে ১৯৫৩ চনৰ জানুৱাৰীৰ পৰা আগষ্টলৈকে সেৱা আগবঢ়াইছিল। তেওঁ ৰাষ্ট্ৰপতি মহম্মদ আমিন দিদিৰ পত্নী আছিল।
-
ফিৰদৌসী
ফিৰদৌসী (Ferdowsi) ৰ জন্মগত নাম আছিল আবোলকাচেম মনছুৰ বিন হাছান ফিৰৰ্দৌছি তুছি। কিন্তু তেওঁ ছদ্মনাম ফিৰদৌসী বা ফেৰদৌসী হিচাপে বেছি বিখ্যাত। ফিৰদৌসীৰ বিশ্ববিখ্যাত সৃষ্টি শ্বাহনামা বিশ্বৰ অন্যতম দীঘলীয়া মহাকাব্য আৰু পাৰ্চী ভাষী দেশসমূহৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ মহাকাব্য।
-
ফৰুগ ফাৰোখজাদ
ফৰুগ ফাৰোখজাদ (ফাৰ্চী: فروغ فرخزاد; ২৯ ডিচেম্বৰ ১৯৩৪ – ১৪ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৬৭) এগৰাকী প্ৰভাৱশালী ইৰানী কবি আৰু চলচ্চিত্ৰ পৰিচালক আছিল। তেওঁ এগৰাকী বিতৰ্কিত আধুনিকতাবাদী কবি আৰু পৰম্পৰা বিৰোধী নাৰীবাদী লেখিকা আছিল। মাত্ৰ ৩২ বছৰ বয়সতে এটা পথ দুৰ্ঘটনাত ফাৰোখজাদৰ মৃত্যু হয়।
-
বংগপাণ্ডু ঊষা
বংগপাণ্ডু ঊষা হ'ল তেলুগু ভাষাৰ এগৰাকী কবি৷ তেওঁ ৱাই এছ আৰ কংগ্ৰেছ দলৰ সাংস্কৃতিক শাখাৰ আহ্বায়ক। তেওঁ লোকসংগীত আৰু নৃত্যৰ বাবে জনপ্ৰিয়। শেহতীয়াকৈ অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ ৰাজ্য চৰকাৰে তেওঁক অন্ধ্ৰপ্ৰদেশ ৰাজ্যিক সৃষ্টিশীলতা আৰু সংস্কৃতি আয়োগৰ অধ্যক্ষ হিচাপে নিযুক্তি দিছে।
-
বাংলা ভাষাৰ মহিলা কবি
বাংলা ভাষাৰ মহিলা কবিসকলে বাংলা সাহিত্যত গুৰুত্বপূৰ্ণ অৱদান আগবঢ়াইছে। প্ৰাচীন কালৰ পৰা আধুনিক সময়লৈকে বহু মহিলা কবিয়ে সমাজ, প্ৰেম, বিদ্ৰোহ, আৰু নাৰীবাদৰ বিষয়বস্তু লৈ কবিতা ৰচনা কৰিছে।
-
বিপুল কুমাৰ দত্ত
বিপুল কুমাৰ দত্ত ( Bipul Kumar Dutta) অসমৰ নলবাৰী জিলাৰ নিজ পকোৱা গাঁৱৰ এগৰাকী প্ৰগতিবাদী কবি আৰু অনুবাদক। তেওঁ অসমীয়া আৰু বাংলা ভাষাত সাহিত্য চৰ্চা কৰিছিল আৰু বাংলাদেশতো তেওঁৰ জনপ্ৰিয়তা আছিল। প্ৰগতিশীল চিন্তা আৰু চেতনাৰে কাব্য সাহিত্যক সমৃদ্ধ কৰা কবিগৰাকীৰ ১৩ জুন ২০২৫ত মৃত্যু হয়।
-
বিহাৰী লাল
বিহাৰী লাল চৌবে বা বিহাৰী (১৫৯৫–১৬৬৩) এজন হিন্দী কবি, ব্ৰজ ভাষা, সাতছাই (সাতশ পদ) গ্ৰন্থৰ বাবে বিখ্যাত। প্ৰায় সাতশ কম্পলেটৰ এই সংকলন সম্ভৱতঃ কাব্যিক শিল্পৰ আটাইতকৈ বিখ্যাত হিন্দী ৰচনা, ইয়াৰ আখ্যান আৰু সৰল শৈলীৰ ভিন্নতা আছে।বৰ্তমান ইয়াক ৰীতিকাল বা 'ঋতি কাল' অৰ্থাৎ কবিসকলে ৰজাৰ বাবে কবিতা লিখা…
-
বেটী এবাৰলিন
বেটী এবাৰলিন (ইংৰাজী: Betty Aberlin; জন্ম: বেটী কে এজেলফ; ৩০ ডিচেম্বৰ, ১৯৪২) এগৰাকী আমেৰিকান অভিনেত্ৰী, কবি আৰু লেখিকা। তেওঁ শিশুৰ টেলিভিছন ধাৰাবাহিক মিষ্টাৰ ৰজাৰ্ছ নেইবাৰহুডত লেডী এবাৰলিন চৰিত্ৰত অভিনয় কৰাৰ বাবে বিশেষভাৱে পৰিচিত।
-
ভিক্টোৰিয়া এমেলিনা
ভিক্টোৰিয়া এমেলিনা ( Viktoria Amelina; ইউক্ৰেইনীয়: Вікторія Юріївна Амеліна; জন্ম: ১ জানুৱাৰী ১৯৮৬ – ১ জুলাই ২০২৩), এগৰাকী ইউক্ৰেনিয়ান ঔপন্যাসিক আৰু যুদ্ধ সম্পৰ্কীয় অপৰাধৰ গৱেষক আছিল। তেওঁ দুখন উপন্যাস আৰু এখন শিশু গ্ৰন্থ লেখিছে।
