আল-আহকাফ

আল-আহকাফ (الأحقاف, al-aḥqāf; অৰ্থ: "বালিৰ টিলাবোৰ" বা "আঁকোৰগোজ বালিৰ ট্ৰেক্টবোৰ") কোৰআনৰ ৪৬তম ছূৰা যাৰ ৩৫টা আয়াত আছে। এইটো মুকাত্তা'আত আখৰ হাʼ মিম ৰপৰা আৰম্ভ হোৱা সপ্তম আৰু শেষ ছূৰা। বিশ্বাস কৰা হয় (আছবাব আল-নুজুল)ৰ সময় আৰু প্ৰসংগভিত্তিক পটভূমিৰ সন্দৰ্ভত ই মক্কাৰ শেষৰ ছূৰাসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম।

ছূৰাটোত বিভিন্ন বিষয় সামৰি লোৱা হৈছে: ইয়াত কোৰআনক অস্বীকাৰ কৰাসকলৰ বিৰুদ্ধে সতৰ্ক কৰা হৈছে, আৰু বিশ্বাস কৰাসকলক আশ্বস্তু কৰা হৈছে; ইয়াত মুছলমানসকলক পিতৃ-মাতৃৰ প্ৰতি গুণী হ’বলৈ নিৰ্দেশ দিয়া হৈছে; ইয়াত হজৰত হুদ আৰু তেওঁৰ লোকসকলৰ ওপৰত হোৱা শাস্তিৰ বিষয়ে কোৱা হৈছে আৰু ইয়াত মুহাম্মাদক তেওঁৰ ইছলামৰ বাৰ্তা প্ৰেৰণ কৰাত ধৈৰ্য্য ধৰিবলৈ পৰামৰ্শ দিয়া হৈছে।

১৭ নং আয়াতৰ এটা অংশ, য’ত শিশুৰ গৰ্ভাৱস্থা আৰু গাখীৰ এৰাৰ বিষয়ে কোৱা হৈছে, সেইটোৱেই হৈ পৰিল ইছলামিক আইনবিদে নিৰ্ধাৰণ কৰাৰ ভিত্তিত যে ইছলামিক আইনত ভ্ৰুণৰ জীৱন-ধাৰণৰ ন্যূনতম সীমা প্ৰায় ২৫ সপ্তাহ হ’ব। ছূৰাটোৰ নাম ২১ নং আয়তৰপৰা আহিছে, য'ত হুদে নিজৰ লোকসকলক "বালিৰ টিলাৰ কাষত" (বী আল-আহকাফ) সতৰ্ক কৰি দিয়া বুলি কোৱা হয়।

সাৰাংশ

]]

• ১-২ কোৰআন আল্লাহৰপৰা অহা এটা অৱতীৰ্ণ
• ৩-৫ মূৰ্তিপূজক আৰু মূৰ্তিপূজাৰ বিৰুদ্ধে আল্লাহৰ বাবে সৃষ্টি সাক্ষী
• ৬-৭ কাফিৰসকলে মুহাম্মাদক কোৰআন জাল কৰাৰ অভিযোগ উত্থাপন কৰা
• ৮ মুহাম্মাদ, আন পাঁচনিৰ দৰে, কেৱল এজন সতৰ্কবাণী
• ৯-১০ বিশ্বাসী ইহুদীসকলে কোৰআনক নিশ্চিত কৰে; অবিশ্বাসী ইহুদীসকলে ইয়াক পুৰণি মিছা বুলি কয়
• ১১ কোৰআনে মুছাৰ কিতাপক নিশ্চিত কৰিছে
• ১২-১৩ প্ৰকৃত বিশ্বাসী, তেওঁলোকৰ সুখৰ অৱস্থা
• ১৪-১৫ আজ্ঞাকাৰী পুত্ৰ আৰু সত্য বিশ্বাসী, তেওঁলোকৰ জীৱন ইয়াত আৰু ইয়াৰ পিছত
• ১৬-১৭ অবাধ্য পুত্ৰৰ আচৰণ আৰু ভাগ্য
• ১৮-২০ কৰ্ম অনুযায়ী প্ৰদান কৰা পুৰস্কাৰ আৰু শাস্তি

হুদৰ ইতিহাস

• ২১-২৭ হুদ (আঃ)ৰ লোকসকলৰ ভাগ্য, &c., মক্কালৈ সতৰ্কবাণী

জিনে কোৰআন শুনা কাহিনী

• ২৮-৩১ মুহাম্মাদে কোৰআন পাঠ কৰা শুনি ধৰ্মান্তৰিত হোৱা জিনসকল
• ৩২-৩৫ মৃতক পুনৰুত্থান কৰিবলৈ সক্ষম আল্লাহ; মুহাম্মাদে ধৈৰ্য্য আৰু সহনশীলতাৰ বাবে উপদেশ দিছিল^১

ছূৰাটোৰ আৰম্ভণিতে এটা মুকাত্তা'আত, দুটা আখৰৰ সূত্ৰ হা-মীম, যিটো সাতটা ছূৰাৰ ভিতৰত শেষ ছূৰা। ইছলামিক পৰম্পৰাত ছূৰাৰ আৰম্ভণিতে এনে সূত্ৰৰ অৰ্থ "কেৱল আল্লাহে জনা" বুলি ধৰা হয়।^২ তলৰ আয়াতসমূহে (২–৯) কোৰআনক অস্বীকাৰ কৰাসকলৰ বিৰুদ্ধে সতৰ্ক কৰি দিয়ে আৰু কোৰআনৰ আয়াতসমূহ আল্লাহৰপৰা অৱতীৰ্ণ হৈছে আৰু মানুহে ৰচনা কৰা নাছিল বুলি কোৰআনৰ দাবী পুনৰাবৃত্তি কৰে।^৩ আয়াতসমূহে কয় যে কোৰআন নিজেই আল্লহৰ চিনসমূহৰ "স্পষ্ট প্ৰমাণ" আৰু কাফিৰসকলক তেওঁলোকৰ প্ৰত্যাখ্যানৰ ন্যায্যতা প্ৰদান কৰিবলৈ আন এটা শাস্ত্ৰ বা "জ্ঞানৰ কিছু অৱশিষ্ট" উৎপন্ন কৰিবলৈ প্ৰত্যাহ্বান জনায়।^৪৫৬

দশ নং আয়াতত এজন "ইজৰাইলৰ সন্তানসকলৰপৰা সাক্ষী"ৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে যিয়ে প্ৰকাশক গ্ৰহণ কৰিছিল। কোৰআনৰ বেছিভাগ ধাৰাভাষ্যকাৰে বিশ্বাস কৰে যে এই আয়াতটো—ছূৰাটোৰ বেছিভাগৰ দৰে নহয়—মদিনাত অৱতীৰ্ণ হৈছিল আৰু সাক্ষীয়ে মদিনাৰ এজন বিশিষ্ট ইহুদী আব্দুল্লা ইবনে চালামৰ কথা উল্লেখ কৰিছে যিয়ে ইছলাম গ্ৰহণ কৰিছিল আৰু যাক মহম্মদে "জান্নাতৰ লোক"ৰ ভিতৰত এজন বুলি বৰ্ণনা কৰা বুলি কোৱা হৈছে। সংখ্যালঘু এটাই—যিসকলে এই আয়াতটো মক্কাত অৱতীৰ্ণ হোৱা বুলি বিশ্বাস কৰে–তেওঁ কয় যে সাক্ষীজন হৈছে মুছা যিয়ে তাওৰাত গ্ৰহণ কৰিছিল।^৭

১৩ আৰু ১৪ আয়াতত "দৃঢ়ভাৱে থিয় দিয়া" বিশ্বাসীসকলৰ বিষয়ে কোৱা হৈছে, যাৰ ওচৰলৈ "কোনো ভয় নাহিব ... আৰু তেওঁলোকে দুখ নকৰিব।" ব্যাখ্যাত্মক ফখৰ আল-দিন আল-ৰাজীয়ে (১১৪৯–১২০৯) কৈছে যে ইয়াৰ অৰ্থ হ’ল মুমিনসকলে বিচাৰৰ দিনা শাস্তি বা আন বহুতো বিচাৰৰ ভয় কৰিব নালাগিব। বিশ্বাসীসকলক "যিসকলে কয় যে 'আমাৰ প্ৰভু আল্লাহ'" বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে, ইছলামৰ বিশেষ উল্লেখ নকৰাকৈ, সম্ভৱতঃ ইয়াৰ অৰ্থ হ'ল ইয়াৰ ভিতৰত সকলো ইব্ৰাহীম ধৰ্মৰ অনুগামীসকলকো অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে। এইটো আল-মাইদাৰ ৬৯ নং আয়াতৰ^৮ সৈতে জড়িত যিয়ে কৈছে যে "যিসকল ইহুদী, আৰু খ্ৰীষ্টান, আৰু ছাবিয়ান—যিসকলে আল্লাহ আৰু শেষ দিনত বিশ্বাস কৰে আৰু ধাৰ্মিকতা কৰে" তেওঁলোকক আল্লাহে পুৰস্কৃত কৰিব, আৰু তেওঁলোকৰ ওপৰত "কোনো ভয় নাহিব ... আৰু তেওঁলোকে দুখ নকৰিব।" ^৯

১৫ৰপৰা ১৭ নং আয়াতত মুছলমানসকলক পিতৃ-মাতৃৰ প্ৰতি গুণী (এহছান) হ’বলৈ আৰু তেওঁলোকৰ আজ্ঞা অমান্য নকৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়া হৈছে। ১৫ নং আয়াতৰ এটা অংশত উল্লেখ কৰা হৈছে যে এগৰাকী মাতৃয়ে "ত্ৰিছ মাহ" কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰে, নিজৰ সন্তানক জন্ম দিয়ে আৰু স্তনপান কৰায়; "ত্ৰিছ মাহ"ৰ স্পষ্ট উল্লেখে ইছলামিক আইনত ভ্ৰুণৰ জীৱন ক্ষমতাৰ সীমা গণনাৰ ওপৰত প্ৰভাৱ পেলায় (তলত ভ্ৰুণৰ জীৱন ক্ষমতা চাওক)।^১০১১

২১ৰপৰা ২৫ আয়াতলৈকে ইছলামিক নবী হুদৰ কাহিনী আছে, যিজনক "বালিৰ টিলাৰ কাষত" (আৰবী: ফি আল-আহকাফ, সেয়েহে এই ছূৰাটোৰ নাম) 'আদ'ৰ লোকসকলৰ ওচৰলৈ পঠিওৱা হৈছিল। জনসাধাৰণে তেওঁৰ বাৰ্তা নাকচ কৰিছিল আৰু তাৰ পিছত ধুমুহাই তেওঁলোকক ধ্বংস কৰি পেলাইছিল।^১২১৩ পৰৱৰ্তী আয়াতবোৰে কোৰেইচৰ মুশ্বৰিকসকলক সতৰ্ক কৰি দিছে—যিসকলে মুহাম্মাদৰ ইছলামৰ বাৰ্তাৰ বিৰোধিতা কৰিছিল—যে তেওঁলোককো ধ্বংস কৰিব পৰা যাব ঠিক যেনেকৈ আদ'ৰ মানুহক ধ্বংস কৰা হৈছিল। শেষৰ আয়াত (৩৫) মুহাম্মাদক উদ্দেশ্যি কৰা হৈছে আৰু ইছলামৰ পূৰ্বৰ নবীসকলে যেনেকৈ ধৈৰ্য্য ধৰিছিল, ঠিক তেনেদৰে তেওঁৰ বাৰ্তা প্ৰত্যাখ্যানৰ সন্মুখত ধৈৰ্য্য ধৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়া হৈছে।^১৪

প্ৰকাশৰ ইতিহাস

ইছলামিক পৰম্পৰা অনুসৰি আল-আহকাফ হৈছে মক্কাৰ শেষৰ ছূৰাসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম, যিবোৰ ছূৰা ৬২২ খ্ৰীষ্টাব্দত হজৰত মুহাম্মাদৰ মদিনালৈ হিজৰত (প্ৰব্ৰজন)ৰ আগতেই বহুলাংশে অৱতীৰ্ণ হৈছিল। কোৰআনৰ অধিকাংশ ধাৰাভাষ্যকাৰে কয় যে দশম আয়াতটো মদিন যুগত—মুহাম্মাদৰ হিজৰতৰ পিছৰ সময়ছোৱাত অৱতীৰ্ণ হৈছিল। সংখ্যালঘুৰ মতামত আছে যে ১৫ নং আয়াত আৰু ৩৫ নং আয়াতো মদিনান যুগত অৱতীৰ্ণ হৈছিল। আন এটা সংখ্যালঘুৰ মতামতৰ মতে সমগ্ৰ ছূৰাটো মক্কা যুগত প্ৰকাশ পাইছিল।^১৫

পৰম্পৰাগত মিচৰৰ কালক্ৰমত প্ৰকাশৰ ক্ৰমত ছূৰাটোক ৬৬ নং স্থানত ৰখা হৈছে; প্ৰাচ্যবিদ থিওডৰ নল্ডেকৰ কালক্ৰমত ই ৮৮তম স্থানত আছে।^১৬ কোৰআনৰ এটা একাডেমিক টীকা, দ্য ষ্টাডি কোৰআনে, যিটো পৰম্পৰাগত ধাৰাভাষ্যকাৰৰ পৰিসৰৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি তৈয়াৰ কৰা হৈছে, এই ছূৰাটোৰ অৱতীৰ্ণৰ তাৰিখ হিজৰতৰ দুবছৰ আগৰ, প্ৰায় ৭২ নং ছূৰা আল-জিনৰ অৱতীৰ্ণৰ সময়সীমা বুলি উল্লেখ কৰা হৈছে।^১৭

ব্যুৎপত্তিবিজ্ঞান

ৰ হাদ্ৰমাউত আৰ ৰুব’ আল-খালি (খালী কোৱাৰ্টাৰ)ত থকা বালিৰ টিলা]]

"বালিৰ টিলা" বা "আঁকোৰগোজ বালিৰ ট্ৰেক" বুলি অনুবাদ কৰা আল-আহকাফ নামটো ছূৰাটোৰ ২১ নং আয়াতৰ পৰা লোৱা হৈছে,^১৮ য'ত "আদ'ৰ ভাতৃ" (প্ৰাচীন আৰব নবী হুদৰ ডাকনাম)ৰ কথা উল্লেখ কৰা হৈছে, যিয়ে "বালিৰ টিলাৰে নিজৰ লোকসকলক সতৰ্ক কৰি দিছিল"। ১৫-১৬ শতিকাৰ কোৰআনৰ টীকা তফছিৰ আল-জালালাইন অনুসৰি, "আহকাফৰ উপত্যকা" উপত্যকাৰ নাম আছিল, যিটো আজি য়েমেনত অৱস্থিত, য'ত হুদ আৰু তেওঁৰ লোকসকলে বাস কৰিছিল।^৫১৯

ভ্ৰুণৰ জীৱন ক্ষমতা

ছূৰাটোৰ ১৫ নং আয়াতত গৰ্ভাৱস্থা আৰু স্তনপানৰ সময়ৰ বিষয়ে কোৱা হৈছে, য'ত কোৱা হৈছে যে "তেওঁৰ মাকে তেওঁক কষ্ট কৰি জন্ম দিয়ে আৰু তেওঁৰ গাখীৰ এৰাৰ সময় ত্ৰিছ মাহ ...।" কোৰআনৰ আন এটা আয়াত, ছূৰা ২, ২৩৩ আয়াতত মাতৃসকলে সম্পূৰ্ণ দুবছৰ ধৰি নিজৰ সন্তানক স্তনপান কৰাই থকাৰ কথা কোৱা হৈছে। কিছুমান ইছলামিক আইনবিদে এই দুটা আয়াতত পোৱা সময়ৰ মাজৰ ছমাহৰ সময়ৰ পাৰ্থক্যক ইছলামিক আইনত ভ্ৰুণৰ জীৱন-ধাৰণ ক্ষমতাৰ সীমা বুলি ব্যাখ্যা কৰে।^২০

এই যুক্তিৰ ভিত্তিত ছৌদি আৰৱৰ পাৰ্মানেণ্ট কমিটি ফৰ স্কোলাৰলি ৰিচাৰ্চ এণ্ড ইফতাই ২০০৮ চনত ফতোৱা (আইনী মতামত) জাৰি কৰি কয় যে অকালতে জন্ম লোৱা নৱজাতকক পুনৰুজ্জীৱিত কৰাৰ প্ৰয়োজন কেৱল কমেও ৬ চন্দ্ৰ মাহৰ (২৫ সপ্তাহ আৰু ২ দিন) গৰ্ভাৱস্থাৰ শিশুৰ বাবেহে। এই সময়ছোৱাৰ আগতে জন্ম হোৱা কেঁচুৱাৰ ক্ষেত্ৰত ফতোৱাত দুজন "বিশেষ চিকিৎসক"ক অৱস্থাৰ বিষয়ে অধ্যয়ন কৰি পুনৰুজ্জীৱন প্ৰদান কৰা হ'ব নে শিশুটিক মৃত্যুৰ বাবে এৰি দিয়া হ'ব সেই সিদ্ধান্ত ল'বলৈ অনুমতি দিয়া হৈছিল। চৌদি শিশু চিকিৎসকৰ এটা দলে জনোৱা মতে, ২০১৩ চনত কাৰেণ্ট পেডিয়াট্ৰিক ৰিভিউছত প্ৰকাশিত এখন গৱেষণা পত্ৰত এই মতামতে সিদ্ধান্ত লোৱা চিকিৎসকসকলৰ বাবে আইনী পৰিণতি হ্ৰাস কৰে, গৰ্ভাৱস্থাৰ ২৫ সপ্তাহলৈকে, আৰু সেই অনুসৰি চৌদি চিকিৎসালয়সমূহে এই সীমাৰ তলৰ অকালতে জন্ম লোৱা শিশুক পুনৰুজ্জীৱিত কৰাত কম আক্ৰমণাত্মক।^২১২২

লগতে চাওক

• আৰবৰ মৰুভূমি

তথ্যসমূহ

গ্ৰন্থ

• Al-Alaiyan, Saleh; Al-Abdi, Sameer; Alallah, Jubara. (2013). Pre-viable Newborns in Saudi Arabia: Where are We Now and What the Future May Hold?. Current Pediatric Reviews. Bentham Science. পৃ. 4–8
• Ernst, Carl W. (5 December 2011). How to Read the Qur'an: A New Guide, with Select Translations. Univ of North Carolina Press. ISBN 978-0-8078-6907-9
• McGuirl, J.; Campbell, D. (2016). Understanding the role of religious views in the discussion about resuscitation at the threshold of viability. Journal of Perinatology. Springer Nature. পৃ. 694–698
• (2015). The Study Quran: A New Translation and Commentary. HarperCollins. ISBN 978-0-06-112586-7

বাজ্যিক সংযোগ

*, 1930 translation by Muhammad Marmaduke Pickthall

• Quran 46, 2020 translation by Mustafa Khattab