ৰাজলক্ষ্মী পাৰ্থসাৰথি

য়েচা গুঞ্জা ৰাজলক্ষ্মী পাৰ্থসাৰথি^১ (২৭ নৱেম্বৰ ১৯২৫ – ৬ আগষ্ট ২০১৯), শ্ৰীমতী. ৱাই জি পি নামেৰে বেছি পৰিচিত, তেওঁ এজনী ভাৰতীয় সাংবাদিক, শিক্ষাবিদ, আৰু সমাজকৰ্মী আছিল। পদ্মসেশাদ্ৰী বালা ভৱনৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু ডীন আছিল।^২ সাহিত্য আৰু শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ২০১০ চনত ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী সন্মানেৰে সন্মানিত হৈছিল ৰাজালক্ষ্মীয়ে।

ব্যক্তিগত জীৱন

১৯২৫ চনৰ ২৭ নৱেম্বৰত মাদ্ৰাজত এটা ধনী আৰু শিক্ষিত পৰিয়ালত বাৰ্মাহ শ্বেলৰ কৰ্মচাৰী আৰ পাৰ্থসাৰথী আৰু তেওঁৰ পত্নী আলমেলু আম্মাৰ কন্যা ৰাজলক্ষ্মীৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃ ভাৰতীয় স্বাধীনতা কৰ্মী দেৱান বাহাদুৰ টি ৰঙাচাৰীৰ পুত্ৰ, আৰু মাক আছিল এগৰাকী গৃহিণী। তেওঁৰ খুলশালীয়েক কে বালাজী তামিল চলচ্চিত্ৰ উদ্যোগৰ এজন অভিনেতা আৰু পৰিচালক আছিল।^৩

ৰাজলক্ষ্মীয়ে মাদ্ৰাজৰ ছেইণ্ট জন স্কুল আৰু হলি ক্ৰছ কলেজত অধ্যয়ন কৰি ১৯৪৭ চনত মাদ্ৰাজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা সাংবাদিকতাত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে, যি সময়ত ভাৰতৰ কম সংখ্যক মহিলাই উচ্চ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁৰ শ্ৰেণীৰ একমাত্ৰ মহিলা আৰু পৰিয়ালৰ প্ৰথমগৰাকী মহিলা যিয়ে স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছিল।^৩ পিছলৈ তাই এম এড সম্পূৰ্ণ কৰে। আৰু মাদ্ৰাজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰাও ইতিহাসত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।^৩

নাট্যকাৰ ৱাই জি পাৰ্থসাৰথিৰ সৈতে তেওঁৰ বিবাহ হৈছিল আৰু তেওঁলোকৰ দুজন পুত্ৰ ৱাই জি ৰাজেন্দ্ৰন আৰু তামিল চলচ্চিত্ৰ আৰু মঞ্চ অভিনেতা ৱাই জি মহেন্দ্ৰন আছিল।^৩ ২০১৯ চনৰ ৬ আগষ্টত চেন্নাইত ৯৩ বছৰ বয়সত হৃদযন্ত্ৰৰ ক্ৰিয়া বন্ধ হোৱাৰ বাবে ৰাজালক্ষ্মীৰ মৃত্যু হয়।^৩

জীৱিকা

স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পিছত ৰাজলক্ষ্মীয়ে দ্য হিন্দু আৰু তামিল সাপ্তাহিক কুমুদামৰ সৈতে সাংবাদিক হিচাপে কাম কৰে।^৪ কিন্তু বিয়াৰ পিছত চাকৰি এৰি ১৯৫৮ চনত পদ্ম শেশাদ্ৰী বালা ভৱন আৰম্ভ কৰে।^৩৪

পদ্ম শেশাদ্ৰী বালা ভৱন

১৯৫৮ চনত ৰাজলক্ষ্মীয়ে নুংগম্বকম লেডিজ ৰিক্ৰিয়চন ক্লাবৰ সদস্যৰ সৈতে ১৩ গৰাকী ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ সৈতে এখন বিদ্যালয় আৰম্ভ কৰি নুংগম্বকমৰ নিজৰ ঘৰৰ টেৰেচত থকা এটা চেডত বিদ্যালয়খনৰ নামেৰে নামাকৰণ কৰে আৰু ইয়াৰ এজন উপকাৰী আৰ এম শেশাদ্ৰীৰ ইচ্ছাৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি পদ্ম শেশাদ্ৰী বালা ভৱন নাম ৰাখে তেওঁৰ পত্নী।^৫ পিছৰ বছৰত বিদ্যালয়খনে নিজাকৈ এটা অট্টালিকা লাভ কৰে। ১৯৭১ চনত বিদ্যালয়খনে প্ৰথম শাখা স্থাপন কৰে, নুংগামংকামত (যিখনক মূল বিদ্যালয় বুলিও কোৱা হয়)। তেতিয়াৰ পৰাই বিদ্যালয়খন বহুগুণে বৃদ্ধি পাইছে আৰু ২০০৯ চনত ৮,০০০ৰো অধিক ছাত্ৰ-ছাত্ৰী আৰু ৫০০ কৰ্মচাৰীৰে সৈতে পাঁচটা শাখা গঠিত। ১৯৫৮ চনত আৰম্ভ হোৱাৰ পৰাই, মৃত্যুৰ আগলৈকে ৰাজালক্ষ্মীয়ে বিদ্যালয়খনৰ ডীন আৰু পৰিচালক হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল। ২০১০ চনত ইয়াত ১০,০০০ তকৈ অধিক ছাত্ৰ-ছাত্ৰী থকাৰ খবৰ পোৱা গৈছিল।^৬

পুৰস্কাৰ

• ২০১০ চনৰ ২৬ জানুৱাৰীত ৰাজলক্ষ্মীয়ে সাহিত্য আৰু শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ নাগৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী লাভ কৰে।^৭
• 'এচিভমেণ্ট মেডেল ফৰ লিডাৰশ্বিপ এণ্ড কমিটমেণ্ট টু এক্সেলেন্স ইন এডুকেচন' আমেৰিকা ভিত্তিক চেণ্টাৰ ফৰ এক্সেলেন্স ইন এডুকেচনৰ দ্বাৰা।^৩
• ভাৰত চৰকাৰৰ পৰা 'বয়োশ্ৰেষ্ঠ সন্মান' বঁটা।^৩
• মাদ্ৰাজৰ ৰটাৰী ক্লাবৰ দ্বাৰা 'পল হেৰিছ ফেলো বঁটা'।^৩

কাম

• (2004). Excellence Beyond the Classroom: A Memoir of YGP. Frank Bros. & Company. ISBN 9788171706976^৮