শিক্ষাবিদ
১০২ প্ৰবন্ধ
-
লীলা গগৈ
ড॰ লীলা গগৈ (১৯৩০–১৯৯৪) অসমীয়া সাহিত্য-গৱেষণা, বুৰঞ্জীচর্চা আৰু শিক্ষাক্ষেত্ৰত সুপৰিচিত সাহিত্যিক-শিক্ষাবিদ। তেওঁ ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ত অসমীয়া বিভাগৰ অধ্যাপক/প্ৰফেছাৰ হিচাপে কৰ্মৰ লগতে অসম সাহিত্য সভা আৰু অসম চৰকাৰৰ বুৰঞ্জী-সম্পৰ্কীয় দপ্তৰত নেতৃত্বস্থানীয় দায়িত্ব পালন কৰিছিল।
-
সুনীতি কুমাৰ চট্টোপাধ্যায়
সুনীতি কুমাৰ চট্টোপাধ্যায় বা সুনীতি কুমাৰ চেটাৰ্জী (Suniti Kumar Chatterji,২৬ নৱেম্বৰ ১৮৯০ - ২৯ মে' ১৯৭৭) এগৰাকী ভাৰতীয় ভাষাবিদ, শিক্ষাবিদ আৰু সাহিত্যিক আছিল। কবিগুৰু ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰে তেওঁক ভাষাচাৰ্য উপাধি প্ৰদান কৰিছিল। তেওঁ ১৯৭২ চনত গঠন হোৱা মেঘালয় ৰাজ্যৰ নাম নিৰ্ধাৰণ কৰিছে।
-
পৰাগধৰ চলিহা
পৰাগধৰ চলিহা (Paragdhar Chaliha; ১৯২৩-১৯৯৯) এগৰাকী শিক্ষাবিদ, অভিনেতা আৰু সংগীতজ্ঞ আছিল। তেওঁ কবি, গীতিকাৰ, সংগীতজ্ঞ, নাট্যকাৰ, সাহিত্যিক, অভিনেতা, পৰিচালক, সমাজ সংগঠক, সাংবাদিক, ক্ৰীড়াবিদ, ক্ৰীড়া সংগঠক, প্ৰশাসক তথা ৰাজনীতিবিদ আছিল। অসমত তেওঁ সেউজ কোঁৱৰ নামেৰে জনাজাত আছিল।
-
সাৱিত্ৰীবাই ফুলে
সাৱিত্ৰীবাই জ্যোতিৰাও ফুলে (सावित्रीबाई जोतीराव फुले; ৩ জানুৱাৰী ১৮৩১ - ১০ মাৰ্চ ১৮৯৭) এগৰাকী ভাৰতীয় সমাজ সংস্কাৰক আৰু কবি। তেওঁ আৰু তেওঁৰ স্বামী জ্যোতিৰাও ফুলে একেলগে ব্ৰিটিছ শাসনৰ কালছোৱাত মহিলাৰ অধিকাৰৰ বাবে কাম কৰিছিল।
-
লক্ষহীৰা দাস
ড° লক্ষহীৰা দাস অসমৰ এগৰাকী কবি, গীতিকাৰ, গায়িকা আৰু শিক্ষাবিদ। ১৯৩১ চনৰ ১৩ ফেব্ৰুৱাৰীত তেখেতে জন্মগ্ৰহণ কৰে। পিতৃৰ নাম চন্দ্ৰ বৈশ্য সাউদ আৰু মাতৃ ধৈৰ্যবালা। গুৱাহাটী অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰৰ স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত গীতিকাৰ।
-
অপৰ্ণা মহন্ত
অপৰ্ণা মহন্ত (২০ আগষ্ট, ১৯৪৬- ২৬ জানুৱাৰী, ২০২২) অসমৰ এগৰাকী নাৰীবাদী সাহিত্যিক, শিক্ষাবিদ আৰু গৱেষক। ইংৰাজী সাহিত্যত ডক্টৰেট লাভ কৰা তেখেত প্ৰথম অসমীয়া মহিলা। শিৱসাগৰত জন্মলাভ কৰা মহন্তই শ্বিলঙত স্কুলীয়া শিক্ষা আৰম্ভ কৰি পাছলৈ ১৯৮২ চনত ডিব্ৰুগড় বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা পিএইচ.ডি ডিগ্ৰী লাভ কৰে।
-
সোনম ৱাংচুক
সোনম ৱাংচুক, উচ্চাৰণ চোনম ৱাংচুক, (: Sonam Wangchuk; জন্ম: ১ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৬৬) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিযন্তা সমাজকৰ্মী, উদ্ভাৱক, শিক্ষা সংস্কাৰক আৰু পৰিৱেশবিদ।
-
ৰিচাৰ্ড উইলিয়াম টিম
ড॰ ৰিচাৰ্ড উইলিয়াম টিম (Richard William Timm; ২ মাৰ্চ ১৯২৩ – ১১ ছেপ্টেম্বৰ ২০২০) এগৰাকী আমেৰিকান জীৱবিজ্ঞানী, খ্ৰীষ্টান যাজক, শিক্ষাবিদ, গৱেষক আৰু সমাজকৰ্মী আছিল। তেওঁ নটৰ ডেম কলেজৰ অন্যতম প্ৰতিষ্ঠাপক আছিল। তদুপৰি ১৯৭০ চনৰ পৰা ১৯৭১ চনলৈ কলেজৰ অধ্যক্ষৰ আসন শুৱনি কৰিছিল।
-
এণ্ড্ৰিয়া এম. ঘেজ
এণ্ড্ৰিয়া মিয়া ঘেজ (Andrea Mia Ghez; জন্ম: ১৬ জুন ১৯৬৫) এগৰাকী আমেৰিকান জ্যোতিৰ্বিজ্ঞানী আৰু বৰ্তমান লছ এঞ্জেলেছত অৱস্থিত কেলিফোৰ্নিয়া বিশ্ববিদ্যালয়ত পদাৰ্থ বিজ্ঞান আৰু জ্যোতিৰ্বিজ্ঞান বিভাগৰ অধ্যাপক। তেওঁক আমাৰ তাৰকাৰাজ্য হাতীপটিৰ কেন্দ্ৰৰ বিষয়ে কৰা অধ্যয়নৰ বাবে জনাজাত।
-
কীৰ্তি মেনন
কীৰ্তি মেনন (Kirti Menon; জন্ম: ২ আগষ্ট, ১৯৫৯) হৈছে দক্ষিণ আফ্ৰিকা জোহান্সবাৰ্গৰ এগৰাকী লেখিকা, কৰ্মী আৰু শিক্ষাবিদ। তেওঁ জোহান্সবাৰ্গ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ জ্যেষ্ঠ নিৰ্দেশক আৰু দক্ষিণ আফ্ৰিকাৰ গান্ধী চেনটেনেৰি সমিতি (Gandhi Centenary Committee)-ৰ চেয়াৰমেন।
-
কে আয়াপ্পা পানিকাৰ
ড° কে. আয়াপ্পা পানিকাৰ, বা আয়াপ্পা পানিকাৰ (Ayyappa Paniker জন্ম: ১২ ছেপ্টেম্বৰ ১৯৩০ - ২৩ আগষ্ট ২০০৬) এগৰাকী মালায়ালম কবি আৰু সাহিত্য সমালোচক। তেওঁ আধুনিক আৰু উত্তৰ-আধুনিক সাহিত্য তত্ত্বৰ লগতে প্ৰাচীন ভাৰতীয় নান্দনিকতা আৰু সাহিত্য পৰম্পৰাৰ এগৰাকী শিক্ষাবিদ আৰু পণ্ডিতো আছিল।
-
ছৈয়দ মুজতবা আলী
ছৈয়দ মুজতবা আলী (সৈয়দ মুজতবা আলী,; ১৩ ছেপ্টেম্বৰ ১৯০৪ – ১১ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৭৪) এগৰাকী প্ৰখ্যাত বঙালী ভাষা সাহিত্যিক। তেওঁ আধুনিক বঙালী সাহিত্যৰ এগৰাকী অন্যতম ঔপন্যাসিক, গল্পকাৰ, অনুবাদক আৰু ৰম্য ৰচক। তেওঁ তেওঁৰ ভ্ৰমণ-কাহিনীসমূহৰ বাবে বিশেষভাৱে পৰিচিত। আলি এগৰাকী ভাষাবিদ তথা শিক্ষাবিদো।
-
জন বস্ক'
ছেইণ্ট জন বস্ক’ (ইটালিয়ান:Giovanni Melchiorre Bosco; ১৬ আগষ্ট,১৮১৫31 January 1888 - ৩১ জানুৱাৰী, ১৮৮৮; সৰ্বাধিক সমাদৃত নাম ছেইণ্ট ডন বস্ক’) ১৯ শতিকাৰ এজন ইটালিয়ান ৰোমান কেথ’লিক ধৰ্মযাজক, লেখক আৰু শিক্ষাবিদ আছিল।
-
মহম্মদ পিয়াৰ
মহম্মদ পিয়াৰ (Mahammad Piar; ১৯২৩- ২০০৮) অসমৰ এগৰাকী শিক্ষাবিদ, কবি আৰু ঔপন্যাসিক। কুৰি শতিকাৰ ৫০ জন ঔপন্যাসিকৰ ভিতৰত পিয়াৰক স্থান দিয়া হয়। সপ্তম শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোঁতে পিয়াৰে তেওঁৰ প্ৰথমখন কাব্য সংকলন আৰু নৱম শ্ৰেণীত পঢ়ি থাকোঁতে তেওঁৰ প্ৰথমখন উপন্যাস ‘প্ৰীতি-উপহাৰ’ লিখি উলিয়াইছিল।
-
হেলেন কেলাৰ
হেলেন কেলাৰ (Helen Keller) এগৰাকী আমেৰিকান লিখক, ৰাজনৈতিক কৰ্মী তথা উদ্যমী বক্তা হিচাপে বিশ্ববিখ্যাত বিশেষভাৱে সক্ষম নাৰী। ১৮৮০ চনৰ ২৭ জুন তাৰিখে তেওঁৰ আমেৰিকাৰ তুস্কোম্বিয়া,আলবামাত জন্ম হৈছিল। ১৮৮২ চনত হোৱা এক ব্যাধিৰ ফলত তেওঁ শ্ৰৱণ আৰু বাকশক্তি হেৰুৱাই পেলায়।
-
উপেন্দ্ৰ বক্সী
উপেন্দ্ৰ বক্মী ; জন্ম: ৯ নৱেম্বৰ ১৯৩৮) এজন আইনী পণ্ডিত যিয়ে ১৯৯৬ চনৰপৰা যুক্তৰাজ্যৰ ৱাৰউইক বিশ্ববিদ্যালয়ত উন্নয়নৰ আইন বিভাগৰ অধ্যাপক। তেওঁ দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উপাচাৰ্য (১৯৯০–১৯৯৪) আছিল, ইয়াৰ পূৰ্বেও একেখন বিশ্ববিদ্যালয়তে ২৩ বছৰ (১৯৭৩–১৯৯৬) আইন বিভাগৰ অধ্যাপকৰ পদত অধিষ্ঠিত হৈছিল।
-
খগেশ্বৰ দত্ত বৰুৱা
খগেশ্বৰ দত্ত বৰুৱা (Khageswar Datta Baruah) এজন অসমীয়া শিক্ষক, বিজ্ঞান লেখক আৰু কবি আছিল। তেওঁ গুৱাহাটীৰ কামৰূপ একাডেমীত শিক্ষকতা কৰিছিল। ১৯৩৮ চনত গুৱাহাটীৰ পৰা ইংৰাজী ভাষাত ৰচনা কৰা তেওঁৰ দ্য ৰেভেলেশ্যন্চ অফ দ্য হেভেন্চ (The Revelations of the Heavens) নামৰ এখন বিজ্ঞানবিষয়ক কিতাপ প্ৰকাশ হৈছিল।
-
ধনাই বৰা
ধনাই বৰা(Dhanai Borah; জন্ম: ১৮৭২ – মৃত্যু: ১৯৫৬) এগৰাকী অসমীয়া কবি আৰু লেখক। ১৮৭২ চনত ছিপাঝাৰত তেওঁৰ জন্ম হয়। ধনাই বৰা এজন কৃতী শিক্ষক, পাঠ্যপুথি প্ৰণেতা, প্ৰবন্ধকাৰ আৰু নাট্যকাৰ আছিল। 'কবিতা চন্দ্ৰিকা' হৈছে তেওঁৰ জীৱিত কালত প্ৰকাশিত একমাত্ৰ কবিতা পুথি।
-
ধৰমপাল ছাইনি
ধৰম পাল ছাইনি(Dharampal Saini) এগৰাকী ভাৰতীয় শিক্ষাবিদ আৰু সমাজ কৰ্মী, যিয়ে ১৯৯৫ চনত বাষ্টাৰত জনজাতীয় ছোৱালীক শিক্ষা দিয়াৰ বাবে ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা পদ্মশ্ৰী বঁটা লাভ কৰিছিল।
-
নন্দিনী সুন্দৰ
নন্দিনী সুন্দৰ (জন্ম ১৯৬৭) দিল্লী স্কুল অৱ ইকনমিক্সৰ এগৰাকী ভাৰতীয় সমাজবিজ্ঞানৰ অধ্যাপিকা, যাৰ গৱেষণামূলক আগ্ৰহৰ ভিতৰত ৰাজনৈতিক সমাজবিজ্ঞান, আইন, আৰু অসমতা আদি অন্তৰ্ভুক্ত। ২০১০ চনত তেওঁ সমাজ বিজ্ঞানৰ বাবে ইনফ'ছিছ বঁটা, আৰু ২০১৬ চনত উন্নয়ন গৱেষণাৰ বাবে এষ্টাৰ ব’চেৰুপ বঁটা লাভ কৰে।
-
নিগাৰ আহমেদ
নিগাৰ আহমেদ (Nigar Ahmed(১৬ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৪৫ – ২৪ ফেব্ৰুৱাৰী ২০১৭) আছিল এগৰাকী পাকিস্তানী মহিলা অধিকাৰ কৰ্মী যি ৱমেনছ একচন ফ'ৰাম আৰু ঔৰত ফাউণ্ডেশ্যন প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। ৭২ বছৰ বয়সত তেওঁৰ মৃত্যু হয়।
-
প্ৰদীপ হাজৰিকা
ড॰ প্ৰদীপ হাজৰিকা অসমীয়া সাহিত্যৰ সৈতে জড়িত এগৰাকী সাহিত্যিক। একাধাৰে গল্পকাৰ, ঔপন্যাসিক, শিক্ষাবিদ, সাহিত্য সমালোচক আৰু সু-বক্তা। তেওঁৰ জন্ম হৈছিল ১৯৫১ চনৰ ৫ জুলাইত বৰ্তমানৰ চৰাইদেউ জিলাৰ মাহমৰা মৌজাৰ কচুমাৰি গাঁৱত। তেওঁৰ পিতৃ আছিল মিনাৰাম হাজৰিকা আৰু মাতৃ আছিল প্ৰেমলতা হাজৰিকা।
-
ফাতিমা শ্বেখ
ফাতিমা শ্বেখ (Fatima Sheikh, ৯ জানুৱাৰী ১৮৩১ - অজ্ঞাত) এগৰাকী ভাৰতীয় শিক্ষাবিদ আৰু সমাজ সংস্কাৰক আছিল। তেওঁ সমাজ সংস্কাৰক জ্যোতিৰাও ফুলে আৰু সাৱিত্ৰীবাই ফুলেৰ সহকৰ্মী আছিল। তেওঁক ভাৰতৰ প্ৰথম মুছলমান শিক্ষয়িত্ৰী বুলি গণ্য কৰা হয়। ফুলেই প্ৰতিষ্ঠা কৰা পাঁচোখন বিদ্যালয়তে তেওঁ অধ্যাপনা কৰিছিল।
-
মালিনী গোস্বামী
মালিনী গোস্বামী ( Malini Goswami) অসমৰ এগৰাকী সংস্কৃত ভাষা-সাহিত্যৰ বিদূষী-গৱেষক, অসম মহিলা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ প্ৰাক্তন উপাচাৰ্য আৰু গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত অধ্যাপিকা। যোৰহাটত জন্মগ্ৰহণ কৰা গোস্বামীৰ পিতৃৰ নাম পদ্মেন্দ্ৰ নাৰায়ণ গোস্বামী আৰু মাতৃৰ নাম নলিনী গোস্বামী।
-
শালিনী মোঘে
শালিনী মোঘে (১৯১৪ - ২০১১) এগৰাকী ভাৰতীয় শিক্ষাবিদ, সমাজকৰ্মী আৰু জনজাতীয় শিশুৰ বাবে কস্তুৰবা কন্যা স্কুল আৰু মধ্যপ্ৰদেশ ৰাজ্যৰ প্ৰথম মণ্টেছৰী বিদ্যালয় বাল নিকেতন সংঘৰ প্ৰতিষ্ঠাপক।, তেওঁ ভাৰতীয় গ্ৰামীণ মহিলা সংঘ, ইন্দোৰৰ অধ্যক্ষ আছিল, যিটো ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ বেচৰকাৰী সংস্থাটোৱে সমাজৰ বিশেষ…
-
ৰাধা কুমাৰ
ৰাধা কুমাৰ এগৰাকী ভাৰতীয় নাৰীবাদী, শিক্ষাবিদ আৰু লেখিকা। তেওঁৰ কামে শক্তিশালী নাৰীবাদী দৃষ্টিকোণৰপৰা জাতিগত সংঘাত আৰু শান্তি প্ৰক্ৰিয়াৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে।
-
অগাষ্টা কালোচ ক্ৰীষ্টি
অগাষ্টা কালোচ ক্ৰীষ্টি (Augusta Kalloch Christie; ২৮ অক্টোবৰ ১৮৮৭ – ২২ জানুৱাৰী ১৯৮১) এগৰাকী আমেৰিকান শিক্ষাবিদ আৰু ৰাজনীতিবিদ আছিল। ১৯৫২ চনৰ পৰা ১৯৬৪ চনলৈকে মেইন হাউছ অৱ ৰিপ্ৰেজেণ্টেটিভ আৰু মেইন চেনেট দুয়োটাতে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰা তেওঁ প্ৰথমগৰাকী মহিলা।
-
অজিতা শ্ৰীবাস্তৱ
অজিতা শ্ৰীবাস্তৱ এগৰাকী ভাৰতীয় গায়িকা, শিক্ষাবিদ আৰু এগৰাকী সমাজকৰ্মী। শ্ৰীবাস্তৱ মিৰ্জাপুৰ আৰু ইয়াৰ চাৰিওফালৰ অঞ্চলৰ লোক সংগীতৰ এক জনপ্ৰিয় ৰূপ কাজাৰী লোকগীতৰ জনপ্ৰিয়তা আৰু প্ৰচাৰৰ বাবে জনাজাত। কলা ক্ষেত্ৰত আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ২০২২ চনত পদ্মশ্ৰী বঁটা প্ৰদান কৰিছিল।
-
অণিমা দত্ত
ড° অণিমা দত্ত (Dr. Anima Dutta) এগৰাকী অসমীয়া গল্পকাৰ, সমালোচক তথা শিক্ষাবিদ। তেওঁ গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অসমীয়া বিষয়ৰ সাহিত্য শাখাত প্ৰথম শ্ৰেণী লাভ কৰা প্ৰথমগৰাকী ছাত্ৰী।
-
অদিতি ৰঞ্জন
অদিতি ৰঞ্জন (ইংৰাজী: Aditi Ranjan; জন্ম ২৫ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৫২) এগৰাকী ভাৰতীয় বস্ত্ৰ ডিজাইনাৰ, শিক্ষাবিদ আৰু গৱেষক। তেওঁ ভাৰতীয় হস্তশিল্পৰ ক্ষেত্ৰখনৰ সৈতে জড়িত। তেওঁ ১৯৭৪ চনৰ পৰা ২০১২ চনলৈ আহমেদাবাদৰ ৰাষ্ট্ৰীয় ডিজাইন প্ৰতিষ্ঠানত বস্ত্ৰ ডিজাইনৰ অধ্যাপনা কৰিছিল।
