হিন্দু দেৱী
১৯২ প্ৰবন্ধ
-
থিৰুভাঞ্চেৰী কাভু
থিৰুভাঞ্চেৰী কাভু কেৰেলাৰ কান্নুৰ জিলাৰ কুথুপাৰম্বাৰ ওচৰত অৱস্থিত৷ প্ৰাচীন পূজাৰ স্থান য'ত শাকতেয় ৰীতি-নীতি কৰা হয়। শাক্ত আৰু শৈৱ পৰম্পৰাৰ সমন্বয়ৰ বাবে এই মন্দিৰটো উল্লেখযোগ্য।
-
দক্ষৰ কন্যাৰ তালিকা
হিন্দু ধৰ্মত দক্ষ এজন প্ৰজাপতি, আৰু সৃষ্টিকৰ্তা দেৱতা ব্ৰহ্মৰ পুত্ৰ৷ হিন্দু সাহিত্যত আছিকনী আৰু প্ৰসূতি দুয়োকে দক্ষৰ পত্নীৰ নাম বুলি চিনাক্ত কৰা হৈছে। দক্ষৰ কিছুমান উল্লেখযোগ্য কন্যাৰ ভিতৰত আদিত্যৰ মাতৃ অদিতি, দৈত্যৰ মাতৃ দিতি, দানৱৰ মাতৃ দনু, যজ্ঞৰ দেৱী আৰু অগ্নিৰ পত্নী স্বাহা আৰু শিৱৰ প্ৰথম…
-
দেৱসেনা
দেৱসেনা (देवसेना) এগৰাকী হিন্দু দেৱী৷ তেওঁ কাৰ্তিকৰ সহধৰ্মিনী আছিল। দক্ষিণ-ভাৰতীয় গ্ৰন্থবোৰত তেওঁক দেবানী, দিবানী বা দিব্যানী বুলি জনা যায়। তেওঁৰ নামটোক তেবানী বা তেব্যানী (Teyvāṉai) বুলিও বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
-
দেৱী কন্যা কুমাৰী
দেৱী কন্যা কুমাৰী (সংস্কৃত: देवी कन्या कुमारि, ৰোমানীকৃত: Dēvi Kanyā Kumāri) মহাদেৱীক কিশোৰী ছোৱালীৰ ৰূপত উপস্থাপন কৰা এগৰাকী হিন্দু দেৱী। হিন্দু ধৰ্মৰ বিভিন্ন পৰম্পৰাত তেওঁক পাৰ্বতী অথবা লক্ষ্মীৰ কিশোৰী ৰূপ বুলিও বিভিন্ন ধৰণে বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
-
নন্দনী মাতা
নন্দনী মাতা এগৰাকী হিন্দু দেৱী। নন্দনী নাম (কেতিয়াবা নন্দিনী বুলিও লিখা হয়) দুৰ্গাৰ আন এটা নাম, যাৰ অৰ্থ "কন্যা"। নন্দনী মাতাক বাগড়ী ভাষাত নন্দোৰে মা বুলিও কোৱা হয় ৷ প্ৰাচীন হিন্দু মহাকাব্য অনুসৰি নন্দনী মাতা দ্বাপৰ যুগত যশোদাৰ কন্যা আছিল, আৰু কামসাক হত্যা কৰিছিল।
-
নিঋতি
নিঋতি (निर्ऋति, কেতিয়াবা নিৰ্ৰুতি বা নিৰিতি) হৈছে এগৰাকী হিন্দু দেৱী। তেওঁ মৃত্যু, ক্ষয় আৰু দুখক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। কিছুমান হিন্দু শাস্ত্ৰত নিঋতি অধৰ্মৰ সৈতে সম্পৰ্কিত।
-
নৱদুৰ্গা (আঞ্চলিক দেৱী)
নৱদুৰ্গা ভাৰতৰ বিশেষকৈ গোৱা আৰু মহাৰাষ্ট্ৰ ৰাজ্যৰ বহু গৌড় সৰস্বত ব্ৰাহ্মণ আৰু দৈৱদ্বীণ ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালৰ কুলদেৱী। বলপূৰ্বক পৰ্তুগীজ ধৰ্মান্তৰকৰণ আৰু তেওঁলোকৰ আচাৰ-অনুষ্ঠানত হস্তক্ষেপৰ বাবে আন সকলো পুৰুষৰ সৈতে দেৱতাক গাভাছিমৰ পৰা নিজৰ নিজৰ নিজৰ স্থানলৈ স্থানান্তৰিত কৰিবলগীয়া হৈছিল।
-
পিদাৰী
পিদাৰী বা পিটাৰী হিন্দুসকলৰ এগৰাকী দেৱী। তামিলনাডুত তেওঁৰ পূজা-অৰ্চনা কৰা হয়। স্থানীয় পৰম্পৰা অনুযায়ী ত্ৰিমূৰ্তিৰ অৰ্ধাংগিনী শক্তিৰ নটা দিশৰ (নৱশক্তি) ভিতৰত তেওঁক অন্যতম বুলি গণ্য কৰা হয়। কিছুমান পৰম্পৰাত দেৱীগৰাকীক সৰ্প ধৰা দেৱী আৰু শিৱৰ পত্নী হিচাপে চিত্ৰিত কৰা হৈছে।
-
পূমালা ভাগৱতী
পূমালা ভাগৱতীআৰ্যপুমালা বুলিও কোৱা হয়) ভাৰতৰ কেৰালা ৰাজ্যৰ উত্তৰ মালাবাৰ অঞ্চলত পূজা কৰা এগৰাকী দেৱী। পূমালাক থিয়্যা সম্প্ৰদায়ৰ কুলাদেৱতা হিচাপে পূজা কৰা হয়। এই দেৱীৰ মূল মন্দিৰসমূহ কান্নুৰ জিলা আৰু কাছাৰগোড জিলা জিলাত বিস্তৃত।
-
পূৰ্ণৱল্লী থায়াৰ
পূৰ্ণৱল্লী থায়াৰ এগৰাকী হিন্দু দেৱী। লক্ষ্মীৰ নাম পূৰ্ণৱল্লী। পুৰনাৱল্লীক "পুৰ্ভা দেৱী" বুলিও কোৱা হয়। হিন্দু সকলে ইয়াক ধন-সম্পত্তিৰ দেৱী বুলি বিশ্বাস কৰে।
-
পোলেৰম্মা
পোলেৰম্মা হৈছে প্লেগ আৰু সৰু আইৰ হিন্দু দেৱী। অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ গাঁৱত তেওঁক প্ৰধানকৈ পূজা কৰা হয় আৰু শিৱৰ আঞ্চলিক পত্নী হিচাপে গণ্য কৰা হয়।
-
প্ৰীতি (দেৱী)
প্ৰীতি (प्रीति; Priti) এগৰাকী হিন্দু দেৱী, যাক কৰ্ণোৎপল নামেৰেও জনা যায়। প্ৰেমৰ দেৱতা কামদেৱৰ দুগৰাকী পত্নী ৰতি আৰু প্ৰীতি। প্ৰীতিয়ে মৰমলগা প্ৰেমৰ প্ৰতিনিধিত্ব কৰা বুলি গণ্য কৰা হয়, আনহাতে তেওঁৰ সহপত্নী বা সতিনী ৰতিয়ে কামুক আনন্দক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে।
-
ফুল মাতা
ফুল মাতা হিন্দু ৰোগৰ দেৱী, একে ধৰণৰ সংগতি থকা সাতগৰাকী ভগ্নী দেৱীৰ এটা দলৰ ভিতৰত অন্যতম। তেওঁৰ ভগ্নীসকল আছিল শীতলা মাতা, চামৰীয়া মাতা, দুৰ্গা কালী, মহা কালী, ভদ্ৰ কালী আৰু কালীকা ভৱনী। এটা গোট হিচাপে উত্তৰ ভাৰতত তেওঁলোক সুপৰিচিত আছিল, আৰু প্ৰায়ে মাটিৰ বলেৰে প্ৰতিনিধিত্ব কৰা হৈছিল।
-
বকুল দেৱী
বকুল দেৱী (তেলুগু: వకుళా దేవి, ৰোমানীকৃত: Vakuḷā dēvi, সংস্কৃত: वकुलदेवी, ৰোমানীকৃত: Vakuladevī) বিষ্ণুৰ এটা অৱতাৰ হিন্দু দেৱতা ভেংকটেশ্বৰৰ পোষক-মাতৃ। তিৰুমালাৰ কিংবদন্তি অনুসৰি বকুলা দেৱীৰ আখ্যান দ্বাপৰ যুগৰ পৰাই আৰম্ভ হৈছে।
-
বজ্ৰেশ্বৰী মন্দিৰ
শ্ৰী বজ্ৰেশ্বৰী যোগিনী দেৱী মন্দিৰ হৈছে মুম্বাইৰ পৰা ৭৫ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত ব্ৰজেশ্বৰী চহৰত অৱস্থিত ব্ৰজেশ্বৰী দেৱীৰ প্ৰতি উৎসৰ্গিত হিন্দু মন্দিৰ৷ পূৰ্বতে বদৱলী নামেৰে জনাজাত এই নগৰখনৰ নাম মন্দিৰৰ অধ্যক্ষ দেৱতাৰ সন্মানত বজৰেশ্বৰী নামেৰে নামাকৰণ কৰা হয়।
-
বয়কোণ্ডা গংগামা
বয়কোণ্ডা গংগামা হ'ল অন্ধ্ৰপ্ৰদেশৰ বাংগালুৰুৰ পৰা ১৫০ কিলোমিটাৰ দূৰৈত থকা বয়কোণ্ডা নামৰ ঠাইত অৱস্থিত এটা মন্দিৰ। ইয়াক গংগামা দেৱী (শক্তিৰ অৱতাৰ) বুলিও কোৱা হয়। ইয়াত হিন্দু তীৰ্থ কেন্দ্ৰও আছে।
-
বল্লী
বল্লী ( Vaḷḷi; வள்ளி; আক্ষৰিক অৰ্থ: লতা, মিঠাআলুৰ গছ) হিন্দু সহানুভূতিৰ দেৱী আৰু দেৱতা মুৰুগানৰ দ্বিতীয় পত্নী; বিষ্ণুৰ কন্যা সুন্দৰৱল্লী দেৱীৰ অৱতাৰ। বল্লীৰ জন্ম পৃথিৱীত চিকাৰীৰ জীৱন যাপন কৰা এজন চৰ্দাৰৰ কন্যা হিচাপে হৈছিল।
-
বাক (দেৱী)
বাক (वाच्, ) হৈছে এক বৈদিক দেৱী, যি ঐশ্বৰিক বাণীৰ সাকাৰ ৰূপ। অনুপ্ৰাণিত কবি আৰু দূৰদৰ্শীসকলৰ মাজত প্ৰৱেশ কৰে। তেওঁক ভালপোৱাসকলক অভিব্যক্তি আৰু শক্তি প্ৰদান কৰে; তেওঁক "বেদৰ মাতৃ" আৰু মনৰ বৈদিক অৱতাৰ প্ৰজাপতিৰ পত্নী বুলি কোৱা হয়।
-
বাম্বৰ বৈনী
বাম্বৰ বৈনী হৈছে অম্বাৰ সৈতে ঘনিষ্ঠভাৱে চিনাক্ত কৰা মাতৃ দেৱীৰ স্থানীয় অৱতাৰ। তাইৰ নামৰ অৰ্থ হৈছে সিংহত উঠি থকা শক্তি দেৱী, আৰু তাই লাউণ্ডি চহৰত অৱস্থিত এটা পাহাৰত বাস কৰে। শ্ৰী দেৱী বাম্বৰ বৈনী জীৰ হিন্দু মন্দিৰ লাউণ্ডি চহৰৰ বুকুৰ পৰা প্ৰায় ১ কিলোমিটাৰ দূৰত্বত পাহাৰৰ ওপৰত অৱস্থিত।
-
বালা ত্ৰিপুৰাসুন্দৰী
বালা ত্ৰিপুৰাসুন্দৰীক বালাম্বিকা বুলিও কোৱা হয়, ইয়াক হিন্দু দেৱী ত্ৰিপুৰাসুন্দৰীৰ পুত্ৰীৰ ৰূপত বৰ্ণনা কৰা হৈছে। তাই তান্ত্ৰিক শ্ৰী বিদ্যা পৰম্পৰাৰ পৃষ্ঠপোষক দেৱী।
-
বিজয়াদুৰ্গা
শ্ৰী বিজয়াদুৰ্গা ভাৰতীয় সংস্কৃতি আৰু পৰম্পৰাত ভিন্ন গুৰুত্বপূৰ্ণ হিন্দু দেৱী। শিৱ আৰু বিষ্ণুথেমৰ যুদ্ধত তাই হস্তক্ষেপ কৰিছিল, আৰু তাত ব্ৰাহ্মণক হাৰাশাস্তি কৰা অসুৰবোৰক হত্যা কৰিবলৈ শংকুৱালিলৈ গৈছিল বুলি কোৱা হয়।
-
বিনায়কী
বিনায়কী হৈছে হাতীৰ মস্তকযুক্ত এগৰাকী হিন্দু দেৱী। তেওঁৰ আখ্যান আৰু প্ৰতীকিকৰণৰ স্পষ্টভাৱে সংজ্ঞাবদ্ধ কৰা হোৱা নাই। হিন্দু শাস্ত্ৰসমূহত তেওঁৰ বিষয়ে খুব কম কথা উল্লেখ আছে। তেওঁৰ বৰ কমসংখ্যক চিত্ৰহে বিদ্যমান। হাতীৰ মস্তকধাৰী হোৱাৰ বাবে দেৱীগৰাকী সাধাৰণতে জ্ঞানৰ দেৱতা গজানন গণেশৰ সৈতে সম্পৰ্কিত।
-
বিমলা মন্দিৰ
বিমলা মন্দিৰ হৈছে ভাৰতৰ ওড়িশা ৰাজ্যৰ পুৰীৰ জগন্নাথ মন্দিৰ চৌহদৰ ভিতৰত অৱস্থিত বিমলা বা বিমলা (ବିମଳା) দেৱীৰ প্ৰতি সমৰ্পিত এক হিন্দু মন্দিৰ। ইয়াক সাধাৰণতে শাক্তপীঠ হিচাপে গণ্য কৰা হয়, হিন্দু দেৱীৰ প্ৰতি সমৰ্পিত আটাইতকৈ পৱিত্ৰ মন্দিৰবোৰৰ ভিতৰত এটা।
-
বিশালাক্ষী
বিশালাক্ষী (विशालाक्षी, 'যিগৰাকীৰ চকু বহল') হৈছে দুৰ্গাৰ এটা স্বৰূপ। মূলতঃ হিন্দু দেৱী পাৰ্বতীৰ এটা উপনাম। পাৰ্বতী হিমালয়ৰ পুত্ৰী আৰু ভগৱান শিৱৰ পত্নী। বিশালাক নামৰ উপৰিও দেৱী পাৰ্বতীক মেনকা, উমা, গৌৰী, অম্বিকা, ভৱানী আদি নামেৰেও জনা যায়।
-
বীৰমগুণ্টা পলেৰাম্মা মন্দিৰ
বীৰমগুণ্টা পলেৰাম্মা মন্দিৰ অন্ধ্ৰ প্ৰদেশৰ নেল্লোৰ জিলাৰ ২০০ বছৰ পুৰণি পুনৰ প্ৰতিষ্ঠিত মন্দিৰ, যিটো দেৱী পোলেৰাম্মাৰ বাবে পবিত্ৰ। পোলেৰম্মা হৈছে প্ৰাক- বৈদিক দেৱতা, যাক প্ৰধানকৈ অন্ধ্ৰ প্ৰদেশত পূজা কৰা হয়, আৰু শক্তিৰ স্থানীয় ৰূপ। তাইক গ্ৰাম দেৱতা (গাঁও ৰক্ষা কৰা দেৱী) হিচাপে পূজা কৰা হয়।
-
মাছানি আম্মান
মাছানি আম্মান হ'ল হিন্দু দেৱী। তামিলনাডুৰ কিছুমান বিশেষ শ্ৰেণীয়ে তেওঁক মূলতঃ পৰিয়াল দেৱী (কুলদেৱী) হিচাপে পূজা কৰে, য'ত তেওঁক আদি পৰাশক্তিৰ অৱতাৰ হিচাপে গণ্য কৰা হয়। ভাৰতৰ তামিলনাডু ৰাজ্যৰ কইম্বাটুৰ জিলাৰ পোল্লাচি অঞ্চলৰ আনাইমালাইত তেওঁৰ মুখ্য মন্দিৰ অৱস্থিত।
-
মাণবসা গুৰুবাৰ
মাণবসা গুৰুবাৰ হ'ল পূব ভাৰতৰ ওড়িশা ৰাজ্যৰ ওড়িয়া হিন্দুসকলৰ দ্বাৰা পালন কৰা এটা ধৰ্মীয় উৎসৱ। অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ, ছত্তীশগড়, দক্ষিণ ঝাৰখণ্ড আৰু দক্ষিণ পশ্চিম বংগত বসবাস কৰা ওডিয়াসকলেও বছৰৰ নিৰ্দিষ্ট দিনত এই উৎসৱ পালন কৰে আৰু উদ্যাপন কৰে। এই উৎসৱত মহালক্ষ্মী দেৱীক অধিষ্ঠাত্ৰী দেৱী হিচাপে পূজা কৰা হয়।
-
মাতংগী
মাতংগী (मातङ्गी, ) এগৰাকী হিন্দু দেৱী। তেওঁ মহাবিদ্যাৰ ভিতৰত এগৰাকী, দহগৰাকী তান্ত্ৰিক দেৱী আৰু হিন্দু ঐশ্বৰিক মাতৃৰ এটা ৰূপ। সংগীত আৰু বিদ্যাৰ দেৱী সৰস্বতীৰ তান্ত্ৰিক ৰূপ বুলি গণ্য কৰা হয়। মাতংগীয়ে বাক্য, সংগীত, জ্ঞান আৰু কলাক নিয়ন্ত্ৰণ কৰে।
-
মাদায়িকাভু
মাদায়িকাভু (Māḍāyikkvu), তিৰুৱৰ্কডু ভাগৱতী মন্দিৰ বুলিও জনা যায়, কেৰালাৰ এটা উল্লেখযোগ্য প্ৰাচীন কৌলা শক্তিৰ মন্দিৰ, যিটো কান্নুৰৰ পাঝয়াংগাদীৰ ওচৰত অৱস্থিত। দুটা সহস্ৰাব্দৰ ভিতৰত বিশিষ্ট ইতিহাসৰ সৈতে কাভু (পবিত্ৰ বাগিচা) বিভিন্ন আঞ্চলিক বংশৰ দ্বাৰা পৰিচালিত হৈছিল।
-
মান্দা (দেৱী)
মান্দা (मान्दा, ) বা ধমিনী (धामिनी, ) হ'ল হিন্দু ধৰ্ম মতে শনিৰ দ্বিতীয় পত্নী আৰু মান্দীৰ মাতৃ। তাই এগৰাকী গন্ধৰ্ব কন্যা আৰু ৰাজকুমাৰী। তাই হ'ল কলৰ দেৱী। তাইৰ নৃত্যই সমগ্ৰ বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ যিকোনো ব্যক্তিক আকৰ্ষণ কৰিব পাৰে।