ফুল মাতা

ফুল মাতা হিন্দু ৰোগৰ দেৱী, একে ধৰণৰ সংগতি থকা সাতগৰাকী ভগ্নী দেৱীৰ এটা দলৰ ভিতৰত অন্যতম। তেওঁৰ ভগ্নীসকল আছিল শীতলা মাতা, চামৰীয়া মাতা, দুৰ্গা কালী, মহা কালী, ভদ্ৰ কালী আৰু কালীকা ভৱনী।^১২৩ এটা গোট হিচাপে উত্তৰ ভাৰতত তেওঁলোক সুপৰিচিত আছিল, আৰু প্ৰায়ে মাটিৰ বলেৰে প্ৰতিনিধিত্ব কৰা হৈছিল।^৪৫ ফুল মাতা বিশেষভাৱে টাইফয়েড জ্বৰৰ সৈতে জড়িত আছিল।^৬

ফুল মাতাৰ কথা মহাকাব্য আৰু পুৰাণিক হিন্দু সাহিত্যত উল্লেখ আছে।^৭ তেওঁক হয়তো প্ৰথমে শক্তি, ঐশ্বৰিক শক্তিৰ ব্যক্তিত্ব হিচাপে ধৰা হৈছিল, কিন্তু হিন্দু ধৰ্মত ক্ৰমান্বয়ে কু-অভিপ্ৰায় আৰু অসুস্থতাৰ সৈতে জড়িত হৈ পৰিছিল। তেওঁক সাত বছৰৰ তলৰ শিশুক অসুস্থতাৰ সৃষ্টিকৰ্তা বুলি কোৱা হৈছিল।^৮