বেনি কুৰিয়াকোচ

বেনি কুৰিয়াকোচ (জন্ম ২৫ মে' ১৯৬২) ভাৰতৰ কেৰালাত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ দক্ষিণ ভাৰতৰ থলুৱা স্থাপত্যৰ পৰা অনুপ্ৰাণিত হৈ স্থাপত্য সংৰক্ষণ আৰু নতুন ভৱনৰ আৰ্হি প্ৰস্তুত কৰাত নিজৰ স্বাক্ষৰ ৰাখিছে। তেওঁ কাঠ, শিল আৰু ইটাৰ দৰে প্ৰাকৃতিক উপাদানেৰে নিৰ্মিত গাঁথনিৰ আৰ্হি প্ৰস্তুত কৰাৰ বাবে জনাজাত। তেওঁ মূলতঃ চেন্নাই আৰু কেৰালাত কৰ্মজীৱন অতিবাহিত কৰিছে। তেওঁ চেন্নাইত এটা পৰামৰ্শদাতা প্ৰতিষ্ঠান চলায়।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন আৰু শিক্ষা

কুৰিয়াকোচ কুথাত্তুকুলমত জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল আৰু তিৰুৱনন্তপুৰমত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। তাত তেওঁ প্ৰাক-স্নাতক পাঠ্যক্ৰমৰ বাবে চৰকাৰী কলা মহাবিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰাৰ আগতে চৰকাৰী আদৰ্শ উচ্চ বিদ্যালয়ত অধ্যয়ন কৰিছিল। তাৰ পিছত তেওঁ ত্ৰিভান্দম অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰে, য'ৰ পৰা তেওঁ অসামৰিক অভিযান্ত্ৰিক বিদ্যাত স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰে। ১৯৮৬ চনত তেওঁ যুক্তৰাজ্যৰ য়ৰ্ক বিশ্ববিদ্যালয়ৰ উন্নত স্থাপত্য অধ্যয়ন প্ৰতিষ্ঠানৰ পৰা সংৰক্ষণ অধ্যয়নত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰীৰ বাবে চাৰ্লছ ৱালেছ ইণ্ডিয়া ট্ৰাষ্ট বঁটা লাভ কৰে। তেওঁ ২০১৫ চনত ভাৰতীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠান, মাদ্ৰাজৰ মানৱিক আৰু সামাজিক বিজ্ঞান বিভাগৰ পৰা ডক্টৰেট ডিগ্ৰী সম্পূৰ্ণ কৰে।

কৰ্মজীৱন

১৯৮৪ চনত, ত্ৰিভান্দম অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা সদ্য স্নাতক হিচাপে তেওঁ ব্ৰিটিছ মূলৰ ভাৰতীয় স্থপতিবিদ লৰী বেকাৰৰ সৈতে হোৱা এক আকস্মিক সাক্ষাৎকাৰৰ পিছত স্থাপত্য অনুশীলন আৰম্ভ কৰে।^১ তেওঁৰ সৈতে ন মাহ কাম কৰাৰ পিছত, ১৯৮৫ চনত তেওঁ নিজৰ অনুশীলন আৰম্ভ কৰে। স্ব-শিক্ষিত স্থপতিবিদ হিচাপে তেওঁৰ প্ৰাৰম্ভিক কৰ্মজীৱনত তেওঁ বিকল্প, কম খৰচী আৰু পৰিৱেশ অনুকূল স্থাপত্যৰ বিকাশৰ বাবে পালঘাটৰ সমন্বিত পল্লী প্ৰযুক্তি কেন্দ্ৰ, পল্লী উন্নয়নৰ বাবে বিজ্ঞান আৰু প্ৰযুক্তি কেন্দ্ৰ (কষ্টফৰ্ড) আৰু কেৰালা ৰাজ্যিক নিৰ্মিতি কেন্দ্ৰৰ দৰে কেইবাটাও সংস্থাৰ সৈতে কাম কৰিছিল। ১৯৮৫ চনৰ পৰা তেওঁ বেকাৰৰ শৈলী প্ৰতিফলিত কৰা কম খৰচী ঘৰ নিৰ্মাণ কৰিছিল, যেতিয়ালৈকে ১৯৯২ চনত তেওঁ অভিনেতা মামুট্টীৰ ঘৰ নিৰ্মাণ কৰা নাছিল।^২

১৯৯৪ চনত, ১৯৯৩ চনৰ লাতুৰ ভূমিকম্পৰ পিছত বানেগাঁও গাঁৱৰ বাবে আৱাসৰ আৰ্হি প্ৰস্তুত কৰিবলৈ মালয়ালম মনোৰমাই কুৰিয়াকোচক নিযুক্তি দিয়ে। তেওঁ ২০০২ চনত গুজৰাট ৰাজ্যৰ ভূজ জিলাৰ ছাপৰেডি গাঁৱত ভূমিকম্প পুনৰ্বাসন প্ৰকল্পৰ বাবে ৰাজহুৱা আৰু আৱাসিক ভৱনৰ বিন্যাসো প্ৰস্তুত কৰিছিল।

তেওঁ নতুন দিল্লীৰ পৰিকল্পনা আৰু স্থাপত্য বিদ্যালয়, ভাৰতীয় প্ৰযুক্তিবিদ্যা প্ৰতিষ্ঠান, ভাৰতীয় ব্যৱস্থাপনা প্ৰতিষ্ঠান আৰু অন্যান্য স্থাপত্য বিদ্যালয়সমূহত অতিথি শিক্ষক হিচাপে কাম কৰিছে।

কুৰিয়াকোচক চেন্নাইৰ উইকেণ্ড ৰিট্ৰিটৰ বাবে ২০০১ চনত 'ইনচাইড আউটচাইড'ৰ বৰ্ষশ্ৰেষ্ঠ ডিজাইনাৰ বঁটা প্ৰদান কৰা হৈছিল, আৰু ২০১১ চনত 'ইনচাইড আউটচাইড' আলোচনীৰ পৰা চেলিব্ৰেচন অফ আৰ্কিটেকচাৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। ২০১৬ চনত তেওঁক ২০১৬ এষ্ট্ৰেড জীৱনজোৰা সাধনা বঁটা প্ৰদান কৰা হয় (১৯৮০ চনত এই সন্মানৰ পূৰ্বৱৰ্তী প্ৰাপক আছিল স্থপতিবিদ কৰণ গ্ৰোভাৰ)। তেওঁক ভৱিষ্যতৰ ঘৰ নিৰ্মাণৰ বাবে পৰম্পৰাগত জ্ঞান ব্যৱহাৰ কৰা শীৰ্ষ ১০ জন ভাৰতীয় স্থপতিবিদৰ তালিকাতো অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল।^৩

তেওঁ 'কনজাৰ্ভিং অৱ টিম্বাৰ ষ্ট্ৰাকচাৰ্ছ ইন ইণ্ডিয়া' আৰু 'পষ্ট চুনামি ৰিকনষ্ট্ৰাকচন: মেনুৱেল ফৰ চুপাৰভাইজৰ্ছ এণ্ড প্ৰজেক্ট ষ্টাফ'ৰ দৰে কিতাপ লিখিছে।^৪ তেওঁ ইনটেকৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত 'গাইডলাইনছ ফৰ দ্য প্ৰিপাৰেচন অৱ আ হেৰিটেজ মেনেজমেন্ট প্লেন' কিতাপখনৰ অন্যতম সম্পাদক।

কুৰিয়াকোচে ইউএনডিপি, ৰাষ্ট্ৰসংঘ শিক্ষা, বিজ্ঞান আৰু সংস্কৃতি সংস্থা, বিভিন্ন ৰাজ্য চৰকাৰ আৰু অন্যান্য সংস্থাসমূহত পৰামৰ্শদাতা হিচাপে সেৱা আগবঢ়াইছে। তেওঁ ভাৰত আৰু বিদেশৰ বিভিন্ন আলোচনাচক্ৰ, সন্মিলন আৰু কৰ্মশালাত আৱাসিক, সংৰক্ষণ আৰু ব্যয়-সাশ্ৰয়ী নিৰ্মাণ কৌশলৰ ওপৰত বহুতো গৱেষণা পত্ৰ উপস্থাপন কৰিছে।

স্থাপত্য শৈলী

কুৰিয়াকোচে থলুৱা আৰু পৰম্পৰাগত অনুশীলনৰ জৰিয়তে বহনক্ষম স্থাপত্য অৰ্জন কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে। তেওঁ থলুৱা স্থাপত্য জলবায়ুৰ সৈতে খাপ খোৱা যুক্তিত বিশ্বাস কৰে, আৰু স্থানীয়ভাৱে উপলব্ধ সামগ্ৰী ব্যৱহাৰ কৰি সৰল সৌন্দৰ্যৰ প্ৰকল্প নিৰ্মাণ কৰে।^৫ চূড়ান্ত আৰ্হিত উপনীত হোৱাৰ ক্ষেত্ৰত বহনক্ষমতা আৰু ব্যয়-সাশ্ৰয়ী ব্যৱস্থাই আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ কাৰক হিচাপে কাম কৰে।^৬

তেওঁ এনে এক স্থাপত্য অন্বেষণ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে যি পৰিৱেশৰ উপযোগী, ব্যয়-সাশ্ৰয়ী, বহনক্ষম আৰু একে সময়তে আধুনিক প্ৰেক্ষাপটত থলুৱা স্থাপত্যৰ নীতিসমূহ অন্তৰ্ভুক্ত কৰে। পৰম্পৰা আৰু ঐতিহ্যক শৈলী হিচাপে নহয়, ধাৰণা হিচাপে অধিক ব্যৱহাৰ কৰা হয়।^১ থলুৱা স্থাপত্য তেওঁৰ বাবে জ্ঞানৰ ভঁৰালৰ দৰে। সমাজ আৰু প্ৰযুক্তিয়ে বহু পৰিৱৰ্তন আনিছে, সেয়েহে স্থপতিবিদসকলে এইবোৰৰ প্ৰতি লক্ষ্য ৰাখি স্থাপত্যত এক বেলেগ ধৰণৰ শব্দভাণ্ডাৰ নিৰ্মাণ কৰিব লাগে।^৭ কুৰিয়াকোচে গ্ৰাহকৰ বাবে এনেদৰে আৰ্হি প্ৰস্তুত কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে যাতে তেওঁলোকৰ মাজত নিৰন্তৰ বাৰ্তালাপ থাকে, যিয়ে ইজনে সিজনক বিভিন্ন ধৰণে প্ৰভাৱিত কৰে আৰু ভৱনটোৰ চূড়ান্ত আৰ্হিক দিশ নিৰ্দেশনা দিয়ে। পেৰামিটাৰসমূহৰ নিৰন্তৰ আৰু বিকশিত ব্যাখ্যাৰ পোহৰত ইয়াক নিৰন্তৰ সংশোধন কৰাৰ লগে লগে আৰ্হিটো ক্ৰমান্বয়ে স্পষ্ট হৈ পৰে। ইয়াৰ ফলত এনে এক চূড়ান্ত আৰ্হি প্ৰস্তুত হয় যি অনন্য আৰু ব্যৱহাৰকাৰীৰ চাহিদা পূৰণ কৰে।^১

কুৰিয়াকোচৰ নিজা কোনো শৈলী নাই। তেওঁ ভাবে যে আৰ্হিৰ ক্ষেত্ৰত শৈলীতকৈ ধাৰণাটো বহুত বেছি গুৰুত্বপূৰ্ণ।^৮ তেওঁ নিজৰ আৰ্হি প্ৰস্তুত কৰা ভৱনসমূহত নিজৰ ধাৰণা জাপি দিব নিবিচাৰে। তেওঁ প্ৰতিটো ভৱন প্ৰত্যেকৰ প্ৰয়োজন অনুসৰি আৰ্হি প্ৰস্তুত কৰে।^১ তেওঁৰ সকলো প্ৰকল্প বেলেগ বেলেগ দেখা যায় কাৰণ প্ৰতিগৰাকী গৃহস্থৰে নিজা পছন্দ থাকে আৰু তেওঁ তেওঁলোকৰ আকাংক্ষাৰ প্ৰতি সঁহাৰি জনাবলৈ চেষ্টা কৰে।^৯ স্থান বেলেগ, জলবায়ু বেলেগ, সামগ্ৰীবোৰ বেলেগ আৰু গ্ৰাহকসকলো বেলেগ। তেওঁ ভাবে যে শৈলী অতিশয় বাহ্যিক।^৬

তেওঁৰ ভৱনসমূহৰ বহনক্ষমতাৰ দিশবোৰ সলনি হয়। যদিও চিমেণ্ট আৰু তীখাৰ দৰে আধুনিক সামগ্ৰী ব্যৱহাৰ কৰা হয়, সেইবোৰৰ ব্যৱহাৰ সীমিত আৰু তেওঁৰ ভৱনসমূহত প্ৰধানকৈ প্ৰাকৃতিক সামগ্ৰীৰ প্ৰাধান্য থাকে।^১০ জলবায়ু, মাটিৰ উপলব্ধতা, স্থানীয় নিৰ্মাণ সামগ্ৰী আৰু সামাজিক তথা সাংস্কৃতিক কাৰকসমূহৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি বহনক্ষম ভৱনৰ সংজ্ঞা সলনি হয়।^১০

চোতাল, বাৰাণ্ডা আৰু ছাদ হৈছে কুৰিয়াকোচে ভৱনৰ আৰ্হিত ব্যৱহাৰ কৰা কিছুমান উপাদান। কেৰালা, য'ত তেওঁ ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল, আৰু তামিলনাডু য'ত তেওঁ জীৱনৰ যোৱা ২৫ বছৰ অতিবাহিত কৰিছে, এই স্থানবোৰে তেওঁক প্ৰভাৱিত কৰিছে।^৭

কুৰিয়াকোচৰ মতে, বৰ্তমান নিৰ্মাণ উদ্যোগৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ প্ৰত্যাহ্বানটো হৈছে নিৰ্মাণৰ মানদণ্ড নিশ্চিত কৰা। সকলোৱে পৰিমাণৰ প্ৰতি আগ্ৰহী আৰু যদি নিৰ্মাণৰ মানদণ্ড নিশ্চিত কৰিব পৰা নাযায়, তেন্তে ভৱনবোৰ বেছি দিন টিকি নাথাকিব।^৬

প্ৰকল্পসমূহ

• ১৯৯২ – মামুট্টীৰ ঘৰ
• ১৯৯৪ – লাতুৰৰ বানেগাঁও গাঁৱৰ ভূমিকম্প দুৰ্গতসকলৰ বাবে পুনৰ্বাসন প্ৰকল্প
• ১৯৯৫ চনৰ পৰা - ঐতিহ্য আৰু কাৰুশিল্প গাঁও দক্ষিণচিত্ৰৰ কেৰালা শাখা আৰু ৰাজহুৱা ভৱনৰ আৰ্হি
• ১৯৯৯ – ইনষ্টিটিউট অৱ পেলিৱেটিভ মেডিচিন (কোজিকোড)
• ২০০১ – বিশ্ৰাম অন দ্য চি ঘৰ
• ২০০২ – ভূজৰ ছাপৰেডি গাঁৱৰ ভূমিকম্প দুৰ্গতসকলৰ বাবে পুনৰ্বাসন প্ৰকল্প
• ২০০৩ – বেকৱাটাৰ ৰিপলছ ৰিচৰ্ট, কুমাৰকম

• ২০০৫ – হৰিশ্ৰী বিদ্যালয়ম, চেন্নাই
• ২০০৬ – চুনামিত ক্ষতিগ্ৰস্ত গাঁও তৰংগম্বড়ি আৰু চিন্নানগুড়িৰ পুনৰ্নিৰ্মাণ
• ২০০৮ চনৰ পৰা – মুজিৰিছ ঐতিহ্য প্ৰকল্প
• ২০০৯ – ডাৰ্বি গ্ৰীণ ৰিচৰ্ট, উটি
• ২০১০ – কাচা ৰোজো ঘৰ
• ২০১০ – মঙ্গলা হেৰিটেজ
• ২০১১ – শিৱৰাম ঘৰ

• ২০১১ – পৰমানখেনি ঘৰ
• ২০১১ – ৱায়ানাদ ঘৰ
• ২০১২ – অননত্য ৰিচৰ্টছ, কন্যাকুমাৰী জিলা
• ২০১২ – স্প্ৰিংডেল হেৰিটেজ ৰিচৰ্ট, ভণ্ডিপেৰিয়াৰ
• ২০১৪ – দ্য কোৱাইট বাই দ্য ৰিভাৰ ৰিচৰ্ট, কোদনাড়ু

দক্ষিণচিত্ৰ কাৰুশিল্প গাঁও

লৰী বেকাৰৰ মূল স্থান পৰিকল্পনা আৰু স্কেচৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি চেন্নাইৰ ওচৰৰ দক্ষিণচিত্ৰ কাৰুশিল্প গাঁৱৰ আৰ্হি নিৰন্তৰ কৰা আৰু বিকাশৰ ক্ষেত্ৰত কুৰিয়াকোচ ১৯৯৫ চনৰ পৰা জড়িত হৈ আছে। বেকাৰৰ স্কেচসমূহ তেওঁ পৰিকল্পনালৈ ৰূপান্তৰ কৰিছিল। ১৯৯৬ চনত তেওঁ চেন্নাইলৈ যায়, য'ত তেওঁক দক্ষিণচিত্ৰত কেৰালা শাখা আৰু ৰাজহুৱা ভৱনসমূহৰ কাম কৰাৰ দায়িত্ব দিয়া হৈছিল।

তৰংগম্বড়ি আৰু চিন্নানগুড়ি চুনামি পুনৰ্বাসন প্ৰকল্প

কুৰিয়াকোচে চুনামি পুনৰ্বাসন প্ৰকল্পৰ অধীনত নাগাপট্টিনমৰ তৰংগম্বড়ি আৰু চিন্নানগুড়ি গাঁৱৰ মৎস্যজীৱীসকলৰ বাবে ১,০০০ ৰো অধিক ব্যক্তিকেন্দ্ৰিক ঘৰৰ আৰ্হি প্ৰস্তুত কৰিছিল। প্ৰকল্পটোৰ মূল উদ্দেশ্য আছিল ভাৰতৰ পূব উপকূলত আঘাত হানা ২০০৪ চনৰ চুনামিত আক্ৰান্তসকলৰ বাবে ঘৰ প্ৰদান কৰা। সাধাৰণতে ভাৰত আৰু অন্যান্য স্থানৰ ৰাজহুৱা আৱাস কাৰ্যসূচীত, সকলো ঘৰ নিৰ্মাণৰ বাবে একে ধৰণৰ আৰ্হি ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

এনজিঅ' চাউথ ইণ্ডিয়ান ফেডাৰেচন অৱ ফিচাৰমেন ছ'চাইটিজৰ (এছআইএফএফএছ) দ্বাৰা পৰিচালিত চুনামি পুনৰ্নিৰ্মাণ প্ৰকল্পৰ ক্ষেত্ৰত, ঘৰৰ আৰ্হি আৰু নিৰ্মাণত ঘৰৰ মালিকক জড়িত কৰাৰ এক অভিনৱ ধাৰণা চেষ্টা কৰা হৈছিল। ঘৰবোৰ নিৰ্মাণ কৰাৰ আগতে প্লট আবণ্টন কৰা হৈছিল যাতে প্ৰতিগৰাকী গৃহস্থই জানিব পাৰে যে তেওঁলোকে কোনটো ঘৰ পাব।

চুনামিৰ ফলত ক্ষতিগ্ৰস্ত তৰংগম্বড়ি আৰু চিন্নানগুড়িৰ বসতি আৰু ঘৰসমূহৰ আৰ্হি প্ৰস্তুত কৰাৰ সময়ত পুনৰ্নিৰ্মাণত স্থানীয় সম্প্ৰদায় আৰু ঘৰৰ মালিকসকলৰ অংশগ্ৰহণ নিশ্চিত কৰাৰ সিদ্ধান্ত লোৱা হৈছিল। মানুহে আচলতে কি পাবলৈ গৈ আছে সেয়া বুজিবলৈ বিভিন্ন আৰ্হি আগবঢ়োৱা হৈছিল আৰু নমুনা ঘৰ নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল। নিৰ্মাণ কাৰ্য আৰম্ভ কৰাৰ আগতেই ব্যক্তিসকলক স্থান আবণ্টন কৰা হৈছিল। ঘৰবোৰ অত্যন্ত নিজা প্ৰয়োজন অনুসৰি নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল আৰু ঘৰৰ মালিকসকলৰ নিৰ্মাণ প্ৰক্ৰিয়াৰ ওপৰত নিয়ন্ত্ৰণ আছিল।^৬

মুজিৰিছ ঐতিহ্য প্ৰকল্প

২০০৭ চনত কুৰিয়াকোচক মুজিৰিছ ঐতিহ্য প্ৰকল্পৰ সংৰক্ষণ পৰামৰ্শদাতা হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰা হৈছিল। মুজিৰিছ কেৱল এখন ঠাই নহয়। ই এটা ধাৰণা আৰু এই প্ৰকল্পটো ভৱিষ্যত প্ৰজন্মক ঐতিহ্যৰ বিষয়ে শিক্ষিত কৰাৰ, আৰু সৰ্বভাৰতীয় তথা আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় বাণিজ্যৰ সৈতে কেৰালাৰ সম্পৰ্কৰ ওপৰত আলোকপাত কৰাৰ এক প্ৰচেষ্টা আছিল।^১১ প্ৰকল্পটোৰ প্ৰত্নতাত্ত্বিক সমল আৰু স্মৃতিস্তম্ভসমূহ ১৫০ বৰ্গ কিলোমিটাৰ এলেকা জুৰি বিস্তৃত হৈ আছে, আৰু কুৰিয়াকোচৰ দলে ঐতিহাসিক গুৰুত্ব আৰু স্থাপত্য শিল্পৰ প্ৰায় ৪০০ টা ভৱন চিহ্নিত কৰিছে।^১২

ই ঐতিহ্য ব্যৱস্থাপনাৰ এক বিকল্প পদ্ধতি আৰু স্থানীয় প্ৰেক্ষাপটৰ সৈতে খাপ খোৱা ধাৰণা এটা বিকশিত কৰাই আছিল আটাইতকৈ ডাঙৰ প্ৰত্যাহ্বান। মুজিৰিছ ঐতিহ্য প্ৰকল্পৰ বহুতো মাত্ৰা আছে। ই এক শৈক্ষিক প্ৰকল্প, এক উন্নয়নমূলক প্ৰকল্প আৰু বহনক্ষম পৰ্যটনৰ এক আৰ্হি।^৭ এই প্ৰকল্পটো মূলতঃ ড° থমাছ আইজাকৰ মগজুৰ সৃষ্টি আছিল, যি এই অঞ্চলটোত ডাঙৰ-দীঘল হৈছিল। উন্নয়ন অধ্যয়ন কেন্দ্ৰৰ অৰ্থনীতিৰ অধ্যাপক হিচাপে তেওঁ ২০০৬ চনত কেৰালাৰ অৰ্থমন্ত্ৰী হৈছিল। তেওঁ মুজিৰিছক ভৱিষ্যত প্ৰজন্মৰ বাবে এক উপানুষ্ঠানিক শিক্ষা প্ৰকল্প হিচাপে কল্পনা কৰিছিল।^১২

এই প্ৰকল্পটোৰ লগত পালিয়াম প্ৰাসাদ, পাৰাভুৰ চিনাগগ, কোট্টাপুৰম দুৰ্গ, কোট্টাপুৰম বজাৰ আৰু মুজিৰিছ অঞ্চলৰ আন বহুতো ঐতিহাসিক গাঁথনিৰ সংৰক্ষণ জড়িত আছিল। ই ভাৰতত ঐতিহ্য সংৰক্ষণ আৰু আঞ্চলিক উন্নয়নৰ ক্ষেত্ৰত এক সমন্বিত পদ্ধতি গ্ৰহণ কৰাৰ দৃষ্টান্ত স্থাপন কৰিছে। প্ৰকল্পটোত ইণ্টাৰেক্টিভ সংগ্ৰহালয়, দৰ্শনাৰ্থী কেন্দ্ৰ, ভাৰ্চুৱেল পুনৰ্নিৰ্মাণ কেন্দ্ৰ, পেৰিয়াৰ নদীৰে নাৱেৰে বিভিন্ন স্মৃতিস্তম্ভলৈ যোৱাৰ সুবিধা, অঞ্চলটোত চাইকেল ভ্ৰমণ আৰু চাৰ্কিট ভ্ৰমণৰ দৰে বৈশিষ্ট্যসমূহো অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছে।^১৩ ২০০৮ চনত আৰম্ভ হোৱা এইটো ভাৰতৰ সৰ্ববৃহৎ সংৰক্ষণ প্ৰকল্প। ২৫ খন স্থান জুৰি বিস্তৃত এই প্ৰকল্পটোৱে খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ১ম শতিকাৰ পৰা পাহৰণিৰ গৰ্ভত সোমাই পৰা মুজিৰিছ বন্দৰৰ ডাচ, আৰবী, চীনা, ইহুদী, গ্ৰীক, পৰ্তুগীজ আৰু ৰোমান শিপাৰ সৈতে কেৰালাৰ ইতিহাসৰ সংযোগ ঘটায়।^২

ভাৰতৰ আটাইতকৈ পুৰণি মছজিদ, চেৰামন জুমা মছজিদক সকলো আধুনিক সংযোজন আঁতৰাই পুনৰ্নিৰ্মাণ কৰাটো মুজিৰিছ ঐতিহ্য প্ৰকল্পৰ এক অংশ।^১৪ কোট্টাপুৰম বজাৰত নতুন চেপেলৰ ঠাইত পুৰণিটো স্থাপন কৰাৰ সিদ্ধান্ত ধৰ্মীয় সম্প্ৰদায়টোৱে লৈছিল। এই পদক্ষেপৰ ফলত ৰূপান্তৰিত হোৱা গাঁথনিসমূহৰ ভিতৰত মছজিদ আৰু চেপেল মাত্ৰ দুটা। এইবোৰ মধ্য কেৰালাৰ এৰ্ণাকুলাম আৰু থ্ৰিচূৰ জিলাৰ 150 কি.মি. এলেকাত অৱস্থিত।^১৪

প্ৰকল্পটো সম্পূৰ্ণ হ'লে, ই দক্ষিণ ভাৰতীয় ৰাজ্য কেৰালাৰ ৩,০০০ বছৰৰ ইতিহাসৰ মাজেৰে এক যাত্ৰা হ'ব। স্থানটো অতি বিশেষ কাৰণ ইয়াতেই ইহুদী, আৰব, গ্ৰীক, পৰ্তুগীজ, ডাচ আৰু ব্ৰিটিছ আদি একত্ৰিত হৈছিল। এই বন্দৰৰ জৰিয়তে ভাৰতলৈ তিনিটা ধৰ্ম আহিছিল, ক্ৰমে ইহুদী, খ্ৰীষ্টান আৰু ইছলাম।^১

মুজিৰিছ ঐতিহ্য প্ৰকল্পই ভাৰতত ঐতিহ্য সংৰক্ষণ আৰু আঞ্চলিক উন্নয়নৰ ক্ষেত্ৰত এক সমন্বিত পদ্ধতি গ্ৰহণ কৰাৰ দৃষ্টান্ত স্থাপন কৰিছে।^১৫

বঁটাসমূহ

• ১৯৮৬ চাৰ্লছ ৱালেছ (ইণ্ডিয়া) ট্ৰাষ্ট বঁটা
• ২০০২ ইনচাইড আউটচাইড আলোচনীৰ দ্বাৰা বৰ্ষশ্ৰেষ্ঠ ডিজাইনাৰ বঁটা
• ২০১১ ইনচাইড আউটচাইড আলোচনীৰ দ্বাৰা চেলিব্ৰেচন অফ আৰ্কিটেকচাৰ বঁটা
• ২০১৬ এষ্ট্ৰেডৰ দ্বাৰা জীৱনজোৰা সাধনা বঁটা
• ২০১৭ ৰিয়েল্টি প্লাছৰ দ্বাৰা স্ক্ৰল অৱ অনাৰ ২০১৭
• ২০১৭ এডিটৰছ চইচ ফৰ এগজেম্প্লেৰী বডি অৱ ৱৰ্ক, ট্ৰেণ্ডছ এক্সেলেন্স এৱাৰ্ড

গ্ৰন্থপঞ্জী

• বেনি কুৰিয়াকোচ, নূপুৰ প্ৰুথি খান্না, মালবিকা বাজাজ চাইনি (সম্পাদক), 'গাইডলাইনছ ফৰ প্ৰিপাৰেচন অৱ আ হেৰিটেজ মেনেজমেন্ট প্লেন', ২০১০।
• বেনি কুৰিয়াকোচ, 'কনজাৰ্ভিং টিম্বাৰ ষ্ট্ৰাকচাৰ্ছ ইন ইণ্ডিয়া', ২০০৭।
• বেনি কুৰিয়াকোচ, 'হেবিটেট মেপিং অৱ চিন্নানগুড়ি – আ ষ্টাডি অৱ চিন্নানগুড়ি ভিলেজ ইন কানেকচন উইথ চুনামি ৰিকনষ্ট্ৰাকচন প্ৰজেক্ট', ২০০৬।
• আব্ৰাহাম, ৰাজেশ (পৰিচালক), 'এছ আৰ্কিটেক্ট – বেনি কুৰিয়াকোচ', বেনি কুৰিয়াকোচে আৰ্হি প্ৰস্তুত কৰা বিভিন্ন প্ৰকল্পৰ ওপৰত এখন তথ্যচিত্ৰ।