আয-জুমৰ

আয-জুমৰ ( الزمر, ’az-zumar; অৰ্থ: "সৈন্য, ভিৰ") ইছলামৰ মূল ধৰ্মীয় গ্ৰন্থ কোৰআনৰ ৩৯ নং অধ্যায় (ছূৰা)। ইয়াত ৭৫টা পদ (আয়াত) আছে। এই ছূৰাটোৰ নামটো আৰবী শব্দ জুমাৰ (সৈন্য)ৰপৰা লোৱা হৈছে যিটো ৭১ আৰু ৭৩ আয়াতত পোৱা গৈছে। বিশ্বাসী ওহী (আছবাব আল-নুজুল)ৰ সময় আৰু প্ৰসংগভিত্তিক পটভূমিৰ সন্দৰ্ভত বিশ্বাস কৰা হয় যে ই মক্কান যুগৰ মাজভাগত অৱতীৰ্ণ^১ হৈছিল যেতিয়া মুশ্বৰিকসকলৰদ্বাৰা মুছলমান মুমিনসকলৰ ওপৰত অত্যাচাৰ বৃদ্ধি পাইছিল।^১

ছূৰাত প্ৰাকৃতিক জগতত ঈশ্বৰৰ একত্বৰ (তাওহিদ) চিনসমূহৰ ব্যাখ্যা কৰা হৈছে আৰু ঈশ্বৰৰ সৈতে অংশীদাৰক সংগতি ৰখাৰ অৰ্থহীনতাৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়া হৈছে। ইয়াৰ উপৰি নিজৰ গৃহভূমিত ঈশ্বৰৰ উপাসনাত বহুত অসুবিধাৰ সন্মুখীন হোৱা বিশ্বাসীসকলৰ বাবে প্ৰব্ৰজনৰ ইংগিত দিয়া হৈছে। ইয়াৰ উপৰি ঘোষণা কৰা হৈছে যে ঈশ্বৰৰ একতাত বিশ্বাস কৰা আৰু ঈশ্বৰৰ সৈতে সংগতিৰ অংশীদাৰ হোৱাৰ মাজত কোনো মিলন হ’ব নোৱাৰে। অধ্যায়টোৱে পাঠকসকলক আনখন পৃথিৱীৰ কথাও সোঁৱৰাই দিয়ে, য’ত মুছলমানসকলে বিশ্বাস কৰে যে মানুহে নিজৰ কৰ্মৰ ফলাফল দেখিব।^২

সাৰাংশ

• ১ কোৰআন ঈশ্বৰৰপৰা মুহাম্মাদলৈ অহা এটা অৱতীৰ্ণ
• ২-৩ মহম্মদক ঈশ্বৰৰ আগত বিশুদ্ধ ধৰ্ম প্ৰদৰ্শন কৰা
• ৪-৫ ঈশ্বৰে মূৰ্তিপূজকসকলৰ প্ৰতি অনুগ্ৰহ প্ৰকাশ নকৰে
• ৬ ঈশ্বৰে পুত্ৰ জন্ম দিবলৈ বাছি লোৱা নাই
• ৭-৮ ঈশ্বৰ তেওঁৰ সৃষ্টি আৰু প্ৰভিডেন্সৰ কৰ্মত প্ৰকাশ পায়
• ৯-১০ মানুহৰ লগত তেওঁৰ ব্যৱহাৰত ঈশ্বৰ সাৰ্বভৌম
• ১২ মূৰ্তিপূজাৰীৰ অকৃতজ্ঞতা
• ১২ ধাৰ্মিক আৰু দুষ্ট লোক ঈশ্বৰৰ আগত সমান নহয়
• ১৩ সৎ লোকসকলক পুৰস্কাৰ দিয়া হ’ব
• ১৪-১৬ প্ৰথম মুছলমান মহম্মদে ঈশ্বৰৰ বিশুদ্ধ ধৰ্ম প্ৰদৰ্শন কৰা
• ১৭-১৮ মূৰ্তিপূজকসকলৰ ক্ষতি
• ১৯ অনুতাপ কৰাই মূৰ্তিপূজকসকলে পুৰস্কাৰ পাব
• ২০ মহম্মদে ৰিপ্ৰ’বেটক ডেলিভাৰী দিব নোৱাৰে
• ২১ বিশ্বাসীসকলৰ পুৰস্কাৰ
• ২২ প্ৰকৃতিৰ বৃদ্ধি আৰু ক্ষয়ত ঈশ্বৰে প্ৰকাশ কৰিলে
• ২৩ মুছলমান আৰু কাফিৰ সমান নহয়
• ২৪ কোৰআনে প্ৰথমে মুছলমানক ভয় খুৱাই, তাৰ পিছত সান্ত্বনা দিয়ে
• ২৫ নৰকত দুষ্টৰ শাস্তি
• ২৬ পূৰ্বৰ কাফিৰসকলে নিজৰ নবীক কুৎসিত কৰাৰ বাবে শাস্তি
• ২৭-৩০ কোৰআনৰ প্ৰতিটোপ্ৰকাৰৰ দৃষ্টান্ত
• ৩১-৩২ মহম্মদ আৰু কাফিৰসকলে প্ৰভুৰ আগত বিতৰ্ক কৰিব
• ৩৩-৩৬ মুমিন আৰু কাফিৰৰ পুৰস্কাৰ আৰু শাস্তি
• ৩৭ মক্কাৰ কাফিৰসকলে মহম্মদক ভাবুকি দিয়ে
• ৩৭-৩৮ প্ৰকৃত বিশ্বাসীসকলক সঠিকভাৱে নিৰ্দেশনা দিয়া হ’ব
• ৩৯ মূৰ্তিপূজকসকলে ঈশ্বৰক সৃষ্টিকৰ্তা বুলি স্বীকাৰ কৰে
• ৪০-৪২ মহম্মদক এতিয়াও দোষী সাব্যস্ত কৰা হোৱা নাই
• ৪৩ ঈশ্বৰে নিদ্ৰাৰপৰা পুনৰুত্থানৰ দৰে মৃতক পুনৰুত্থান কৰি
• ৪৪-৪৫ ঈশ্বৰৰ অনুমতিৰ বাহিৰে কোনোৱেই মধ্যস্থতা কৰিব নোৱাৰে
• ৪৬ মূৰ্তিপূজকসকলে ঈশ্বৰক ভয় কৰে কিন্তু তেওঁলোকৰ মিছা দেৱতাক আনন্দ কৰে
• ৪৭ বিশ্বাসী আৰু মূৰ্তিপূজকসকলৰ মাজত ঈশ্বৰে বিচাৰ কৰিব
• ৪৮ মূৰ্তিপূজকসকলে ঈশ্বৰৰ ক্ৰোধৰপৰা ৰক্ষা পাবলৈ দুখন জগত দিব
• ৪৯-৫০ বিচাৰৰ দিনৰ দুষ্টতাৰপৰা তেওঁলোকে সাৰি নাযাব
• ৫১-৫২ পূৰ্বৰ কাফিৰসকলক শাস্তি দিয়া হৈছিল
• ৫২-৫৩ মক্কাৰ মূৰ্তিপূজকসকলে সাৰি নাযায়
• ৫৪-৫৬ মূৰ্তিপূজকসকলক অনুতাপ কৰিবলৈ উপদেশ দিয়া হৈছিল; তেওঁলোকৰ পাপ ক্ষমা কৰা হ’ব
• ৫৭-৫৯ বিচাৰ দিৱসত অনুতাপ নকৰাৰ অনুশোচনা
• ৬০-৬১ ঈশ্বৰে তেওঁলোকৰ ক্ষমাপ্ৰাৰ্থনা নাকচ কৰিব আৰু মিছা কোৱাসকলৰ বাবে তেওঁলোকৰ মুখ ক’লা কৰি দিব। (ঈশ্বৰৰ বিষয়ে মিছা কোৱাসকলৰ বাবে সতৰ্কবাণীমূলক পদ)।
• ৬২ কিন্তু তেওঁ ধাৰ্মিকসকলক ৰক্ষা কৰিব
• ৬৩ আকাশ আৰু পৃথিৱীৰ সাৰ্বভৌম শাসক ঈশ্বৰ
• ৬৪-৬৬ মহম্মদে মূৰ্তি পূজা কৰিব নোৱাৰে, কাৰণ তেওঁ ঈশ্বৰৰপৰা প্ৰকাশ পাইছে
• ৬৭ পুনৰুত্থান আৰু বিচাৰৰ দিন, কিয়ামাৰ ভয়ংকৰ দৃশ্য
• ৬৮ আৰ্মাগেডনৰ শিঙা বজোৱা, যেতিয়া প্ৰতিটো জীৱ আৰু সৃষ্টিই নিজৰ মৃত্যুৰ সন্মুখীন হ’ব, কিয়ামাহৰপৰা বাচি থাকিবলৈ আল্লাহে বাছি লোৱা জীৱবোৰৰ বাহিৰে^৩ কেইবাজনো তফছিৰ পণ্ডিতৰ মতে আৰ্মাগেডনৰ শিঙাৰ বজোৱাৰপৰা ৰক্ষা পোৱাৰ নিয়তিত থকা জীৱটো আছিল ইছৰাফিল, এজন প্ৰধান স্বৰ্গদূত যিয়ে নিজেই শিঙা বজায়।^৩ ইছৰাফিল আল্লাহৰ সিংহাসন বহন কৰা বিশাল মহাদেৱদূতৰ ভিতৰত অন্যতম বুলিও কোৱা হৈছিল।^৩ ইবনে মাৱাৰদয় আৰু আল-ফিৰিয়াবীয়ে বৰ্ণনা কৰা আনাছ ইবনে মালিকৰপৰা আহৰণ কৰা হাদীছ অনুসৰি আল-ছুয়ুতিয়ে বৰ্ণনা কৰিছে যে ইছৰাফিলৰ শিঙাৰ আঘাতৰপৰা ৰক্ষা পোৱাসকল হ’ল ইছৰাফিল, জিব্ৰাইল, মিকাইল, সিংহাসন বাহক আৰু মৃত্যুৰ প্ৰধান দূত।^৪
• ৬৯ পুনৰুত্থান আৰু বিচাৰৰ দিন, কিয়ামাৰ ভয়ংকৰ দৃশ্য
• ৭০-৭৩ ধাৰ্মিক আৰু দুষ্টৰ দল, তেওঁলোকৰ পুৰস্কাৰ আৰু শাস্তি
• ৭৪-৭৫ ধাৰ্মিক লোক আৰু স্বৰ্গদূতে ঈশ্বৰৰ প্ৰশংসা কৰিব^৫

ব্যাখ্যা (তাফছিৰ)

৯:৫ তেওঁ ৰাতিটো দিনটোৰ ওপৰত মেৰিয়াই ৰাখে

অনুবাদ: তেওঁ আকাশ-পৃথিৱীক সত্যতে সৃষ্টি কৰিছিল। তেওঁ ৰাতিটো দিনটোৰ ওপৰত মেৰিয়াই ৰাখে আৰু দিনটোক ৰাতিটোৰ ওপৰত মেৰিয়াই ৰাখে আৰু সূৰ্য্য আৰু চন্দ্ৰক বশ কৰি ৰাখিছে, প্ৰত্যেকেই এটা নিৰ্দিষ্ট সময়ৰ বাবে [নিজৰ গতিপথ] দৌৰিছে। নিঃসন্দেহে তেওঁ হৈছে শক্তিৰ উচ্চ, চিৰন্তন ক্ষমাকাৰী।^২৬

তুৰ্কী লেখক আলী উনালৰ মতে: এই পদত "মোৰ খায়" শব্দটো এটা উপমা, যিয়ে পৃথিৱীখন ঘূৰণীয়া হোৱা আৰু সূৰ্য্য উদয় আৰু সূৰ্যাস্তৰ সময়ৰ পাৰ্থক্য দুয়োটাকে ইংগিত দিয়ে।^৭

বাহ্যিক সংযোগ

• কোৰআন ৩৯, ২০২০ চনৰ মুস্তাফা খত্তাবৰ অনুবাদত
• কোৰআন ৩৯:১, বিভিন্ন অনুবাদৰ পদ্যৰ পিছত পদ্য তুলনা