মক্কান ছূৰা

মক্কান ছূৰাবোৰ হৈছে, অনুমিত প্ৰকাশৰ সময় আৰু প্ৰাসংগিক পৃষ্ঠভূমি (আচবাব আল-নুজুল), কালানুক্ৰমিকভাৱে কোৰআনৰ আগৰ অধ্যায়বোৰ (ছূৱাৰ, একক ছূৰা)। ১৯২৪ চনৰ ইজিপ্তীয় মানক সংস্কৰণৰ দ্বাৰা গ্ৰহণ কৰাৰ পিছত ইবনে আব্বাছৰ দ্বাৰা আৰোপিত পৰম্পৰাগত কালানুক্ৰমিক ক্ৰমব্যাপকভাৱে স্বীকৃত হৈছিল।^১ মক্কান অধ্যায়বোৰ ইছলামী নবী মুহাম্মাদ আৰু তেওঁৰ অনুগামীসকলৰ মক্কাৰ পৰা মদিনালৈ (হিজৰা) প্ৰব্ৰজনৰ আগতে যিকোনো সময়তে প্ৰকাশ পাইছিল বুলি ধাৰণা কৰা হয়। মদিয়ান ছূৰাবোৰ সেই অনুমিত উন্মোচন যিবোৰ পদক্ষেপৰ পিছত ঘটিছিল।

মক্কান ছূৰা সাধাৰণতে মদিয়ান ছূৰাতকৈ চুটি, তুলনামূলকভাৱে চুটি ছূৰা (আয়াত), আৰু বেছিভাগ কোৰআনৰ শেষৰ ফালে আহে। (সাধাৰণ নিয়ম অনুসৰি, কোৰআনৰ অধ্যায়বোৰ দীঘলীয়াৰ পৰা আটাইতকৈ চুটিলৈ আদেশ দিয়া হৈছে। ) মুকাত্তা'ত থকা বেছিভাগ অধ্যায় মক্কান।^২

ছূৰাবোৰক 'মক্কান' আৰু 'মদিয়ান'ত বিভক্ত কৰাটো মুখ্যতঃ শৈলীগত আৰু বিষয়গত বিবেচনাৰ পৰিণাম। এই সময়বোৰত অধ্যায়বোৰৰ শ্ৰেণীবিভাজন আয়াতৰ দৈৰ্ঘ্য আৰু কিছুমান মুখ্য ধাৰণা বা শব্দৰ উপস্থিতি বা অনুপস্থিতিৰ দৰে কাৰকৰ ওপৰত আধাৰিত (যেনে ঈশ্বৰৰ নাম হিচাপে আৰ-ৰহমান)।^৩

মক্কান ছূৰাৰ বৈশিষ্ট্যসমূহ

মক্কান ছূৰাৰ কিছুমান বিশেষত্ব নিম্নলিখিত বোৰ, ৭ আৰু ৮ নম্বৰ হৈছে শৈলীগত বৈশিষ্ট্য, আৰু অন্তিম ৪টা বিষয়বস্তু আৰু বিষয়ৰ বিশেষত্ব:

• যিকোনো অধ্যায়ত এটা ছূৰা আছে যিয়ে আল্লাক প্ৰণাম কৰিবলৈ আদেশ দিয়ে (آيات السجدة) মক্কান, অধ্যায় ১৩ ৰ বাহিৰে^৪ আৰু ২২।^৫
• কাল্লা كلا শব্দথকা যিকোনো অধ্যায় (কেতিয়াও নহয়) মক্কান, আৰু কেৱল কোৰআনৰ দ্বিতীয়াৰ্ধত হে পোৱা যায়।
• যিকোনো অধ্যায়ত বাক্যাংশটো ياأيها الناس ব্যক্তিগত, কিন্তু অ' আপুনি يأيها اللذين آمنوا বাক্যাংশ নাই যি বিশ্বাস কৰে যে অধ্যায় ২২-ৰ বাহিৰে মক্কান।
• প্ৰাৰম্ভিক আখৰমুকাত্তাতৰ সৈতে আৰম্ভ হোৱা যিকোনো অধ্যায় হৈছে মক্কান, অধ্যায় ২,৩ আৰু ১৩ ৰ বাহিৰে।
• আদম আৰু ইবলিছৰ কাহিনীৰ সৈতে সম্পৰ্কিত যিকোনো অধ্যায় (অৰ্থাৎ চয়তান) হৈছে মক্কান, অধ্যায় ২-ৰ বাহিৰে।^৬
• পূৰ্বৱৰ্তী ভৱিষ্যতবক্তা আৰু তেওঁলোকৰ লোকসকলৰ কাহিনীৰ সৈতে সম্পৰ্কিত যিকোনো অধ্যায় হৈছে মক্কান, অধ্যায় ২-ৰ বাহিৰে।
• চুটি ছূৰা, আৰু শক্তিশালী আকৰ্ষণীয় শৈলী আৰু ছন্দময় শব্দ।
• বাৰে বাৰে গুৰুত্ব, উপদেশ, উপমা আৰু শপত ব্যৱহাৰ কৰা।
• আল্লাৰ ওপৰত বিশ্বাস, নৰক আৰু স্বৰ্গৰ (স্বৰ্গ) বিচাৰ দিৱস আৰু বৰ্ণনাৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়া, অধ্যায় ২-ৰ বাহিৰে।
• ভাল নৈতিক আৰু সৰ্বজনীন চৰিত্ৰ যেনে সত্যতা, আত্মীয়, বৃদ্ধ আৰু চুবুৰীয়াৰ প্ৰতি দয়া আদি পালন কৰিবলৈ আহ্বান জনাব।
• বহুধৰ্মীসকলৰ সৈতে তৰ্ক আৰু আল্লাৰ সৈতে তেওঁলোকৰ সম্পৰ্কীয় অংশীদাৰসকলক খণ্ডন কৰা।
• পূৰ্বৱৰ্তী বাৰ্তাবাহকৰ কাহিনীৰ জৰিয়তে বহুধৰ্মীসকলক সতৰ্ক কৰি দিছিল যেতিয়া তেওঁলোকৰ লোকসকলক শাস্তি দিয়া হৈছিল যেতিয়া তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ বাৰ্তাটো প্ৰত্যাখ্যান কৰিছিল।

মক্কান ছূৰাৰ কালানুক্ৰমিক ক্ৰম

আবু আল-কাছিম 'উমাৰ ইবন মুহাম্মাদ ইবনে 'আব্দ আল-কাফি'ৰ দ্বাৰা প্ৰস্তাৱিত এটা কালানুক্ৰমিক আদেশ আৰু "পৰম্পৰাগত ক্ৰম" বুলি বিবেচনা কৰা হৈছে^৭ ৮৬টা অধ্যায়ৰে গঠিত, নিম্নলিখিত ধৰণে:

৯৬, ৬৮, ৭৩, ৭৪, ১, ১১১, ৮১, ৮৭, ৯২, ৮৯, ৯৩, ৯৪, ১০৩, ১০০, ১০৮, ১০২, ১০৭, ১০৯, ১০৫, ১১৩, ১১৪, ১১২, ৫৩, ৮০, ৯৭, ৯১, ৮৫, ৯৫, ১০৬, ১০১, ৭৫, ১০৪, ৭৭, ৫০, ৯০, ৮৬, ৫৪, ৩৮, ৭, ৭২, ৩৬, ২৫, ৩৫, ১৯, ২০, ৫৬, ২৬, ২৭, ২৮, ১৭, ১০, ১১, ১২, ১৫, ৬, ৩৭, ৩১, ৩৪, ৩৯, ৪০, ৪১, ৪২, ৪৩, ৪৪, ৪৫, ৪৬, ৫১, ৮৮, ১৮, ১৬, ৭১, ১৪, ২১, ২৩, ৩২, ৫২, ৬৭, ৬৯, ৭০, ৭৮, ৭৯, ৮২, ৮৪, ৩০, ২৯, ৮৩

থিওডৰ নোলডেক (পিছলৈ নোলডেক-শ্ৱালী কালক্ৰম বুলি জনা যায়^৮) ৯০টা অধ্যায়ৰে গঠিত এক পৃথক কালানুক্ৰমিক ক্ৰমৰ প্ৰস্তাৱ দিছিল, নিম্নলিখিত ধৰণে:

• মহম্মদৰ অভিযানৰ প্ৰথমৰ পৰা পঞ্চম বছৰলৈ

৯৬, ৭৪, ১১১, ১০৬, ১০৮, ১০৪, ১০৭, ১০২, ১০৫, ৯২, ৯০, ৯৪, ৯৩, ৯৭, ৮৬, ৯১, ৮০, ৬৮, ৮৭, ৯৫, ১০৩, ৮৫, ৭৩, ১০১, ৯৯, ৮২, ৮১, ৫৩, ৮৪, ১০০, ৭৯, ৭৭, ৭৮, ৮৮, ৮৯, ৭৫, ৮৩, ৬৯, ৫১, ৫২, ৫৬, ৭০, ৫৫, ১১২, ১০৯, ১১৩, ১১৪, ১

• তেওঁৰ অভিযানৰ পঞ্চম আৰু ষষ্ঠ বছৰ:

৫৪, ৩৭, ৭১, ৭৬, ৪৪, ৫০, ২০, ২৬, ১৫, ১৯, ৩৮, ৩৬, ৪৩, ৭২, ৬৭, ২৩, ২১, ২৫, ১৭, ২৭, ১৮

• সপ্তম বছৰৰ পৰা হিজৰালৈ:

৩২, ৪১, ৪৫, ১৬, ৩০, ১১, ১৪, ১২, ৪০, ২৮, ৩৯, ২৯, ৩১, ৪২, ১০, ৩৪, ৩৫, ৭, ৪৬, ৬, ১৩^৯

প্ৰথম মক্কান ছূৰা

প্ৰথম মক্কান কালৰ অৰ্থ হৈছে প্ৰথম সময় য'ত মুহাম্মাদে উন্মোচন লাভ কৰা আৰম্ভ কৰিছিল। প্ৰথম মক্কান ছূৰা হৈছে সেই সময়ছোৱাত প্ৰকাশ িত অধ্যায়। তেওঁলোকে ৰাজহুৱা পৰিৱেশ প্ৰতিফলিত কৰে য'ত তেওঁলোকক ভাগ-বতৰা কৰা যেন লাগে আৰু তেওঁলোকৰ গাঁথনি আৰু দৈৰ্ঘ্যৰ বাবে, সেইবোৰ এনেদৰে উপস্থাপন কৰা যেন লাগে যি মৌখিকভাৱে মনত ৰখা আৰু পাৰ হোৱাটো অতি সহজ হ'ব,^১০ উল্লেখ কৰিব নোৱাৰি যে বহুতো ছূৰা প্ৰাৰম্ভিক লিটাৰ্জিৰ সময়ত ব্যৱহাৰ কৰা দেখা যায়। সেইবোৰ কোৰানৰ অন্যান্য অধ্যায়তকৈ তুলনামূলকভাৱে চুটি কিন্তু গাঁথনিৰ ক্ষেত্ৰত অধিক বৈচিত্ৰ্যপূৰ্ণ। আন পৰৱৰ্তী ছূৰাবোৰৰ তুলনাত, প্ৰথম মক্কান যুগৰ ছূৰাবোৰে তেওঁলোকৰ দৈৰ্ঘ্য কম হোৱা স্বত্বেও অধিক ছড়া ব্যৱহাৰ কৰে।^১১ তেওঁলোকে অতি চুটি হোৱাৰ পৰা, পাঁচটাতকৈ কম ছূৰাৰ অনুচ্ছেদ (উদাহৰণ স্বৰূপে ছূৰা হ'ল ৯৭, ১০৩, ১০৫, ১০৮ আৰু ১১১) ৰ পৰা দুটা (ছূৰা ৮১, ৯১), তিনি (ছূৰা ৮২, ৮৪, ৮৬, ৯০, ৯২) বা চাৰিটা ছূৰা (ছূৰা ৯৮, ৮৯) গোটত সংগঠিত কৰা লৈকে স্থান লাভ কৰে।^১১ ইয়াৰে কিছুমান ছূৰো এক সন্তুলিত ত্ৰিপাক্ষিক গাঁথনিও গ্ৰহণ কৰে যি আৰম্ভ হয় আৰু শেষ হয়। এই ছূৰাবোৰৰ মুখ্য বিষয়বস্তু মানৱজাতিক উপস্থাপন কৰাৰ চাৰিওফালে ঘূৰি আছে যে প্ৰকৃতিৰ শক্তিক এক জোৰদাৰ সুৰত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা শপত সূত্ৰৰ ব্যৱহাৰৰ জৰিয়তে ঈশ্বৰৰ অস্তিত্ব কিমান স্পষ্ট।^১২ আমি বিশেষকৈ ছূৰাৰ প্ৰসংগটোৱে সভ্যতাক ধ্বংস কৰা দেখিছোঁ আৰু তেওঁলোকৰ ধ্বংসক ঈশ্বৰৰ ইচ্ছা বুলি ঘোষণা কৰিছোঁ। ঈশ্বৰপৃথিৱী আৰু স্বৰ্গৰ সৃষ্টিকৰ্তা হোৱাৰ ওপৰত আৰু তাৰ মাজত থকা সকলো বোৰ আৰু লগতে তেওঁৰ অগম্য উদাৰতাৰ ওপৰত এক চাপ দিয়া হয়। ইয়াৰ উপৰিও, কিছুমান ছূৰো সাধাৰণতে মানুহৰ নৈতিকতা আৰু মূল্যবোধৰ বিষয়ে কয়, বিশেষকৈ মানুহে ঈশ্বৰৰ শক্তিৰ দ্বাৰা নম্ৰ হোৱা উচিত, তেওঁলোকে এক অপব্যয়ী জীৱন যাপন কৰা উচিত নহয়, বিশেষকৈ দৰিদ্ৰ লোকসকলৰ সৈতে প্ৰেম আৰু ভাগ বতৰা কৰা উচিত নহয়। শেষত কিন্তু নহয় এই ছূৰাবোৰত এচাটোলজিকেল ভৱিষ্যতবাণী আছে।^১৩ যদিও পৰৱৰ্তী ছূৰাবোৰৰ দৰে বৰ্ণনা কৰা হোৱা নাই, এই ভৱিষ্যতবাণীবোৰে লোকসকলক সাধাৰণতে বিচাৰ দিৱসৰ অস্তিত্ব আৰু ইয়াত অন্তৰ্ভুক্ত থকা সকলোবোৰ (ছূৰা ১০৩, ৬৮ ইত্যাদি) সম্পৰ্কে জানিবলৈ এক ভাবুকিপূৰ্ণ সুৰেৰে দেখা যায়, কিন্তু লগতে, সেইবোৰত স্বৰ্গৰ কিছুমান অধিক দৃশ্যমান ব্যাখ্যা আছে।

দ্বিতীয় মক্কান ছূৰা

দ্বিতীয় মক্কান যুগত ২১টা ছূৰা আছে। এই ছূৰাবোৰৰ দৈৰ্ঘ্য গড়ে বাৰৰ পৰা বিশটা শব্দাংশৰ মাজত থাকে। কিছুমান ছূৰাত পঞ্চাশতকৈও কম আয়া আছে, আনহাতে আন কিছুমানৰ যেনে ছূৰা ২০, "তা-হা"ত ১০০ টাতকৈও অধিক ছূৰা আছে।^১৪ এই ছূৰাবোৰৰ পৃথক বৈশিষ্ট্য থকাটো প্ৰয়োজনীয় নহয়, যিদৰে প্ৰথম আৰু তৃতীয় মক্কান যুগৰ ছূৰাবোৰে কৰে, কিন্তু ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে আগৰ আৰু পিছৰ মক্কান ছূৰাদুয়োটাৰ বিশেষত্বৰ মিশ্ৰণ প্ৰদৰ্শন কৰে। এই মধ্যম সুৰাবোৰে আয়াতটোৰ ত্ৰিপাক্ষিক গাঁথনি ৰখা আৰু সম্প্ৰসাৰিত কৰে। আৰ্নষ্টৰ মতে, এই গাঁথনিঅনুসৰণ কৰা ছূৰা (প্ৰাক-ইছলামিক আৰৱ কবিতাত সচৰাচৰ) প্ৰথম আৰু তৃতীয় শাখাবোৰ চুটি হ'ব যি পৰিসৰ আৰু দৰ্শকৰ মাজত ইজনে সিজনৰ সমান্তৰাল। তৃতীয় শাখাটো "সাধাৰণতে এক সমৃদ্ধিৰ সৈতে সমাপ্ত হ'ব।" এই অংশবোৰে কিছু ডাঙৰ মধ্যম শাখা ৰচনা কৰে, যিহৈছে "সাধাৰণতে ভৱিষ্যতবাণী আৰু সংগ্ৰামৰ বৰ্ণনা।" ^১৫ এই ছূৰাবোৰে আগৰ মক্কান ছূৰাৰ তুলনাত কম শপত ব্যৱহাৰ কৰে, কিন্তু অবিশ্বাসীসকলৰ ক্ষেত্ৰত অধিক সংঘাতপূৰ্ণ দৃষ্টিভংগী লয়।^১৪ এই সময়ছোৱাত কিছুমান ছূৰাই একনায়কতাবাদী সেৱাৰ দৰে এক ৰূপ গ্ৰহণ কৰে, যিটো প্ৰায়ে পিছৰ মক্কান ছূৰাত দেখা যায়।^১৬ উদাহৰণস্বৰূপে, ছূৰা ২০ ৰ আৰম্ভণি হৈছে ঈশ্বৰৰ মাহাত্ম্যৰ বিষয়ে ঘোষণা কৰা এটা অংশৰ দ্বাৰা, আৰু তাৰ পিছত লগে লগে মোচিৰ বিষয়ে এটা কাহিনীলৈ ৰূপান্তৰিত হয়। দীঘলীয়া কাহিনীটো শেষ হোৱাৰ পিছত, কাহিনীটোৰ অৰ্থ বুজাবলৈ কেইবাটাও ছূৰা সমৰ্পিত হয়, বিশেষকৈ যিহেতু ই অবিশ্বাসীসকলৰ সৈতে সম্পৰ্কিত।^১৭ আগৰ আৰু পিছৰ মক্কান ছূৰাৰ উপাদানৰ উপস্থিতিৰ বাবে, মধ্য মক্কান যুগৰ ছূৰাবোৰে সময়ৰ লগে লগে কোৰ্নিক উন্মোচনৰ ক্ৰমান্বয়ে বিকাশৰ উদাহৰণ দিয়ে, যিহেতু মুহাম্মাদৰ সম্প্ৰদায় লাহে লাহে বৃদ্ধি আৰু পৰিৱৰ্তন হৈছিল। এইটো এই কথাত প্ৰকাশ পাইছে যে দ্বিতীয় মক্কান যুগৰ ছূৰাবোৰ স্ব-প্ৰসংগৰ প্ৰতি প্ৰৱণ, য'ত কোৰআনত নিজৰ অস্তিত্বৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰিবলৈ "কোৰআন" (আবৃত্তি বা কুৰান) আৰু "কিতাব" (কিতাপ) ব্যৱহাৰ কৰা হয়, য'ত উল্লেখ কৰা হৈছে যে প্ৰকৃততে ঈশ্বৰৰ পৰা এটা পবিত্ৰ বাৰ্তা আহিছে। এই আয়াতবোৰৰ পৰা বিতৰ্ক ৰৈ গৈছে, য'ত শব্দটোৰ অস্তিত্বৰ প্ৰশ্নটো তৰ্ক কৰা হৈছে। কিছুমানে বিশ্বাস কৰে যে কোৰআন ঈশ্বৰৰ সৈতে সকলো সময়ৰ বাবে বিদ্যমান/বিদ্যমান আছিল, আনহাতে আন কিছুমানে বিশ্বাস কৰে যে কোৰআন তেওঁৰ ভৱিষ্যতবাণীৰ পৰা মুহাম্মাদৰ আৰৱ লোকসকলৰ বাবে কেৱল শব্দ আছিল।

তৃতীয় মক্কান ছূৰা

এই সময়ছোৱা মুহাম্মাদৰ ৰাজহুৱা মন্ত্ৰালয়ৰ আৰম্ভণিৰ পৰা হিজৰা, বা এবিচিনিয়ান প্ৰব্ৰজনলৈ চিহ্নিত কৰা হয়। ইউছুফ আলীৰ অনুবাদ অনুসৰি, তৃতীয় মক্কান কালৰ অৰ্থ হৈছে সপ্তম বছৰৰ পৰা হিজৰালৈ, প্ৰায় 619-622 খ্ৰীঃ। এই সময়ছোৱাত কুৰাইশৰ দ্বাৰা মুহাম্মাদ আৰু মুছলমানসকলৰ ওপৰত হোৱা অত্যাচাৰৰ বিশেষত্ব আছে যিহেতু ই তেওঁৰ বংশ হাচেমলৈ বিস্তাৰিত হৈছিল। গোত্ৰটোক মুহাম্মাদৰ সুৰক্ষা ৰক্ষা কৰিবলৈ প্ৰেৰিত কৰিবলৈ, কুৰাইশে হাচেম বৰ্জন কৰিছিল।^১৮ এই সময়ৰ পৰা প্ৰকাশ িত হোৱা আৱিষ্কাৰবোৰৰ বিশেষত্ব হৈছে পুনৰুত্থান, স্বৰ্গ আৰু বিচাৰ দিৱসৰ বৰ্ণনা।^১৯এই সময়ছোৱাত, ত্ৰিপাক্ষিক গাঁথনিটো দীঘলীয়া আৰু কম জটিল গাঁথনিৰ বাবে পৰিত্যাগ কৰা হয়, যি এক প্ৰকাৰৰ সংগ্ৰহ দেখুৱায় যি এতিয়াও পণ্ডিতসকলৰ বাবে ৰহস্য হৈ আছে। সেইবোৰত বেছিভাগ বিশ্বাসী সম্প্ৰদায়ৰ দীঘলীয়া ঠিকনা থাকে (এই সময়ত বহুত ডাঙৰ)। লগতে মুহাম্মাদক কেৱল ঈশ্বৰৰ বাৰ্তা প্ৰেৰণ কৰা মাধ্যম হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰাৰ পৰিৱৰ্তে ঈশ্বৰে পোনপটীয়াকৈ সম্বোধন কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।^২০

এই সময়ৰ ছূৰাবোৰে বিশ্বাসীসকলে বিৰোধিতা আৰু অসুবিধাৰ সন্মুখীন হ'লেও কেনেধৰণে কাম কৰা উচিত তাক দেখুৱায়।^১৮

তৃতীয় মক্কান যুগলৈ, সম্পূৰ্ণ বুকুৰ, বহল চকু ৰখা আৰু কুমাৰী ছোৱালীৰ সংবেদনশীল প্ৰতিচ্ছবিৰ সলনি পতি-পত্নীৰ প্ৰসংগ ৰখা হৈছে।^২১

তৃতীয় মক্কান যুগৰ এন৭৮/ই৬ও:

'তেওঁলোকৰ পিতৃ, তেওঁলোকৰ পত্নী আৰু সন্তানৰ যিকোনো ব্যক্তিয়ে সন্মানজনক ভাৱে কাম কৰিছে'

তৃতীয় মক্কান কাললৈ মুহাম্মাদ আৰু মুছলমানসকলে পৰ্যাপ্ত সমৰ্থন লাভ কৰিছিল। প্ৰাৰম্ভিক মক্কান কালত, কামুক কুমাৰীসকলৰ এই সংবেদনশীল বৰ্ণনা আৰু প্ৰলোভনবোৰ মক্কান পৌত্তলিকসকলৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল, অৱশ্যে তৃতীয় মক্কান যুগৰ লক্ষ্যবোৰ পৌত্তলিকসকলক আকৰ্ষিত কৰাৰ বাবে নহয় কিন্তু ঈশ্বৰৰ বাক্যক উপাসনা কৰাক কেন্দ্ৰ কৰি এক আইন পালনকাৰী সম্প্ৰদায়ক উৎসাহিত আৰু উৎসাহিত কৰিবলৈ পুনৰ সংৰেখিত কৰা হৈছিল।^২১

ছূৰাসমূহৰ কালক্ৰমৰ সম্পূৰ্ণ পুনৰ নিৰ্মাণৰ বিষয়ে আলোচনা কৰা হৈছে।^২২

চাওক

• মদিয়ান ছূৰা
• ছূৰা