অনিতা ৰত্নম

অনিতা ৰত্নম (Anita Ratnam; জন্ম: ২১ মে' ১৯৫৪) এগৰাকী ভাৰতীয় শাস্ত্ৰীয় আৰু সমসাময়িক নৃত্যশিল্পী তথা নৃত্য পৰিকল্পনাকাৰ। ভাৰতনাট্যমত প্ৰশিক্ষণ প্ৰাপ্ত, তেওঁ কথাকলি, মোহিনীঅট্টম, আৰু তাই চি তথা কলাৰিপায়ত্তুতো আনুষ্ঠানিক প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰিছে, এনেকৈ তেওঁ এখন নৃত্যশৈলী তৈয়াৰ কৰিছিল যিটো তেওঁ "নব্য ভাৰতনাট্যম" ৰচনা কৰিছিল।^১২৩

তেওঁ ১৯৯২ চনত চেন্নাইত প্ৰতিষ্ঠিত 'আৰঙ্গাম ট্ৰাষ্টৰ' প্ৰতিষ্ঠাতা-পৰিচালক আছিল। তেওঁ ১৯৯৩ চনত 'আৰঙ্গাম ডাঞ্চ থিয়েটাৰ' প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল আৰু ১৯৯৩ চনত তেওঁ এটা 'নৰ্তক ডটকম' নামত এখন 'ভাৰতীয় নৃত্য প'ৰ্টেল' তৈয়াৰ কৰিছিল। কেইবাবছৰ ধৰি তেওঁ নৃত্য পৰিকল্পনা, পণ্ডিত আৰু সাংস্কৃতিক কৰ্মী হিচাপে ভাৰত তথা বিদেশেত পাৰফৰ্মিং আৰ্টত তেওঁৰ কামৰ বাবে অসংখ্য বঁটা আৰু স্বীকৃতি পাইছে।^৪৫

শিক্ষা আৰু প্ৰশিক্ষণ

অনিতা ৰত্নমৰ ভাৰতনাট্যম গুৰু আদায়ৰ কে. লক্ষ্মণৰ পৰা তেওঁৰ প্ৰাথমিক নৃত্য প্ৰশিক্ষণ লৈছিল^৬ আৰু পিছত ৰুক্মিণী দেৱী অৰুণ্ডেল 'কালাক্ষেত্ৰ'ত উন্নত প্ৰশিক্ষণৰ বাবে গৈ নৃত্যত স্নাতকোত্তৰ ডিপ্লোমা অৰ্জন কৰে। তেওঁ ভাৰতনাট্যমৰ লগতে শাস্ত্ৰীয় নৃত্য কথাকলি তথা মোহিনীঅট্টমত প্ৰশিক্ষণ লৈছিল।^৭

পেচা

"]]

তেওঁ 'নিউ অৰলিঞ্চ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ' পৰা থিয়েটাৰ আৰু টেলিভিচনত এমএ পাচ কৰে আৰু পিছৰ দহ বছৰ যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ টেলিভিচন প্ৰযোজক আৰু ভাষ্যকাৰ হিচাপে ভাৰতত শিল্প, ভ্ৰমণ আৰু সংস্কৃতি সম্পৰ্কিত সাপ্তাহিক চিৰিজ সহ প্ৰযোজনাৰ সৈতে পাৰ কৰিছে। তেওঁ ১৯৯২ চনত চেন্নাইত প্ৰতিষ্ঠিত 'আৰঙ্গাম ট্ৰাষ্ট' প্ৰতিষ্ঠা কৰে আৰু ১৯৯৩ চনত এটা পাৰফৰ্মেঞ্চ সংস্থাৰ 'আৰঙ্গাম ডাঞ্চ থিয়েটাৰ' প্ৰতিষ্ঠিত হয়।^৮৯

আধুনিকতাবাদী, তেওঁৰ চৌপাশৰ পৰিৱেশ গঢ়াৰ বিষয়ত উৎসাহিতভাবে বিশ্বাসী, ৰত্নম তেওঁৰ ধ্ৰুপদী ভাৰতনাট্যমৰ প্ৰাথমিক প্ৰশিক্ষণৰ লগত সংযুক্ত বিভিন্ন গতিবিধি আৰু ৰীতিনীতি অনুসন্ধান কৰিছে।

তেওঁৰ অনুপ্ৰেৰণা আৰু তেওঁৰ কৰ্মৰ কথা উল্লেখ কৰি তেওঁ কয় যে,

"মই নাচি থাকো কাৰণ নিজৰ আৰু বিশ্বৰ লগত যোগাযোগৰ এইটো মোৰ নিজস্ব উপায় মই নিজকে এখন সমসাময়িক ক্লাচিক হিচাপে বিবেচনা কৰোঁ।^৯

মোৰ সকলো চিন্তা-ধাৰণা ঐতিহ্যগত উৎসৰ পৰা, কিন্তু সেইবিলাক পঢ়া আৰু প্ৰকৃতিৰ পৰাও হ'ব পাৰে: এটা সৰু পিতলৰ পাত্ৰত ভাসমান এটা পদুম ফুল, এজন শিশু চাবনৰ ফেনাঁ ফুঁৱাইছে, আনকি বতাহত উৰি থকা কাগজৰ এখিলা টুকুৰাও মোক অনুপ্ৰেৰণা দিয়ে।

ধাৰণা বিলাক গোটেই বিশ্ব আৰু বহু মানুহ তথা সিহঁতৰ পদ্ধতিবিলাক সকলো চকুৰ পতাৰ ঢিমিক-ঢামাক, হাতৰ বিকাশ আৰু শৰীৰৰ মনোভাবৰ দ্বাৰা পৰামৰ্শ দিব পৰা যায়। ধাৰাণাবিলাক অনেক উত্সৰ পৰা আহে কিন্তু মই সেইবিলাক ব্যৱহাৰ কৰোঁ আৰু সিহঁতৰ নিজস্ব শৈলীৰ নৃত্য, চলন আৰু থিয়েটাৰ কৌশলসমূহত একলগ কৰোঁ।

মানুহে যেতিয়া মোৰ কৰ্ম চায়, সিহঁতে কব পাৰে যে এইটো চেতনাত ভাৰতীয় কিন্তু পদ্ধতিৰ ফালৰ পৰা বৰ সমসাময়িক। লোক নৃত্যশিল্পী আৰু নাট্যকাৰ যিহঁত পথাৰত দিনৰ কঠোৰ পৰিশ্ৰমৰ পিছত নিতৌ গধূলি নৃত্য কৰে, ঐতিহ্যময় মন্দিৰৰ শিল্পীসকলে যিহঁতৰ জীৱনৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ উৎসৱসমূহৰ সময়ত ইশ্বৰৰ উপাসনাৰ উপৰত নিৰ্ভৰ কৰে, কণ্ঠ সংস্কৃতিৰ লগত আন্দোলনক ফিউজ কৰে এনে অভিনেতা, তৰুণ অভিনয় শিল্পী আৰু গোটেই বিশ্বৰ শিক্ষাৰ্থীসকলে যিহঁতে শিকিব বিচাৰে নতুন আন্দোলন আৰু সাংস্কৃতিক স্মৃতিসমূহৰ গতিশীলতা আমাৰ দক্ষিণ এছিয়াৰ তেজ প্ৰবাহত এম্বেড - এই শিল্পীসকল মোৰ কৰ্মৰ কেন্দ্ৰবিন্দু।

মই মোৰ সংস্কৃতিত বিশ্বাস কৰোঁ বুলি নিজকে নিজকে এজন সংস্কৃতিবিদ বুলি অভিহিত কৰোঁ। মোৰ সংস্কৃতি মানে কেৱল পাৰফৰ্মিং আৰ্টচ নহয়। মোৰ দৃষ্টিকোণৰ পৰা এইটো মোৰ শিপাবিলাকৰ সন্ধান আৰু মই কোন সেইটো জানিবৰ বাবে থিয় দিছোঁ। আৰু ক্লাচিকাল আৰ্টচ আমাৰ সংস্কৃতিৰ এটা বৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ অঙ্গ।"^৪

২০০৭ চন, তেওঁ কানাডা-ভিত্তিক নৃত্যশিল্পী-নৃত্যপৰিকল্পনা 'হৰি কৃষ্ণনৰ' সহযোগিতাত নিউয়ৰ্ক জয়েচ সোহোত তেওঁৰ একক অপাৰেটিক পাৰফৰ্মেঞ্চ "চেভেন গ্ৰেচেচ" (7 Graces) পৰিৱেশন কৰিছিল।^১০

তেওঁ কিছু বছৰ ধৰি কিছুমান তামিল চলচ্চিত্ৰও উপস্থিত হৈছিল, যেনে- কান্দুকোনদাইন কান্দুকোনদাইন (২০০০) আৰু বয়েচ (২০০৩)।

ক'ৰিয়'গ্ৰাফীসমূহ

• এ মেপ টু দ্য নেক্সট ৱাৰ্ল্ড (১৯৯৭), স্থানীয় আমেৰিকান কবি জয় হাৰজোৰ সৈতে।
• ইন্নাৰ ৱাৰ্ল্ড (১৯৯৮),; মিনিয়াপলিচৰ পঙ্গিয়া ৱাৰ্ল্ড থিয়েটাৰৰ সৈতে।
• ডটাৰচ অফ দি অচেয়ান (১৯৯৯),; লিখক শোবিতা পুঞ্জৰ সৈতে।
• ডাষ্ট (২০০২), ডাঞ্চ এলয়েৰ মাৰ্ক টেইলৰৰ সৈতে, মাৰ্কিন যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ পিটচবাৰ্গ।^১১
• হাইফেনেটেড (২০০২), টৰণ্টৰ লতা অনৰ বাবে।
• চেভেন গ্ৰেচেচ (২০০৫), কানাডা ভিত্তিক হৰি কৃষ্ণনৰ সৈতে।
• ৱৰ্টেক্স (২০০৬), কানাডিয়ান নৃত্য শিল্পী পিটাৰ চিনৰ সৈতে।
• মা৩কা (২০০৯).^১২১৩

বঁটাসমূহ

অনিতা ৰত্নম ভাৰত আৰু বিদেশত পাৰফমিং আৰ্টচত তেওঁৰ কৰ্মৰ বাবে ভালেমান বঁটা আৰু স্বীকৃতি লাভ কৰিছে। ইয়াৰ মাজত কিছুমান হ'ল:

• নৃত্য চুদমণি (১৯৯৬) শ্ৰী কৃষ্ণ গণ সভা, চেন্নাই
• কালাইমণি (১৯৯৮) তামিলনাডুৰ চৰকাৰ কৰ্তৃক নৃত্য গৱেষণাৰ বাবে।
• মিডিয়া এচিভমেণ্ট এৱাৰ্ড (১৯৯১) নিউ য়াৰ্কৰ মহিলাসকলোৰ ৰাষ্ট্ৰীয় সংস্থা দ্বাৰা।
• মহাত্মা গান্ধী এৱাৰ্ড সাংস্কৃতিক সম্প্ৰীতিৰ বাবে (১৯৮৬) মাৰ্কিন
• ললিতাকলাৰত্ন (২০০৩) শ্ৰী ললিতাকলা একাদেমি ফাউণ্ডেচন ট্ৰাষ্ট (ইনক।), মহীশূৰ, ২০০৩
• নাট্য ৰত্ন (২০০৩) শ্ৰী শানমুখানন্দ সংগীত সভা, নতুন দিল্লী।
• বিশ্ব কলা ৰত্ন (২০১৭) নেচনাল ইণ্ডিয়ান আৰ্টচ এৱাৰ্ডচ (মিলাপেষ্টেষ্ট), যুক্তৰাজ্যৰ দ্বাৰা^১৪

বহিঃসংযোগ

• Arangham Trust, website