সংস্কৃতি
৫৭ প্ৰবন্ধ
-
মংগল শোভাযাত্ৰা
মংগল শোভাযাত্ৰা বা মংগোল শোভাযাত্ৰা, বাংলাদেশত বাংলা নৱবৰ্ষৰ প্ৰথম দিনটোত সম্পন্ন হোৱা এক গণ শোভাযাত্ৰা। ঢাকা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ সূক্ষ্ম কলা অনুষদৰ শিক্ষক আৰু ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলে এই শোভাযাত্ৰাৰ আয়োজন কৰে। এই উৎসৱক বাংলাদেশী জনসাধাৰণৰ ধৰ্মনিৰপেক্ষ পৰিচয়ৰ প্ৰকাশ আৰু একতা বৃদ্ধিৰ উপায় হিচাপে গণ্য কৰা হয়।
-
সাংস্কৃতিক ইতিহাস
সাংস্কৃতিক ইতিহাস (ইংৰাজী: Cultural history) হৈছে এক অনুশাসন যিয়ে কোনো এক নিৰ্দিষ্ট জনসমষ্টিয়ে পছন্দ কৰা কলা আৰু আচাৰ-ব্যৱহাৰৰ সৈতে জড়িত সামাজিক, সাংস্কৃতিক আৰু ৰাজনৈতিক পৰিৱেশৰ জৰিয়তে অতীতৰ মানৱীয় ঘটনাসমূহ লিপিৱদ্ধ আৰু ব্যাখ্যা কৰে।
-
অগ্ৰি
অগ্ৰি হাংগেন বা অগ্ৰি হাংকেন হৈছে মেইতেই বা মণিপুৰী সাংস্কৃতিক সংগীত অনুষ্ঠান, য'ত সূৰ্য্যৰ বিভিন্ন উপাধি আৰু পৃথিৱী সৃষ্টিৰ পৌৰাণিক কাহিনী বৰ্ণনা কৰা হয়। এয়া সাধাৰণতে লাই হাৰাওবা উৎসৱৰ শেষত গোৱা হয় আৰু ইয়াৰ বিষয়বস্তু পৃথিৱী সৃষ্টিৰ মিথৰ সৈতে গভীৰভাৱে জড়িত।
-
আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ সংস্কৃতি
আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ সংস্কৃতি য়ে ইয়াৰ লোকসকলৰ বাক বা কথনশৈলী, সাহিত্য, সংগীত, দৃশ্য কলা, পৰিবেশন কলা, খাদ্য, ক্ৰীড়া, ধৰ্ম, আইন, প্ৰযুক্তিৰ লগতে অন্যান্য ৰীতি-নীতি, বিশ্বাস আৰু জ্ঞানৰ ৰূপকে ধৰি বিভিন্ন সামাজিক আচৰণ, প্ৰতিষ্ঠান আৰু নীতি-নিয়ম আদিক সামৰি লয়।
-
উজবেকিস্তানৰ সংস্কৃতি
উজবেকিস্তানৰ সংস্কৃতিত জনগোষ্ঠী আৰু সংস্কৃতিৰ বিস্তৃত মিশ্ৰণ আছে, উজবেকিসকল সংখ্যাগৰিষ্ঠ গোট। ১৯৯৫ চনত উজবেকিস্তানৰ জনসংখ্যাৰ প্ৰায় ৭১.৫% উজবেকি আছিল। মূল সংখ্যালঘু গোটসমূহ আছিল ৰাছিয়ান (৮.৪%), তাজিক (আনুষ্ঠানিকভাৱে ৫%, কিন্তু বিশ্বাস কৰা হয় ১০%), কাজাক (৪.১%), টাটাৰ (২.৪%), আৰু কাৰাকালপাক…
-
এদো সাহিত্য
এদো সাহিত্য হৈছে নাইজেৰিয়াৰ এদো জনগোষ্ঠীৰদ্বাৰা ৰচিত লিখিত আৰু মৌখিক—উভয় ধৰণৰ সাহিত্যিক সৃষ্টিৰ সমষ্টি। ইয়াৰ উৎপত্তি উপনিৱেশ-পূৰ্ব সময়ত হৈছিল আৰু সময়ৰ লগে লগে বিকাশ লাভ কৰিছে। এই সাহিত্যত এদো সংস্কৃতিৰ প্ৰতিফলন দেখা যায় আৰু ইয়াত বিভিন্ন সময়কাল, সাহিত্যধাৰা আৰু লেখকৰ ৰচনা অন্তৰ্ভুক্ত আছে।
-
ঐক্যতান
ঐক্যতান হ'ল এটা প্ৰগতিশীল নাট্যগোষ্ঠী। হাস্যৰসাত্মক লেখক তথা চলচ্চিত্ৰ সমালোচক পবিত্ৰ কুমাৰ ডেকা, ইতিহাসবিদ তথা কটন কলেজৰ প্ৰাক্তন অধ্যক্ষ উদয়াদিত্য ভৰালী, সাহিত্যিক অনিল কুমাৰ ডেকা, অসমীয়া প্ৰতিদিন কাকতৰ সম্পাদক নিত্য বৰা আদিয়ে ১৯৭৬ চনত অসমৰ গুৱাহাটীত এই নাট্যগোষ্ঠী প্ৰতিষ্ঠা কৰে।
-
কবিৰাজ
কবিৰাজ বা ৰাজকবি হৈছে এটা সন্মানৰ উপাধি, যিটো মধ্যযুগীয় ভাৰতৰ ৰাজদৰবাৰৰ লগত জড়িত কবি আৰু সাহিত্যিকসকলক দিয়া হৈছিল। ৰাজকবি আৰু ইতিহাসবিদ হিচাপে সাহিত্যিক যোগ্যতাৰ বাবে ৰাজদৰবাৰত অন্তৰ্ভুক্ত হোৱা বিশিষ্ট চৰণসকলক কবিৰাজ (কবিৰ ৰজা) পদবী দিয়া হৈছিল।
-
কেৰালাৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় নাট্য উৎসৱ
কেৰালাৰ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় নাট্য উৎসৱ (ইংৰাজী: International Theatre Festival of Kerala; চমুকৈ ITFoK) হৈছে ভাৰতৰ কেৰালা ৰাজ্যৰ ত্ৰিশূৰ চহৰত প্ৰতি বছৰে ডিচেম্বৰ মাহত অনুষ্ঠিত হোৱা এক আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় নাট্য উৎসৱ। এই উৎসৱ কেৰালা সংগীত নাটক একাডেমী আৰু কেৰালা চৰকাৰৰ সাংস্কৃতিক বিভাগৰ দ্বাৰা আয়োজন কৰা হয়।
-
খ’ন (থাইলেণ্ড)
খ’ন ( Khon) (থাই: โขน, উচ্চাৰণ [kʰǒːn]) থাইলেণ্ডৰ এক নৃত্য-নাটিকাৰ ধাৰা। আয়ুথায়া সাম্ৰাজ্যৰ সময়ৰ পৰাই খ’ন পৰিৱেশন কৰা হৈ আছে। পৰম্পৰাগতভাৱে ৰাজসভাত মুখা পৰিধান কৰি এককভাৱে পুৰুষে কথক আৰু পৰম্পৰাগত পিফাট (থাই শাস্ত্ৰীয় সাংগীতিক শিল্পীৰ দল) দলৰ সৈতে এই নৃত্য পৰিৱেশন কৰিছিল।
-
গাত হালধি সনা
গাত হালধি সনা বঙালী সম্প্ৰদায়ৰ লোকসকলৰ নানা পৰম্পৰাগত উৎসৱৰ ভিতৰত অন্যতম।এই উৎসৱটো মূলতঃ বিয়া সম্পৰ্কীয় এক অনুষ্ঠান, যত দৰা-কইনা উভয়পক্ষই পালন কৰে। গাত হালধি সনা উৎসৱৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ উপাদান হ’ল কেঁচা হালধি।
-
চাবাণ্টু
ছাবাণ্টুয় বা চাবাণ্টু ( Sabantuy) হৈছে তাটাৰ, ইডেল-উৰালয়ান, বাছকিৰ আৰু কাজাখসকলৰ গ্ৰীষ্মকালীন উৎসৱ৷ এই উৎসৱ ভলগা বুলগেৰিয়ান যুগৰ পৰাই আৰম্ভ হয়। প্ৰথমতে ছাবাণ্টু গ্ৰাম্য অঞ্চলৰ কৃষকসকলৰ উৎসৱ আছিল, কিন্তু পিছলৈ ই ৰাষ্ট্ৰীয় বন্ধলৈ পৰিণত হয় আৰু এতিয়া চহৰতো ইয়াক ব্যাপকভাৱে পালন কৰা হয়।
-
জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিত বিকিনি
আধুনিক বিকিনি (ইংৰাজী: Bikini) পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে ১৯৪৬ চনত দেখা গৈছিল আৰু তেতিয়াৰপৰাই ই জনপ্ৰিয় সংস্কৃতিৰ এক অংশ হৈ পৰিছে। ই মহিলাৰ অন্যতম বহুল ব্যৱহৃত সাঁতুৰিবলৈ পিন্ধা পোচাক (swimsuit), যিটো সাঁতোৰৰ উপৰি অন্যান্য বহুতো ক্ষেত্ৰতো ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
-
জাকাত-আল-ফিতৰ
ইছলামত জাকাত আল-ফিতৰ বা জাকাত আল-ফিতৰা (মানৱ প্ৰকৃতিৰ দান) হৈছে মুছলমান লোকে ৰমজানৰ শেষত প্ৰতিজন সক্ষম মুছলমানৰপৰা বিচৰা এক ধৰণৰ দাতব্য দান। ইয়াত দৰিদ্ৰ লোকসকলক ৰমজানৰ ৰোজাৰ অন্ত পেলোৱা উৎসৱ ঈদ আল-ফিতৰ উদ্যাপন কৰিবলৈ সক্ষম কৰিবলৈ মূল খাদ্য প্ৰদান কৰা হয়।
-
টিং টিং চাওৰো
টিং টিং চাওৰো (ꯇꯤꯡ ꯇꯤꯡ ꯆꯥꯎꯔꯣ) হৈছে এটি পৰম্পৰাগত মেইতেই ভাষাৰ গান। সাধাৰণতে, এইটো মাকসকলে নিজৰ সন্তানক স্নান কৰোৱাৰ সময়ত গায়। লগতে, মেইতেই পৰম্পৰাগত মাইবীসকলে এইটো লাই হৰাওবা উৎসৱত গায়।
-
দক্ষিণ ৰায়
দক্ষিণ ৰায় হৈছে বাংলাদেশ আৰু ভাৰতৰ সুন্দৰবন অঞ্চলত জাতি-ধৰ্ম নিৰ্বিশেষে পূজিত এগৰাকী লোকদেৱতা। তেওঁক পশু আৰু দানৱৰ নিয়ন্ত্ৰক বা বাঘৰ ৰাজা বুলি গণ্য কৰা হয়। সুন্দৰবনৰ অধিবাসীসকলে দক্ষিণ ৰায়ক সুন্দৰবনৰ ভাটি অঞ্চলৰ অধিপতি হিচাপে পূজা কৰে।
-
নাগপুৰী সংস্কৃতি
নাগপুৰী সংস্কৃতি বুলিলে নাগপুৰী ভাষী লোকসকলৰ পৰম্পৰা আৰু জীৱনশৈলীক বুজায়, য'ত সাহিত্য, উৎসৱ, লোকসংগীত, আৰু নৃত্যৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা আছে। এয়া নাগপুৰী ভাষাৰ লগত গভীৰভাৱে জড়িত এটা সাংস্কৃতিক ঐতিহ্য হিচাপেও বিবেচিত হয়।
-
নৃত্য (ভঙ্গিমা)
নৃত্য (नृत्य, ), যাক নৃত্য, নটনা বা নাট্য বুলিও কোৱা হয়, ভাৰতীয় পৰম্পৰাত "নৃত্য, মঞ্চত অভিনয়, অভিনয়, অংগভংগী, নাট্যাভিনয়"। ইয়াক কেতিয়াবা দুটা ৰূপত বিভক্ত কৰা হয়: নৃত্য বা বিশুদ্ধ নৃত্য, য’ত সংগীতৰ ছন্দ আৰু ভাষা কোনো নৃত্যশিল্পীৰ প্ৰকাশহীন গতিবিধিৰ জৰিয়তে প্ৰকাশ পায়; আৰু নৃত্য বা…
-
পশ্চিম বংগ নাট্য অকাডেমি
পশ্চিম বংগ নাট্য অকাডেমি হৈছে ভাৰতৰ পশ্চিম বংগত নাট্য আৰু নাট্যৰ বাবে এখন বিদ্বান সমাজ। ১৯৮৭ চনৰ ২৬ ছেপ্টেম্বৰত স্থাপিত এই শাখাটো পশ্চিম বংগ চৰকাৰৰ তথ্য আৰু সাংস্কৃতিক পৰিক্ৰমা বিভাগৰ এটা শাখা।
-
বাস্কিং
বাস্কিং বা পথৰ ওপৰত কলা পৰিৱেশন হৈছে দান-বৰঙণিৰ বাবে ৰাজহুৱা স্থানত প্ৰদৰ্শন কৰা কাৰ্য্য। বহু দেশত বৰঙণি সাধাৰণতে ধনৰ ৰূপত দিয়া হয় যদিও অন্যান্য বৰঙণি যেনে খাদ্য, পানীয় বা অন্য বস্তুও দিয়া হ’ব পাৰে। ষ্ট্ৰীট পাৰফৰমেন্স সমগ্ৰ বিশ্বতে চৰ্চা কৰা হয় আৰু ইয়াৰ আৰম্ভণি প্ৰাচীন কালৰপৰাই চলি আহিছে।
-
বাৰ্মিজ পৌৰাণিক কথা
বাৰ্মিজ পৌৰাণিক কাহিনী (ရှေးမြန်မာ့ဒဏ္ဍာရီ) হৈছে মিথ (কল্পকথা), লোককথা, কিংবদন্তী, আৰু বিশ্বাসসমূহৰ এক সংকলন, যিবোৰ ঐতিহ্যগতভাৱে বাৰ্মিজ জনগোষ্ঠীৰ দ্বাৰা বৰ্ণিত। এই কাহিনীবোৰ মৌখিকভাৱে পৰম্পৰাগতভাৱে প্ৰৱাহিত হৈছিল আৰু কদাচিৎ লিখিত ৰূপত পোৱা গৈছিল।
-
মানসকলৰ নাম
মানসকলৰ নাম (မြန်မာ အမည်)ৰ ক্ষেত্ৰত পশ্চিমীয়া নামসমূহৰ দৰে ধাৰাবাহিক গঠন নাথাকে। ভিয়েটনামী নামৰ বাহিৰে মেইনলেণ্ড দক্ষিণ-পূৱ এছিয়াৰ অন্য জাতিসমূহৰ দৰে, ম্যানমাৰৰ লোকসকলে মাতৃনাম বা পিতৃনামৰ কোনো প্ৰচলন নাৰাখে আৰু পৰিয়ালৰ নাম ব্যৱহাৰৰো পৰম্পৰা নাই।
-
শাশ্বত বঙ্গ
শাশ্বত বঙ্গ (ইংৰাজী: Shashwata Banga) হ’ল বাংলা ভাষা, বাংলা সাহিত্য আৰু বাঙালীসকলৰ সাংস্কৃতিক ইতিহাসৰ ওপৰত আধাৰিত এখন গ্ৰন্থ। ইয়াক বাংলা সাহিত্যৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ তথ্যচিত্ৰমূলক কৰ্ম হিচাপে গণ্য কৰা হয়। এই গ্ৰন্থখনে বাঙালী সমাজৰ চিন্তা আৰু সংস্কৃতিৰ এক দৃষ্টিভংগী আগবঢ়ায়।
-
সংস্কৃতিৰ বিকিৰণ
সংস্কৃতিৰ বিকিৰণ বা সংস্কৃতিৰ প্ৰসাৰণ (Trans-cultural diffusion) হ'ল এনে এক প্ৰক্ৰিয়া যাৰ দ্বাৰা কোনো এটা নিদিৰ্ষ্ট সংস্কৃতিৰ সাংস্কৃতিক সমল আন এটা সংস্কৃতিলৈ সংক্ৰমিত হয়। ইয়াৰ জৰিয়তে সংস্কৃতি বিকাশ (Cultural growth) আৰু সংস্কৃতি সমান্তৰালৰ (Cultural Parallels) উদ্ভৱ হয়।
-
সাংস্কৃতিক সম্পদ আৰু প্ৰশিক্ষণ কেন্দ্ৰ
সাংস্কৃতিক সম্পদ আৰু প্ৰশিক্ষণ কেন্দ্ৰ ( চি চি আৰ টি ) ভাৰত চৰকাৰৰ সাংস্কৃতিক মন্ত্ৰালয়ৰ অধীনত স্বায়ত্তশাসিত সংস্থা ৷ ১৯৭৯ চনৰ মে’ মাহত সাংস্কৃতিক শিক্ষাক সহায় কৰিবলৈ স্থাপিত হোৱা এই সংস্থাটোৱে আৰম্ভণিৰ লগে লগে কলেজ আৰু বিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ মাজত সংস্কৃতিৰ আঁচনি-প্ৰচাৰৰ দায়িত্ব লয়, যিটো…
-
হুপ টেম
হুপ টেম (ইংৰাজী: Hup taem বা hoop taem) (থাই: ฮูปแต้ม; অৰ্থ: ছবি অঁকা) হ’ল এক ইচান লোককলাৰ শৈলী। এই দেৱাল চিত্ৰসমূহ বৌদ্ধ মন্দিৰৰ 'অৰ্ডিনেশ্বন হল' বা চিমত পোৱা যায়।
-
হেইক্ৰু হিডংবা
"হেইক্ৰু হিডংবা" (মণিপুৰী নাও খেল উৎসৱ) হৈছে প্ৰতি বছৰে মেইটেই কেলেণ্ডাৰ মাহৰ লেংবানৰ ১১ তাৰিখে ইম্ফলৰ সাগোলবণ্ড বিজয় গোবিন্দ লেইকাইৰ লেকত ধৰ্মীয়, প্ৰথা আৰু অন্যান্য পৰম্পৰাগত সৃষ্টিৰ বিশ্বাসৰ উপাদানৰ সৈতে অনুষ্ঠিত হোৱা এক সামাজিক-ধৰ্মীয় অনুষ্ঠান।
