বাস্কিং

বাস্কিং বা পথৰ ওপৰত কলা পৰিৱেশন হৈছে দান-বৰঙণিৰ বাবে ৰাজহুৱা স্থানত প্ৰদৰ্শন কৰা কাৰ্য্য। বহু দেশত বৰঙণি সাধাৰণতে ধনৰ ৰূপত দিয়া হয় যদিও অন্যান্য বৰঙণি যেনে খাদ্য, পানীয় বা অন্য বস্তুও দিয়া হ’ব পাৰে। ষ্ট্ৰীট পাৰফৰমেন্স সমগ্ৰ বিশ্বতে চৰ্চা কৰা হয় আৰু ইয়াৰ আৰম্ভণি প্ৰাচীন কালৰপৰাই চলি আহিছে। এই প্ৰথাত নিয়োজিত লোকসকলক ষ্ট্ৰীট পাৰফৰ্মাৰ বা বাস্কাৰ বুলি কোৱা হয়।

পৰিৱেশ্য কলা হৈছে মানুহে মনোৰঞ্জনদায়ক বুলি বিবেচনা কৰা যিকোনো বস্তু, য’ত আছে শৰীৰচৰ্চা, পশুৰ কৌশল, বেলুন টুইষ্টিং, ব্যংগ চিত্ৰণ, বহুৱা, হাস্যৰসাত্মক কলা, কনটৰ্চন, এস্কেপ’লজী, নৃত্য, গায়ন, অগ্নি দক্ষতা, মাখি চাৰ্কাছ, ভাগ্য কোৱা, জগলিং, যাদু, মূকাভিনয়, জীৱন্ত মূৰ্তি, সংগীত পৰিৱেশন, ৱান মেন বেণ্ড, পুতলা নাচ, সাপৰ খেল, সাধু কোৱা বা পুনৰ ক’ব পৰা কবিতা বা গদ্য, ষ্ট্ৰীট আৰ্ট যেনে স্কেচিং আৰু পেইণ্টিং, বাটৰ নাট, তৰোৱাল গিলি লোৱা, ভেণ্ট্ৰিলোকুইজম, ভাৰোত্তোলন আৰু ৱাছবৰ্ডিং। বাস্কাৰসকল একক পৰিৱেশক বা সৰু সৰু গোটত মিলিত হ’ব পাৰে।

ব্যুৎপত্তিবিজ্ঞান

বাস্কিং শব্দটো ইংৰাজী ভাষাত প্ৰথমবাৰৰ বাবে ১৮৬০ চনৰ মাজভাগৰ আশে-পাশে যুক্তৰাজ্যত লক্ষ্য কৰা হৈছিল। busker শব্দৰপৰা busk কৰা ক্ৰিয়াটো স্পেনিছ মূল শব্দ buscar ৰপৰা আহিছে, যাৰ অৰ্থ হৈছে "বিচৰা।" ^১ স্পেনিছ শব্দ buscar পাছলৈ ভাৰত-ইউৰোপীয় শব্দ *bhudh-skō ("জিকা, জয় কৰা")ৰপৰা বিকশিত হয়।^২ ইয়াক বহুতো ৰাজপথত পৰিৱেশনৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল, আৰু ইয়াৰে এখন এল বুস্কনৰ বিষয়ে লিখা এখন বিখ্যাত স্পেনিছ কিতাপৰ শিৰোনাম আছিল।

ইতিহাস

প্ৰাচীন কালৰপৰাই বিশ্বৰ প্ৰতিটো প্ৰধান সংস্কৃতিতে দান-বৰঙণিৰ বাবে ৰাজহুৱা স্থানত প্ৰদৰ্শন কৰা হৈছে। বহু সংগীতজ্ঞৰ বাবে ৰেকৰ্ডিং আৰু ব্যক্তিগত ইলেক্ট্ৰনিকছৰ আবিৰ্ভাৱৰ আগতে ৰাজপথত পৰিৱেশন আছিল উপাৰ্জনৰ আটাইতকৈ সাধাৰণ উপায়।^৩ তাৰ আগতে এজন ব্যক্তিয়ে বেৰেল অৰ্গেন, মিউজিক বক্স, পিয়ানো ৰোল আদি কেইটামান যান্ত্ৰিক যন্ত্ৰৰ বাহিৰে যিকোনো সংগীত বা মনোৰঞ্জন প্ৰস্তুত কৰিবলগীয়া হৈছিল। ১৯ শতিকাৰ আৰু ২০ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে সাধাৰণতে অৰ্গেন গ্ৰাইণ্ডাৰ বাস্কিং কৰা দেখা গৈছিল।

কিছুমান ৰোমানী লোকৰ মাজত বাস্কিং সাধাৰণ কথা। ৰোমানী সংগীত, নৃত্যশিল্পী আৰু ভৱিষ্যদ্বাণীকাৰীৰ ৰোমাণ্টিক উল্লেখ গীত কবিতা, গদ্য আৰু জ্ঞানৰ সকলো ৰূপতে পোৱা যায়। ৰোমাসকলে ভূমধ্যসাগৰীয় উপকূলৰ কাষেৰে স্পেইন আৰু আটলাণ্টিক মহাসাগৰলৈ আৰু তাৰ পিছত উত্তৰ দিশলৈ ইংলেণ্ড আৰু ইউৰোপৰ বাকী অংশলৈ যাত্ৰা কৰি ইংলেণ্ডলৈ বাস্কিং শব্দটো আনিছিল।

মধ্যযুগীয় ফ্ৰান্সত বাস্কাৰক ট্ৰুবাড’ৰ আৰু জংঘল’ৰ শব্দৰে জনা গৈছিল। উত্তৰ ফ্ৰান্সত ইহঁতক ট্ৰাউভাৰ বুলি জনা গৈছিল। পুৰণি জাৰ্মান ভাষাত বাস্কাৰক মিনেচিংগাৰ আৰু স্পিলিউট নামেৰে জনা গৈছিল। অচল ফৰাচী ভাষাত ই "বিচৰা, ঘূৰি ফুৰা"ৰ বাবে busquer লৈ বিকশিত হয় আৰু সাধাৰণতে বেশ্যাক বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ৰাছিয়াত বাস্কাৰসকলক স্কোমোৰখ বুলি কোৱা হয় আৰু ইয়াৰ প্ৰথম লিপিবদ্ধ ইতিহাস প্ৰায় একাদশ শতিকাৰ আশে-পাশে দেখা যায়।

মাৰিয়াচিছ, মেক্সিকান বেণ্ড যিয়ে একে নামৰ সংগীতৰ শৈলী বজায়, ৰাস্তা আৰু প্লাজাৰ লগতে ৰেষ্টুৰেণ্ট আৰু বাৰত ঘূৰি ফুৰা সময়ত প্ৰায়ে বাস্কিং কৰে।^৪

১৯ শতিকাৰ মাজভাগমানৰ পৰাই জাপানী চিণ্ডোনিয়াসকলে নিজৰ দক্ষতাক বিজ্ঞাপনৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা দেখা গৈছিল আৰু এই ৰাজপথৰ পৰিৱেশকসকলক এতিয়াও জাপানত মাজে মাজে দেখা যায়। ইডো যুগৰ আন এটা জাপানীজ ষ্ট্ৰীট পাৰফৰমেন্স ফৰ্ম হৈছে নানকিন তামাছুদাৰে। ইয়াত পৰিৱেশকে বাঁহৰ মেট ব্যৱহাৰ কৰি ডাঙৰ আকৃতি সৃষ্টি কৰে।

১৯ শতিকাত ইটালীৰ ৰাজপথৰ সংগীতজ্ঞসকলে (মূলতঃ লিগুৰিয়া, এমিলিয়া ৰোমাগনা, বেচিলিকাটাৰ পৰা) সৌভাগ্যৰ সন্ধানত বিশ্বজুৰি ঘূৰি ফুৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে। বেচিলিকাটাৰ সংগীতজ্ঞসকল, বিশেষকৈ তথাকথিত ভিজিয়ানেছি, পিছলৈ বিশেষকৈ আমেৰিকাত চিম্ফণিক অৰ্কেষ্ট্ৰাৰ পেছাদাৰী বাদ্যযন্ত্ৰবাদক হয়গৈ।^৫ বেচিলিকাটাৰ ৰাজপথৰ সংগীতজ্ঞসকলক কেতিয়াবা হেক্টৰ মেলটৰ ছান্স ফেমিলৰ প্ৰভাৱ বুলি উল্লেখ কৰা হয়।^৬

আমি ডাঙৰ সমাৱেশৰ বাবে পৰিৱেশন কৰি ভাল পাওঁ, আৰু সেই সময়খিনিত আমাৰ লক্ষ্য আছিল মানুহে অলপ টকা দি আমাক চাবলৈ আহিব। কিন্তু এই সকলোবোৰ আৰম্ভ হৈছিল ৰাস্তাৰ চুকত, আৰু সেয়া এতিয়াও আমি কৰা কামৰ সৈতে বহুত জড়িত। ইমানেই বৈধকৰণকাৰী সংগীত অভিজ্ঞতা। বাস্কিং এটা অতি নম্ৰ আৰু সাহসী কাম যিটো ভালকৈ কৰিবলৈ সাহস লাগে। ইয়াৰ উপৰিও চহৰ এখনত বাহিৰত সংগীতৰ শক্তি জীয়াই থকাৰ কথাও... আপুনি ইয়াৰ কাষেৰে ঠিক সন্মুখতে খোজ কাঢ়িব পাৰে। নিশ্চিতভাৱে, কিছুমান মানুহৰ বাবে আপুনি হাত মেলি (ভিক্ষা) থকা এজন ল’ৰাহে, গতিকে কেতিয়াবা বাস্কিং কৰাটো এটা ডাঙৰ সামাজিক বেৰ’মিটাৰ হ’ব পাৰে। আপুনি পৃথিৱীত কাৰ লগত আছে সেইটো জোখাৰ বাবে ইয়াৰ দ্বাৰা সক্ষম হৈছে।^৭
— Ketch Secor, Old Crow Medicine Show

আমেৰিকাত ১৯ শতিকাত চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ শ্ব’ৰ প্ৰসাৰ ঘটিছিল। তেওঁলোক আছিল ভ্ৰমণকাৰী বিক্ৰেতা যিয়ে অম্ল আৰু ঔষধ বিক্ৰী কৰিছিল যিয়ে কথিতভাৱে মানুহৰ স্বাস্থ্য উন্নত কৰিছিল। তেওঁলোকে প্ৰায়ে সম্ভাৱ্য ক্লায়েণ্টক আকৰ্ষণ কৰি শিথিল কৰাৰ উপায় হিচাপে মনোৰঞ্জনৰ কাম ব্যৱহাৰ কৰিছিল। মানুহে এই মংগলৰ অনুভৱক প্ৰায়ে বিক্ৰী কৰা সামগ্ৰীৰ সৈতে জড়িত কৰি ৰাখিব। এই অভিনয়ৰ পিছত তেওঁলোকে "টুপিটো পাছ" কৰিব।

ৱান মেন বেণ্ডসমূহে ঐতিহাসিকভাৱে একেলগে বিভিন্ন বাদ্যযন্ত্ৰ বজাই বাস্কাৰ হিচাপে পৰিৱেশন কৰি আহিছে। ১৯ শতিকাৰ আৰু ২০ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে চহৰ অঞ্চলত এজন মানুহৰ বেণ্ডৰ প্ৰসাৰ ঘটিছিল আৰু আজিও পৰিৱেশন কৰে। বৰ্তমানৰ এজন ব্যক্তিৰ বেণ্ডে সাধাৰণতে গীটাৰ, হাৰমনিকা, ড্ৰাম আৰু টেম্বুৰিন সংযুক্ত কৰি তেওঁলোকৰ সকলো বাদ্যযন্ত্ৰ ধ্বনিগতভাৱে বজায়। ইয়াৰ ভিতৰত গায়ন-বায়নও থাকিব পাৰে। বহুতে এতিয়াও বাস্ক কৰে কিন্তু কিছুমানক উৎসৱ আৰু অন্যান্য অনুষ্ঠানত খেলিবলৈ বুকিং কৰা হয়।

লোকসংগীত সদায় বাস্কিং দৃশ্যৰ এক গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ হৈ আহিছে। কেফে, ৰেষ্টুৰেণ্ট, বাৰ আৰু পাব বাস্কিং এই কলাৰ মূল ভেটি। ডেল্টা ব্লুজমেনসকল বেছিভাগেই আছিল ১৯৪০ চনৰ আৰম্ভণিৰ আশে-পাশে আমেৰিকাৰ মিচিচিপি ডেল্টা অঞ্চলৰপৰা নিৰ্গত ভ্ৰমণকাৰী সংগীতজ্ঞ। এই শিপাৰপৰা অহা এটা বিখ্যাত উদাহৰণ হৈছে বি.বি.কিং।

১৯৬০ চনৰ হিপ্পীসকলৰ প্ৰতিসংস্কৃতিয়ে মাজে মাজে "বি-ইন" মঞ্চস্থ কৰিছিল, যিটো বৰ্তমানৰ কিছুমান বাস্কাৰ উৎসৱৰ সৈতে মিল আছিল। বেণ্ড আৰু পৰিৱেশকসকলে ৰাজহুৱা স্থানত গোট খাই বিনামূলীয়াকৈ অনুষ্ঠান পৰিৱেশন কৰিছিল, টুপীটো পাছ কৰি টকা উপাৰ্জন কৰিছিল। এই আন্দোলনৰ কেন্দ্ৰবিন্দু আছিল ছান ফ্ৰান্সিস্কো বে এৰিয়া – গোল্ডেন গেট পাৰ্ক আৰু ছান জোছৰ বি ষ্টেডিয়াম আৰু অন্যান্য স্থানত বি-ইন মঞ্চস্থ কৰা হৈছিল। এইদৰে পৰিৱেশন কৰা কিছুমান বেণ্ড আছিল বিগ ব্ৰাদাৰ এণ্ড দ্য হোল্ডিং কোম্পানী, গ্ৰেটফুল ডেড, জেফাৰচন এয়াৰপ্লেন, কুইকচিলভাৰ মেচেঞ্জাৰ চাৰ্ভিচ, কাণ্ট্ৰী জো এণ্ড দ্য ফিচ, মবি গ্ৰেপ আৰু জিমি হেণ্ড্ৰিক্সৰ সৈতে জেনিছ জপলিন।

খ্ৰীষ্টমাছ কেৰলিঙো বাস্কিঙৰ এটা প্ৰকাৰ হ’ব পাৰে, কিয়নো ৱাছেইলিঙত দান, ৱাছাইল বা আন কোনো ধৰণৰ সতেজ যেনে ফিগি পুডিঙৰ বাবে গান গোৱাও অন্তৰ্ভুক্ত আছিল। আয়াৰলেণ্ড ৰিপাব্লিকত পৰম্পৰাগত ৰেন বয়ছ আৰু ইংলেণ্ডত মৰিছ ডান্সিংক বাস্কিং পৰম্পৰাৰ অংশ বুলি ধৰিব পাৰি।

ভাৰত আৰু পাকিস্তানৰ গুজৰাট অঞ্চলত ভাৱাই হৈছে ষ্ট্ৰীট আৰ্টৰ একপ্ৰকাৰ য’ত গাঁৱত নাটক প্ৰণয়ন কৰা হয়, বেৰট বা গাঁৱৰ গায়কজনো স্থানীয় মনোৰঞ্জনৰ দৃশ্যৰ অংশ।

২০০০ চনত কিছুমান অভিনেতাই “চাইবাৰ বাস্কিং’’ আৰম্ভ কৰিছে। শিল্পীসকলে ইণ্টাৰনেটত কাম বা পৰিৱেশন পোষ্ট কৰে যাতে মানুহে ডাউনলোড বা "ষ্ট্ৰীম" কৰিব পাৰে আৰু যদি মানুহে ভাল পায় তেন্তে তেওঁলোকে পে’ পল ব্যৱহাৰ কৰি অনুদান আগবঢ়ায়।

প্ৰকাৰ

ষ্ট্ৰীট পাৰফৰমেন্সৰ তিনিটা মূল ৰূপ আছে: চাৰ্কল শ্ব’, ৱাক-বাই এক্ট, আৰু ষ্টপলাইট পাৰফৰমেন্স।

“চাৰ্কল শ্ব’’’ হৈছে এনেকুৱা শ্ব’ যিবোৰে নিজৰ চাৰিওফালে দৰ্শক গোট খাই পৰাৰ আশা কৰে। সাধাৰণতে এওঁলোকৰ আৰম্ভণি আৰু সামৰণি সুকীয়া। সাধাৰণতে এইবোৰ ষ্ট্ৰীট থিয়েটাৰ, পুতলা নাট, যাদুকৰ, কমেডিয়ান, এক্ৰ’বেট, জগলাৰ আৰু কেতিয়াবা সংগীতজ্ঞৰ সৈতে সংগতি ৰাখি কৰা হয়। চাৰ্কল শ্ব’ আটাইতকৈ লাভজনক হ’ব পাৰে। কেতিয়াবা দৰ্শকৰ ভিৰ বহুত বেছি হ’ব পাৰে। এজন ভাল বাস্কাৰে ভিৰ নিয়ন্ত্ৰণ কৰে যাতে দৰ্শকসকলে অহা-যোৱা কৰি যাতায়াতত বাধা নিদিয়ে।

“ৱাক-বাই এক্ট’’ হৈছে এনে এক্ট য’ত বাস্কাৰে কোনো সংগীত, জীৱন্ত মূৰ্তি বা অন্যান্য অভিনয় কৰে যাৰ আৰম্ভণি বা অন্ত সুকীয়া নহয়, আৰু জনসাধাৰণে সাধাৰণতে অলপ সময়ৰ বাবে চাই যায়। ৱাক-বাই এক্ট এটা চাৰ্কল শ্ব’লৈ পৰিণত হ’ব পাৰে যদিহে এক্টটো অস্বাভাৱিক বা অতি জনপ্ৰিয় হয়।

“ষ্টপলাইট প্ৰদৰ্শন’’ হৈছে এনে পৰিৱেশন য’ত পৰিৱেশকসকলে নিজৰ অভিনয় উপস্থাপন কৰে আৰু ট্ৰেফিক লাইট ৰঙা হৈ থকাৰ সময়ত ক্ৰছৱাকত বাহন আৰোহীৰপৰা অনুদান লাভ কৰে। এনে ফৰ্মেটত বিভিন্ন ধৰণৰ শাখা ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি (জাগলিং, ব্ৰেক ডান্সিং, আনকি যাদুকৰী কৌশল)। তেওঁলোকৰ বাবে কম সময়ৰ বাবে ষ্টপলাইট পৰিৱেশকসকলৰ অতি চমু, ঘনীভূত ৰুটিন থাকিব লাগিব। এই ৰূপটো আন ঠাইতকৈ লেটিন আমেৰিকাত বেছিকৈ দেখা যায়।

অৰ্থসংগ্ৰহ

বাস্কাৰসকলে তেওঁলোকে কৰা বাস্কিঙৰ ধৰণৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰি বিভিন্ন পাত্ৰত আৰু বিভিন্ন পদ্ধতিৰে জনসাধাৰণৰপৰা অনুদান আৰু টিপছ সংগ্ৰহ কৰে। ৱাক-বাই এক্টৰ অৰ্থসংগ্ৰহৰ বাবে তেওঁলোকে মেলি ৰখা খালী বাদ্যযন্ত্ৰৰ বাকচ বা বিশেষ পাত্ৰ, বাকচ বা টুপী প্ৰায়ে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। চাৰ্কল শ্ব’ৰ বাবে সাধাৰণতে অনুষ্ঠানৰ শেষত পৰিৱেশকে ধন সংগ্ৰহ কৰে, যদিও কিছুমান পৰিৱেশকে শ্ব’ৰ দেখুৱাই থকাৰ সময়তো ধন সংগ্ৰহ কৰে, কিয়নো কিছুমান দৰ্শকে সমগ্ৰ পৰিৱেশনৰ শেষ হোৱালৈ ৰৈ নাথাকে।

কেতিয়াবা কোনো অভিনেতাই দৰ্শকৰপৰা ধন সংগ্ৰহ কৰিবলৈ বটলাৰ, হেট মেন বা পিচ মেনক নিয়োগ কৰিব আৰু তেওঁলোকক অৰিহণা যোগাবলৈ উৎসাহিত কৰিব, কেতিয়াবা হাস্যৰসময়ী ধৰণেৰে জোৰ-জবৰদস্তি কৰি। বটলাৰ শব্দটো বটলৰ ওপৰৰ আধা অংশ ধন সংগ্ৰহৰ বাবে ব্যৱহাৰৰপৰাই উৎপত্তি হোৱা ব্ৰিটিছ শব্দ। বটলটোৰ বটলনেকত চামৰাৰ ফ্লেপ এটা সুমুৱাই দিয়া হৈছিল আৰু চামৰাৰ পাউচ এটা সংলগ্ন কৰা হৈছিল। এই ডিজাইনৰ বাবে বটলত মুদ্ৰা থ’ব পৰা গ’ল যদিও মুদ্ৰাবোৰ গ্লাছৰ ওপৰত জিংগলিং নকৰাকৈ সহজে আঁতৰাব পৰা নাছিল। এনে কৌশলৰ প্ৰথম ব্যৱহাৰ ভিক্টোৰিয়ান যুগৰ আৰম্ভণিতে পুতলা নাচৰ বিখ্যাত পাঞ্চ আৰু জুডি দলটোৱে লিপিবদ্ধ কৰিছিল।^৮

একবিংশ শতিকাত নগদবিহীন পেমেণ্টৰ ব্যৱহাৰ বৃদ্ধি পোৱা, আৰু সাধাৰণতে কঢ়িয়াই নিয়া নগদ ধনৰ পৰিমাণৰ সংশ্লিষ্ট হ্ৰাসে বাস্কাৰসকলক প্ৰভাবিত কৰিছে, যাৰ কিছুমানে কণ্টাক্টলেছ পেমেণ্ট টাৰ্মিনেল আৰু ৱেব বা এপ ভিত্তিক পেমেণ্ট চিষ্টেম (কেতিয়াবা QR ক’ডৰদ্বাৰা পোৱা যায়)কে ধৰি ইলেক্ট্ৰনিক পেমেণ্ট ব্যৱস্থা ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছে। ক’ভিড-১৯ লকডাউনৰ পিছত এই ধাৰা ত্বৰান্বিত হৈছিল।^৯১০

ক্ৰীড়াক্ষেত্ৰ

যিঠাইত কোনো ক্ৰীড়া কলা পৰিৱেশন কৰা হয় সেই ঠাইক "ক্ৰীড়া ক্ষেত্ৰ" বোলা হয়। বাস্কাৰ হিচাপে সফলতাৰ চাবি-কাঠি হ’ব পাৰে ভাল ক্ৰীড়াক্ষেত্ৰ। যিটো কাৰ্যই হয়তো এটা ঠাইত আৰু এটা সময়ত টকা উপাৰ্জন কৰিব পাৰে, আন এটা পৰিৱেশত হয়তো ই একেবাৰেই কাম নকৰিব। জনপ্ৰিয় ক্ৰীড়াক্ষেত্ৰসমূহ প্ৰায়েই ৰাজহুৱা স্থান হয়, যিঠাইত যথেষ্ট পৰিমাণে পথচাৰীৰ যাতায়াত, অধিক দৃশ্যমানতা, কম পটভূমিৰ শব্দ আৰু যিমান পাৰি কম অসুবিধাজনক উপাদান থাকে। ভাল স্থানসমূহৰ ভিতৰত পৰ্যটনস্থলী, জনপ্ৰিয় উদ্যান, বহুতো ৰেষ্টুৰেণ্ট, কেফে, বাৰ আৰু পাব আৰু থিয়েটাৰকে ধৰি মনোৰঞ্জন জিলা, ছাবমেট্ৰ' আৰু বাছ ষ্টপ, বৃহৎ কনচাৰ্ট আৰু ক্ৰীড়া অনুষ্ঠানৰ প্ৰৱেশদ্বাৰৰ বাহিৰত, প্ৰায় যিকোনো প্লাজা বা চহৰৰ চৌহদৰ লগতে লেটিন আমেৰিকাৰ zócalos আৰু অন্যান্য অঞ্চলৰ পিঁয়াজা আদি থাকিব পাৰে। আন ঠাইবোৰৰ ভিতৰত শ্বপিং মল, ষ্ট্ৰিপ মল, বাহিৰৰ চুপাৰ মাৰ্কেট আদি আছে যদিও এইবোৰৰ বাবে সাধাৰণতে পৰিচালনাৰপৰা অনুমতিৰ প্ৰয়োজন হয়।

চুজি জে টানেনবামে তেওঁৰ গ্ৰন্থ আণ্ডাৰগ্ৰাউণ্ড হাৰমনিজ: মিউজিক এণ্ড পলিটিক্স ইন দ্য ছাবৱেজ অৱ নিউয়ৰ্কত বাস্কিঙৰ ক্ষেত্ৰত "মিউজিক হাথ চাৰ্মছ টু ছুথ দ্য চেভেজ বিষ্ট" উক্তিটো কেনেকৈ খেলা হয়, সেই কথা পৰীক্ষা কৰিছিল। তেওঁৰ সমাজবিজ্ঞানৰ অধ্যয়নে দেখুৱাইছে যে যিবোৰ অঞ্চলত বাস্কাৰসকলে নিয়মিতভাৱে কাম কৰে, সেইবোৰ ক্ষেত্ৰত অপৰাধৰ হাৰ হ্ৰাস পোৱাৰ প্ৰৱণতা থাকে আৰু উচ্চ শিক্ষা লাভ কৰাসকলে কম শিক্ষাগত অৰ্হতাৰ লোকসকলতকৈ বাস্কাৰৰ প্ৰতি অধিক ইতিবাচক দৃষ্টিভংগী ৰখাৰ প্ৰৱণতা থাকে।^১১ কিছুমান চহৰে বিশেষ অঞ্চলত বাস্কিঙক উৎসাহিত কৰে,^১২ চহৰ চৰকাৰৰ অনুমোদিত বাস্কাৰক অগ্ৰাধিকাৰ দিয়ে আৰু আনকি পৰিৱেশনৰ সময়সূচীও প্ৰকাশ কৰে।^১৩

আমেৰিকাৰ বহু চহৰত বাস্কাৰৰ বাবে জনপ্ৰিয় স্থান বুলি জনা বিশেষ অঞ্চল আছে। কী ৱেষ্টৰ মেল’ৰী স্কোৱাৰ, নিউ অৰলিন্সৰ, নিউয়ৰ্কত চেণ্ট্ৰেল পাৰ্কৰ আশে-পাশে, ৱাশ্বিংটন স্কোৱাৰ, আৰু ছাবমেট্ৰ’ ব্যৱস্থা, ছান ফ্ৰান্সিস্কোত, ৱাশ্বিংটন ডি.চি.ৰ ট্ৰেনজিট চেণ্টাৰৰ আশে-পাশে, ভেনিচ বিচৰ আশে-পাশে লছ এঞ্জেলছত, চাণ্টা মনিকা থাৰ্ড ষ্ট্ৰীট প্ৰমেনেড, আৰু হলিউড অঞ্চলত, মেক্সৱেল ষ্ট্ৰীটৰ চিকাগোত, চেণ্ট লুইছৰ ডেলমাৰ লুপ জিলাৰ চিকাগোত, আৰু সমগ্ৰ আমেৰিকাৰ আন বহু স্থানত পৰিৱেশক পোৱা যায়। স্কটলেণ্ড, আয়াৰলেণ্ড (গ্ৰাফটন ষ্ট্ৰীট, ডাবলিন), আৰু ইংলেণ্ডত বাস্কিং এতিয়াও যথেষ্ট সাধাৰণ আৰু বিভিন্ন প্ৰতিভাৰ স্তৰৰ সংগীতজ্ঞ আৰু অন্যান্য ষ্ট্ৰীট পৰিৱেশক।

আইনী বিধান

বাস্কাৰসকলক প্ৰভাবিত কৰা আইনসমূহৰ প্ৰথম লিখিত উদাহৰণ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ৪৬২ চনত প্ৰাচীন ৰোমত পোৱা গৈছিল। বাৰখন টেবুলৰ আইনখনে ৰাজহুৱা স্থানত চৰকাৰ বা ইয়াৰ বিষয়াসকলৰ বিষয়ে গান গোৱা বা পেৰ’ডি কৰাটো অপৰাধ হিচাপে ঠিৰাং কলিছিল; শাস্তি আছিল মৃত্যু।^১৪১৫ লুই দ্য পিয়াছে "হিষ্ট্ৰিয়ন আৰু স্কুৰে, য'ত উচ্চ সুৰক্ষা অবিহনে সকলো মনোৰঞ্জকক অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল, ন্যায়ৰ বিশেষাধিকাৰৰপৰা বাদ দিছিল।"^১৬ ১৫৩০ চনত অষ্টম হেনৰীয়ে মিনষ্ট্ৰেল আৰু খেলুৱৈ, ভৱিষ্যদ্বাণীকাৰী, ক্ষমাকাৰী আৰু ফেন্সাৰৰ লগতে কাম কৰিব নোৱাৰা ভিক্ষাৰীসকলক অনুজ্ঞাপত্ৰ দিয়াৰ নিৰ্দেশ দিয়ে। যদি তেওঁলোকে মানি নলয় তেন্তে তেওঁলোকক একেৰাহে দুদিন চাবুকেৰে কোবাব পাৰি।^১৭

আমেৰিকাত সাংবিধানিক আইন আৰু বেছিভাগ ইউৰোপীয় সাধাৰণ আইন অনুসৰি কলাত্মক বাক স্বাধীনতাৰ সুৰক্ষা বাস্কিংলৈকে বিস্তৃত। আমেৰিকা আৰু বহু দেশত মুক্ত বাস্কিঙৰ বাবে নিৰ্দিষ্ট স্থান হ’ল ৰাজহুৱা উদ্যান, ৰাস্তা, ফুটপাথ, পথ আৰু চহৰৰ চৌহদ বা প্লাজা। কিছুমান বিশেষ পৰিস্থিতিত আনকি ব্যক্তিগত সম্পত্তিও বাস্কাৰৰ বাবে মুকলি হ'ব পাৰে, বিশেষকৈ যদি ই সাধাৰণ জনতাৰ বাবে মুকলি হয় আৰু বাস্কিঙে ইয়াৰ কাৰ্যত বাধা নিদিয়ে আৰু পৰিচালনাই ইয়াক বা অন্য ধৰণৰ মুক্ত বাক্য আচৰণৰ অনুমতি দিয়ে বা তেনে কৰাৰ ইতিহাস আছে।^১৮

বাস্কাৰৰ বাবে কোনো সৰ্বজনীন আচৰণ বিধি নাই যদিও বাস্কাৰসকলে মানি চলিবলগীয়া সাধাৰণ আইন প্ৰথা আছে। বেছিভাগ ন্যায়িক অধিকাৰক্ষেত্ৰতে সংশ্লিষ্ট বিধিগত আইন থাকে। ব্ৰিটেইনত বাস্কিং নিয়ন্ত্ৰণ সৰ্বজনীন নহয় আৰু বেছিভাগ আইন (যদি আছে) স্থানীয় পৰিষদৰদ্বাৰা পৰিচালিত হয়।^১৯ ব্ৰিটিছ দ্বীপপুঞ্জৰ কিছুমান চহৰে বাদ্যযন্ত্ৰৰ আয়তন আৰু কঠিনতাৰ বাবে বেগপাইপাৰসকলক প্ৰদান কৰা অনুজ্ঞাপত্ৰ সীমিত কৰে। গ্ৰেট ব্ৰিটেইনত বাস্কাৰসকলক অনুজ্ঞাপত্ৰ দিয়া আঁচনিসমূহেও অভিনয়কাৰীসকলক ক্ষেত্ৰ দিয়াৰ আগতে অডিচনত উত্তীৰ্ণ হ’বলগীয়া হ’ব পাৰে; উদাহৰণস্বৰূপে, লণ্ডন আণ্ডাৰগ্ৰাউণ্ডত ট্ৰেন্সপ’ৰ্ট ফৰ লণ্ডনৰ অনুজ্ঞাপত্ৰপ্ৰাপ্ত বাস্কিং আঁচনিখনে পেনেল অডিচনৰ জৰিয়তে পৰিৱেশনকাৰীসকলক নিৰ্বাচন কৰে।^২০ অক্সফৰ্ড চিটি কাউন্সিলে ৰাজহুৱা স্থান সুৰক্ষাৰ আদেশ প্ৰণয়নৰ সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিছে। বাস্কিং নিয়ন্ত্ৰণ নকৰা কিছুমান স্থানত এতিয়াও পৰিৱেশকসকলক স্বেচ্ছামূলক নিয়ম মানি চলিবলৈ ক’ব পাৰে। কিছুমান ঠাইত ইলেক্ট্ৰনিকভাৱে পৰিবৰ্ধিত শব্দ ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ বিশেষ অনুমতিৰ প্ৰয়োজন হয় আৰু উৎপন্ন হোৱা শব্দৰ আয়তনৰ সীমা থাকিব পাৰে।^২১ বাস্কাৰ বা আন লোকে পথচাৰীৰ যাতায়াতৰ প্ৰৱাহত বাধা দিব নালাগে, প্ৰৱেশ বা প্ৰস্থানত বাধা দিব নালাগে বা অন্য কোনো ধৰণে বাধা দিব নালাগে, বা জনসাধাৰণক বিপদত পেলোৱা কাম কৰিব নলগাটো সাধাৰণ আইন। ৰাতিৰ নিৰ্দিষ্ট ঘণ্টাৰ পিছত কোনো ধৰণৰ বিৰক্তিকৰ বা কোলাহলপূৰ্ণ আচৰণ কৰিব নোৱাৰাটোও সাধাৰণ আইন। এই কাৰ্ফিউৰ সীমাবদ্ধতাসমূহ এলেকাভেদে ভিন্ন হয়। সাধাৰণ আইন যে "নীলা ৰঙৰ পৰিৱেশন কৰা" (অৰ্থাৎ যৌনতা সম্পৰ্কীয় সামগ্ৰী বা যিকোনো অশ্লীল বা অশ্লীল মন্তব্য বা ইংগিত ব্যৱহাৰ কৰা) সাধাৰণতে নিষিদ্ধ যদিহে কেৱল প্ৰাপ্তবয়স্কৰ বাবে পৰিৱেশন কৰা নহয় যেনে বাৰ বা পাবত।

লণ্ডনত লণ্ডন চহৰৰ সমগ্ৰ অঞ্চলত বাস্কিং নিষিদ্ধ। লণ্ডন আণ্ডাৰগ্ৰাউণ্ডে ২৫টা কেন্দ্ৰীয় লণ্ডন ষ্টেচনত ৩৯খন ক্ষেত্ৰৰ বাবে বাস্কিং অনুমতি প্ৰদান কৰে।^২২ লণ্ডনৰ বেছিভাগ বৰোৱে বাস্কিঙৰ অনুজ্ঞাপত্ৰ নিদিয়ে, কিন্তু তেওঁলোকৰ ঐচ্ছিক ক্ষমতা আছে, লণ্ডন স্থানীয় কৰ্তৃপক্ষ আইন ২০০০ৰ অধীনত, যদিহে তেনে কৰাৰ যথেষ্ট কাৰণ থাকে। য’ত এই ক্ষমতাসমূহ গ্ৰহণ কৰা হোৱা নাই, তেনে ক্ষেত্ৰত পৰিষদসমূহে বাস্কাৰৰপৰা অহা শব্দৰ উপদ্ৰৱৰ সৈতে মোকাবিলা কৰিবলৈ পৰিৱেশ সুৰক্ষা আইন ১৯৯০ আৰু বাধাৰ সৈতে মোকাবিলা কৰিবলৈ হাইৱেজ আইন ১৯৮০কে ধৰি অন্যান্য আইনসমূহৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰিব পাৰে। বৰ্তমান কেমডেন কাউন্সিলে স্থানীয় বাসিন্দা আৰু ব্যৱসায়ীসকলৰ ক্ষতিসাধন কৰি পৰিবৰ্ধিত সংগীত বজোৱাৰ সমস্যা নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে অধিক বিকল্প বিচাৰিছে।^২৩ ২০২৫ চনত আদালতে বাস্কিং কৰাটো এটা "বিৰক্তিকৰ" আৰু তেওঁলোকৰ পুনৰাবৃত্তিমূলক অভিনয় "মানসিক নিৰ্যাতন" বুলি ৰায় দিয়াৰ পাছত ৱেষ্টমিনিষ্টাৰ চিটি কাউন্সিলে পূৰ্বতে জনপ্ৰিয় স্থান লেইচেষ্টাৰ স্কোৱাৰত বাস্কিং নিষিদ্ধ কৰে।^২৪

বাস্কাৰসকলে তেওঁলোকৰ কলাৰ অতি মুকলি আৰু ৰাজহুৱা স্বভাৱৰ বাবে নিজে চোৰৰ লক্ষ্য হ’ব পাৰে। বাস্কাৰসকলৰ উপাৰ্জন, বাদ্যযন্ত্ৰ বা সম্পদ চুৰি হ’ব পাৰে। চোৰে বাস্কাৰৰ বিৰুদ্ধে ব্যৱহাৰ কৰা এটা বিশেষ কৌশল হ'ল ইয়াৰ পৰিৱৰ্তে প্ৰকৃততে ধন উলিয়াই দান দিয়াৰ অভিনয় কৰা, যিটো প্ৰথাক "ডিপিং" বা "স্কিমিং" বুলি জনা যায়। জৰ্জ বাৰ্নছে তেওঁৰ যৌৱন বাস্কাৰ হিচাপে তেওঁৰ দিনক এইদৰে বৰ্ণনা কৰিছিল:^২৫

কেতিয়াবা গ্ৰাহকে টুপীবোৰত কিবা এটা পেলাই দিছিল। কেতিয়াবা টুপীবোৰৰপৰা কিবা এটা উলিয়াই লৈছিল। কেতিয়াবা টুপীবোৰ লৈ গৈছিল।