সাংস্কৃতিক সম্পদ আৰু প্ৰশিক্ষণ কেন্দ্ৰ ( চি চি আৰ টি ) ভাৰত চৰকাৰৰ সাংস্কৃতিক মন্ত্ৰালয়ৰ অধীনত স্বায়ত্তশাসিত সংস্থা ৷ ১৯৭৯ চনৰ মে’ মাহত সাংস্কৃতিক শিক্ষাক সহায় কৰিবলৈ স্থাপিত হোৱা এই সংস্থাটোৱে আৰম্ভণিৰ লগে লগে কলেজ আৰু বিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ মাজত সংস্কৃতিৰ আঁচনি-প্ৰচাৰৰ দায়িত্ব লয়, যিটো ১৯৭০ চনৰ পৰা দিল্লী বিশ্ববিদ্যালয়ে ৰূপায়ণ কৰি আছিল, য’ত এই উদ্দেশ্যে এটা গৱেষণা আৰু উৎপাদন কোষে কাম কৰি আছিল।১ ১৯৭৯ চনৰ মে' মাহত শ্ৰীমতী কমলাদেৱী চট্টোপাধ্যায় আৰু ড° কপিলা বাৎসায়নে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল৷ এই কেন্দ্ৰৰ মূল মতাদৰ্শগত উদ্দেশ্য হৈছে শিশুসকলক সাত্বিক শিক্ষা প্ৰদান কৰা আৰু তেওঁলোকৰ আৱেগিক আৰু আধ্যাত্মিক বিকাশৰ বিকাশ। এই লক্ষ্যত উপনীত হ’বলৈ চিচিআৰটিয়ে সংস্কৃতিৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি শৈক্ষিক কাৰ্যসূচী আয়োজন কৰে আৰু ইয়াৰ মাজত চিন্তাৰ স্পষ্টতা, স্বাধীনতা, সহনশীলতা আৰু সংবেদনশীলতা জগাই তোলে।
এই 'কেন্দ্ৰ'ৰ মুখ্য কাৰ্যালয় নতুন দিল্লীত। ভাৰতীয় শিল্প আৰু সংস্কৃতিৰ ব্যাপক প্ৰসাৰৰ বাবে ইয়াৰ তিনিটা আঞ্চলিক কেন্দ্ৰ উদয়পুৰ, হায়দৰাবাদ আৰু গুৱাহাটীত আছে। সাংস্কৃতিক সম্পদ আৰু প্ৰশিক্ষণ কেন্দ্ৰৰ কাম হ’ল ভাৰতৰ আঞ্চলিক সংস্কৃতিৰ বৈচিত্ৰ্যৰ বিষয়ে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ মাজত সজাগতা আৰু বুজাবুজি সৃষ্টি কৰা আৰু ইয়াক শিক্ষা ব্যৱস্থাত অন্তৰ্ভুক্ত কৰা আৰু এই জ্ঞানক শিক্ষাৰ সৈতে একত্ৰিত কৰা।
পাতনি
সাংস্কৃতিক সম্পদ আৰু প্ৰশিক্ষণ কেন্দ্ৰৰ মূল উদ্দেশ্য হৈছে দেশৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ চাকৰিত থকা শিক্ষক, শিক্ষক প্ৰশিক্ষক, শৈক্ষিক প্ৰশাসক, ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবে বিভিন্ন প্ৰশিক্ষণ কাৰ্যসূচী আয়োজন কৰা। এই কেন্দ্ৰটোৱে শাৰীৰিক আৰু মানসিকভাৱে অক্ষম শিশুসকলৰ বাবেও বিশেষ প্ৰশিক্ষণ কাৰ্যসূচীৰ আয়োজন কৰে। প্ৰশিক্ষণ কাৰ্যসূচীৰ অধীনত সাংস্কৃতিক গ্ৰন্থ, পুস্তিকা, দৃশ্য-শ্ৰাব্য সামগ্ৰীৰ জৰিয়তে পাঠ্যক্ৰমৰ পাঠদানত সাংস্কৃতিক উপাদানসমূহ সন্নিৱিষ্ট কৰাৰ কৌশলসমূহ উপস্থাপনৰ ওপৰত বিশেষ গুৰুত্ব দিয়াৰ লগতে ভাৰতীয় সংস্কৃতিৰ অন্তৰ্নিহিত দৰ্শন আৰু নান্দনিকতাৰ বুজাবুজি আৰু উপলব্ধিও বিকশিত কৰা হয়। বিজ্ঞান, প্ৰযুক্তি, ঘৰুৱা কাম, কৃষি, ক্ৰীড়া আদিত সংস্কৃতিৰ ভূমিকা সম্পৰ্কীয় সকলো সমৃদ্ধিশালী আৰু বিকাশমূলক দিশৰ ওপৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হৈছে।
চাকৰিত থকা শিক্ষকসকলৰ বাবে প্ৰশিক্ষণৰ গুৰুত্বৰ ওপৰতো গুৰুত্ব আৰোপ কৰা হৈছে। শিক্ষকসকলক প্ৰশিক্ষণ দিয়া আৰু পাঠদান পদ্ধতিৰ পৰিৱৰ্তনৰ প্ৰয়োজনীয়তা বুজিবলৈ ইচ্ছুক হ’লে শিক্ষা ব্যৱস্থাত পৰিৱৰ্তন হ’ব পাৰে। যিহেতু শিক্ষক প্ৰশিক্ষণৰ সময়সীমা ৯ মাহৰ ভিতৰতে সীমাবদ্ধ, সেয়েহে এই শিল্পত দক্ষ শিক্ষকক প্ৰস্তুত কৰাটো সম্ভৱ নহয়। সেয়েহে প্ৰশিক্ষিত শিল্পীসকল আনুষ্ঠানিকভাৱে সম্পূৰ্ণ শিক্ষিত নহয়। তেওঁলোকৰ লগত শিশুক শিল্পকৰ্ম শিকোৱাৰ প্ৰশিক্ষণপ্ৰাপ্ত শিক্ষক থাকিব লাগে। ভাৰতৰ চহকী সাংস্কৃতিক ঐতিহ্যৰ বিষয়ে ছাত্ৰ-ছাত্ৰীসকলক সজাগ কৰাৰ বাবে সংগ্ৰহালয়, কীৰ্তিচিহ্ন আৰু ঐতিহাসিক গুৰুত্বপূৰ্ণ স্থানসমূহলৈও ভ্ৰমণৰ আয়োজন কৰা হয়।
কাৰ্যকলাপ
সাংস্কৃতিক সম্পদ আৰু প্ৰশিক্ষণ কেন্দ্ৰই
- সংগ্ৰহালয়, কীৰ্তিচিহ্ন আৰু শিল্প কেন্দ্ৰলৈ স্কুল ভ্ৰমণৰ দৰে কাৰ্যসূচী আয়োজন কৰে।
- ফটোগ্ৰাফ, অডিঅ’ ৰেকৰ্ডিং, ছবি আৰু চফ্টৱেৰকে ধৰি পাঠদান সম্পদ সংগ্ৰহ কৰে।
- ভাৰতীয় শিল্প আৰু সংস্কৃতিৰ বুজাবুজিৰ বাবে সামগ্ৰী প্ৰকাশ কৰে।
- ১০–১৪ বছৰ বয়সৰ শিশুসকলৰ বাবে "সাংস্কৃতিক প্ৰতিভা অনুসন্ধান বৃত্তি আঁচনি" আছে, যাতে তেওঁলোকে সাংস্কৃতিক ক্ষেত্ৰ বিশেষকৈ বিৰল শিল্পৰ ৰূপসমূহত তেওঁলোকৰ ক্ষমতা বিকাশ কৰাত সহায় কৰে।
- বাৰ্ষিক "চিচিআৰটি শিক্ষক বঁটা" প্ৰদান কৰে।
বাহ্যিক সংযোগ
তথ্যসূত্ৰ
উৎস আৰু অনুজ্ঞাপত্ৰ
উৎস: অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া। এই প্ৰবন্ধটো অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ “সাংস্কৃতিক সম্পদ আৰু প্ৰশিক্ষণ কেন্দ্ৰ” প্ৰবন্ধৰ সংশোধন ৪৭৪০৩৫ (৯ ফেব্ৰুৱাৰী ২০২৫)ৰ পৰা আনি অসমীয়া বিশ্বকোষৰ গাঁথনিলৈ ৰূপান্তৰ কৰা হৈছে। মূল লেখকসকলৰ তালিকা সম্পাদনা-ইতিহাসত উপলব্ধ। পাঠ্য CC BY-SA 4.0।