কাল্পনিক চৰিত্ৰ
৬৯ প্ৰবন্ধ
-
সুদামা
সুদামা (सुदामा), যাক কুচেলা (कुचेल), বুলিও জনা যায়, হিন্দু দেৱতা কৃষ্ণৰ বাল্যবন্ধু। বন্ধুক লগ ধৰিবলৈ সুদামাৰ দ্বাৰকা ভ্ৰমণৰ কাহিনী ভাগৱত পুৰাণত উল্লেখ কৰা হৈছে। তেওঁলোকৰ কিংবদন্তিত সুদামা আৰু কৃষ্ণই শিশু অৱস্থাত উজ্জয়িনত থকা বুলি বিশ্বাস কৰা সন্দীপণিৰ আশ্ৰমত একেলগে অধ্যয়ন কৰে।
-
কনৰুল
তুৰ্কী পৌৰাণিক কাহিনীত কনৰুল, বা কংৰুল আৰু কনক্ৰুল হৈছে ফিনিক্সৰ দৰেই চক্ৰীয়ভাৱে পুনৰুত্পাদন বা পুনৰ জন্ম লোৱা এটা দীৰ্ঘজীৱী চৰাই।
-
কুব্জা
কুব্জা মথুৰাৰ এগৰাকী কিংবদন্তি কুঁজা মহিলা, যাক হিন্দু দেৱতা কৃষ্ণই উদ্ধাৰ কৰি সুন্দৰ কৰি তোলা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। ভাগৱত পুৰাণ, ব্ৰহ্মবৈৱৰ্ত পুৰাণ আৰু সুৰদাসৰ সুৰ সাগৰত এই খণ্ডৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
-
কুশ (পৌৰাণিক)
কুশ হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনীৰ এজন চন্দ্ৰবংশী ৰজা। তেওঁৰ কুশনাভ(যি পিছলৈ ৰাজৰ্ষি কুশনাভ হৈছিল)ৰ পিতৃ।
-
গজমিনা
গজমিনা, গজ মিনাহ বা ইয়ন মাছৰ শৰীৰ আৰু হাতীৰ মূৰ থকা এক পৌৰাণিক জীৱ। এই শব্দটো সংস্কৃত শব্দ গজ- "হাতী" আৰু মীন- "মাছ"ৰপৰা উদ্ভৱ হৈছে। ইণ্ডোনেছিয়াৰ বালিত ইয়াক পাটুলাংগান মৃতদেহৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। এই ৰূপটো শূদ্ৰ জাতিৰ লগতে ক্ষত্ৰিয় জাতিৰ বাবেও ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
-
গজসিংহ
গজসিংহ বা গজসিহ (সংস্কৃত: গজ+সিংহ / পালি: গজ+সিহ) হিন্দু পৌৰাণিক কাহিনীৰ এবিধ পৌৰাণিক সংকৰ প্ৰাণী, হাতীৰ মূৰ বা শুঁৰ থকা সিংহ বা ৰাজসিহ (পৌৰাণিক সিংহ) হিচাপে দেখা দিয়া।
-
ভানুমতী (যাদৱবংশী)
ভানুমতী হিন্দু সাহিত্যৰ উল্লেখযোগ্য সংকলন গ্ৰন্থ আৰু মহাভাৰতৰ পৰিশিষ্ট হৰিবংশত উল্লেখ কৰা এক নাৰী চৰিত্ৰ। তেওঁক যাদৱ বংশৰ বিশিষ্ট নেতা ভানুৰ কন্যা বুলি বৰ্ণনা কৰা হৈছে। আখ্যানত অভিশাপৰ বাবে ভানুমতীক নিকুম্ভ নামৰ অসুৰে অপহৰণ কৰি লৈ যায়।
-
মনোহৰা
মনোহৰা হৈছে অৰ্ধমানৱী তথা অৰ্ধপক্ষীৰূপী এগৰাকী কিন্নৰী। তেওঁ জাতকৰ এক আখ্যানৰ নায়িকা। মনোহৰা আৰু ৰাজকুমাৰ সুধন নামৰ আখ্যানটো সংস্কৃত গ্ৰন্থ দিব্যাৱদানৰ লগতে বৰবুদুৰ বৌদ্ধ মন্দিৰৰ প্ৰস্তৰ কাৰুকাৰ্যসমূহত চিত্ৰিত কৰা দেখা যায়।
-
মাদ
মাদ হিন্দু ধৰ্মতত্ত্ব আৰু পৌৰাণিক কাহিনী দুয়োটাতে ব্যৱহৃত এটা শব্দ। ই ষড়ৰিপুৰ অন্যতম। ইয়াৰদ্বাৰা মনৰ ছয় শত্ৰুৰ ভিতৰত এজন বা হিন্দু শাস্ত্ৰ অনুযায়ী কোনো কু-অভ্যাসক বুজোৱা হয়। খ্ৰীষ্টান ধৰ্মতত্ত্বৰপৰা পোৱা সাতটা মাৰাত্মক পাপৰ লগত গৌৰৱৰ হিন্দূৰ সমতুল্য।
-
মামা কুইলা
মামা কুইলা বা মামা কিলা (অৰ্থ: মা চন্দ্ৰ), ইনকা পৌৰাণিক কাহিনী আৰু ধৰ্মত, চন্দ্ৰৰ তৃতীয় শক্তি আৰু দেৱী আছিল। তেওঁ আছিল ইংতিৰ ডাঙৰ ভনীয়েক আৰু পত্নী, ভিৰাকোচাৰ কন্যা আৰু ইনকা সাম্ৰাজ্য আৰু সংস্কৃতিৰ পৌৰাণিক প্ৰতিষ্ঠাপক মানকো কাপাক আৰু মামা উকলু (মামা অক্লো)ৰ মাতৃ।
-
মীনা
মীনা (Meena) হৈছে দক্ষিণ এছিয়াৰ বিভিন্ন ভাষাত সম্প্ৰচাৰ হোৱা এক জনপ্ৰিয় টিভি কাৰ্টুন ধাৰাবাহিক তথা কমিক্ছ। দক্ষিণ এছিয়াৰ দেশসমূহৰ বিভিন্ন সামাজিক বৈষম্যেৰ বিৰুদ্ধে সচেতনতা সৃষ্টি কৰা তথা শিশুসকলৰ বাবে শিক্ষামূলক এক অনুষ্ঠানৰ অংশ হিচাপে ইউনিছেফৰ দ্বাৰা এই কাৰ্টুন ধাৰাবাহিকটি নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।
-
মুনি
মুনি কাশ্যপৰ অন্যতম পত্নী। দক্ষ আৰু তেওঁৰ পত্নী অশিক্নীৰ ষাঠিজনী কন্যাৰ ভিতৰত এগৰাকী। তেওঁ অপ্সৰা আৰু গন্ধৰ্বৰ জাতিৰ মাতৃ।
-
লৱণাসুৰ
লৱণাসুৰ হিন্দু ধৰ্মৰ এক অসুৰ। হিন্দু মহাকাব্য ৰামায়ণত ৰামৰ কনিষ্ঠ ভাতৃ শত্ৰুঘ্নই তেওঁক বধ কৰে। ভাৰতীয় ছ’প অপেৰাত তেওঁক লাভাদাসুৰ নামেৰেও জনা যায়।
-
শ্বাৰ্লক হ'ম্ছ
শ্বাৰ্লক হ’ম্ছ (Sherlock Holmes) এটা কাল্পনিক ডিটেকটিভ চৰিত্ৰ। স্ৰষ্টা আছিল স্কটদেশীয় সাহিত্যিক ছাৰ আৰ্থাৰ কোনান ডয়েল। লণ্ডন নিবাসী শ্বাৰ্লক হোম্ছ প্ৰখ্যাত যুক্তিবাদী বিশ্লেষণত, ছদ্মবেশ ধাৰণত আৰু বিধি-বিজ্ঞানৰ নিয়ম অনুসৰি তদন্ত কৰি জটিল ৰহস্য সমাধানত সিদ্ধহস্ত।
-
সুন্দ আৰু উপসুন্দ
সুন্দ আৰু উপসুন্দ হিন্দু মহাকাব্য মহাভাৰতত উল্লেখ থকা দুই অসুৰ ভাতৃ। এওঁলোক নিকুম্ভৰ পুত্ৰ। তেওঁলোক হিৰণ্যকশিপুৰ বংশধৰ।
-
ৰুবিয়াছ হেগ্ৰিড
ৰুবিয়াছ হেগ্ৰিড (Rubeus Hagrid) জে. কে. ৰাউলিং সৃষ্ট হেৰী পটাৰ শৃংখলাৰ এক কাল্পনিক চৰিত্ৰ। “হেৰী পটাৰ এণ্ড দ্য ফিল’ছ'ফাৰ্ছ ষ্ট'ন”ত আবিৰ্ভাৱ ঘটা অৰ্ধ-দৈত্য আৰু অৰ্ধ-মানৱ হেগ্ৰিড হ’ল হগৱাৰ্টছৰ গৰখীয়া তথা ছাবিসমূহৰ ৰক্ষক।
-
আ নিয়া
আ নিয়া (Áine) জহকাল, ধন আৰু সাৰ্বভৌমত্বৰ আইৰিছ দেৱী। তেওঁ গ্ৰীষ্মৰ মাজভাগ আৰু সূৰ্য্যৰ সৈতে জড়িত, আৰু কেতিয়াবা ৰঙা ঘোঁৰাৰ দ্বাৰাও ইয়াক প্ৰতিনিধিত্ব কৰা হয়। আৰু একাধিক আইৰিছ পৰিয়ালে তেওঁক পূৰ্বপুৰুষ বুলি দাবী কৰে।
-
আদম আৰু ইভ
আদম আৰু ইভ, আব্ৰাহামিক ধৰ্মসমূহৰ সৃষ্টি কাহিনীৰ মতে, প্ৰথম পুৰুষ আৰু প্ৰথম মহিলা বুলি ধৰা হয়। তেওঁলোক মানৱজাতি মূলতঃ এটা পৰিয়াল আৰু সকলো মানুহ একেটা আদিপুৰুষৰ যোৰৰ পৰা উৎপত্তি হোৱা বুলি বিশ্বাসৰ কেন্দ্ৰবিন্দু।
-
আমালুৰ
আমালুৰ বা আমা লুৰা[1] (বাস্ক ভাষাত "মাতৃ পৃথিৱী"ৰ অৰ্থ), বাস্ক পৌৰাণিক কাহিনীত এখি, সূৰ্য্য আৰু ইলাজকি, চন্দ্ৰৰ মাতৃ। তেওঁ কেৱল জীৱৰ ঘৰ নহয়, পৌৰাণিক জীৱ, দেৱতা আৰু আত্মাৰ ঘৰ। আমালুৰে (মাতা পৃথিৱী) উদ্ভিদ আৰু প্ৰাণীৰ জীৱন ধাৰণ কৰে। তেওঁৰ বুকুত আচৰিত ধৰণৰ ধন আছে।
-
ইয়াহ (ৰাণী)
ইয়াহ (ইয়াহ, জাহ বা আহ অথবা "চন্দ্ৰ"; আনুমানিক ২০৬০ খ্ৰীষ্টপূৰ্ব) একাদশ বংশৰ মাজভাগত (খ্ৰীষ্টপূৰ্ব ২১৩৪–১৯৯১) প্ৰাচীন মিচৰৰ এগৰাকী ৰজাৰ মাতৃ আৰু ৰাণী আছিল। এজন ৰজাৰ কন্যা, সম্ভৱতঃ দ্বিতীয় ইণ্টেফ আৰু ৰজা দ্বিতীয় মেণ্টুহোটেপৰ মাতৃ, তেওঁ তৃতীয় ইণ্টেফৰ ৰাণী পত্নী আছিল।
-
ইৰচি
তুৰ্কী পৌৰাণিক কাহিনীত ইৰচি (তুৰ্কী: İrşi) এক প্ৰকাৰৰ পৌৰাণিক সত্তা বা কিংবদন্তি পৰী সদৃশ জীৱ যিটো আত্মাৰ ৰূপত থাকে, প্ৰায়ে অতিপ্ৰাকৃতিক বা অপ্ৰাকৃতিক বুলি বৰ্ণনা কৰা হয়।
-
উট্টু
উট্টু আছিল বয়নৰ লগত জড়িত মেছ’পটেমিয়াৰ দেৱী। তেওঁৰ সম্পৰ্ক মকৰাৰ সৈতে আছিল বুলি ধাৰণা কৰা হৈছে যদিও প্ৰমাণসমূহ এখন গ্ৰন্থতে সীমাবদ্ধ, যিয়ে হয়তো লেখকৰ জল্পনা-কল্পনাক প্ৰতিফলিত কৰিব পাৰে। বেবিলনত আৰু সম্ভৱতঃ আৰম্ভণিৰ বংশৰ উম্মাত তেওঁক পূজা কৰা হৈছিল।
-
এজেচিয়া
এজেচিয়া বা এজোচিয়া এগৰাকী বা ততোধিক গ্ৰীক দেৱীৰ কাল্টিক উপনাম আছিল, বা কিছুমান ক্ষেত্ৰত সম্ভৱতঃ এগৰাকী সুকীয়া দেৱী আছিল। ই সঠিকভাৱে কাৰ উপনাম আছিল সেই বিষয়ে বিভিন্ন উৎসৰ মাজত মতানৈক্য আছে: আলেকজেণ্ড্ৰিয়াৰ হেচিচিয়াছে লিখিছে যে, এইটো ডিমিটাৰৰ উপনাম, আনহাতে চুডা নামেৰে জনাজাত বাইজেণ্টাইন…
-
কলমা (লোকগাথা)
ফিনলেণ্ডৰ লোককথাত কলমা মৃত্যু বা কবৰৰ বিমূৰ্ত ৰূপ বা দেহ। কলমা শব্দৰ অৰ্থ ‘এটা কবৰ, এটা মৃতদেহৰ গোন্ধ বা এটা মৃতদেহ’ হ’ব পাৰে। অন্যান্য ইউৰেলিক ভাষাত কলমা সম্পৰ্কীয় আন শব্দ আছে। চামোয়েড ভাষাত কলমু বা হালমেৰৰ অৰ্থ হৈছে ‘মৃতদেহ’ বা ‘মৃত ব্যক্তিৰ আত্মা’। মৰ্ডভিনিক ভাষাত কলমা বা কলমোৰ অৰ্থ 'কবৰ'।
-
কাবায়ান
কাবায়ান (ইংৰাজী: Kabayan; চুন্দানীজ: ᮊᮘᮚᮔ᮪) চুন্দানীজ সংস্কৃতিৰ এক কল্পিত আৰু জনপ্ৰিয় লোকচৰিত্ৰ, যাক পাছলৈ সমগ্ৰ ইণ্ডোনেছিয়াতেই জনপ্ৰিয় লোকচৰিত্ৰ হিচাপে গ্ৰহণ কৰা হয়। তেওঁৰ কাহিনীবোৰ ধেমেলীয়া, নম্ৰ আৰু একে সময়তে বুদ্ধিমান স্বভাৱৰ বুলি গণ্য কৰা হয়।
-
খৰিকটীয়াৰ জীয়ৰী তুলিছা
খৰিকটীয়াৰ জীয়ৰী তুলিছা (Tulisa, the Wood-Cutter's Daughter) হ'ল সোমদেৱ ভাটৰ সংকলিত গল্পৰ সংযোজন হিচাপে প্ৰকাশিত ভাৰতীয় কিংবদন্তি সাধুকথা। কাহিনীটোত এজন খৰিকটীয়াৰ জীয়ৰী তুলিছাই এজন ৰহস্যময় অদৃশ্য মানুহক বিয়া কৰাবলৈ সন্মত হয়। তুলিছাৰ দেউতাকে সিহঁতৰ বিয়াত সন্মতি দি বহুত ধন-সম্পত্তি অৰ্জন কৰে।
-
ছুন ৱুকং
ছুন ৱুকং (孙悟空), ছুন-ৱু-কং, ছুন-ৱু-কাং, ছুন-হৌ-জি, ছুন-হৌ-জে, পি-মা-ৱেন বা বান্দৰ ৰজা এজন চীনা দেৱতা। তেওঁ ছিয়ৌ জি (পাশ্চাত্যলৈ যাত্ৰা)) উপন্যাসৰ এক মুখ্য চৰিত্ৰ, যি উপন্যাস চীনৰ চাৰি মহান উপন্যাসৰ অন্যতম। তেওঁ নিজৰ অদমনীয় উৎপাতৰ বাবে কুখ্যাত।
-
জন হেনৰী (লোকগাথা)
‘’’জন হেনৰী’’’ ( John Henry ) এজন আমেৰিকান লোকগাথাৰ নায়ক, এজন আফ্ৰিকীয় মাৰ্কিন মুক্ত ব্যক্তি। তেওঁ এজন "ষ্টীল ড্ৰাইভিং মেন" হিচাপে কাম কৰা বুলি কোৱা হয়, এনেকুৱা এজন ব্যক্তি, যাৰ ওপৰত ৰেলপথৰ সুৰংগ নিৰ্মাণৰ বাবে শিলত ফুটা কৰি বিস্ফোৰক ভৰোৱাৰ দায়িত্ব ন্যস্ত কৰা হৈছিল।
-
পামোলা
পামোলা (পামোলাই, পি-মল-এ, পমোলা, আৰু বিমোলা নামেৰেও জনাজাত) আবেনাকি পৌৰাণিক কাহিনীত উল্লেখ থকা এটা কিংবদন্তি চৰাইৰ আত্মা। এই আত্মাই ঠাণ্ডা বতৰৰ সৃষ্টি কৰে। বিশেষকৈ পেনোবস্কট জনজাতীয় লোকসকলৰ মতে, পামোলা মেইনৰ আটাইতকৈ ওখ পৰ্বত কাটাহডিনত বাস কৰিছিল।
-
পিকাচু
পিকাচু (ピカチュウ) এটি কাল্পনিক পকেমনৰ প্ৰজাতি। পকেমন বিভিন্ন কিতাপ, এনিমেশ্যন ছবি, দূৰদৰ্শন, ভিডিঅ' খেল, বিণিজ্য পাত খেল আদিত প্ৰকাশিত কাল্পনিক প্ৰাণী যাৰ মালিকী স্বত্ব জাপানৰ পকেমন কোম্পানীৰ হাতত। কেন চুগিম'ৰিয়ে সাজি উলিওৱা পিকাচু প্ৰথম ১৯৯৬ত প্ৰকৃত গেম বয়ৰ খেল পকেমন ৰেড এণ্ড ব্লুত ওলাইছিল।