অসমীয়া বিশ্বকোষঅসম আৰু অসমীয়া ভাষাৰ জ্ঞানকোষ
ভাষা আৰু সাহিত্য

সন্ধিয়াৰ সাধু

সন্ধিয়াৰ সাধু (ইংৰাজী: Sandhiyar Sadhu) ত্ৰৈলোক্যেশ্বৰী দেৱী বৰুৱানীৰ দ্বাৰা লিখিত এখনি সাধুকথাৰ পুথি৷ পুথিখন পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে ১৯৩৭ চনত প্ৰকাশিত হৈছিল৷ পুথিখনত মুঠতে ২২টা সাধু আছে৷

হালনাগাদ: ৬ মাৰ্চ ২০২৫ ২৭০ শব্দ · ২ মিনিট সংগৃহীত ৫২
সংশোধনৰ পৰামৰ্শ

সন্ধিয়াৰ সাধু (ইংৰাজী: Sandhiyar Sadhu) ত্ৰৈলোক্যেশ্বৰী দেৱী বৰুৱানীৰ দ্বাৰা লিখিত এখনি সাধুকথাৰ পুথি৷ পুথিখন পোনপ্ৰথমবাৰৰ বাবে ১৯৩৭ চনত প্ৰকাশিত হৈছিল৷ পুথিখনত মুঠতে ২২টা সাধু আছে৷ ১

লেখিকাৰ বিষয়ে

১৮৭৫ চনত ত্ৰৈলোক্যেশ্বৰী দেৱী বৰুৱানীৰ জন্ম হৈছিল৷ তেখেতৰ দেউতাক প্ৰথম অসমীয়া ‘ৰায়বাহাদুৰ’ পূৰ্ণানন্দ বৰুৱা ৰসৰাজ বেজবৰুৱাৰ বংশৰ আছিল৷ মাতৃ মুক্তাৱলী দেৱী৷ ১৮৮৮ চনত ১৩ বছৰ বয়সত ত্ৰৈলোক্যেশ্বৰী দেৱী বৰুৱানীৰ অগ্ৰণী চাহ-খেতিয়ক তথা উজনি অসমৰ প্ৰথম স্নাতক জগন্নাথ বৰুৱাৰ লগত বিবাহ সম্পন্ন হয় আৰু তেওঁলোক বালিগাঁৱৰ ৰজাহাউলিলৈ আহে৷ পৰৱৰ্তী সময়ত ত্ৰৈলোক্যেশ্বৰী দেৱী বৰুৱানীয়ে উক্ত ‘বৰপাত্ৰ কটেজ’ জগন্নাথ বৰুৱা মহাবিদ্যালয়ৰ বাবে দান দিয়ে৷ লিখা-মেলাৰ উপৰি ত্ৰৈলোক্যেশ্বৰী দেৱী বৰুৱানীয়ে নিজৰ সাঁচতীয়া ধন বিদ্যালয়লৈ দান দিয়া, স্ত্ৰী-শিক্ষাৰ বাবে মাত মতা আদি কল্যাণকামী কামত জড়িত হৈছিল৷ মহাত্মা গান্ধী যেতিয়া যোৰহাটলৈ আহিছিল, তেতিয়া স্বাধীনতা সংগ্ৰামী ত্ৰৈলোক্যেশ্বৰী দেৱী বৰুৱানীৰ ঘৰতে আছিল৷ ব্ৰিটিছ উপায়ুক্তই এই কথাত অসন্তুষ্টি প্ৰকাশ কৰিছিল যদিও বৰুৱানীয়ে তালৈ গুৰুত্ব নিদি মহাত্মা গান্ধীক স্ব-গৃহত ঠাই দিয়ে৷ স্বাধীনতা সংগ্ৰামতো বৰুৱানীয়ে সক্ৰিয়ভাৱে অংশ লৈছিল৷ ২

ত্ৰৈলোক্যেশ্বৰী দেৱী বৰুৱানীৰ জীৱনৰ দুটি উল্লেখনীয় সাহিত্য-কীৰ্তি হৈছে তেখেতৰ দ্বাৰা লিখিত দুখনি সাধুকথাৰ পুথি: ‘সাধুকথা’ আৰু ‘সন্ধিয়াৰ সাধু’৷ লক্ষ্মীনাথ তামূলীৰ নেতৃত্বত অসম প্ৰকাশন পৰিষদে তেখেতৰ দুয়োখন কিতাপৰেই ২০০৩ চনত নৱ-সংস্কৰণ যুগুত কৰে৷ ‘সন্ধিয়াৰ সাধু’ ১৯৩৭ চনত প্ৰথমবাৰৰ বাবে প্ৰকাশিত হৈছিল৷

সাধুপুথিখনৰ চমু পৰিচিতি

সাধুকথাৰ পুথিখনত সন্নিৱিষ্ট সাধুকেইটা হৈছে-

  • এবেগেতীয়া
  • পকা মিঠে
  • ৰামধন
  • গাধা পিটি মানুহ কৰা
  • দৰ্পচূৰ্ণ
  • এজনী ৰাজকন্যাৰ কথা
  • দুজন কৃপণ
  • শিয়াল তামুলী
  • তিতকুজীৰ কটকী
  • চকুচৰহা
  • পিঠা খোৱা বুঢ়া
  • থুপৰী
  • জালোৱাৰ গুৰু ভক্তি
  • লুভুনী
  • কুলক্ষণী তিৰোতা
  • চাৰিজন মূৰ্খৰ কথা
  • সোৰোপা তিৰোতা
  • ধনীৰামৰ ধন
  • মিহিৰ
  • ভানুমতী
  • স-সে-মি-বা
  • হাঁহিচম্পা

মন্তব্য

সাধুকথাৰ পুথিখনৰ বিষয়ে ৰসৰাজ লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাদেৱে কৈছে- "১৮৩৩ শঁকত এই পাতনি লেখকে সাধু-কথাৰ দুখন কিতাপ লেখি ছপায়;- এখনৰ নাম "বুঢ়ী আইৰ সাধু", আনখনৰ নাম "ককা-দেউতা আৰু নাতি ল'ৰা৷" আজি ১৮৫৯ শকত ককাদেউতাকত নাতিনীয়েকেও দুখন সাধুকথাৰ কিতাপ লেখি ককাদেউতাকৰ নাম ৰাখিলে৷" ১

লগতে চাওক

তথ্যসূত্ৰ

  1. ↑ ত্ৰৈলোক্যেশ্বৰী দেৱী বৰুৱানী. (২০০৩ (প্ৰথম প্ৰকাশ-১৯৩৭)). সন্ধিয়াৰ সাধু. অসম প্ৰকাশন পৰিষদ
  2. ↑ অঞ্জলি শৰ্মা. (২০০৩). সন্ধিয়াৰ সাধু. অসম প্ৰকাশন পৰিষদ

সম্পৰ্কিত শ্ৰেণী

অসমীয়া গ্ৰন্থসাধুসাধুকথা

উৎস আৰু অনুজ্ঞাপত্ৰ

উৎস: অসমীয়া ৱিকিপিডিয়া। এই প্ৰবন্ধটো অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ “সন্ধিয়াৰ সাধু” প্ৰবন্ধৰ সংশোধন ৪৮৭৮৪৭ (৬ মাৰ্চ ২০২৫)ৰ পৰা আনি অসমীয়া বিশ্বকোষৰ গাঁথনিলৈ ৰূপান্তৰ কৰা হৈছে। মূল লেখকসকলৰ তালিকা সম্পাদনা-ইতিহাসত উপলব্ধ। পাঠ্য CC BY-SA 4.0।