অসমীয়া বিশ্বকোষঅসম আৰু অসমীয়া ভাষাৰ জ্ঞানকোষ
জীৱনী

শৰৎ চন্দ্ৰ সিংহ

শৰৎ চন্দ্ৰ সিংহ (১৯১৪–২০০৫) অসমৰ এজন প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী আৰু অসমৰ ৰাজনীতিত দীৰ্ঘদিন সক্ৰিয় থকা নেতা। তেওঁ সততা, সৰলতা, গান্ধীবাদী মূল্যবোধ আৰু দলিতজনৰ সেৱাৰ প্ৰতি দায়বদ্ধতাৰ বাবে বিশেষভাৱে স্মৰণীয়।

হালনাগাদ: ৩১ অক্টোবৰ ২০২৬ ৬২৪ শব্দ · ৩ মিনিট সম্পাদকীয় প্ৰবন্ধ ৮৪
সংশোধনৰ পৰামৰ্শ

শৰৎ চন্দ্ৰ সিংহ অসমৰ ৰাজনীতি আৰু শাসনব্যৱস্থাৰ ইতিহাসত দীৰ্ঘদিন সক্ৰিয় থকা এজন জনপ্ৰতিনিধি আৰু প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী। অসম বিধানসভাত তেওঁ একাধিকবাৰ নিৰ্বাচিত হৈ জনসেৱামূলক ৰাজনীতিত অংশ লয়, আৰু বিভিন্ন সময়ত দলীয় নেতৃত্বো বহন কৰে। সমৰ্থকসকলৰ দৃষ্টিত তেওঁৰ ব্যক্তিগত জীৱনৰ সততা, সৰলতা আৰু আপোচবিহীন নৈতিক অৱস্থান—বিশেষকৈ গান্ধীবাদী চিন্তাধাৰা আৰু দলিতজনৰ সেৱাৰ প্ৰতি আগ্ৰহ—তেওঁক জনমানসত পৃথক স্থান দিছে।

জন্ম আৰু শিক্ষা

শৰৎ চন্দ্ৰ সিংহৰ জন্ম ১ জানুৱাৰী ১৯১৪ তাৰিখে ধুবুৰী জিলাৰ চাপৰত হয়। গাঁৱৰ বিদ্যালয়তেই তেওঁ প্ৰাথমিক শিক্ষা আৰম্ভ কৰে। পৰৱৰ্তী শিক্ষাৰ বাবে তেওঁ বিলাসীপাৰাত হাইস্কুলত অধ্যয়ন কৰিছিল। সেই সময়ত যাতায়াতৰ অসুবিধাৰ মাজতো তেওঁ ঘৰৰ পৰা দীৰ্ঘ পথ খোজকাঢ়ি বা চাইকেল চলাই বিদ্যালয়লৈ যোৱা লাগিছিল বুলি জনা যায়; এই অভিজ্ঞতাই তেওঁৰ অধ্যৱসায় আৰু সাধাৰণ মানুহৰ জীৱন-সংঘাতৰ প্ৰতি সংবেদনশীলতা গঢ়াত সহায় কৰিছিল।

উচ্চশিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁ কটন কলেজৰ পৰা স্নাতকতা সম্পূৰ্ণ কৰে। তাৰ পাছত বানাৰস হিন্দু বিশ্ববিদ্যালয়ত আইন অধ্যয়ন কৰি এল.এল.বি. ডিগ্ৰী লাভ কৰে। আইনশিক্ষাই তেওঁৰ ৰাজনৈতিক জীৱনত নীতি-নৈতিকতা আৰু বিধিব্যৱস্থাৰ গুৰুত্ব বুজাত সহায় কৰিছিল বুলি অনুমান কৰিব পাৰি।

পেশাগত আৰম্ভণি আৰু সমাজসেৱা

আইনত ডিগ্ৰী লাভ কৰাৰ পিছত শৰৎ চন্দ্ৰ সিংহ গুৱাহাটীলৈ ঘূৰি আহি কিছুদিন ওকালতি কৰে। উৎস-তথ্য মতে, তেওঁ শিক্ষক আৰু সমাজকৰ্মীৰ ৰূপতো পৰিচিত আছিল। সমাজসেৱাৰ ক্ষেত্ৰত বিশেষকৈ দলিতজনৰ সেৱা, আৰু ব্যক্তিগত আচৰণত সৰলতা-সততাৰ মূল্যবোধ—এই দুটা দিশ তেওঁৰ প্ৰসিদ্ধ বৈশিষ্ট্য হিচাপে উল্লিখিত।

ৰাজনীতিত প্ৰৱেশ আৰু দলীয় সম্পৰ্ক

শৰৎ চন্দ্ৰ সিংহে ১৯৪৬ চনত ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছৰ জৰিয়তে সক্ৰিয় ৰাজনীতিত প্ৰৱেশ কৰে। সময়ৰ সৈতে তেওঁৰ দলীয় সম্পৰ্কৰ বৃত্ত বিস্তৃত হয়; কংগ্ৰেছৰ লগতে তেওঁ জাতীয়তাবাদী কংগ্ৰেছ দল আৰু ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ (সমাজবাদী)ৰ সৈতে সংশ্লিষ্ট আছিল বুলি তথ্য পোৱা যায়।

তেওঁক গান্ধীবাদী চিন্তাধাৰাৰ অনুসৰণকাৰী বুলি ধৰা হয়। সেই দৃষ্টিভংগীয়ে জনসেৱা, নৈতিকতা, আৰু শাসনত সৰলতাৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়া ৰাজনৈতিক সংস্কৃতিৰ সৈতে তেওঁক সংযুক্ত কৰে—যি ধাৰণা স্বাধীনতা-উত্তৰ ভাৰতীয় ৰাজনীতিত বহুল পৰিচিত।

বিধানসভাত জনপ্ৰতিনিধিত্ব

শৰৎ চন্দ্ৰ সিংহ অসম বিধানসভালৈ পূৱ বিলাসীপাৰা সমষ্টিৰ পৰা মুঠ চাৰিবাৰ নিৰ্বাচিত হয়। তেওঁৰ বিধায়কত্বৰ সময়সীমা উৎসত এইদৰে উল্লেখ আছে—

  • ১৯৪৬–৫২
  • ১৯৬২–৬৭
  • ১৯৭২–৭৮
  • ১৯৮৫–৯০

এই দীৰ্ঘ ব্যৱধানধর্মী কিন্তু পুনৰাবৃত্ত নির্বাচনী সাফল্যই তেওঁৰ জনসম্পৰ্ক, স্থানীয় ভিত্তি, আৰু ৰাজনীতিত টেকসই উপস্থিতিৰ কথা সূচায়। একে সমষ্টিৰ পৰা একাধিক দশক ধৰি জনাদেশ লাভ কৰা নেতাসকল সাধাৰণতে স্থানীয় সমস্যাৰ সৈতে ঘনিষ্ঠভাৱে জড়িত থাকিবলৈ সক্ষম হয়—এইটো অসমৰ গ্ৰামীণ-অঞ্চলীয় ৰাজনীতিত উল্লেখযোগ্য বৈশিষ্ট্য।

মুখ্যমন্ত্ৰী আৰু নেতৃত্ব

শৰৎ চন্দ্ৰ সিংহ অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰী পদত অধিষ্ঠিত হৈছিল। উৎসত দিয়া তথ্য অনুসৰি, তেওঁ মহেন্দ্ৰ মোহন চৌধুৰীৰ পিছত আৰু গোলাপ বৰবৰাৰ আগতে মুখ্যমন্ত্ৰী হয়। মুখ্যমন্ত্ৰী ৰূপে তেওঁৰ কাৰ্যকাল ১৯৭২ চনৰ পৰা ১৯৭৮ চনলৈ বুলি উল্লেখ আছে। এই সময়খণ্ডত অসমত শাসন-প্ৰশাসনৰ কেন্দ্ৰীয়তা আৰু ৰাজ্যিক ৰাজনীতিত দলীয় সমীকৰণ সলনি হোৱাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিত আছিল; তেনে পৰিস্থিতিত মুখ্যমন্ত্ৰী পদৰ দায়িত্ব বহন কৰা মানে দল, বিধায়ক, আৰু প্ৰশাসনৰ মাজত সমন্বয় ৰক্ষা কৰা কঠিন কাম।

উৎস-তথ্যত তেওঁ ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ (সমাজবাদী)ৰ সভাপতিও আছিল বুলি কোৱা হৈছে, আৰু ইয়াৰ সৈতে জড়িত কিছুমান কাৰ্যকাল-তথ্যো উল্লেখ আছে (১৯৭২–১৯৭৮; ১৯৮৪–১৯৯৯)। এই তথ্যসমূহ দলীয় নেতৃত্বৰ দীৰ্ঘ প্ৰকৃতি সূচালেও, একে শিৰোনামৰ অধীনত পুনৰ উল্লেখিত দল-নাম দেখুওৱা হৈছে; সেয়ে বিশ্বকোষীয় পৰিসৰত নিশ্চিতভাৱে ক’ব পৰা কথাটো হৈছে—তেওঁ কংগ্ৰেছ-ধাৰাৰ ৰাজনীতিত বিভিন্ন পৰ্যায়ত নেতৃত্বস্থানীয় ভূমিকা লৈছিল।

ব্যক্তিত্ব, ৰচনা আৰু ভাষা-সাংস্কৃতিক পৰিচয়

শৰৎ চন্দ্ৰ সিংহক এজন লিখক বুলিও উল্লেখ কৰা হৈছে। যদিও উৎসত তেওঁৰ গ্ৰন্থ বা ৰচনাৰ নাম দিয়া নাই, তথাপি এই তথ্যই তেওঁ কেৱল প্ৰশাসক বা বক্তা নহয়, লিখিত মাধ্যমতো মতামত প্ৰকাশ কৰা ব্যক্তি আছিল বুলি সূচায়।

সমৰ্থকসকলৰ মূল্যায়নত তেওঁৰ ব্যক্তিত্বৰ মূল বৈশিষ্ট্যসমূহ আছিল—

  • আপোচবিহীন মূল্যবোধ
  • গান্ধীবাদী চিন্তাধাৰা
  • দলিতজনৰ প্ৰতি সেবা-মনোভাব
  • সততা আৰু সৰলতা

এনে গুণাবলীয়ে জননেতাৰ “নৈতিক বিশ্বাসযোগ্যতা”ৰ ধাৰণাক শক্তিশালী কৰে। অসমৰ ৰাজনীতিত, বিশেষকৈ জনসাধাৰণৰ দৈনন্দিন সমস্যা আৰু সামাজিক ন্যায়ৰ প্ৰশ্নৰ সৈতে জড়িত ক্ষেত্ৰত, এনেধৰণৰ ব্যক্তিগত সুনাম বহু ক্ষেত্ৰত ৰাজনৈতিক পুঁজি হিচাপে কাম কৰে।

মৃত্যু

শৰৎ চন্দ্ৰ সিংহৰ মৃত্যু ২৫ ডিচেম্বৰ ২০০৫ তাৰিখে গুৱাহাটীত নিজা বাসভৱনত হয়। তেওঁৰ জীৱনকাল ১৯১৪ৰ পৰা ২০০৫লৈ বিস্তৃত, যি সময়খণ্ডে ঔপনিৱেশিক যুগৰ অন্তিম পৰ্ব, স্বাধীনতা-উত্তৰ ভাৰত, আৰু আধুনিক অসমীয়া ৰাজনীতিত একাধিক পট-পৰিৱৰ্তন সামৰি লয়।

উত্তৰাধিকাৰ

শৰৎ চন্দ্ৰ সিংহৰ উত্তৰাধিকাৰ মূলতঃ “নৈতিকতানিৰ্ভৰ জননেতা” ৰূপে গঢ় লৈ উঠা দেখা যায়। মুখ্যমন্ত্ৰী আৰু বিধায়ক—দুয়োটা ভূমিকাত তেওঁ দীৰ্ঘদিন সক্ৰিয় আছিল; কিন্তু জনস্মৃতিত তেওঁকে অধিকাংশে সততা, সৰলতা আৰু গান্ধীবাদী মূল্যবোধৰ প্ৰতিনিধি হিচাপে মনত ৰাখে। দলীয় ৰাজনীতিত সময়ে সময়ে পৰিৱর্তন ঘটিলেও, সমাজসেৱা আৰু সামাজিক ন্যায়ৰ প্ৰতি দায়বদ্ধতা তেওঁৰ ব্যক্তিত্বৰ কেন্দ্ৰবিন্দু হিচাপে বৰ্ণিত হৈছে।

আৰু চাওক

সম্পৰ্কিত শ্ৰেণী

অসমৰ মুখ্যমন্ত্ৰীঅসমৰ ৰাজনীতিকঅসমৰ ব্যক্তিৰাজবংশী ব্যক্তিধুবুৰী জিলাৰ ব্যক্তি

উৎস আৰু অনুজ্ঞাপত্ৰ

সম্পাদকীয় প্ৰবন্ধ। এই প্ৰবন্ধটো অসমীয়া বিশ্বকোষৰ বাবে নতুনকৈ মৌলিক ভাষাত লিখা হৈছে (এআই-সহায়ক খচৰা; মানৱ সম্পাদকীয় পৰ্যালোচনা চলি আছে)। পাঠ্য CC BY-SA 4.0।

অসমীয়া ৱিকিপিডিয়াৰ স্বেচ্ছাসেৱী লেখকসকললৈ আমাৰ কৃতজ্ঞতাপূৰ্ণ শ্ৰদ্ধাঞ্জলি, যিসকলৰ দীৰ্ঘদিনীয়া সাধনাই অসমীয়া ভাষাত মুক্ত জ্ঞানৰ বাট মুকলি কৰিছিল।