মণি কৃষ্ণস্বামী

মণি কৃষ্ণস্বামী ( Mani Krishnaswami; জন্ম: ৩ ফেব্ৰুৱাৰী ১৯৩০ – মৃত্যু: ১২ জুলাই ২০০২) ভাৰতৰ তামিলনাডুৰ এজন কৰ্ণাটিক সংগীত কণ্ঠশিল্পী।

পৰিয়াল

তাইৰ জন্ম নাম আছিল মণি পেৰুণ্ডেৱী। তেওঁৰ পিতৃ লক্ষ্মীনাৰসিংহচাৰী আছিল ভেল্লোৰ সংগীত সভাৰ সম্পাদক। মণিৰ বয়স ছবছৰ হওঁতে মাক মৰাগথাৱল্লীয়ে ভায়লিন বজাবলৈ শিকাইছিল। মণিৰ স্বামী কৃষ্ণস্বামী এজন সক্ৰিয় কলা প্ৰচাৰক।^১

কৰ্ণাটিক সংগীতৰ প্ৰশিক্ষণ

কৰ্ণাটক সংগীতৰ কৃষ্ণস্বামীৰ প্ৰথম গুৰু আছিল গোপালাচাৰী নামৰ এজন পৰিয়ালৰ সংগীতজ্ঞ বন্ধু। কৃষ্ণস্বামীয়ে সৰুতে ৫০০ৰো অধিক গীত শিকিছিল। মাধ্যমিক শিক্ষা সমাপ্ত কৰি চেন্নাইৰ আদয়াৰত কলাক্ষেত্ৰৰ সংগীত চিৰোমণি পাঠ্যক্ৰমত নামভৰ্তি কৰে। কলাক্ষেত্ৰত তেওঁ ৰুক্মিণী দেৱী অৰুণ্ডেলে, টাইগাৰ বাৰাদাচাৰিয়াৰ আৰু পাপনসম শিৱনৰ দৰে ডয়েনৰ প্ৰভাৱত পৰিছিল।

ক্ষেত্ৰখনৰ পাঁচজন দৈত্যৰ পৰা কৰ্ণাটক সংগীত শিকাৰ গৌৰৱ তাইৰ আছে যিসকল আছিল লোভনীয় সংগীত কালানিধি বঁটাও লাভ কৰা। সেইবোৰ হ’ল: মহীশূৰ বাসুদেৱাচাৰ, বুদালুৰ কৃষ্ণমূৰ্তি শাস্ত্ৰী, ^২ মুছিৰি সুব্ৰমণীয়া আয়েৰ, বাঘ বৰাদাচাৰিয়াৰ আৰু পাপনাসম শিৱন।

মণিয়ে মুছিৰি পৰম্পৰা অনুসৰণ কৰিছিল। মুছিৰি সুব্ৰমণীয়া আয়েৰৰ ৰচনাসমূহ জনপ্ৰিয় কৰাৰ ক্ষেত্ৰত তেওঁ আছিল এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ব্যক্তি।^১

সংগীতৰ যাত্ৰা

কৃষ্ণস্বামীক ভাৰত চৰকাৰে বাছি লৈছিল, আৰু তেতিয়াৰ ছোভিয়েট ইউনিয়নত (১৯৮৯) আৰু জাৰ্মানীত (১৯৯১) অনুষ্ঠিত ভাৰতীয় উৎসৱত সংগীত কনচাৰ্ট পৰিবেশন কৰিছিল। ভাৰতৰ ভিতৰত আৰু আন বহু দেশত তেওঁ অসংখ্য সংগীত কনচাৰ্ট পৰিবেশন কৰিছে। কম সময়ৰ বাবে ছান ফ্ৰান্সিস্কো বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অতিথি অধ্যাপক আছিল।

কৃষ্ণস্বামী আছিল তিৰুমালা তিৰুপতি দেৱস্থানত আস্থানা বিদ্বান।

দেশীকাৰৰ অচুত সতকমক প্ৰাচীন প্ৰাকৃত ভাষাত পৰিবেশন কৰি সংগীতৰ ৰূপ ধাৰণ কৰিছিল।

এগৰাকী সুপৰিচিত সংগীত সমালোচক চুববুডুৱে তেওঁৰ কণ্ঠক সোণালী আৰু মৃদু বুলি প্ৰশংসা কৰিছিল।^৩

পুৰস্কাৰ

]]

• সংগীত চূড়ামণি, ১৯৭৯ চনত শ্ৰীকৃষ্ণ গণ সভাৰ। ^৩
• কলাইমামণি, ১৯৯১ চনত তামিলনাডু ৰাজ্য চৰকাৰৰ দ্বাৰা।^৩
• সংগীতা কালানিধি, ১৯৯২ চনত মাদ্ৰাজ মিউজিক একাডেমী।^৪
• সংগীত নাটক একাডেমী বঁটা, ১৯৮৭ চনত সংগীত নাটক অকাডেমী।^৫
• পদ্মশ্ৰী, ২০০২ চনত^৬

মৃত্যু

কৃষ্ণস্বামীয়ে ২০০২ চনৰ ১২ জুলাই শুকুৰবাৰে ৭২ বছৰ বয়সত হৃদযন্ত্ৰৰ ক্ৰিয়া বন্ধ হৈ মৃত্যুমুখত পৰে।^১