সৰোজিনী বৰাদপ্পান

সৰোজিনী বৰাদপ্পান (২১ ছেপ্টেম্বৰ ১৯২১ − ১৭ অক্টোবৰ ২০১৩) তামিলনাডু ৰাজ্যৰ এগৰাকী ভাৰতীয় সমাজকৰ্মী। মাদ্ৰাজৰ প্ৰাক্তন মুখ্যমন্ত্ৰী এম ভকতবৎসলামৰ কন্যা।

প্ৰাথমিক জীৱন

১৯২১ চনৰ ২১ ছেপ্টেম্বৰত মাদ্ৰাজত ভক্তবৎসলম আৰু জ্ঞানসুন্দৰম্বলৰ ঘৰত সৰোজনীৰ জন্ম হয়।^১ তেওঁৰ পিতৃ ভক্তবৎসলম জন্মৰ সময়ত মাদ্ৰাজ আইন মহাবিদ্যালয়ৰ ছাত্ৰ আছিল।^২ লেডী শিৱস্বামী বালিকা বিদ্যালয়ত নৱম শ্ৰেণীলৈকে অধ্যয়ন কৰিছিল আৰু তাৰ পিছত তেওঁৰ শিক্ষা বন্ধ হৈ গৈছিল।^১৩ ব্যক্তিগত ঘৰুৱা টিউচনৰ জৰিয়তে হিন্দী অধ্যয়ন কৰি বিশাৰদ সম্পূৰ্ণ কৰে।^১ যিহেতু তেওঁৰ পৰিয়ালে পৰীক্ষা দিবলৈ পৰীক্ষা কেন্দ্ৰলৈ যোৱাত আপত্তি কৰিছিল, সেয়েহে তেওঁৰ প্ৰাথমিক পৰীক্ষা ঘৰতে অনুষ্ঠিত হৈছিল।^১ পিছৰ বছৰবোৰত তেওঁ প্ৰকাশ কৰিছিল যে, তেওঁৰ পৰিয়ালৰ ৰক্ষণশীলতাৰ বাবে তেওঁৰ শিক্ষা আধৰুৱা হৈছিল।^১ তেওঁৰ প্ৰথম দিনত ভাৰতীয় জাতীয় কংগ্ৰেছ আৰু কংগ্ৰেছ সেৱা দলৰ সৈতে জড়িত আছিল।^১

সৰুতে তেওঁ ভতিজা ভায়েক বাৰদপ্পানৰ সৈতে বিবাহপাশত আবদ্ধ হয়।^১ ভাৰত ত্যাগ আন্দোলনৰ উচ্চতাত পিতৃক গ্ৰেপ্তাৰ কৰাৰ সময়ত সৰোজিনীৰ বয়স আছিল ২১ বছৰ।^৪ দুবছৰ কাৰাবাসৰ পিছত ১৯৪৪ চনত তেওঁক মুকলি কৰি দিয়া হয়।^৪

বিয়াৰ পিছত সৰোজিনীয়ে পুনৰ অধ্যয়ন আৰম্ভ কৰে আৰু দূৰ-শিক্ষা মাধ্যমৰ জৰিয়তে মহীশূৰ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা ৰাজনীতি বিজ্ঞানত স্নাতকোত্তৰ ডিগ্ৰী লাভ কৰে।^১ লগতে মাদ্ৰাজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পৰা বৈষ্ণৱ ধৰ্মত এম.এ. "সমাজ সেৱা আৰু স্বামী নাৰায়ণ আন্দোলন" শীৰ্ষক থিছিছৰ বাবে সৰোজিনীয়ে ৮০ বছৰ বয়সত পি এইচ ডি লাভ কৰে।^১ সৰোজিনী কাঞ্চিৰ পৰমাচাৰ্য্য চন্দ্ৰশেখৰেন্দ্ৰ সৰস্বতীৰো পৰম ভক্ত।^১৫৬ তেওঁৰ ভতিজী শ্ৰীমতী জয়ন্তী নটৰাজন কেন্দ্ৰীয় মন্ত্ৰীসভাৰ মন্ত্ৰী আছিল। ২০১৩ চনৰ ১৭ অক্টোবৰত ৯২ বছৰ বয়সত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। ^৭

সংগীত

সৰোজনীয়ে পাৰুৰ সুন্দৰম আয়েৰৰ পৰা সংগীত শিকিছিল আৰু কংগ্ৰেছৰ সভাত প্ৰাৰ্থনা গীত গাইছিল। মাইলাপুৰ গৌৰী আম্মাৰ পৰা ক্ষেত্ৰগ্ন পদ্ম আৰু তামিল পদম, ই কৃষ্ণ আয়াৰৰ পৰা ভাৰতীয় গীত আৰু বীণা বিশালাক্ষীৰ পৰা হিন্দী ভজন শিকিছিল।^১

সামাজিক কাম-কাজ

প্ৰথম দিনৰ পৰাই সৰোজনী সামাজিক কাম-কাজৰ লগত জড়িত আছিল। তেওঁৰ মাতৃ জ্ঞানসুন্দৰম্বল মহিলা ভাৰত সংস্থা (WIA)ৰ সৈতে জড়িত আছিল আৰু সৰুতে সৰোজিনীয়ে এই সংস্থাত যোগদান কৰে।^১ সৰোজিনীয়ে ডব্লিউ আই এৰ সভাপতি হিচাপেও কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।^১ তেওঁৰ নেতৃত্বত সংগঠনটোৰ শাখাৰ সংখ্যা চাৰিটাৰ পৰা ৭৬টালৈ বৃদ্ধি পায়।^১ সৰোজিনী মাইলাপুৰ একাডেমীৰ সভাপতিও।^১

সৰোজিনী ৩৫ বছৰতকৈও অধিক সময় ধৰি ইণ্ডিয়ান ৰেড ক্ৰছ ছ'চাইটিৰ সদস্য।^১ যেতিয়া মেৰী চেন্না ৰেড্ডী তামিলনাডুৰ গৱৰ্ণৰ আছিল, তেতিয়া তেওঁক ছ'চাইটিৰ সভানেত্ৰী নিযুক্তি দিয়া হৈছিল।^১ এইটো আছিল ৰাজ্যপালৰ পত্নীক সমাজৰ সভাপতিত্ব কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰাৰ সাধাৰণ প্ৰথাৰ বিপৰীত।^১ যোগাযোগ কৰাত চান্না ৰেড্ডীৰ পত্নীয়ে তামিল ভাষাত দক্ষতাৰ অভাৱৰ বাবে এই অনুৰোধ নাকচ কৰিছিল আৰু তাৰ পৰিৱৰ্তে সৰোজিনীক সংস্থাটোৰ সভাপতি হ'বলৈ কৈছিল।^১

১৯৭৩-১৯৭৭ চনলৈকে ভাৰত চৰকাৰৰ কেন্দ্ৰীয় সমাজ কল্যাণ ব'ৰ্ডৰ অধ্যক্ষ হিচাপে কাৰ্যনিৰ্বাহ কৰিছিল।^৮ ১৯৮৭ চনত ভাৰত চৰকাৰে চৰকাৰক উপযুক্ত পৰামৰ্শ দিবলৈ নাৰ্চিং কৰ্মীৰ ভূমিকা, কাৰ্য্য, মৰ্যাদা, প্ৰস্তুতি, নাৰ্চিং সেৱা আৰু নাৰ্চিং পেছাৰ বিকাশৰ সৈতে জড়িত অন্যান্য বিষয়সমূহ পৰ্যালোচনা কৰিবলৈ নাৰ্চিং আৰু নাৰ্চিং পেছাৰ উচ্চ শক্তি সমিতিৰ অধ্যক্ষ হিচাপে সৰোজিনী বৰাদপ্পানক নিযুক্তি দিয়ে। ১৯৮৯ চনত এই সমিতিখনে প্ৰতিবেদন দাখিল কৰে।^৯

সন্মান

১৯৭৩ চনত সৰোজিনীক ভাৰতৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা পদ্মশ্ৰী বঁটা প্ৰদান কৰা হয়।^১ ২০০৫ চনৰ ২৩ ফেব্ৰুৱাৰীত চেন্নাইত অনুষ্ঠিত হোৱা এক অনুষ্ঠানত তেওঁক ২০০৪ চনৰ বাবে জাংকিদেৱী বাজাজ বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হয়।^১০ সেই বছৰতে তেওঁ জামনালাল বাজাজ ফাউণ্ডেচনৰ পৰা জামনালাল বাজাজ বঁটা লাভ কৰে।^১১ ২০০৯ চনত সৰোজিনীক ভাৰতৰ তৃতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক বঁটা পদ্মভূষণ সমাজসেৱাৰ বাবে প্ৰদান কৰা হয়।^১২ ২০০৯ চনৰ ৫ মাৰ্চত চেন্নাইত অনুষ্ঠিত হোৱা এক অনুষ্ঠানত তেওঁক সন্মান জনোৱা হয়।^১৩ ১৯৮৩ চনৰ বাবে তেওঁক মাদ্ৰাজৰ শ্বেৰিফ হিচাপে নিৰ্বাচিত কৰা হয়।^১৪