ক্ৰান্তি শ্বাহ

ক্ৰান্তি শ্বাহ এগৰাকী ভাৰতীয় সমাজকৰ্মী আৰু ভাৰতৰ স্বেচ্ছাসেৱী, সামাজিক, শৈক্ষিক, সাংস্কৃতিক আৰু যুৱ আন্দোলন যুৱক বিৰাদাৰী (ভাৰত)ৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু পৰিচালক। ১৯৭৪ চনৰ পৰা তেওঁ সমাজ কল্যাণ আৰু যুৱ বিকাশৰ বাবে কাম কৰি আহিছে।^১২ তেওঁৰ সামাজিক কামৰ বাবে ২০১০ চনত ভাৰত চৰকাৰে পদ্মশ্ৰী বঁটা প্ৰদান কৰে^৩

জীৱনী

তেওঁ মহাৰাষ্ট্ৰৰ সাংগলীৰ পৰা অহা এটা সুপৰিচিত স্বাধীনতা সংগ্ৰামী আৰু দানশীল-ব্যৱসায়ী পৰিয়ালত জন্ম গ্ৰহণ কৰিছিল। তেওঁ পুনেৰ ফাৰ্গুচন কলেজৰ পৰা স্নাতক ডিগ্ৰী লাভ কৰিছে। তেওঁৰ ৰাজহুৱা জীৱন আৰম্ভ হৈছিল স্কুলীয়া দিনৰ পৰা, যেতিয়া তেওঁ ৰাষ্ট্ৰীয় সেৱা দলৰ সৈতে সক্ৰিয়ভাৱে জড়িত আছিল, তেতিয়াৰ পৰা সানে গুৰুজীৰ অন্তৰ ভাৰতী আন্দোলনত, আৰু পিছলৈ তেওঁ মহাৰাষ্ট্ৰ ছাত্ৰ পৰিষদৰ সভাপতি নিৰ্বাচিত হৈছিল। যুৱক-যুৱতীসকলক সামাজিক পুনৰ্গঠনত জড়িত কৰিবলৈ তেওঁ এটা কফি ক্লাব স্থাপন কৰিছিল। সেই সময়ছোৱাত তেওঁ ১৯৬০-১৯৭০ৰ দশকত কয়না ভূমিকম্পৰ বলি হোৱা লোক, ভাৰত-পাক যুদ্ধৰ পিছত বাংলাদেশী শৰণাৰ্থীৰ লগতে খৰাং আৰু দুৰ্ভিক্ষত ক্ষতিগ্ৰস্ত অঞ্চলৰ দুৰ্যোগ সাহায্য আৰু পুনৰ্বাসনৰ কামৰ নেতৃত্ব দিছিল। সময়ৰ লগে লগে তেওঁৰ কামৰ বিকাশৰ লগে লগে তেওঁ ১৯৭৪ চনত যুৱক বিৰাদাৰী সংস্থা প্ৰতিষ্ঠা কৰে।^৪

তেওঁৰ নেতৃত্বত বছৰ বছৰ ধৰি যুৱক বিৰাদাৰীৰ সজাগতা অভিযান (দীঘলীয়া পদযাত্ৰা) ভাৰতৰ ২২ খন ৰাজ্যৰ শতাধিক যুৱক-যুৱতী আৰু শিল্পীৰ দ্বাৰা পদযাত্ৰা বা চাইকেল যাত্ৰাৰ জৰিয়তে ৩৫,০০০ কিলোমিটাৰ অতিক্ৰম কৰি জোডো ভাৰত যাত্ৰা (ৰাষ্ট্ৰীয় সংহতি আৰু ভাতৃত্ববোধ), শান্তি যাত্ৰা (শান্তি যাত্ৰা), বসুন্ধৰা বচাও অভিযান (পৃথিৱী ৰক্ষাৰ মাধ্যমেৰে) নামেৰে শিৰোনাম দিয়া হৈছিল পৰিৱেশ সুৰক্ষা), স্বচ্ছতা অভিযান (স্বচ্ছতা আৰু পৰিষ্কাৰ-পৰিচ্ছন্নতা) আৰু কন্যা বচাও অভিযান (ছোৱালী সন্তানক বচাওক) আদি। এই পদযাত্ৰাৰ কেইটামান উদাহৰণ হ’ল- ‘ব সে বাপু’ (পুনে-২ অক্টোবৰৰ পৰা দিল্লী-১৪ নৱেম্বৰ ১৯৮৪), সাবৰমতী সে ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদ (আহমেদাবাদ-৩১ অক্টোবৰৰ পৰা গুৱাহাটী-৩১ ডিচেম্বৰ ১৯৮৯ আৰু শিলং-১২ জানুৱাৰী ১৯৮৯), মাণ্ডোৱী সে যমুনা (পানাজী-১৮ ডিচেম্বৰ ১৯৯৮ৰ পৰা দিল্লী-৩০ জানুৱাৰী ১৯৯৯), দণ্ডী স্মৃতি সংকল্প অভিযান (১১ মাৰ্চ – ৬ এপ্ৰিল ২০০৫ চনৰ পৰা মহাৰাষ্ট্ৰ আৰু গুজৰাটৰ ৭৫খন চহৰ) ইত্যাদি।

যোৱা তিনিটা দশকত বিভিন্ন অঞ্চলত স্বেচ্ছাসেৱকৰ সৈতে এক লাখৰো অধিক গছপুলি ৰোপণ কৰা হৈছে। তেওঁ সংগীতৰ মাধ্যম ব্যৱহাৰ কৰি এক সুৰ এক তাল সামাজিক আৰু মূল্যবোধ শিক্ষা কাৰ্যসূচীৰ ধাৰণা প্ৰস্তুত কৰিছিল, আৰু আজিলৈকে ভাৰতত ২১ লাখ ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক তেওঁলোকৰ অধ্যাপকৰ দ্বাৰা প্ৰত্যক্ষভাৱে প্ৰশিক্ষণ দিয়া হৈছে। বিৰাদাৰীৰ ২৫০০ সাংস্কৃতিক উপস্থাপনৰ সামাজিক বিষয়বস্তুৱে ভাৰতীয়সকলৰ মনত দীৰ্ঘস্থায়ী ছাপ সৃষ্টি কৰিছে। এইবোৰ হৈছে বেলেট প্ৰডাকচন যিবোৰ সামাজিক সচেতনতা আৰু চেতনা বৃদ্ধিৰ বাবে শ্বাহৰ মগজুৰ সৃষ্টি আছিল। তেওঁ অসংখ্য শৈক্ষিক শিবিৰ, গ্ৰাম্য যুৱক-যুৱতীসকলৰ অৰ্থনৈতিক সবলীকৰণৰ বাবে আত্মনিয়োগ কৰ্মশালাৰ আয়োজন কৰিছে, কলা কৰ্মশালা যিয়ে আজিলৈকে ২০০০০ যুৱক-যুৱতীক প্ৰশিক্ষণ দিছে আৰু দায়িত্বশীল নাগৰিকৰ প্ৰজন্ম গঢ়ি তুলিছে। তেওঁৰ সংগঠনৰ সাহায্য আৰু দাঙ্গা, ভূমিকম্প, বান আৰু খৰাং ক্ষতিগ্ৰস্ত লোকৰ বাবে সাহায্য আৰু পুনৰ্বাসনৰ কামে বহু গোটৰ মাজত আশা জগাই তুলিছিল। ভাৰতৰ দৈৰ্ঘ্য আৰু বিস্তৃতিত তেওঁৰ দ্বাৰা আয়োজিত সাংস্কৃতিক আন্তঃৰাজ্যিক কাৰ্যসূচী সংগঠনটোৰ ইতিহাসত স্মৰণীয় অনুষ্ঠান হৈ আহিছে। সামাজিক পৰিৱৰ্তনৰ সৈতে জড়িত বিষয়সমূহৰ ওপৰত আলোচনা চক্ৰ, যুৱক-যুৱতীসকলৰ তৃণমূল পৰ্যায়ৰ প্ৰকল্প, শ শ যুৱক-যুৱতীক মেণ্টৰিং আদি তেওঁৰ নিৰন্তৰ কাৰ্য্যকলাপ হৈ আহিছে। এই যাত্ৰাৰ সময়ছোৱাত সাহিত্য, শিল্প, সামাজিক সক্ৰিয়তা, ৰাজনীতি, ব্যৱসায় আৰু শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰৰ বহু ৰাষ্ট্ৰীয় ৰাজহুৱা ব্যক্তিয়ে তেওঁৰ আন্দোলনক সমৰ্থন আগবঢ়াইছিল। এই দীঘলীয়া যাত্ৰাত দেশৰ প্ৰায় ১০ খন ৰাজ্যৰ হাজাৰ হাজাৰ বিৰাদাৰ (সদস্য) একত্ৰিত হৈছিল।

পুৰস্কাৰ আৰু স্বীকৃতি

• ১৯৮৩ চনত মহাৰাষ্ট্ৰ চৰকাৰৰ প্ৰথম শিৱ ছাত্ৰপতি যুৱ বঁটা লাভ কৰিছিল শ্বাহ।
• ১৯৯৩ চনত ভাৰত চৰকাৰে দিয়া ‘ৰাষ্ট্ৰীয় যুৱ বঁটা’ৰ দৰে যুৱক বিৰাদাৰী (ভাৰত)ক প্ৰশংসা
• ১৯৯২ চনত মহাৰাষ্ট্ৰ চৰকাৰে দিয়া ‘ইন্দিৰা গান্ধী ৰাষ্ট্ৰীয় সংহতি বঁটা’ তেওঁৰ আজীৱন অৱদানৰ বাবে স্বীকৃতি আছিল।
• ২০১০ চনত তেওঁ ভাৰত চৰকাৰৰ পৰা সন্মানীয় পদ্মশ্ৰী (সামাজিক কাম) লাভ কৰে।^৫