লোক-খেল
২৩ প্ৰবন্ধ
-
প্ৰেটৱা
প্ৰেটৱা ভাৰতৰ বিহাৰৰ দুজনীয়া বিমূৰ্ত কৌশলগত খেল, আৰু ইয়াৰ বৰ্ণনা এইচ.জে.আৰ. মাৰে ইন এ হিষ্ট্ৰী অৱ ব'ৰ্ড-গেমছ অদাৰ দেন চেছ (১৯৫২)ত কৰিছিল। খেলখনৰ ফলকখন তিনিটা সমকেন্দ্ৰিক বৃত্তৰদ্বাৰা গঠিত আৰু তিনিটা ব্যাসৰদ্বাৰা ভাগ কৰা হয়।
-
এঘাৰ-গুটি
এঘাৰ-গুটি হৈছে ভাৰত, বিশেষকৈ মধ্য প্ৰদেশত প্ৰচলিত দুজন খেলুৱৈৰ বিমূৰ্ত কৌশলগত খেল আৰু ইয়াৰ বৰ্ণনা এইচ.জে.আৰ. মাৰে ইন এ হিষ্ট্ৰী অৱ ব'ৰ্ড-গেমছ অদাৰ দেন চেছ (১৯৫২)ত কৰিছে। খেলখন ড্ৰাফ্টৰ সৈতে জড়িত আৰু তাতোকৈ বেছি আলকুয়াৰৰ সৈতে জড়িত। টুকুৰাবোৰ জঁপিয়াই ধৰি ধৰা পৰে।
-
গোল-স্কুইছ
গোল-স্কুইছ ভাৰতৰ পৰা অহা, বিশেষকৈ মধ্য প্ৰদেশৰ পৰা অহা দুজন খেলুৱৈৰ বিমূৰ্ত কৌশলগত খেল আৰু ইয়াৰ বৰ্ণনা এইচ.জে.আৰ. মাৰে ইন এ হিষ্ট্ৰী অৱ ব’ৰ্ড-গেমছ অদাৰ দেন চেছ (১৯৫২)। খেলখন ড্ৰাফ্ট আৰু আলকুৱেৰক পৰিয়ালৰ কাৰণ টুকুৰাবোৰ তেওঁলোকৰ ওপৰেৰে জপিয়াই ধৰি ধৰা পৰে।
-
দছ-গুটি
দছ-গুটি দুজন খেলুৱৈৰ বিমূৰ্ত কৌশল বৰ্ড গেম, যিটো লাউ কাটা কাটি নামৰ আন এটা অনুৰূপ খেলো আছে, আৰু ইয়াৰ বৰ্ণনা এইচ.জে.আৰ. মাৰে ইন এ হিষ্ট্ৰী অৱ ব'ৰ্ড-গেমছ অদাৰ দেন চেছ (১৯৫২) নামৰ কিতাপত কৰিছে। খেলখন ড্ৰাফ্টৰ সৈতে জড়িত আৰু তাতোকৈ বেছি আলকুয়াৰৰ সৈতে জড়িত।
-
লাউ কাটা কাটি
লাউ কাটা কাটি দুজন খেলুৱৈৰ বিমূৰ্ত কৌশলগত খেল, ই বিশেষকৈ নামনি বংগত প্ৰচলিত, আৰু লগতে ইউনাইটেড প্ৰভিন্স য'ত ইয়াক কাউ ডাংকি বুলি কোৱা হয়, আৰু ইয়াৰ বৰ্ণনা এইচ.জে.আৰ. মাৰে ইন এ হিষ্ট্ৰী অৱ ব'ৰ্ড-গেমছ অদাৰ থেন চেছ (১৯৫২)। খেলখন ড্ৰাফটৰ সৈতে জড়িত আৰু তাতোকৈ বেছি আলকুৱেৰ্কৰ সৈতে জড়িত।
-
চিলাম্বম
চিলাম্বম(Silambam) হ’ল ভাৰতৰ দক্ষিণ ভাৰত অঞ্চলৰ তামিলনাডুত সৃষ্টি হোৱা এক ভাৰতীয় সমৰ কলা। এই কলাশৈলীৰ কথা তামিল সংগম সাহিত্যত উল্লেখ কৰা আছে। ৱৰ্ল্ড চিলাম্বম এছ’চিয়েচন হৈছে চিলাম্বমৰ চৰকাৰী আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় সংস্থা।
-
টিপ-কেট (খেল)
টিপ-কেট (বা মেকুৰী, মেকুৰী আৰু কুকুৰ, ৱান-এ-কেট, ভোদা, বা গাহৰিৰ পোৱালি বুলিও কোৱা হয়) বেছবলৰ বেট বা ঝাড়ুৰ হেণ্ডেলৰ দৰে ডাঙৰ লাঠিৰে এডাল সৰু, সাধাৰণতে ৩ৰ পৰা ৬ ইঞ্চি (৮ৰ পৰা ১৫ চে.মি.)তকৈ বেছি নহয়, কাঠৰ টুকুৰাৰ সৈতে খেলা হয়।
-
এম্পে (খেল)
এম্পে স্কুলীয়া বয়সৰ ল’ৰা-ছোৱালীয়ে খেলা এটা সহজ কিন্তু শক্তিচালিত খেল। ইয়াৰ উৎপত্তি ঘানাৰ পৰা হৈছিল আৰু ই আন চুবুৰীয়া দেশতো খেলিছিল। ইয়াক দুজন বা তাতকৈ অধিক লোকে খেলে আৰু ইয়াৰ বাবে কোনো সঁজুলিৰ প্ৰয়োজন নহয়।
-
চুংগী (খেল)
চুংগী (নেপালী: चुङ्गि) নেপাল আৰু উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ শিশুসকলে খেলা এক পৰম্পৰাগত খেল। খেলটোৰ ধৰণ আৰু সজ্জা হেকি ছেকৰ দৰেই খেলা হয়। ৰবৰৰ বেণ্ডৰ মাজত এটা দল বান্ধি তৈয়াৰ কৰা বল এটাৰে খেলটো খেলা হয়।
-
জব্বাৰৰ বলীখেল
জব্বাৰৰ বলীখেল বা বলী খেল এক বিশেষ ধৰণৰ কুস্তি খেল। ই বাংলাদেশৰ চট্টগ্ৰাম অঞ্চলত অতি জনপ্ৰিয়। চট্টগ্ৰামৰ লালদিঘী খেলপথাৰত প্ৰতিবছৰে ব’হাগৰ ১২ তাৰিখে অনুষ্ঠিত হয়। এই খেলাত অংশগ্ৰহণকাৰীসকলক বলী বোলা হয়। চট্টগ্ৰামৰ আঞ্চলিক ভাষাত ই কুস্তি বলীখেল নামে পৰিচিত।
-
জাচিগি (খেল)
জাচিগি দক্ষিণ কোৰিয়াৰ খেল য’ত এটা দীঘল লাঠি আৰু দুডাল চুটি লাঠি ব্যৱহাৰ কৰা হয়। প্ৰথমে মাটিত এটা ঘূৰণীয়া গাঁত খান্দি, বাহিৰৰ ফালে এটা বৃত্ত অংকন কৰা হয়।
-
ডাণ্ডি বিয়ো (খেল)
ডাণ্ডি বিয়ো নেপালত খেলা এবিধ খেল, যিটো ২০১৭ চনৰ ২৩ মে'লৈকে যেতিয়া ভলীবলক ৰাষ্ট্ৰীয় খেল হিচাপে ঘোষণা কৰা হৈছিল, বাস্তৱিক ৰাষ্ট্ৰীয় খেল হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল। দণ্ডি বিয়ো প্ৰায় ২ ফুট (৬১ চে.মি.) দীঘল লাঠি (ডাণ্ডি) আৰু প্ৰায় ৬ ইঞ্চি (১৫ চে.মি.) দীঘল কাঠৰ পিন (বিয়ো)ৰে খেলা হয়।
-
ত্ৰিপুৰী খেল আৰু ক্ৰীড়া
ত্ৰিপুৰী সম্প্ৰদায়ৰ নিজস্ব পৰম্পৰাগত ক্ৰীড়া আছে, যাক ককবৰক (ত্ৰিপুৰী) ভাষাত থ্ৱংমুং বুলি কোৱা হয়। শেহতীয়া বছৰসমূহত আধুনিক খেল আৰু ক্ৰীড়াৰ প্ৰতি অধিক লোক আকৰ্ষিত হোৱাৰ ফলত এই পৰম্পৰাগত ক্ৰীড়াসমূহ ক্ৰমে পৰিত্যক্ত হৈ আহিছে, কিন্তু কিছুমান খেল এতিয়াও খেলা হয় আৰু গ্ৰাম্য ত্ৰিপুৰাত অধিক পছন্দ কৰা…
-
পইজন (খেল)
পইজন শিশুৰ পৰম্পৰাগত খেল, ই টেগ বা লুকাভাকু খেলৰ এটা ভিন্ন ৰূপ। ১৯০৯ চনত জেচি এইচ বেনক্ৰফ্টৰ গেমছ ফৰ দ্য প্লেগ্ৰাউণ্ড... নামৰ কিতাপখনত ইয়াৰ বৰ্ণনা এনেদৰে কৰা হৈছে। খেলত শিশোৱে মজিয়া বা মাটিত অংকন কৰা বহুত সৰু "বিষ" নাম দিয়া এটা বৃত্তৰ চাৰিওফালে হাত দুখন জোকাৰি জোকাৰি এটা আঙুঠি গঠন কৰে।
-
পিথু
পিথু হৈছে ভাৰতীয় উপমহাদেশৰ এটা লোকখেল। এই খেলৰ সৈতে এটা বল আৰু সমতল শিলৰ টুকুৰাৰে তৈয়াৰ কৰা এটা স্তূপ অন্তৰ্ভুক্ত থাকে। সাধাৰণতে ঘৰৰ বাহিৰৰ এক ডাঙৰ এলেকাত দুটা দলৰ মাজত এই খেল খেলা হয়। গাওঁসমূহত বৰ্তমানো এই খেলৰ প্ৰচলন আছে। বৰ্তমানলৈ, পিথু বা লাগোৰী বিশ্বৰ কমেও ৩০খন ৰাষ্ট্ৰই খেলিছে।
-
পৰম্পৰাগত ক্ৰীড়া আৰু খেল
পৰম্পৰাগত ক্ৰীড়া আৰু খেল (ইংৰাজী: Traditional sports and games; চমুকৈ TSG) হৈছে এনে কিছুমান শাৰীৰিক কাৰ্যকলাপ যিবোৰ সভ্যতা আৰম্ভ হোৱাৰ পূৰ্বে, আনকি প্ৰাক-ঐতিহাসিক কালৰে পৰাই বিশ্বৰ বিভিন্ন প্ৰান্তৰ মানুহে খেলি আহিছে। আধুনিক পশ্চিমীয়া ক্ৰীড়াৰ আগমণৰ বহু আগৰে পৰাই এই খেলসমূহ প্ৰচলিত আছিল।
-
ফৰ্টি ফৰ্টি
ফৰ্টি ফৰ্টি (যাক ১২৩ হোম, ফৰ্টি ফৰ্টি ইন, মব মব, মব আৰু অন্যান্য নামেৰেও জনা যায়) হ'ল এক শিশুৰ খেল য'ত ধৰা-ধৰি আৰু লুকুৱা-ভাকু খেলৰ উপাদানসমূহ মিহলি হৈ থাকে।
-
বল বেডমিণ্টন
বল বেডমিণ্টন (ইংৰাজী: Ball Badminton) ভাৰতৰ স্থানীয় এক খেল। ই এটা ৰেকেট ক্ৰীড়া খেল, ঊলৰপৰা তৈয়াৰী হালধীয়া বল এটাৰে খেলা হয়, নিৰ্দিষ্ট মাত্ৰাৰ (১২ বাই ২৪ মিটাৰ) জালেৰে ভাগ কৰা ক'ৰ্টত। ১৮৫৬ চনতে ভাৰতৰ তামিলনাডুৰ থাঞ্জাৱুৰ জিলাৰ ৰাজধানী তাঞ্জোৰত ৰাজ পৰিয়ালে এই খেল খেলিছিল।
-
বাঁহৰ বন্দুক
বাঁহৰ বন্দুক হৈছে পৰম্পৰাগত খেলৰ সামগ্ৰী। ই হৈছে বাঁহৰ নলাকাৰ টুকুৰা আৰু চিৰিঞ্জ প্লাঞ্জাৰ হিচাপে কাম কৰা পিষ্টনেৰে তৈয়াৰী পপ গান। বাঁহৰ চুঙা এটাৰ মূৰত শুকান কাগজৰ দৰে কঠিন সৰু "গুলী" এটা সুমুৱাই দিয়া হয় আৰু আনটো মূৰত পিষ্টনটো দ্ৰুতগতিত ভিতৰলৈ ঠেলি দিয়া হয়।
-
ভাৰতীয় খেল
ভাৰতীয় খেল (হিন্দী: भारतीय खेल, ইংৰাজী: Indian Games) হৈছে ভাৰত চৰকাৰৰ ৰাষ্ট্ৰীয় শিক্ষা নীতি ২০২০ আৰু ভাৰতীয় জ্ঞান ব্যৱস্থা (আইকেএছ) নীতিৰ অধীনত সমগ্ৰ দেশৰ বিদ্যালয়সমূহত ৭৫টা ভাৰতৰ পৰম্পৰাগত খেল অন্তৰ্ভুক্ত কৰাৰ এক পদক্ষেপ।
-
মৰ্দানী খেল
মৰ্দানী খেল(Mardani khel) বা বোথাটি মহাৰাষ্ট্ৰত উৎপত্তি হোৱা এক সশস্ত্ৰ ভাৰতীয় যুদ্ধ কলা। ই বিশেষকৈ ভাৰতীয় অনন্য পট্টা(তৰোৱাল) আৰু ভিটা(কৰ্ডযুক্ত লেন্স) ব্যৱহাৰৰ বাবে বিশেষভাবে পৰিচিত।
-
লুকছাং বাকা
লুকছং বাকা হৈছে ফিলিপাইনছৰ এটা পৰম্পৰাগত খেল। ইয়াৰ উৎপত্তি হৈছিল বুলাকানত। ইয়াত নূন্যতম তিনিজন খেলুৱৈ আৰু সৰ্বাধিক ১০ জন খেলুৱৈ জড়িত হৈ থাকে আৰু তেওঁলোকে বাকা বা "গৰু" নামৰ ব্যক্তিজনৰ ওপৰেৰে জঁপিয়াই পৰে।
-
হেইক্ৰু হিডংবা
"হেইক্ৰু হিডংবা" (মণিপুৰী নাও খেল উৎসৱ) হৈছে প্ৰতি বছৰে মেইটেই কেলেণ্ডাৰ মাহৰ লেংবানৰ ১১ তাৰিখে ইম্ফলৰ সাগোলবণ্ড বিজয় গোবিন্দ লেইকাইৰ লেকত ধৰ্মীয়, প্ৰথা আৰু অন্যান্য পৰম্পৰাগত সৃষ্টিৰ বিশ্বাসৰ উপাদানৰ সৈতে অনুষ্ঠিত হোৱা এক সামাজিক-ধৰ্মীয় অনুষ্ঠান।
